เจนเนตรเอ่ยแย้มยิ้มอย่างมีความสุขที่ได้เห็นปกป้องมีสีหน้าอยากจะฆ่าคนไม่อยากเชื่อว่าพ่อเสือตัวใหญ่จะกล้าขึ้นมานั่งม้าหมุนเล่นอยากเก็บภาพนี้เอาไว้ดูเล่นเสียจริง คิดได้อย่างนั้นจึงหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาแอบถ่ายรูปของเขาเก็บเอาไว้
ดูสิหน้าตาบูดบึ้งน่าเอ็นดูเชียว ฮ่าๆๆๆ
เจนเนตรหัวเราะในลำคออยากให้หญิงสาวที่วิ่งไล่ตามปกป้องมาเห็นภาพแบบนี้เสียจริงเขาคงหมดเสน่ห์ไปหลายวันเลยทีเดียว
“ทำไมคุณลุงถึงมานั่งม้าหมุนคนเดียวคะ”
เด็กสาวที่นั่งข้างๆเอ่ยขึ้นด้วยความสงสัยหลังจากที่มองสังเกตมาสักพักหนึ่ง
“ลุงมาเฝ้าเมียครับ”
ปกป้องได้ทีจึงแกล้งเจนเนตรคืนเพราะเห็นเธอแอบถ่ายรูปของเขาเก็บไว้ด้วย งานนี้เขาจะเล่นกับเธอให้สนุกไปเลยรับรองดิสนีย์แลนด์จะกลายเป็ความทรงจำที่เธอลืมไม่ลงไปตลอดชีวิต
“ไหนคะเมียของลุง”
“คนนั้นไง”
ปกป้องชี้มือไปที่เจนเนตรหน้าตาเฉยเห็นหญิงสาวชักสีหน้าใส่เขายิ่งทำให้อยากแกล้งขึ้นไปอีก
“เอ้าแล้วทำไมป้าคนสวยจึงนั่งกับลุงคนหล่อคนนั้นคะ”
“นั่นคือลูกชายของลุงเอง”
ได้ยินอย่างนั้นทำให้นิธิศเผลอถลึงตาใส่ปกป้องอย่างลืมตัวหมอนั่นบ้าไปแล้วหรือไรถึงมาเล่นบทพ่อแม่ลูกบนม้าหมุน ปัญญาอ่อนชัดๆ
“จริงเหรอคะลูกคุณลุงโตเป็หนุ่มเหมือนคุณลุงเลย”
“แต่ลุงหล่อกว่าใช่ไหม”
“อืม…” เด็กสาวครุ่นคิดอยู่สักครู่หนึ่ง “แต่หนูชอบสเปคแบบลูกของคุณลุงมากกว่าค่ะ”
นิธิศถึงกับหัวเราะร่วนออกมาอย่างดีใจระคนสะใจอยู่ในนั้นขนาดเด็กยังเลือกเขาเลย ปกป้องแพ้อย่างราบคาบแน่นอน
“แล้วลุงไม่หล่อเหรอ”เสียงทุ้มต่ำออดอ้อน
“ก็หล่อค่ะแต่คุณลุงหน้าดุไปหน่อย หนูไม่ชอบ”
ปกป้องอุตส่าห์ทำหน้าบ้องแบ๊วขนาดนี้ยังหน้าดุอีกเหรอให้ตายเถอะ หากเป็อย่างนี้ก็ทำคะแนนนำนิธิษเพื่อโชว์ให้เจนเนตรเห็นไม่ได้แล้วสิอันที่จริงเขาหล่อกินขาดเลยต่างหากแต่เด็กมันไม่รู้ถึงความหล่อแบบผู้ใหญ่จึงเลือกนิธิศแทนเท่านั้น
เชิดหน้าชูคอเล็กน้อยอย่างสง่าผ่าเผยบนม้าหมุนถ้าให้หญิงสาวทั่วประเทศมาให้คะแนนโหวตรับรองว่านิธิศตกกระป๋องแน่นอนปกป้องรับรองด้วยความหล่อของตัวเองเลย
หลังจบรอบม้าหมุนปกป้องก็เดินตามเจนเนตรมาห่างๆ เห็นเธอกับนิธิศไปนั่งพักที่ร้านเครื่องดื่ม ก่อนที่เจนเนตรจะขอตัวไปเข้าห้องน้ำเขาที่หลบอยู่มุมตึกจึงเดินเลี่ยงสายตาของนิธิศตามเธอไปยังห้องน้ำทันที
เห็นเจนเนตรเข้าไปในห้องน้ำรวมที่ปลอดผู้คนปกป้องถึงกับยิ้มกริ่ม แน่สิห้องน้ำหญิงเต็มทุกห้อง ไม่แปลกที่เธอเลือกเข้าห้องน้ำรวมชายหญิง
สองขาแกร่งเดินมุ่งหน้าเข้าไปข้างในเธอกำลังเดินเข้าไปในห้องน้ำเพื่อจะปิดประตู มือใหญ่รีบดันประตูเอาไว้เสียก่อน
“คุณ!”
