ใช้เวลานานกว่ามู่เทียนหลงประมาณครึ่งชั่วยามในที่สุดหลี่เฉียนก็สามารถหลุดพ้นจากค่ายกลมารบรรพกาลได้สำเร็จจิตวิญญาณของนางเต็มไปด้วยความรู้สึกอ่อนล้าอย่างมาก เมื่อหันกลับไปมองด้านหลังกลับพบว่าในค่ายกลมารบรรพกาลไม่หลงเหลือผู้ใดอีกแล้ว
‘เป็นไปได้อย่างไรหรือว่าคนที่เหลือต่างก็ยอมแพ้ไปหมดแล้ว’ หลี่เฉียนงุนงงเป็นอย่างมาก
อย่างไรก็ตามนางไม่ต้องการเสียเวลาอีกต่อไปและมุ่งหน้าไปยังเส้นทางด้านหน้าทันทีหากคนอื่นๆถอนตัวสละสิทธิ์ไปหมดแล้วเช่นนั้นเมื่อไปถึงด่านต่อไปและเหลือนางเพียงคนเดียวก็เท่ากับว่าการทดสอบได้จบลงแล้วและนางจะได้รับตำแหน่งอ๋องมารอย่างที่ต้องการ
หลี่เฉียนเต็มไปด้วยความรู้สึกตื่นเต้นตั้งแต่เด็กตำแหน่งอ๋องมารก็คือสิ่งที่นางใฝ่ฝันมาโดยตลอด ผู้ที่นางเคารพนับถือมากที่สุดในชีวิตก็คือหลี่เม่ยเม่ยผู้ที่ได้รับเกียรติและตำแหน่งองครักษ์ทั้งสี่ของจักรพรรดิมารอัคคีการได้รับตำแหน่งอ๋องมารจะกลายเป็นก้าวแรกสำหรับการเดินตามรอยของนาง
ตามความเข้าใจของหลี่เฉียนนางเป็นคนแรกที่ก้าวเข้าสู่ค่ายกลมารบรรพกาล และในเมื่อด้านหลังไม่มีผู้ใดติดตามมาอีกนั่นย่อมหมายความว่ามีนางเพียงคนเดียวที่สามารถผ่านด่านทดสอบมาได้มิใช่หรือ
ทว่าความคิดของนางต้องหยุดชะงักลงในทันทีเมื่อนางถูกผู้คุมกฏพาตัวมายังด่านประลองโลหิตมารบรรพกาลณ ที่แห่งนั้นนางได้พบกับคนสองคนที่ล่วงหน้ามารออยู่ก่อนแล้ว
“หยุนหลาง” หลี่เฉียนมองไปยังชายลึกลับที่เพิ่งปรากฏตัวขึ้นมาก่อนหน้าการทดสอบจะเริ่มขึ้นได้ไม่นานเห็นได้ชัดว่าหยุนหลางผู้นี้มีบางอย่างซ่อนเอาไว้อย่างแท้จริงมิเช่นนั้นองครักษ์หยุนและจักรพรรดิมารอัคคีคงไม่รับรองให้มันเข้าร่วมการทดสอบครั้งนี้
อีกผู้หนึ่งที่ยืนรออยู่กลับเป็นมู่เทียนหลงนี่ทำให้นางประหลาดใจอย่างมากระดับพลังของมู่เทียนหลงนั้นนับว่าอยู่ในระดับกลางๆไม่ได้มีความโดดเด่นอันใด กระทั่งฟ่านหลี่ที่โดดเด่นรองจากนางยังไม่สามารถผ่านด่านการทดสอบมาได้แต่มู่เทียนหลงที่ดูธรรมดาสามัญผู้นี้กลับสามารผ่านมาสำเร็จ ทั้งยังใช้เวลาน้อยกว่านางในการก้าวผ่านด่านค่ายกลมารบรรพกาลอีกด้วยนี่ทำให้นางรู้สึกทึ่งเป็นอย่างมาก
