บทที่ 9
นกพิราบ#แม็กซ์ไม่ถูกใจสิ่งนี้
เมื่อต้องรอเข้าแถวแลกรับไอเทมเริ่มต้นสำหรับมือใหม่และแลกไอเทมโค้ดที่จับฉลากได้มาแม็กซ์จึงเปิดหน้าต่างแสดงรายละเอียดของตัวเองขึ้นมาตรวจสอบไปพลาง ๆ
หน้าต่างข้อมูลผู้เล่น(1/2)
ชื่อ...แม็กซ์เลเวล...1
อาชีพ...ไม่มีอาชีพรอง...คนงานดันเจี้ยน(C)
สมญานาม...ไม่มี
ชื่อเสียง...0
HP (เื) …10 MP มานา) ...10 SP (พลังพิเศษ) ...10
สถานะพื้นฐาน (Basic Status) *
Str (กำลังกาย) ...1 Vit (พลังชีวิต) ...1 Agi (ความว่องไว) ...1
Dex (ความแม่นยำ) ...1 Int (สติปัญญา) ...1 Wis (ความรอบรู้) ...1
Point (แต้มคงเหลือ) ...0
สถานะพิเศษ (Special Status)
Dungeon(ดันเจี้ยน) ...1
หน้าต่างข้อมูลผู้เล่น(2/2)
Skill (ทักษะ)
ขุดดิน (sp.1) (1 นาที) …ขุดดิน
ปรับทางเข้า (sp.5) (60 นาที) …สามารถเคลื่อนย้ายทางเข้าของดันเจี้ยนได้
(เงื่อนไขเพิ่มเติม...สามารถใช้ได้เฉพาะดันเจี้ยนของตนเองหรือดันเจี้ยนร้างที่ไม่มีผู้เล่นหรือมอนสเตอร์อยู่ภายใน)
Quest (ภารกิจ)
การเลื่อนสถานะของคนงานดันเจี้ยน...เลื่อนระดับถึงเลเวล 10
ของรางวัล...เลื่อนสถานะอาชีพรองเป็...ผู้อาศัยในดันเจี้ยน(UC)
...อาชีพรองคนงานดันเจี้ยนมันอัพเกรดระดับตัวเองได้ เยี่ยมไปเลยแถมยังมีทักษะติดมาด้วย
ยิ่งมาแม็กซ์ยิ่งรู้สึกอารมณ์ดีดูเหมือนว่าวันนี้โชคจะเข้าข้างตนเองไปเสียทุกเื่ หลังจากสำรวจหน้าต่างสถานะหน้าต่างอุปกรณ์สวมใส่ ข้อย่อยคำแนะนำ รายละเอียดเพิ่มเติมต่าง ๆ จนละเอียด แม็กซ์ก็เปิดอ่านทวนวนไปอีกหลายรอบอย่างไม่รู้สึกเบื่อหน่ายแม้การต่อแถวรับของจะยาวนาน แต่มันก็ไม่ได้ทำให้แม็กซ์รู้สึกหงุดหงิดเลยแม้แต่น้อย
หกชั่วโมงผ่านพ้นท้องฟ้าเบื้องบนเริ่มเปลี่ยนสีเป็เวลาเย็น แต่ผู้คนที่เดินทางมาต่อยังหางแถวไม่ได้ลดลงไปเลยแม้สักนิดเดียว กลับเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆแม้จะมีผู้คนมากหน้าหลายตา แต่แม็กซ์ก็ไม่ได้สนใจรอบข้าง เปิดแผนที่มหานครนาโช่ดูก่อนจะวางแผนว่าจะทำอะไรก่อน เดินทางไปที่ไหน รับเควสอะไรดีอย่างไม่รู้เบื่อ จนกระทั่งคิวที่ลงทุนต่อแถวมาอย่างยาวนานเหลืออีกไม่ถึงยี่สิบคน แม็กซ์ถึงได้ปิดหน้าจอแสดงแผนที่ของตนเองและหันกลับมาสนใจแถวที่ต่อ ก่อนจะมองผ่านไหล่คนข้างหน้าตรงไปยัง NPC หญิงสาวในชุดเมดสวมหูกระต่าย ซึ่งทำหน้าที่มอบของเริ่มต้นให้กับผู้เล่นโดยไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย
ฟุดฟิด!!! ฟุดฟิด!!!
