กบของผมกลัวว่าผมจะตายจึงเดินทางทะลุมิติ

“นายน้อยเนี่ย ฉันอาจจะเต้นไม่ค่อยเป็น ต้องขอโทษด้วยนะคะ” กู่เจี้ยนผิงกัดฟันกรอด

ตลอดเวลาเธอหาโอกาสใช้กู่เพื่อควบคุมเนี่ยฝาน แต่เขายังไม่ยอมให้เธอจับตัว เพียงนั่งอยู่ตรงนั้นแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายคลิปวิดีโออันน่าขยะแขยง

แม้ว่าจะไม่ได้ติดตามข่าวดาราหรือนักร้อง แต่กู่เจี้ยนผิงก็รู้ว่า หากคลิปของเธอหลุดออกไปคงกลายเป็นเรื่องเลวร้าย เหมือนกับดารานักร้องที่มักจะฆ่าตัวตายเพราะทนแรงกดดันไม่ไหว แต่หากคุณสามารถผ่านไปได้ จะถือว่าแข็งแกร่งมาก

“ไม่เป็นไร ทุกคนย่อมมีครั้งแรกเสมอ” เนี่ยฝานอารมณ์ดี

การได้นั่งอยู่กับหนึ่งในตัวละครหลักก็เหมือนกับคุณเดินเข้าไปในมุมหนังสือ ซึ่งนี่คือส่วนที่เขาชอบเมื่อมาถึงโลกแห่งปาฏิหาริย์

“ถอดบราและแพนตี้ออก” เนี่ยฝานสั่งด้วยรอยยิ้ม เหมือนกับนายน้อยสวะเหล่านั้นไม่มีผิด

กู่เจี้ยนผิงกัดฟัน ตั้งแต่เริ่มเธอแทบอยากจะหั่นเนี่ยฝานเป็นชิ้นๆ และทุกคำพูดของเขา มันทำให้เธอรู้สึกรังเกียจเสียเหลือเกิน

“ได้ค่ะ แต่นายน้อยช่วยถอดให้ได้หรือเปล่าคะ แบบนี้น่าจะตื่นเต้นกว่า” จังหวะนรกกู่เจี้ยนผิงคิดอุบายออก ปล่อยให้เขาเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เธอ จากนั้นใช้โอกาสใกล้ชิดกาย ปล่อยแมลงกู่เข้าไปควบคุมสมอง

การกระทำแบบนี้ค่อนข้างเสี่ยง อีกอย่างหนึ่งเธอไม่ใช่กู่หวังชิงที่เป็นเจ้าแห่งกู่ ดังนั้นการบุกรุกสมองของเนี่ยฝานจึงต้องใช้เวลา และเพื่อไม่ให้ผู้หญิงต่างชาติสองคนนั้นรู้ มีแต่ต้องเอาตัวเข้าแลกเท่านั้น

“ได้สิ เรื่องนี้ผมจัดการเอง” เนี่ยฝานไม่รู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่ ท่าทีของเขาเหมือนกับคนมากตัณหา แต่ในความจริงกลับระวังเธอแจ

นิ้วมือสัมผัสกับแพนตี้สีดำ กลิ่นของเธอค่อนข้างหอม แน่นอนว่าสิ่งนี้กระตุ้นเนี่ยฝานได้

สำหรับผู้ชายแล้วกลิ่นใหม่ก็เหมือนยาเสพติด ไม่ใช่ว่านกเขาไม่ขัน หลายๆ คนมักจะเข้าใจผิด แต่ธรรมชาติของมนุษย์คือคุณกำลังเบื่อกลิ่นเดิม และต้องการกลิ่นใหม่ แต่ด้วยศิลธรรมที่แบกรับการนอกใจ จึงยากที่จะหาประสบการณ์ได้ ยกเว้นคุณจะโสดแล้วลงอ่างเปลี่ยนเมียไปเรื่อย

แต่การทำแบบนั้นเสี่ยงต่อโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ ซึ่งได้ไม่คุ้มเสีย