“เอาละเนื่องจากผู้ผ่านด่านทั้งสามมากันครบหมดแล้ว ดังนั้นข้าจะเริ่มทำการจับคู่ประลองให้กับพวกเจ้าทั้งสามคน” เสียงอันเย็นชาดังขึ้นพร้อมกับการปรากฏตัวขององครักษ์โฮ่วหลานดวงตาของมู่เทียนหลงและหลี่เฉียนสั่นไหวในทันที พวกมันไม่นึกเลยว่าองครักษ์โฮ่วหลานจะปรากฏตัวขึ้นและทำหน้าที่ควบคุมการทดสอบด้วยตนเองอีกทั้งเวลานี้ดูเหมือนจะไม่มีผู้คุมกฎคนอื่นๆอยู่รอบๆเลยแม้แต่คนเดียว
ซ่งไป่หลางพยักหน้าอย่างพึงพอใจจักรพรรดิมารอัคคีช่างเข้าใจมันดีเสียจริงมันต้องการทดสอบพลังของมู่เทียนหลงอย่างเต็มที่ทว่าหากอยู่ภายใต้สายตาและการสังเกตจากเหล่าผู้คุมกฏมันย่อมไม่สามารถลงมือด้วยพลังที่แท้จริงและดึงจุดเด่นของตนเองออกมาได้แต่เนื่องจากตอนนี้เหลือคนอยู่เพียงสี่คน มันย่อมไม่ใส่ใจหลี่เฉียนนักเนื่องจากนางเป็นญาติขององครักษ์หลี่ภายใต้การดูแลของหลี่เม่ยเม่ยนางย่อมไม่กล้าปากโป้งใดๆอยู่แล้ว
ที่เหลือก็ขึ้นอยู่กับโชคชะตาในการจับคู่แล้ว
“หลี่เฉียนนับว่าเจ้าโชคดีได้ผ่านเข้ารอบโดยมิต้องต่อสู้การประลองครั้งนี้เป็นของหยุนหลางและมู่เทียนหลง” โฮ่วหลานถอนหายใจออกมาด้วยความประหลาดใจแม้ว่านี่จะเป็นสิ่งที่หลายฝ่ายคาดหวังทว่ามันก็ยังขึ้นอยู่กับโชคชะตาเสียส่วนใหญ่นางไม่ได้จงใจเลือกผลการจับคู่ประลองเช่นนี้อย่างแน่นอน
หลี่เฉียนพยักหน้าก่อนจะนั่งลงเพื่อพักผ่อนและฟื้นฟูพลังวิญญาณของตนเองที่สูญเสียไปจากด่านค่ายกลมารบรรพกาลขณะที่ซ่งไป่หลางและมู่เทียนหลงได้ก้าวขึ้นไปบนเวทีประลอง
ซ่งไป่หลางมองมู่เทียนหลงก่อนจะเผยรอยยิ้ม“มู่เทียนหลงก่อนหน้านี้ข้าได้บอกเจ้าแล้วว่าข้ามิได้ต้องการตำแหน่งอ๋องมารอันที่จริงเป้าหมายเดียวที่ข้าเข้าร่วมการทดสอบชิงตำแหน่งอ๋องมารก็เพราะต้องการทำความรู้จักเจ้า”
มู่เทียนหลงประหลาดใจเล็กน้อย“คุณชายหยุนท่านประเมินข้าสูงเกินไปแล้ว ในบรรดาผู้เข้าร่วมการทดสอบทั้งหมดข้าเป็นเพียงระดับกลางๆเท่านั้นคนที่ท่านควรสนใจน่าจะเป็นหลี่เฉียนหรือฟ่านหลี่มากกว่า”
ซ่งไป่หลางแค่นเสียง“เฮอะ เจ้าสารเลวฟ่านหลี่นั้นข้าย่อมให้ความสนใจมันอยู่บ้างในฐานะที่มันกล้ามาตอแยกับน้องสาวของข้าสำหรับหลี่เฉียนพรสวรรค์ของนางสูงส่งนับว่าไม่เลวจริงๆ แต่นั่นไม่เกี่ยวข้องกับข้าก่อนที่จะประลองกันข้าควรจะเปิดเผยฐานะให้เจ้ารู้เสียก่อน เพื่อที่เจ้าจะได้เข้าใจถึงเจตนาของข้าและไม่ทำให้ข้าต้องผิดหวัง”
