เสียท่าคนงาน

ตอนที่ 34: แม่บ้านลับในครัวร้าง

กระดาษโน้ตสีขาวที่มีข้อความแจ้งเตือนเรื่องหมายจับและค่าหัวหนึ่งแสนบาทในมือของน้าหมวยสั่นระริก เสียงขยับกายและเสียงกรนแผ่วเบาของเข้มและกล้าบนฟูกที่นอนทำให้เสมียนใหญ่วัยสี่สิบห้าปีสะดุ้งสุดตัว เธอรีบพับกระดาษแผ่นนั้นแล้วสอดซ่อนกลับเข้าไปใต้กระเป๋าเอกสารของเข้มตามเดิมอย่างแนบเนียน น้าหมวยสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อสะกดกลั้นความตื่นตระหนกที่แล่นพล่านอยู่ในอก เธอไม่อยากให้พวกคนงานเห็นความหวาดกลัวจนเสียขวัญ ในเมื่อทุกคนยอมทิ้งทุกสิ่งทุกอย่างและยอมเสี่ยงคุกเสี่ยงตารางเพื่อพาเธอหลบหนีมา เธอในฐานะผู้หญิงคนเดียวก็ต้องเข้มแข็งและทำหน้าที่ของตนให้ดีที่สุด

ยามมองดูใบหน้าคมเข้มของชายฉกรรจ์ทั้งสี่ที่กำลังหลับสนิทอยู่เคียงข้างกัน น้าหมวยอดไม่ได้ที่จะนึกเปรียบเทียบกับชีวิตสมรสยี่สิบปีที่ผ่านมา เดชสามีเก่าผู้หยิ่งยโสไม่เคยเหลียวแลหรือมอบความอบอุ่นทางกายและใจให้เธอเลยแม้แต่น้อย บ้านหลังใหญ่เปรียบเสมือนกรงขังอันแสนเย็นชา แต่ในบ้านพักไม้ซอมซ่อแห่งนี้ ชายฉกรรจ์ผู้ใช้แรงงานทั้งสี่กลับมอบทั้งไออุ่น รสรักอันดุดัน และความปลอดภัยให้เธออย่างแท้จริง เป็นความสุขสมในแบบที่เธอไม่เคยสัมผัสมาก่อนในชีวิต

น้าหมวยกวาดสายตามองไปรอบห้องนอนสลัว สายตาเหลือบไปเห็นเสื้อเชิ้ตยีนส์แขนยาวตัวโคร่งของเข้มที่พาดไว้บนพนักเก้าอี้ไม้ เธอเอื้อมมือไปหยิบมันมาสวมทับร่างเปลือยเปล่าขาวผ่อง ชายเสื้อยีนส์ตัวใหญ่ยาวลงมาคลุมสะโพกผายอวบอัดเพียงหมิ่นเหม่ เผยให้เห็นเรียวขาขาวนวลเนียนและท่อนล่างที่ไร้กางเกงชั้นในอย่างเปิดเผย ปลายเสื้อด้านล่างขยับไหวตามจังหวะก้าวเดิน อวดเนินเนื้อโหนกนูนที่มีไรขนรำไรทุกครั้งที่ก้าวขา น้าหมวยเดินเท้าเปล่าย่องออกจากห้องนอน มุ่งหน้าตรงไปยังห้องครัวไม้เก่าที่อยู่ด้านหลังของตัวบ้าน

ห้องครัวไม้มีสภาพทรุดโทรมตามกาลเวลา ฝาบ้านไม้ไผ่สานมีร่องแสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาเป็นลำ ฝุ่นผงละอองลอยฟุ้งในอากาศ มีเตาอั้งโล่เก่า กระทะเหล็กขึ้นสนิมบางส่วน และตุ่มน้ำฝนใบใหญ่ตั้งอยู่ริมผนัง น้าหมวยที่เคยเป็นคุณนายเสมียนผู้รักความสะอาดสะอ้านและถือตัว ต้องก้มตัวลงเก็บเศษฟืนและกะลามะพร้าวแห้งใต้ถุนครัวมาก่อไฟในเตาอั้งโล่ เขม่าควันไฟสีขาวพวยพุ่งขึ้นมาจนเธอต้องไอค่อกแค่ก น้ำตาไหลรื้น แต่เธอก็ไม่ยอมแพ้ ใช้กระบอกไม้ไผ่เป่าลมเร่งไฟจนถ่านแดงคุโชน แม้ปลายนิ้วขาวนวลจะเปรอะเปื้อนคราบเขม่าดำ แต่ในใจกลับเปี่ยมล้นไปด้วยความสุขประหลาดที่ได้ปรนนิบัติดูแลผัวทั้งสี่