ร่างกำยำแทรกตัวเข้าไปในห้องน้ำคับแคบก่อนจะล็อกกลอนแ่าหันไปยิ้มร้ายให้เจนเนตร
“ถ้าคุณไม่ออกไปฉันจะร้องให้คนช่วยนะ”
เจนเนตรขู่ฟ่อคาดไม่ถึงว่าปกป้องจะกล้าอุกอาจเข้ามาในห้องน้ำพร้อมกับเธอแบบนี้ เขาอันตรายเกินไปเสียแล้วแต่กว่าจะตระหนักได้ก็สายเกินไป ไม่คิดว่าเขาจะกล้าประกบตัวเธอเอาไว้ในห้องคับแคบ
“ถ้ากล้าก็ะโสิผู้คนจะได้มามุงดูว่าเราสองคนกำลังทำอะไรกัน”
มุมปากหนากระตุกขึ้นข้างหนึ่งท้าทายเจนเนตรปกป้องคิดจะทำอะไรกันแน่ อย่าบอกนะว่าจะขืนใจเธอในห้องน้ำ บ้าไปแล้ว
เขากล้าเหรอ!?
“คุณเชิญชวนผมเล่นด้วยมาทั้งวันตอนนี้ผมก็มารับรางวัลบ้างสิ”
“ฉันชวนคุณตอนไหนคะมีแต่คุณที่เดินตามฉันกับคุณนิธิศต้อยๆ”
เจนเนตรร่นถอยไปติดกับผนังอีกฝั่งของห้องน้ำเมื่อคนตัวสูงเบียดกายเข้าหามือเล็กดันแผ่นอกกล้ามแน่นเอาไว้เพื่อไม่ให้อีกฝ่ายเข้ามาประชิดตัว
“สายตาของคุณไงแม่สมิงสาว”
“คุณคิดไปเอง”
“ใครเชื่อก็บ้าแล้ว”
เจนเนตรคาดไม่ถึงว่าปกป้องจะเป็คนใจร้อนรออะไรไม่ได้ขนาดนี้มาก่อนเธอแค่แหย่เขาเล่น เขาก็เอาจริงเลยเหรอ จริงจังเกินไปไหม
“คุณไม่กลัวคนอื่นมาเห็นเหรอไง”
“ก็ดีสิเราจะได้เป็แฟนกันทันทีไง ไม่ต้องเสียเวลาจีบคุณให้เมื่อย”
ไม่กลัวหน่อยเหรอเจนเนตรคิดว่าหากข่าวที่เขาลวนลามเธอในห้องน้ำรั่วไปสู่ภายนอก ปกป้องจะอายเสียอีกแต่เปล่าเลย เขากลับยิ่งชอบใจเสียด้วยซ้ำ
“แล้วแฟนคุณล่ะ”
“อ้อพลอยน่ะเหรอ ผมเลิกกับเขาแล้ว”
ก็รู้อยู่หรอกว่าชายหนุ่มคบใครไม่ได้นานสักคนไม่แปลกที่ปกป้องจะบอกเลิกกับสาวสวยผมบลอนด์เขียวที่เจนเนตรพบเมื่อคราวก่อนแต่ดูเหมือนหญิงสาวคนนั้นจริงจังกับเขามากเสียด้วยสิแบบนี้จะหลุดรอดจากผู้หญิงคนนั้นได้จริงเหรอ
เจนเนตรไม่แน่ใจ
“คุณก็เลยตามจีบฉันแทนเหรอคะ”
“ใช่คุณสวยกว่านี่นา อีกอย่างผมชอบผู้หญิงหน้าตาสวยหวานแบบคุณนะ รู้ไหม”
หยอดคำหวานแม้กระทั่งในห้องน้ำเหรอเจนเนตรลอบกลืนน้ำลายลงคอ อยู่ในที่คับแคบอย่างนี้ใครจะไปสู้ปกป้องได้ล่ะแล้วเธอจะหนีออกจากการพันธนาการนี้อย่างไร คิดไม่ออกเลย
“ถ้างั้นก็ปล่อยฉันก่อนสิเราค่อยเป็ค่อยไปกันดีไหม”
เมื่อถูกอีกฝ่ายรวบเอวบางเข้าไปกอดอย่างถือวิสาสะเจนเนตรจึงพยายามใช้ไม้อ่อนเพื่อให้ปกป้องยอมทำตาม ทว่าดูเหมือนไม่ได้ผลเอาเสียเลยใบหน้าคมเข้มกำลังโน้มลงมาใกล้จนััถึงลมหายใจอุ่นชื้นของอีกฝ่าย
“คุณคิดจะทำอะไร”
ลิ้นหยาบร้อนกำลังเลียริมฝีปากบางสีส้มอิฐจนน้ำลายของอีกฝ่ายชื้นแฉะรอบปากเจนเนตรแทบดิ้นไม่หลุด แรงอันน้อยนิดของเธอแทบไม่มีผลต่อคนตัวสูงเลยสักนิด
“หวาน”
814