หน้ากากถูกถอดออกก่อนที่ร่างของซ่งไป่หลางจะกลับคืนสู่สภาวะเดิมมู่เทียนหลงและหลี่เฉียนขมวดคิ้วด้วยความงุนงง แน่นอนว่าพวกมันไม่รู้จักตัวตนที่แท้จริงของซ่งไป่หลางอย่างไรก็ตามการที่คนผู้นี้ใช้สมบัติวิเศษปลอมแปลงตัวตนเข้าร่วมการทดสอบเช่นนี้มีโอกาสสูงมากที่จะเป็นการทำผิดกฏแต่องครักษ์โฮ่วกลับมองผ่านเรื่องนี้ราวกับมิได้ใส่ใจอันใดหรือว่าที่จริงนางรับรู้ตัวตนของชายผู้นี้ตั้งแต่แรก
“ที่แท้เจ้าเป็นใครกันแน่” มู่เทียนหลงตระหนักได้ว่าชายตรงหน้านั้นน่าจะมีอายุใกล้เคียงหรือกระทั่งเท่ากับตนอย่างไรก็ตามมันรู้สึกคุ้นเคยกับอีกฝ่ายอย่างน่าประหลาด ‘ชายคนนี้ช่างคล้ายกับนางยิ่งนัก’
“ชื่อของข้าคือซ่งไป่หลางศิษย์ยอดพฤกษาของสำนักพงไพร ขณะเดียวกันข้ายังมีอีกฐานะหนึ่งนั่นก็คือพี่ชายแท้ๆของเสวี่ยเอ๋อ”
คำตอบของซ่งไป่หลางทำให้มู่เทียนหลงตกตะลึงในทันที“เจ้าที่แท้เจ้าก็คือพี่ชายของหงเสวี่ย”
ซ่งไป่หลางพยักหน้า“ถูกต้องรู้มาว่าความสัมพันธ์ของเจ้าและน้องสาวข้าค่อนข้างดีทีเดียว นิสัยของเจ้านับว่ายอดเยี่ยมจิตใจแข็งแกร่งมุ่งมั่นและอดทน พูดตรงๆข้าประทับใจในตัวเจ้าไม่น้อยอย่างไรก็ตามข้ายังมีบางสิ่งที่ติดใจสงสัยเกี่ยวกับตัวเจ้าอยู่ดังนั้นข้าจึงไม่สามารถปล่อยผ่านไปได้มู่เทียนหลงจงประลองกับข้าด้วยทุกสิ่งที่เจ้ามีมิเช่นนั้นอย่าโทษว่าข้าใจดำที่ต้องกีดกันเจ้าไม่ให้เข้ามายุ่งกับน้องสาวของข้า”
แววตาของมู่เทียนหลงกลายเป็นหมองหม่นลงทันทีความละอายใจและความคับข้องใจนั้นถ่ายทอดออกมาอย่างชัดเจนเห็นได้ชัดว่าซ่งไป่หลางเอ่ยถูกต้องมันได้ซ่อนบางสิ่งบางอย่างเอาไว้จริงๆและแม้แต่ซ่งหงเสวี่ยเองก็ยังไม่รู้เรื่องนี้
ขณะเดียวกันที่วังจักรพรรดิมารอัคคีซ่งหงเสวี่ยเอ่ยด้วยน้ำเสียงงุนงง “ท่านพี่พูดถึงเรื่องอะไรกัน มู่เทียนหลงซ่อนสิ่งใดเอาไว้”
จักรพรรดิมารอัคคีขมวดคิ้ว“ที่ผ่านมาข้าเองก็ไม่ได้เอะใจอันใดอย่างไรก็ตามนั่นเพราะข้ายังไม่เคยสำรวจมันอย่างจริงจังแต่พี่ชายของเจ้าดูเหมือนจะตระหนักถึงบางสิ่งบางอย่างได้ เจ้าใจเย็นๆก่อนเถอะพี่ชายเจ้าไม่ได้ต้องการสังหารมู่เทียนหลงเพียงแค่ต้องการเปิดเผยความลับของมันเท่านั้น”
ซ่งหงเสวี่ยกังวลเล็กน้อย“คนทุกคนย่อมมีความลับที่ปกปิดเอาไว้เหตุใดต้องพยายามบีบคั้นมู่เทียนหลงถึงเพียงนั้น”
