"ไอ้นี่หรอที่ไปลากพวกรุ่นพี่รุ่นก่อนที่ไม่เห็นด้วยกับระบบรับน้องของเราแถมยังไปดึงอาจารย์มายุ่งทำแกโดนพักการเรียน"
"ใช่"ศรุตตอบกลับด้วยสีหน้าโกรธแค้น มันจ้องมาที่ออสราวกับเป็นศัตรูที่จะต้องฆ่าให้ตาย
ออสรู้ว่าพวกรุ่นพี่โดนลงโทษแต่ไม่รู้ว่าโดนอะไร วันนี้ถึงได้รู้ว่ามันโดนพักการเรียน
ศรุตนั้นเนื่องจากเป็นหัวหน้าทีมรับน้องจึงโดนพักการเรียนอยู่คนเดียวแถมยังโดนแอนบอกเลิกทำให้เขาแค้นออสมากรอโอกาสที่จะเอาคืนมาตลอด
คนที่เขาพามาด้วยวันนี้มีตั้งแต่ปี1ยันปี4 พวกรุ่นพี่ที่เคยเป็นคนคุมรุ่นน้องในแต่ละรุ่นราว15คนพวกไอ้แจ็คอีก7คนแล้วยังมีนักเลงที่เขาจ้างมาอีก10คน ที่ต้องจ้างพวกนี้มาด้วยเพราะพวกเขาก็หวาดๆยักษ์อยู่เหมือนกันยิ่งได้ยินว่าวันก่อนมันซัดทีเดียวเพื่อนนักศึกษาลงไปนอนกองยิ่งแล้วใหญ่
แต่พอมาถึงดันไม่มียักษ์อยู่ทำให้พวกมันยิ้มร่า คิดว่าวันนี้ออสเสร็จพวกมันแน่นอน
"นี่แกคิดจะทำอะไร"นิดตะโกนถามด้วยความไม่พอใจ เธอไม่คิดเหมือนกันว่าพวกรุ่นพี่มันจะมาล้อมพวกเธอไว้แบบนี้
"ทำอะไรก็แค่จะคุยด้วยเองเนอะ"ศรุตตอบกลับด้วยท่าทางกวนประสาท
เชื่อก็โง่แล้ว
"ไอ้แจ็คไอ้สันดารหมามึงคิดว่าทำแบบนี้แล้วเจ๋งหรอวะ แบบนี้มึงก็ได้แต่เลียตีนคนอื่นทั้งชาตินั่นแหละ"อิงค์หันไปด่าอย่างเหลืออด
"ไม่ต้องเสือกเลยยัยอิงค์มึงเอาตัวให้รอดเถอะ"แจ๊คสวนกลับทันที นอกจากออสแล้วมันก็หมั้นไส้ท่าทางปากเสียของอิงค์เหมือนกัน
ฟ้าเกาะแขนออสแน่น ส่วนปลายมีสีหน้าที่ไม่ค่อยดีนัก
แต่ออสกับมีท่าทางทีเฉยเมย เขาไม่ได้กลัวหรือตกใจอะไรทั้งนั้น พวกที่ไม่พอใจโผล่มาก็ดีแล้วจะได้ไม่ต้องไปตามให้เหนื่อย ที่สำคัญถ้าพวกมันดักเขาในมหาวิทยาลัยยังอาจจะดูน่ากลัวอยู่บ้าง ถึงจะโดนลงโทษหนักทีหลังแต่มันก็อาจจะทำอะไรออสได้บ้าง
แต่ว่าตอนนี้มันอยู่นอกมหาวิทยาลัย
"ไม่ต้องกลัว ปลายเธอลองมองไปทางซ้ายข้างหลังพวกมันสิ"ออสกระซิบบอก
แน่นอนว่า นิด อิงค์ ฟ้าก็ได้ยินเช่นกัน แต่มีแค่ปลายกับนิดที่เข้าใจ เพราะอิงค์กับฟ้านั้นไม่เคยเจอทีมรักษาความปลอดภัยของออสคนนั้นที่ยืนดูอยู่ห่างๆ