เธอตักน้ำฝนสะอาดจากตุ่มใส่หม้ออะลูมิเนียม ยกขึ้นตั้งบนเตาไฟ ค้นพบถังไม้ใส่ข้าวสารและไข่ไก่สดสามสี่ฟองที่ลุงของเข้มทิ้งไว้ น้าหมวยจึงตัดสินใจต้มข้าวต้มร้อนๆ เพื่อเตรียมไว้เป็นอาหารเช้าบำรุงกำลังให้แก่ชายฉกรรจ์ทั้งสี่คน กลิ่นหอมกรุ่นของข้าวต้มเดือดปุดๆ ผสานกับกลิ่นควันไฟเริ่มลอยอบอวลไปทั่วครัว

น้าหมวยยืนคนหม้อข้าวต้มอยู่หน้าเคาน์เตอร์ไม้ ชายเสื้อเชิ้ตยีนส์เลิกสูงขึ้นตามแรงเอื้อมแขน อวดแก้มก้นขาวเนียนกลมกลึงทั้งสองข้าง ยอดปทุมถันคู่งามดุนดันเนื้อผ้ายีนส์หนาจนเห็นเป็นตุ่มไตเด่นชัด ยามขยับตัว กลิ่นคาวสวาทจากร่องรักที่ยังมีคราบน้ำกามแห้งกรังติดอยู่ตามโคนขาอ่อนก็ลอยโชยมาแตะจมูก ย้ำเตือนถึงบทรักอันแสนดุเดือดเมื่อคืน

หมับ!

“ว้ายยย!”

น้าหมวยสะดุ้งสุดตัวเมื่อท่อนแขนกำยำคู่หนึ่งเอื้อมมาจากด้านหลัง ตระกองกอดรัดเอวคอดหนาของเธอไว้แน่น แผ่นหลังขาวเนียนสัมผัสได้ถึงแผงอกแกร่งเปลือยเปล่าที่อุ่นระอุ

“ตื่นแต่เช้ามาทำอะไรตรงนี้ครับน้าหมวย... ข้าวต้มส่งกลิ่นหอมไปถึงห้องนอนเลยนะ”

เสียงกระซิบทะเล้นข้างใบหูทำให้ใจที่เต้นรัวของน้าหมวยค่อยๆ ผ่อนคลายลง เจ้าของอ้อมกอดคือ ‘กล้า’ เด็กหนุ่มขับรถโฟล์คลิฟต์วัยยี่สิบสามปี กล้าสวมเพียงกางเกงขาสั้นตัวบาง ท่อนบนเปลือยเปล่า ใบหน้าคมสันแต้มรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม

“ไอ้กล้า... ตกอกตกใจหมด! ปล่อยมือก่อนสิ น้ากำลังคนข้าวต้ม เดี๋ยวก็ไหม้ติดก้นหม้อพอดี” น้าหมวยเอ่ยดุเสียงสั่น

“ไม่ปล่อยหรอกครับ... น้าหมวยใส่เสื้อพี่เข้มแบบนี้เซ็กซี่ฉิบหายเลยรู้ตัวไหม” กล้าไม่ยอมปล่อย มือหนาเลื่อนลงไปลูบไล้แก้มก้นอวบอัด บีบเค้นเนื้อนุ่มหยุ่นอย่างมันเขี้ยว ส่วนมืออีกข้างสอดล้วงเข้าไปใต้ชายเสื้อ ลูบไล้ผ่านหน้าท้องขาวเนียนต่ำลงไปยังเนินเนื้อโหนกนูนอวบอูม

“อื้อออ... กล้า... อย่าเพิ่งซนสิ... เดี๋ยวคนอื่นตื่นมาเห็น...” น้าหมวยครางแผ่วเมื่อปลายนิ้วของเด็กหนุ่มแตะเข้ากับติ่งเกสรที่ยังไวต่อสัมผัส

“พี่เข้ม มิน กับซอย ยังหลับสนิทอยู่เลยครับ... เมื่อคืนพวกเราซัดน้ากันจนเกือบสว่าง น้ายังมีแรงลุกมาทำกับข้าวนี่เก่งจริงๆ นะครับ” กล้ากระซิบเสียงพร่า แลบลิ้นเลียซอกคอขาวระหง ดุนดันแกนกายยาวเจ็ดนิ้วที่แข็งขึงผ่านกางเกงขาสั้นบดเบียดเข้ากับร่องก้นอวบอัด