จวินเฟิงซื่อเทียนหัวเราะเบาๆ“เด็กโง่มิใช่เพราะพี่ชายเป็นห่วงเจ้ามากหรอกรึ หากความลับที่ว่ามิใช่เรื่องอันตรายอันใดก็ย่อมไม่มีปัญหาแต่หากมันเป็นสิ่งที่สร้างปัญหาพี่ชายของเจ้าย่อมไม่กล้าปล่อยให้มู่เทียนหลงปกปิดเอาไว้แล้วเข้าใกล้เจ้าโดยที่ไม่มีใครล่วงรู้เจ้าเชื่อใจในตัวพี่ชายของเจ้าเถอะ มันมิได้มีเจตนาร้ายอย่างแน่นอน”
มู่เทียนหลงสูดลมหายใจ“ซ่งไป่หลางข้าเคยได้ยินหงเสวี่ยเอ่ยถึงเจ้าบ่อยครั้ง แต่ดูเหมือนสิ่งที่ข้าจะพลาดเรื่องสำคัญไปมากเลยทีเดียว”
ตอนที่มันได้ยินเรื่องของซ่งไป่หลางจากซ่งหงเสวี่ยนางเอ่ยถึงพี่ชายที่ต้องใช้ชีวิตอย่างยากลำบากในดินแดนระดับต่ำและต้องใช้ชีวิตอย่างยากลำบากภายในตระกูลซ่งที่ไม่เคยให้ความสนใจและเหลียวแลนางยังได้เล่าอีกว่าซ่งไป่หลางนั้นมีพลังเพียงแค่ระดับขั้นเที่ยงแท้เท่านั้น ไม่นึกเลยว่าเวลาผ่านไปเพียงไม่นานผู้ที่มีพลังระดับเที่ยงแท้จะกลับกลายเป็นขั้นรวมวิญญาณอีกทั้งนั่นยังเป็นเพียงระดับพลังภายนอกอีกด้วย
หากพิจารณาจากการที่ซ่งไป่หลางสามารถผ่านด่านการทดสอบต่างๆจนมาถึงรอบนี้ได้อย่างน้อยที่สุดความแข็งแกร่งที่แท้จริงของมันย่อมไม่ต่ำกว่าระดับราชันยุทธ์ขั้นแปดเป็นอย่างน้อย
“ข้านั้นมีความลับอยู่จริงๆดั่งที่เจ้าว่าที่ผ่านมามีหลายครั้งที่ข้าคิดจะเปิดเผยมันต่อหน้าหงเสวี่ย อย่างไรก็ตามมันไม่มีประโยชน์แม้ว่านางจะได้รับรู้เรื่องนี้กลับกันมันจะกลายเป็นผลร้ายทั้งต่อข้าและอาจสร้างปัญหาให้กับนางอีกด้วย” มู่เทียนหลงเอ่ยด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น“อย่างไรก็ตามเวลานี้ข้าเหลือทางเลือกไม่มากแล้วเพื่อที่จะไล่ตามนางให้ทัน เพื่อที่จะสามารถยืนเคียงข้างและเป็นกำลังให้แก่นางได้ตำแหน่งอ๋องมารคือหนทางที่ดีที่สุดและข้าก็ไม่ต้องการทำลายความเชื่อใจที่นางมีต่อข้าเช่นกัน ดังนั้นตามที่เจ้าว่าข้าจะเปิดเผยทุกสิ่งในการต่อสู้ครั้งนี้”
“มาเถอะสู้กับข้าด้วยพลังทั้งหมดของเจ้า” ซ่งไป่หลางพยักหน้าก่อนจะเริ่มใช้งานเคล็ดวิชากายาบัวพิสุทธิ์
สัญลักษณ์ดอกบัวปรากฏขึ้นบนหน้าผากของชายหนุ่มขณะเดียวกันพลังของซ่งไป่หลางได้พุ่งทะยานจนถึงขอบเขตราชันยุทธ์ขั้นแปด ชายหนุ่มวาดฝ่ามือออกเบื้องหน้าก่อนที่จะปรากฏรูปลักษณ์ดอกบัวขึ้นเหนือท้องฟ้า
ฝ่ามือบัวสวรรค์สามชั้นฟ้า!!