"พวกแกพาคนสามสิบว่าคนมาล้อมผู้หญิงเนี่ยนะแมนมากสิมึง"นิดที่ตอนแรกหวาดๆอยู่เหมือนกันเมื่อเห็นหนึ่งในบอดี้การ์ดของออสที่เคยเห็นตอนไปเที่ยวก็สบายใจ ตะโกนด่าพวกผู้ชายที่อยู่ข้างหน้าโดยไม่กลัวอะไรอีก บอดี้การ์ดของออสไม่ได้มีแค่เธอคนเดียวอย่างน้อยที่นิดเคยเห็นก็6คนเข้าไปแล้ว แถมทุกคนยังมีอาวุธปืนครบมือ
"พวกนี้ก็บอกแล้วไงว่าแค่จะคุยด้วยอย่าเข้าใจยากน่า"นักเลงคนหนึ่งพูดด้วยรอยยิ้ม สายตาจ้องมาที่ฟ้าด้วยความหื่นกระหาย ส่วนนักเลงคนอื่นๆก็ไม่ได้ต่างกันนัก ในกลุ่มสาวๆที่อยู่กับออสนั้นมีแต่คนหน้าตาดีๆกันทั้งนั้น แม้แต่นิดที่ดูธรรมดาที่สุดก็มีรูปร่างดีแถมหน้าอกที่ใหญ่อีกต่างหาก
"งั้นให้พวกผู้หญิงกลับไปมีอะไรก็คุยกับกูนี่"ออสพูดกับศรุต ถึงจะมั่นใจพวกจัสมินที่อยู่ข้างหลังแต่ปลอดภัยไว้ก่อนดีกว่า
"ไม่ กูมีเรื่องต้องคุยกับยัยประธานนั่นเหมือนกันส่วนคนอื่นพวกพี่ๆเขาก็อยากคุยด้วย"ศรุตตอบกลับ
พวกนักเลงแต่ละคนจ้องผู้หญิงตาเป็นมัน ดูก็รู้ว่าคิดอะไร
"คนพวกนั้นมุงอะไรหนะ"ตอนนี้นักศึกษารอบๆเริ่มที่จะผิดสังเกตุแล้วเนื่องจากตอนนี้พวกออสยังอยู่หน้ามหาวิทยาลัย ถึงแม้ว่าตอนนี้จะเป็นเวลาเรียนแต่ก็มีคนที่ไม่ได้เรียนช่วงบ่ายเช่นกัน
"นั่นใช่พวกนักเลงที่ชอบมั่วสุมกันอยู่ข้างร้านเหล้าหลังม. ปะวะ"
"มีเรื่องแน่โคตรซวยเลยพวกนั้น"
กลุ่มนักศึกษาที่จำนักเลงที่พวกรุ่นพี่พามาได้กระซิบกันอยู่ห่างๆ
ด้านหลังมหาวิทยาลัยเลยไปหน่อยจะเป็นย่านท่องเที่ยว มีร้านเหล้าตั้งอยู่หลายสิบร้านพวกมันตั้งวงมั่วสุมกันอยู่แถวนั้นเพราะร้านแถวนั้นจ่ายให้พวกมันคอยจัดการพวกที่เอาแล้วก่อเรื่องให้ ส่วนตอนกลางวันก็มีข่าวว่าพวกนี้รับจ้างทวงหนี้ให้พวกปล่อยกู้นอกระบบด้วย
"นี่ทำอะไรกัน"รปภ. ของมหาวิทยาลัยสองคนที่เห็นว่ามันแปลกก็เดินเข้ามาอย่างกล้าๆกลัว พวกเขามีกันสองคนอาวุธก็มีแค่กระบองถ้ามีปัญหาจริงไม่มีทางทำอะไรคนขนาดนั้นได้ แถมดูแล้วมีคนที่ไม่ใช่นักศึกษาด้วย
"ถามว่าทำอะไรกัน"รปภ.ตวาด มือนั้นถือกระบองมาด้วยอีกมือก็มีวิทยุสื่อสารเตรียมจะแจ้งให้คนอื่นเรียกตำรวจทันทีถ้ามีปัญหา
"ถ้าฉลาดก็ก็บอกไปว่าไม่มีอะไร"ศรุตพูดเสียงเหี้ยม ตรงนี้ยังเป็นหน้ามหาวิทยาลัยถึงเขาจะเตรียมข้ออ้างมาแล้วแต่ถ้าไม่จำเป็นก็ไม่อยากให้เจ้าหน้าที่เข้ามายุ่ง
"ตลกหรอวะ" "เรื่องสิวะ"
อิงค์กับนิดสวนกลับไปทันทีมีอย่างที่ไหนให้ไล่คนที่อาจจะมาช่วยกลับไป