แม็กซ์ย่นจมูกไปมาพร้อมหันรีหันขวาง สำรวจรอบ ๆ ตัวเอง
...กลิ่นอะไรไหม้ ๆ วะ
“นายได้กลิ่นไหม้ไหม” แม็กซ์เอี้ยวคอกลับไปเอ่ยถามคนที่อยู่ด้านหลังตนเองแต่ไม่ทันที่อีกฝ่ายจะตอบกลับมา ภาพรอบตัวของแม็กซ์ก็กลายเป็มืดสนิท
[พบความร้อนสูงเป็อันตราย ระบบซ่อมแซมตนเองล้มเหลว เพื่อความปลอดภัยระบบเกม Last Fantasy Online จำเป็ต้องตัดการเชื่อมต่อของท่านทันที]
ฟู่ฟู่...เสียงลูกสูบด้านข้างทำงานยกประตูแคปซูลเครื่องเล่นเกมLast Fantasy Online เปิดออกด้วยคำสั่งฉุกเฉิน
แม็กซ์ที่ยังคงหลงเหลืออาการมึนค้างจากการถูกตัดออกจากระบบเกมแบบกะทันหันยันตัวจากท่านอนมาอยู่ในท่านั่ง ก่อนที่จะค่อย ๆ ยกตัวขึ้นมาจนพ้นขอบแคปซูล
แค่กแค่ก !!!
“ควันอะไรวะเนี่ย” แม็กซ์ขยี้ตามองไปรอบ ๆ ตัว เมื่อพบว่าควันสีเทาอ่อนนั้นลอยออกมาจากเครื่องเล่นเกม ที่ดูเหมือนระบบปรับอากาศภายในจะเกิดปัญหาขึ้น“เวรแล้วไหมละ” เมื่อรู้ความจริงแม็กซ์ก็ทะยานพรวด ลุกออกจากเครื่องเล่นเกมLast Fantasy Online สร่างมึนในทันที “เฮ้ย ไฟดับนี่หว่า”เมื่อลุกออกจากเครื่องเกมได้แล้ว แม็กซ์ถึงรู้สึกตัวว่าแสงรำไรภายในห้องนั้นมาจากด้านนอกหน้าต่าง...แม้จะยังเป็เวลาย่ำรุ่งแต่แสงอาทิตย์ที่ลอดเข้ามา ก็พอจะทำให้แม็กซ์มองเห็นภาพในห้องตัวเองได้อยู่“ซวยแล้ว ควันออกขนาดนี้ เครื่องเกมเป็อะไรหรือเปล่าวะเนี่ย”แม็กซ์เลิกสนใจความมืดสลัว หัวใจเต้นรัวด้วยความวิตก เร่งตรงไปยังประตูห้องตั้งใจว่าจะออกไปยกสะพานไฟขึ้น แล้วรีบกลับมาทดสอบเครื่องเกมอีกครั้ง
...ไม่น่านะเครื่องเกมระดับนี้ มันน่าจะมีระบบความปลอดภัยที่ไม่ธรรมดาหรือไม่ก็ควรจะมีตัว UPS (Uninterruptible Power Supply:เครื่องสำรองไฟฟ้าและปรับแรงดันไฟฟ้าอัตโนมัติ)ติดมาด้วยสิ
โอ๊ย!!!