เนี่ยฝานจงใจใช้นิ้วสัมผัสเนินสวาทผ่านแพนตี้สีดำ กู่เจี้ยนผิงอับอายขายหน้า และที่มากกว่านั้นคือเธอรู้สึกว่า ร่างกายนี้กลับไม่ซื่อสัตย์ต่อตัวเธอเอง กลับกันมันเลือกที่จะกบฏและสวามิภักดิ์แด่นิ้วของเขา

“ดูเหมือนว่าน้ำจะออกแล้วนะ เสียวหีมากใช่ไหมครับ” เนี่ยฝานถามด้วยถ้อยคำลามก ก่อนจะหยุดแล้วดึงนิ้วออกมา มองเห็นน้ำรักสีใสกลิ่นหอมๆ ฟุ้งเข้าจมูก

“ไม่ได้การ ต้องรีบจัดการเขาตอนนี้แหละ!” กู่เจี้ยนผิงกลัวว่าหากปล่อยให้เรื่องดำเนินต่อไปแบบนี้ เกรงว่าคงได้มีเซ็กส์กับเนี่ยฝาน ดังนั้นเธอจึงเลือกใช้แมลงกู่จู่โจม มันบินออกจากร่างของเธอแล้วปล่อยกลิ่นชนิดพิเศษ กลิ่นนี้ทำให้เป้าหมายเพิกเฉยต่อสิ่งรอบด้านโดยไม่รู้ตัว จะรู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่ถูกควบคุมแล้ว

แต่เนี่ยฝานระวังเธอมาตลอด ดังนั้นเมื่อเห็นแมลงกู่เขาจึงใช้พลังจิตยับยั้งพวกมัน จากนั้นโซ่เบี่ยงวิถีก็พุ่งออกมาจากนิ้วมือ เข้าพันธนาการร่างกายของกู่เจี้ยนผิง

“นี่มันอะไรกัน!” กู่เจี้ยนผิงกรีดร้อง ตามรายงานเนี่ยฝานเป็นแค่คนธรรมดา ดังนั้นเธอจึงเลือกที่จะลงมือ แต่ดูเหมือนข้อมูลจะผิดจากที่สำรวจ ชายคนนี้นอกจากหื่นกามแล้วยังมีอาวุธชิ้นหนึ่งด้วย

อาจเป็นเพราะหัวใจที่เปราะบางกำลังจะพังทลายลงเนื่องด้วยการทรมานก่อนหน้านี้ของเนี่ยฝาน โซ่เบี่ยงวิถีจึงเข้าไปในสมองเพื่อเปลี่ยนเจตจำนงของเธออย่างง่ายดาย ขณะเดียวกัน โซ่ยังผนึกการรับรู้แมลงของกู่หวังชิงในร่างเธอชั่วคราว

ตอนนี้พลังจิตของเนี่ยฝานแข็งแกร่งมาก เขาได้กินแอปเปิลที่ปลูกด้วยซอมบี้ 10 ล้านศพ พลังดังกล่าวไม่อาจมีมนุษย์คนไหนต้านทานได้ นอกจากนั้นตอนนี้ด้วยอายุขัยที่มากมาย สำหรับเนี่ยฝานการเขียนเจตจำนงใหม่ในโลกหลักจึงเป็นเรื่องง่ายๆ

“นายน้อยเนี่ย...ฉันรักคุณ”

กู่เจี้ยนผิงที่รังเกียจเขาอยู่เมื่อครู่ กลายเป็นคนใหม่ที่เชื่อฟังและหลงใหลเขาในพริบตา

นี่คือสิ่งที่เนี่ยฝานตั้งค่า สำหรับเขาการทำแบบนี้ไม่ต่างจากสวะ แต่ด้วยตัวละครของกู่เจี้ยนผิง เป็นไปไม่ได้ที่จะกำราบเธอด้วยวิธีปกติ นอกจากนั้นคนที่มีกู่อยู่ในร่างกาย มักจะอยู่ในอารมณ์ที่ไม่แน่นอน และต้องทำสมาธิเพื่อให้จิตใจไม่ตกลงสู่เงามืด

.....