"มึงคิดว่ารปภ.จะช่วยมึงได้หรอกว่าตำรวจจะมาพวกพี่ๆเขาก็ยำมึงเละแล้ว"ศรุตพูดเสียงเหี้ยม แววตามองออสอย่างดุร้ายอยากจะพุ่งเข้าใส่ให้รู้แล้วรู้รอด
"เอาไง"นิดกระซิบถามเบาๆ
"ไม่มีอะไรเรานัดประชุมเตรียมงานกีฬากันเฉยๆ"ออสตะโกนบอกรปภ.ที่ยืนอยู่ห่างออกไปเล็กน้อย
"แน่ใจนะ"
"แน่ใจครับไม่มีอะไรจริงๆ"รปภ.ทั้งสองมองหน้ากันว่าจะเอายังไงดี แต่คนที่ดูท่าทางจะโดนรุมบอกเองว่าไม่มีอะไร ทั้งสองคนเลยตัดสินใจยืนดูอยู่ห่างๆ
"ออสแกทำอะไรวะเนี่ย"อิงค์ถามเสียงเครียดเมื่อเห็นว่ารปภ.ทั้งสองเดินถอยไปแล้ว
"เอาหนะไม่มีอะไรหรอก"แทนที่จะหวาดกลัวออสกลับพูดด้วยน้ำเสียงสบายๆไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร
ตอนนี้ด้านหลังทีมรักษาความปลอดภัยส่วนตัวของเขาเกือบจะสามสิบคนกำลังจับตาดูอยู่เงียบๆ แต่ละคนพร้อมจะลงมือได้ทุกเมื่อ
"ฉลาดดีนี่ แบบน่ี้ค่อยคุยกันรู้เรื่องหน่อยบางทีพวกเราอาจจะผ่อนหนักให้เป็นเบา"รุ่นพี่คนหนึ่งพูดด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย แน่นอนว่าพวกมันพูดไปอย่างนั้นเอง ไม่มีใครคิดจะอ่อนข้อให้อยู่แล้ว
"แล้วพวกแกจะเอายังไง ถ้าทำอะไรเราที่นี่คิดหรอว่าจะรอด"
"ไม่เห็นยาก เราก็บอกว่ามาคุยกับแกดีๆเรื่องรับน้องส่วนพวกพี่ๆเขามาเป็นพยานแต่แกดันไปมีปากเสียงกับพี่ๆเขา ก็เลยโดนสั่งสอน ส่วนพวกเราพยายามห้ามแล้วแต่ห้ามไม่ไหว"ศรุตยิ้มเยาะ พวกนังเลงพวกนี้ไม่กลัวโดนจับอยู่แล้วตราบใดที่เอาแค่เจ็บไม่ได้สาหัสโทษมันก็ไม่ได้ร้ายแรงอะไร
"แหมน้องรุตแบบนั้นไม่ดีนะ ที่แถวนี้พวกพี่ๆทำอะไรหลายๆอย่างไม่สะดวก"ชายคนหนึ่งที่เหมือนจะเป็นหัวหน้านักเลงพูดขึ้น ตอนนี้พวกมันไม่ได้สนใจเรื่องที่พวกรุ่นพี่จ้างมันมาแล้ว แต่ละคนเอาแต่มองสาวๆในกลุ่มราวกับว่าเจอของดีเข้าให้ตอนนี้ต่อให้ศรุตขอไม่จ่ายตังมันก็ยินดีจะทำงานต่อให้จบ
"เอาเป็นว่าเราย้ายที่กันดีกว่า"หัวหน้านักเลงบอกกับออส
"ไม่มีปัญหาจะเอาไงก็เอา"ออสตอบรับด้วยถ้าทางสบายๆไม่ทุกข์ร้อนอะไรเลยสักนิด
เอาจริงๆถ้าอยู่หน้ามหาวิทยาลัยเขาเองก็ทำอะไรไม่ค่อยสะดวกเหมือนกันถึงจะบอกว่าต่อไปจะไม่สนใจใครที่ไหนแล้ว แต่ถ้าเลี่ยงเรื่องปวดหัวได้ก็เลี่ยงดีกว่า