“สวัสดีครับผมมารับ คุณขวัญสุตา ห้อง.. ครับ” ออเวน กล่าวกับพนักงานต้อนรับของโรงแรม ขวัญสุตา ได้ยินชื่อเธอ ที่ชายหนุ่มผู้เดินเข้ามาในโรงแรม แจ้งบอกกับพนักงานต้อนรับ ก็เดินเข้าไปหาชายหนุ่มผู้นั้นทันที
“ฉันขวัญสุตาค่ะ” หญิงสาวเอ่ยแนะตัวให้ชายหนุ่มได้ทราบในทันที
ออเวน หันมามองหญิงสาวที่เอ่ยแนะนำตัวข้างๆ ใช่ว่าเขาจะไม่เคยเห็นผู้หญิงที่สวย น่ารัก ซะเมื่อไร เขาเห็นมาหมดแล้ว แต่ไม่เคยมีใครทำให้เขาสะดุดใจได้เหมือนอย่างเช่นผู้หญิงตรงหน้านี้เลยสักคน
“สวัสดีครับ ผมออเวน เป็เพื่อนกับลูคัส ลูคัสให้มารับคุณไปที่บ้านเขาด้วยกันน่ะครับ” ออเวน เอ่ยพร้อมกับส่งยิ้มให้
“โอเคค่ะ ไปกันเลยไหมคะ?” ขวัญสุตา พยักหน้าตอบรับแล้วเอ่ยกลับไป
“โอเค! งั้นเราไปกันเลย เชิญครับ รถผมจอดอยู่หน้าโรงแรม” ออเวน ตอบกลับพร้อมกับพาเดินนำไปยังรถของตนที่จอดอยู่ที่จอดรถของโรงแรม
ซึ่งรถที่ชายหนุ่มขับมารับ ขวัญสุตา นั้นเป็รถแอสตัน มาติน รุ่นใหม่ล่าสุด
‘โอ้! แม่เ้าโว้ย’ ขวัญสุตา อุทานออกมาในใจ เมื่อเห็นอย่างนี้แล้ว แทบไม่อยากเข้าไปนั่งเลย เพราะกลัวว่าจะไปทำอะไรเสียหายเอา แล้วจะไม่มีปัญญาที่จะจ่ายค่าซ่อมแซมให้ แต่ก็จำต้องเปิดประตูไปนั่งลงเคียงข้างชายหนุ่มผู้มารับอย่างเสียไม่ได้
“คุณเป็คนไม่ชอบพูดเหรอครับ? ทำไมดูคุณเงียบจัง” เมื่อรถวิ่งไปบนท้องถนน ออเวน คอยเมียงมอง ผู้หญิงที่นั่งอยู่ข้างกายเกือบตลอดเวลา จน ขวัญสุตา รู้สึกได้
‘จะให้พูดอะไรได้ล่ะ ก็เล่นมองอยู่อย่างนี้ ฉันก็เกร็งเป็นะยะ’ ขวัญสุตา คิดใจใน พลางหันไปหาชายหนุ่มยิ้มๆ
“ปกติก็พูดนะคะ แต่ฉันอาจจะเหนื่อยนิดหน่อย และเราอาจจะไม่ค่อยคุ้นเคยกันน่ะค่ะ ก็เลยไม่รู้จะพูดอะไร” ขวัญสุตา เอ่ยตอบออกไปอย่างสุภาพ
ไม่ใช่ว่าชายหนุ่มข้างกาย ขวัญสุตา หน้าตาไม่ดีนะ เขาหน้าตาดีมาก ออกจะดุดัน ป่าเถื่อนนิดๆ ผมสีดำ คิ้วหนา ตาเข้มดุ จมูกโด่งเป็สันอย่างคนแถบยุโรปทั่วไป คางบุ๋มลึกเข้าไปหน่อยๆ ถ้าเขาไม่ยิ้มจะดูน่าเกรงขามและน่ากลัวเอามากๆ และยิ่งร่างกายเขานั้นสูงใหญ่บึกบึน อย่างคนดูแลตัวเองเป็อย่างดี ยิ่งทำให้เขาดูดีเข้าไปอีก
ถ้าเป็สาวอื่นๆ คงจะวิ่งเข้าใส่เขาไปตั้งนานแล้ว แต่นี่คือ ขวัญสุตา เธอไม่มีทางหลงใหลได้ปลื้มกับสิ่งยั่วเย้าตรงหน้า แต่อาจจะมีเผลอไผลไปบ้าง แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะคลั่งไคล้จนเป็บ้าเป็หน้าเป็หลัง ก็แค่ชอบมองก็เท่านั้นเอง แต่ถ้าให้เอาจริงๆ ก็ขอบาย เพราะผู้ชายพวกนี้เ้าชู้กันทุกคน
“ดูเหมือนคุณจะไม่อยากที่จะสนิทกับผมนะครับ?” ออเวนกล่าวอย่างรู้ทัน
“คุณคิดมากไปหรือเปล่าคะ ทำไมฉันจะอยากไปสนิทหรือไม่อยากสนิทกับคุณด้วย เราพึงจะรู้จักกันเอง” ขวัญสุตา เอ่ยสวนกลับทันควัน
“แต่ผมอยากรู้จักคุณให้มากกว่านี้นะ” ออเวน เอ่ยขึ้นอีกรอบอย่างทะลุปล่อง
“เอาไว้ค่อยว่ากันอีกทีดีกว่านะคะ” ขวัญสุตา กล่าวเป็เชิงปฏิเสธกลายๆ
“หึหึ! คุณนี่เหมือนจะปิดโอกาสผมทุกทางเลยนะ แต่คุณคิดผิดไปหน่อยนะ ยิ่งคุณดื้อมากเท่าไร ผมก็ยิ่งชอบมากขึ้นเท่านั้น” ออเวน กล่าวท้าทายยิ้มๆ
ขวัญสุตา หันขวับไปมองหน้าคนที่กำลังขับรถอยู่ทันที แล้วหันออกไปมองนอกหน้าต่างรถ ไม่อยากต่อล้อต่อเถียงด้วย
‘อีตานี่ท่าจะบ้าเอาการ ท่าทางคงจะหนัก’ ขวัญสุตา คิดในใจ และสักพักรถแอสตัน มาติน รุ่นใหม่ล่าสุด ก็วิ่งเข้าไปจอดที่หน้าบ้านหลังใหญ่ ไม่ใช่สิ ต้องเรียกว่า คฤหาสน์ ต่างหากถึงจะถูก
‘โอ้! แม่เ้า มันช่างอลังอะไรอย่างนี้’ ขวัญสุตา มองดูตัวตึกแล้วอุทานออกมาอย่างตื่นตาตื่นใจอยู่ภายในใจ
๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖
6K