เอรีล่า มาริสก้า ที่รออยู่ด้านนอกรถไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นข้างในรถตู้ แต่พวกเธอสัมผัสได้ถึงไอความเย็นจำนวนหนึ่งที่พุ่งออกมาจากสุสาน ดังนั้นจึงยืนหน้ารถ ปกป้องเนี่ยฝานหากเกิดมีศัตรูบุกโจมตี

“เกิดอะไรขึ้น มันมีอะไรข้างใน หวังเฉา!” หัวหน้าหม่าไม่สามารถนั่งนิ่งได้ รีบหันไปถามคำถามกับชายที่มีดวงตามองทะลุทันที

หวังเฉาส่ายหน้าด้วยความเอือมระอา แต่ถึงอย่างนั้นยังเลือกใช้พลังต่อ แม้ว่าสิ่งนี้จะทำเขาต้องทนทุกข์ทรมานก็ตาม

“มันยากที่จะนึกคำพูด อุณหภูมิข้างในเหมือนว่าจะลดลงมาก นอกจากนี้ผมมองเห็นเฉาจื่อนอนอยู่บนพื้น คาดว่าคงเสียชีวิต”

“อะไรนะ เฉาจื่อตายแล้วงั้นเหรอ!” หัวหน้าหม่าแทบไม่สามารถรับความจริงข้อนี้ได้ คนอื่นตายได้เขาไม่แคร์ขนาดนั้น แต่เฉาจื่อนั้นต่าง ผู้หญิงคนนี้อยู่กับเขามานาน แม้ว่าจะไม่มีความสัมพันธ์เชิงชู้สาว แต่กลับยิ่งผูกพันธ์จนน่าประหลาด

“อย่าเข้าไปดีกว่าครับ ตอนนี้สถานการณ์ข้างในแย่มาก หลายคนกำลังวิ่งหนีออกมา” หวังเฉาดึงตัวหัวหน้าหม่าไว้

“ปล่อยฉันนะ ฉันจะไปช่วยเธอ!” หัวหน้าหม่าตะโกนกร้าว แต่หวังเฉาก็ไม่มีทีท่าว่าจะปล่อยมือ

คลื่นความเย็นไหลทะลักออกมาจากประตูหิน จะเห็นได้ว่าหลายคนรีบวิ่งหนีหน้าตาตื่น รวมถึงสามีภรรยาอย่างคังฉีและหวางชิง

เมื่อหนีออกจากสุสานได้ปลอดภัย คังฉีจึงมีโอกาสพักหายใจแล้วพูดกับภรรยา

“เกิดอะไรขึ้น ความเย็นแบบนี้ หรือว่าจะมีใครไปสัมผัสอาวุธแห่งกฎ”

“ฉันเองก็ไม่รู้ แต่หากเป็นอาวุธแห่งกฎ นี่จะเป็นอาวุธที่อันตรายมาก แม้แต่ขวานเล่มนั้นที่เราพบ ก็ยังไม่มีพลังมากขนาดนี้” หวางชิงมีสีหน้าจริงจัง เมื่อสามีเธอได้ยินอย่างนั้นก็ไม่สามารถโต้แย้งได้

หลายคนหลบรีบหนีจากสุสาน บางส่วนช้าจึงเสียชีวิตในนั้น คนที่รอดโดยส่วนใหญ่จะเป็นกลุ่มเสวียนอู่ นินจาพวกนั้นเร็วมาก เพียงพริบตาเมื่อเห็นมีสิ่งผิดปกติเกิดขึ้น จึงส่งสัญญาณถอยทันที

เมื่อความเย็นถอยกลับเข้าไปในสุสาน เสียงที่เหมือนกับเท้าเปลือยเปล่าเดินจึงค่อยๆ รุกคืบเข้ามา