น้าหมวยหายใจหอบสะท้าน ความกระสันอยากถูกปลุกเร้าขึ้นมาใหม่อย่างง่ายดาย สองมือท้าวไว้กับขอบเคาน์เตอร์ไม้ กล้าดึงกางเกงขาสั้นของตนเองร่นลงไปกองที่หัวเข่า เผยแกนกายสีเข้มที่ผงาดเง้ำชุ่มฉ่ำ

กล้าถลกชายเสื้อยีนส์ขึ้นไปกองไว้บนบั้นเอว จับสะโพกผายอวบอัดให้โก่งโค้งขึ้น เผยร่องสวาทสีกุหลาบช้ำที่อ้าค้างและฉ่ำเยิ้มด้วยน้ำหวาน

“น้าหมวยครับ... ผมขอชิมข้าวต้มถ้วยพิเศษตรงนี้ก่อนนะ!”

สวบ!... ปึ้ก!

“อ๊าส์!... กล้า!... อื้อออ!”

น้าหมวยสะดุ้งแอ่นสะโพกขึ้นสุดตัว กรีดร้องครางในลำคอเมื่อท่อนเนื้อร้อนลวกแทงทะลวงสวนพรวดเดียวมิดด้ามจากด้านหลัง! ความคับแน่นภายในบีบรัดลำเอ็นของกล้าแน่นหนึบ กล้ากัดฟันกรอด ครางซี้ดซ้าด สองมือกุมเอวคอดหนาไว้มั่นแล้วเริ่มซอยสะโพกกระแทกกระทั้นเข้าออกหนักหน่วง

ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ!

เคาน์เตอร์ครัวไม้สั่นสะเทือน หม้อข้าวต้มโยกคลอน น้าหมวยใช้สองมือเกาะขอบไม้ไว้แน่นเพื่อพยุงตัว ทัพพีในมือสั่นระริก ใบหน้าอิ่มเอิบแดงซ่านด้วยแรงอารมณ์

“อ๊าาาห์!... กล้า... เบาๆ หน่อย... อูยยย... ลึกเกินไปแล้ว!”

“อืมมม... แน่นเหลือเกินน้าหมวย! ร่องน้าตอดเอ็นผมดีฉิบหายเลย!” กล้าครางต่ำ ซอยสะโพกถี่รัว เสียงเนื้อกระทบก้นดังกึกก้องผสานเสียงน้ำสวาทเฉอะแฉะ

แจ๊ะ... แจ๊ะ... แจ๊ะ!

ทว่าในจังหวะนั้นเอง... ‘มิน’ คนงานพม่าร่างยักษ์ก็ก้าวเข้ามาในครัว มินนุ่งเพียงผ้าขาวม้าผืนเดียว แผงอกหนากำยำเต็มไปด้วยมัดกล้าม มินมองเห็นภาพกล้ากำลังกระหน่ำซอยสะโพกใส่น้าหมวยตรงเคาน์เตอร์อย่างชัดเจน ดวงตาคมเข้มลุกโชนทันที

“มิน!... อย่านะ... อึก... กล้า มันแกล้งน้า...” น้าหมวยหน้าตื่น

แต่มินไม่ฟัง หนุ่มพม่าร่างยักษ์เหยียดยิ้มกว้าง ก้าวเข้ามาประชิดด้านหน้า มินปลดผ้าขาวม้าออกจนหลุดร่วง เผยแกนกายยักษ์แปดนิ้วครึ่งที่แข็งตึง มินโน้มตัวลงมาใช้สองมือช้อนเต้างามคู่โตขึ้นมา อ้าปากครอบครองยอดปทุมถันสีชมพูเข้มแล้วดูดดึงอย่างรุนแรงทันที!

“อ๊อกกกก!... มิน!... อ๊าส์!”

น้าหมวยตาเหลือกค้าง ร่างกายถูกล็อกแน่นอยู่ตรงกลาง ด้านหลังถูกกล้ากระหน่ำซอยสะโพกเข้าใส่ร่องรักไม่ยั้ง ด้านหน้าถูกมินดูดยอดอก มินปล่อยยอดอกแล้วดันหัวเห็ดบานใหญ่จ่อเข้าที่ริมฝีปากอวบอิ่ม น้าหมวยจำใจต้องอ้าปากรับลำเอ็นยักษ์ของมินเข้าไปดูดกลืนอย่างช่ำชอง

ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ!... อ๊อก... อ๊อก... แจ๊ะ!