ทันทีที่ก้าวพ้นประตูห้องมาได้หัวแม่เท้าของแม็กซ์ก็เตะเข้ากับกล่องใบหนึ่งที่วางเอาไว้บนพื้น
“ใครเอาอะไรมาวางไว้ตรงนี้วะ”แม็กซ์ที่กำลังหงุดหงิด หยี่ตาจ้องลงต่ำ พยายามมองผ่านแสงสลัวยามย่ำรุ่ง...้าฝาของกล่องมีกระดาษโน้ตแผ่นหนึ่งแปะอาไว้ แม็กซ์จึงต้องก้มลงไปหยิบขึ้นมาอ่าน
แม็กซ์...วันนี้แม่ไม่รู้ว่าแกไปซื้ออะไรมานะแต่ที่ข้างประตูหน้าบ้านมันมีกล่องใบนี้วางอยู่ แม่ถามพ่อแล้วพ่อแกก็บอกว่าไม่ใช่ของเขา และน่าจะเป็ตัวอะไรสักอย่างเกี่ยวกับไฟฟ้านี่ละแม่ว่าจะมาถามแก แต่ห้องก็ดันติดกลอนประตูเอาไว้ แถมแม่ะโเรียกแล้วแต่แกก็ไม่เปิด แม่เลยยกมาวางไว้ที่นี่
แม็กซ์กลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอก้มลงไปที่ข้าง ๆ กล่องพร้อมมือที่กำลังสั่นเทาด้วยความวิตก
...อย่าบอกนะว่า ไอ้นี่มันคือยูพีเอส
แม็กซ์ไม่ลังเลอีกแกะฝากล่องพัสดุเปิดออกทันที ปรากฏอุปกรณ์ที่มีรูปร่างคุ้นตาเพียงแต่มีขนาดใหญ่กว่ายูพีเอสของคอมพิวเตอร์ทั่ว ๆ ไปอยู่ราวหนึ่งเท่าตัว
...ชัดเลย งานงอกแล้วกู
แม็กซ์หันกลับไปมองยังเครื่องเกม Last Fantasy Online ในห้องของตัวเองด้วยแววตาละห้อย ก่อนจะตัดสินใจเดินตรงไปสับสะพานไฟตามความตั้งใจเดิมแต่จนแล้วจนรอดไฟก็ยังไม่มา ระหว่างที่กำลังใจตุ้ม ๆ ต่อม ๆ ว่าเครื่องเกม LastFantasy Online จะเป็อะไรไหมแม็กซ์ก็ได้ยินเสียงจอแจไกลออกไปที่ด้านนอกประตูบ้าน ในเมื่อไฟดับอย่างนี้อยู่ในบ้านไปก็ไม่มีประโยชน์ แม็กซ์จึงเลือกที่จะเดินออกไปดูว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่
แม็กซ์ที่เปิดประตูออกมายืนอยู่หน้าบ้านมองเอียงขึ้นไปยังเสาหม้อแปลงไฟฟ้าขนาดใหญ่ที่อยู่ถัดไปจากบ้านของตัวเองราวห้า่ตึกที่ใต้เสาไฟฟ้ามีสองพ่อลูกกำลังยืนคุยกันอยู่
“ไอหยา...อั๊วบอกลื้อแล้วว่าอย่าไปให้อาหารนกพิราบดูซิไม่ใช่แค่เื่เชื้อโรคแล้ว ทำเอาชาวบ้านเขาวุ่นวายไปกันหมด”
“ขอโทษครับเตี่ย” เด็กหนุ่มยกมือไหว้พลางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรแจ้งการไฟฟ้า
…นกพิราบ
เมื่อนึกถึงนกแม็กซ์จึงไล่สายตาจากล่างขึ้นบน ในที่สุดก็จ๊ะเอ๋กับสาเหตุของไฟดับในครั้งนี้...นกย่างนกพิราบโชคร้ายตัวหนึ่ง ไหม้เกรียมตายค้างอยู่บนหม้อแปลงไฟฟ้าแรงสูง