หัวหน้าหม่ารีบถอยกลับไปอยู่ที่เต้นท์ ทีมของเขานำอาวุธปืนออกมาครบมือ

ส่วนคังฉีและสามีพร้อมหลบหนีทุกเมื่อ พวกเขาไม่สามารถสูญเสียได้อีก

เมื่อเสียงนั้นใกล้เข้ามาเรื่อยๆ จึงมองเห็นร่างสูงโปร่ง

เป็นเย่ซวน เวลานี้สีผมของเขากลายเป็นสีขาว ร่างกายส่วนหนึ่งปกคลุมด้วยน้ำแข็ง เท้าเปลือยเปล่า สีหน้าราวกับคนที่ไร้ความรู้สึก

“เย่ซวนไม่ใช่เหรอ เขายังไม่ตาย เกิดอะไรขึ้นกันแน่ แล้วพลังนี้ที่ออกมาจากร่างกายของเขาคือสิ่งที่พบข้างในถ้ำเหรอ?” ดวงตาของหัวหน้าหม่าเป็นประกาย เมื่อครู่นี้เขายังคร่ำครวญต่อการตายของเฉาจื่อ แต่เมื่อเห็นสมบัติอยู่ตรงหน้า คนขุดสุสานเช่นเขาก็กลับคืนสู่ตัวตนเดิม

“ผู้ชายคนนั้นเป็นหนึ่งในลูกทีมของหัวหน้าหม่านี่นา เขาสัมผัสอาวุธแห่งกฎแน่ๆ และเหมือนว่ามันจะหลอมรวมกับร่างกายของเขาแล้วด้วย ที่รัก อาวุธแห่งกฎที่ไม่มีรูปร่างตายตัวนี่มัน...” คังฉีหันไปคุยกับภรรยาด้วยความตื่นเต้น

“เลวร้ายมาก!” หวางชิงกัดฟันกรอด “อาวุธแห่งกฎหากมีรูปร่าง ทุกครั้งที่เราใช้งานจะต้องจ่ายราคามหาศาล แต่หากอาวุธชิ้นใดเป็นพลังของธรรมชาติแล้วหลอมรวมกับร่างกาย ผู้ถือครองไม่จำเป็นต้องจ่ายราคาใดๆ ดังนั้นฉันจึงได้บอกว่ามันเลวร้ายมาก และผู้ชายคนนี้ก็เหมือนว่าจะไม่ใช่คนดี”

“ไม่สำคัญ ด้วยนินจาจากกลุ่มเสวียนอู่ ผมคิดว่าการล้มเขาไม่ใช่เรื่องยาก” เมื่อคังฉีพูดจบนินจากลุ่มเสวียนอู่ก็เริ่มลงมือ

พวกเขาล้อมรอบทุกทิศทางของเย่ซวน จากนั้นดึงดาบสั้นที่หลังออกมา

“โชคดีจริงๆ ที่ได้เห็นการต่อสู้แบบนี้ มันน่าสนุกจริงๆ นะว่าไหม” คังฉีเสริม ส่วนภรรยาไม่คิดอย่างนั้น เธอรู้สึกว่าเรื่องนี้ยุ่งยากกว่าที่คิด เหมือนกับครั้งนั้นที่พบปีศาจถือขวาน

เมื่อได้รับสัญญาณจู่โจม คมดาบจากนินจาเสวียนอู่มากกว่า 10 คนจึงโจมตีพร้อมกัน ไร้พลัง ไร้รูปร่าง เป็นท่าดาบบริสุทธิ์ นอกจากนั้นยังเร็วจนยากที่จะจับตามอง

ทว่าคมดาบอันแสนบริสุทธิ์กลับต้องถูกปิดกั้นโดยก้อนน้ำแข็ง โดยมีเย่ซวนเป็นจุดศูนย์กลาง เขาขยับเท้าทีหนึ่ง แผ่นดินที่อยู่ใต้ฝ่าเท้ากลายเป็นทุ่งน้ำแข็งอย่างช้าๆ จากนั้นไอหมอกก็หนาขึ้น ทำให้ยากต่อการมองเห็น

“วิ่ง เร็วเข้า!” หวางชิงจับมือของสามีและตะโกนบอกกลุ่ม จากนั้นเมื่อเธอหันหลังกลิ่นคาวเลือดก็โชยออกมา พร้อมกับเสียงร้องโอดครวญจากกลุ่มนินจา