ศึกรักสามคนในครัวดำเนินไปอย่างดุเดือด น้าหมวยถูกประกบหน้าหลังจนสติหลุดลอย ร่างกายบิดเร่าส่ายร่อนสะโพกรับความเสียวซ่าน กล้ากระหน่ำซอยสะโพกครั้งสุดท้ายอย่างบ้าคลั่ง มินขยับสะโพกสาวเอ็นเข้าปากน้าหมวยลึกสุดโคน น้าหมวยกรีดร้องอู้อี้ ช่องคลอดกระตุกเกร็งบีบรัดรุนแรงเมื่อถึงจุดสุดยอด!

พรวด!... พรวด!

กล้าฉีดพ่นน้ำอสุจิร้อนลวกขาวขุ่นทะลักเข้าสู่ช่องคลอดจนล้น ขณะที่มินก็ปลดปล่อยน้ำรักข้นคลั่กพุ่งฉีดเต็มโพรงปาก น้าหมวยกลืนกินน้ำรักของมินลงคออย่างเต็มใจ ร่างกายขาวอวบอ่อนระทวยแทบทรุดลงกับพื้นไม้

หลังจากจัดการเช็ดคราบกามารมณ์และตักข้าวต้มใส่ชาม ทั้งสามก็เดินกลับออกมาที่แคร่ไม้กลางโถงบ้าน ซึ่งเข้มและซอยตื่นขึ้นมารออยู่แล้ว บรรยากาศการกินข้าวต้มยามเช้าเต็มไปด้วยความอบอุ่น น้าหมวยคอยตักข้าวและดูแลทุกคนประหนึ่งภรรยาที่แสนดี แต่ในใจยังพะวงถึงกระดาษโน้ตแผ่นนั้น เธอจึงตัดสินใจเล่าเรื่องข้อความแจ้งเตือนค่าหัวให้เข้มฟัง

สีหน้าของเข้ม ซอย และทุกคนเคร่งเครียดขึ้นมาทันที เข้มหยิบสมาร์ตโฟนเครื่องใหม่ออกมาเพื่อเตรียมเช็กข่าวสารจากสายข่าวคนงานในเมือง

กริ๊งงงงง! กริ๊งงงงง!

ทันใดนั้นเอง... โทรศัพท์มือถือในมือของเข้มก็แผดเสียงร้องลั่น!

หน้าจอสว่างวาบปรากฏเบอร์โทรศัพท์แปลกหน้าที่ไม่ได้บันทึกชื่อไว้ เข้มมองสบตากับทุกคนก่อนจะกดปุ่มรับสายแล้วเปิดลำโพงเสียงดัง

“ฮัลโหล ใครวะ!” เข้มกรอกเสียงห้าวลงไป

ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่เสียงหัวเราะเยียบเย็นและเหี้ยมเกรียมอันแสนคุ้นเคยจะดังลอดออกมาจากลำโพง... มันคือเสียงของ ‘เดช’ สามีเก่าของน้าหมวย!

“มึงไม่ต้องถามหรอกว่ากูเป็นใคร ไอ้เข้ม!... แล้วก็ส่งสายให้อีหมวยเมียร่านของกูฟังด้วย!” เสียงของเดชเต็มไปด้วยความอาฆาตมาดร้าย “อีหมวย... มึงคิดว่ามึงหนีไปกกกับพวกกุลีชั้นต่ำที่บ้านสวนท้ายคลองแปดแล้วกูจะตามหามึงไม่เจอเหรอ... กูให้เวลามึงสิบนาที คลานเข่าออกมารอมอบตัวที่หน้าประตูรั้ว ไม่งั้นกูจะสั่งให้ลูกน้องยิงถล่มบ้านให้ราบคาบ เผาพวกมึงทั้งเป็นให้หมด!”

เพล้งงงง!

ชามข้าวต้มในมือของน้าหมวยร่วงหล่นกระแทกพื้นกระดานแตกกระจาย! น้าหมวยหน้าซีดเผือด ร่างกายขาวอวบสั่นสะท้านไปทั้งร่างด้วยความหวาดกลัวสุดขีด เมื่อรู้ว่ามัจจุราชได้ตามมาประชิดถึงหน้าประตูบ้านแล้ว!