แม็กซ์ส่ายหน้าไปมาก่อนจะถอนหายใจเฮือกใหญ่ เมื่อเขารู้สาเหตุแล้ว ก็ไม่มีอะไรที่จะทำได้อีกนอกจาก...รอรถการไฟฟ้ามาซ่อมหม้อแปลงที่เพิ่งจะะเิไปเมื่อไม่กี่นาทีก่อนหน้า
หลังจากกลับมายังห้องตัวเองแม็กซ์ยิ่งนั่งว่างยิ่งเครียดสุดท้ายจึงตัดสินใจแกะเอาของจากในกล่องพัสดุที่แม่ยกมาวางหน้าห้องออกอย่างไม่คิดมากอีกรวมทั้งถุงพลาสติกใส่คู่มือการติดตั้งเบื้องต้น นำคู่มือออกมาอ่านอย่างละเอียด
…เครื่องเกม Last Fantasy Online รุ่นประหยัดแตกต่างจากรุ่นธรรมดาตรงที่ไม่ได้ฝังเครื่องสำรองไฟและปรับกระแสความดันเอาไว้ด้านในเครื่อง [คำเตือนสำคัญ...ดังนั้นผู้ใช้งานจึงไม่ควรลืมต่ออุปกรณ์พ่วงยูพีเอสซึ่งบรรจุแยกกันมา เพื่อป้องกันการเกิดปัญหาอุปกรณ์ชำรุดซึ่งหากเกิดปัญหาขึ้นด้วยเหตุผลข้อนี้ บริษัทจะไม่รับการเปลี่ยนคืนสินค้าในทุกกรณี]
ยิ่งอ่านมากแม็กซ์ยิ่งรู้สึกเครียดและมวนท้องมากยิ่งขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งสุดท้ายสองชั่วโมงผ่านพ้น การรอคอยของแม็กซ์จึงสิ้นสุดลง
“ไฟมาแล้ว” แม็กซ์เอ่ยพลางะโ พุ่งตัวไปยังเครื่องเล่นเกม LastFantasy Online อุปกรณ์ต่อพ่วงถูกต่อเพิ่มเข้ามาเรียบร้อยั้แ่่ที่รอคอย
วืด...ดดดดด!!!
เสียงพัดลมระบายอากาศเริ่มดังขึ้นดังขึ้น...และดังขึ้น
วู้วู้ วู้....ฟู่...วู...วู...แต่สุดท้ายเสียงที่ตั้งตาคอยก็ค่อย ๆ เบา และดับลง...ดับลงไปพร้อมกับความหวังเล็ก ๆของแม็กซ์
“แม็กซ์ !!! เห็นกล่องรึยังแม่เอาวางไว้ที่หน้าห้องแกั้แ่เมื่อคืนวาน แกะดูเอาเองละ”แม่สุดที่รักผู้ไม่รู้เื่ราวยังคงมีเื่ค้างคาที่อยากจะพูดกับลูกชายคนเล็กต่ออีกนิด “อ๋อแล้วเื่กลอนประตูนะ ไม่ต้องไปติดมันหรอก แค่เดินสะดุดสายไฟทีเดียวทำอย่างกับเป็เื่ใหญ่โตไปได้ ไม่รู้จักโตจริง ๆ เลย เ้าลูกคนนี้”
“คร้าบบบบ ผมจะรื้อมันออกวันนี้เลย”
“อืม เอาเป็ว่า ถ้าวันไหนจะเล่นเกมก็แค่หาป้ายแขวนหน้าห้องจะง่ายกว่านะ”
“ครับผม ว่าแต่แม่บ้านเรามีแหบ้างไหมครับ”
“แห มันจะไปมีได้ยังไงกัน ว่าแต่แกจะเอาแหไปทำอะไร”
“ผมจะเอาไปจับนกพิราบ...”
40K