พลังบดขยี้อันรุนแรงเกรี้ยวกราดซัดลงบนร่างของมู่เทียนหลงแทนที่จะหลบหลีกชายหนุ่มกลับอ้าปากคำรามด้วยน้ำเสียงดังก้องพลังปราณธาตุปฐพีแผ่ขยายจนปกคลุมไปทั่วสนามประลองปรากฏเกราะหินผาอันทรงพลังขึ้นห้อมล้อมร่างของมู่เทียนหลงเอาไว้
“นี่!!” แม้แต่องครักษ์โฮ่วหลานผู้เยือกเย็นก็ยังต้องอุทานออกมาด้วยความตกตะลึงไม่เพียงแค่นาง จวินเฟิงซื่อเทียนที่มองภาพทั้งหมดผ่านนัยน์ตาอัคคีก็พลันลุกขึ้นจากบัลลังก์เอ่ยด้วยน้ำเสียงที่แฝงด้วยความประหลาดใจ
“ไม่น่าเชื่อสายเลือดศิลามารบรรพกาล”
“ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้” ซ่งไป่หลางถอนหายใจเบาๆเพราะแบบนี้เองมันถึงได้รู้สึกถึงกลิ่นอายที่คุ้นเคยจากร่างของมู่เทียนหลงก่อนหน้านี้กลิ่นอายที่คล้ายกับเพลิงมารบรรพกาลบนร่างของน้องสาวและจวินเฟิงซื่อเทียนนั่นก็เพราะมู่เทียนหลงมีบางสิ่งที่คล้ายคลึงกันอยู่ในตัวของมัน
ศิลามารบรรพกาลพลังระดับบรรพกาลที่มิได้ด้อยไปกว่าเพลิงมารบรรพกาลของจักรพรรดิมารอัคคีเลยแม้แต่น้อย
มู่เทียนหลงเอ่ยถูกต้องแล้วความลับเช่นนี้หากถูกเปิดเผยออกมาโดยไม่ระวังจะต้องก่อให้เกิดปัญหาใหญ่หลวงอย่างแน่นอนขั้วอำนาจของจักรพรรดิทั้งสามแห่งดินแดนราชันย์นั้นต่างก็รู้ถึงคุณค่าของสายโลหิตมารบรรพกาลโลหิตมารบรรพกาล วิญญาณดาบมารบรรพกาลและเพลิงมารบรรพกาล ทั้งสามสิ่งนี้คือแกนหลักของขั้วอำนาจทั้งสามในดินแดนราชันย์การปรากฏตัวขึ้นของสายเลือดศิลามารบรรพกาลจะกลายเป็นดั่งชนวนความวุ่นวายที่ทำให้สมดุลทั้งหมดของดินแดนราชันย์เกิดความเปลี่ยนแปลง
ไม่เพียงแค่สามขั้วอำนาจใหญ่ของดินแดนราชันย์เท่านั้นกระทั่งขั้วอำนาจระดับรองลงมาหรือกระทั่งผู้คนจากต่างดินแดนหากได้รู้ความลับนี้ย่อมไม่มีวันอยู่เฉยเป็นแน่โดยเฉพาะตระกูลศักดิ์สิทธิ์ที่กระหายในอำนาจเหนือสิ่งอื่นใด พวกมันต้องการยึดครองดินแดนราชันย์มาเป็นเวลานานมากแล้วแต่กลับไม่สามารถทำสงครามโดยตรงกับดินแดนราชันย์ได้หากพวกมันรู้ถึงตัวตนของมู่เทียนหลงมีหรือที่พวกมันจะอยู่เฉยและไม่ยื่นมือเข้ามายุ่งเกี่ยว
ครอบครองสายเลือดศิลามารบรรพกาลได้ก็มีโอกาสสร้างขั้วอำนาจที่ยิ่งใหญ่ไม่แพ้สามจักรพรรดิของดินแดนราชันย์นี่ย่อมเป็นสิ่งที่ทุกคนคิดอย่างแน่นอน
มู่เทียนหลงแบกรับพลังและความลับอันยิ่งใหญ่เช่นนี้เอาไว้กับตัวดังนั้นแม้ไม่อยากปิดบังก็ยังต้องปิดบัง ทว่าท้ายที่สุดแล้วสำหรับมู่เทียนหลง สิ่งสำคัญที่สุดสำหรับมันมิใช่ความลับนี้แต่เป็นแสงสว่างเพียงหนึ่งเดียวในหัวใจของมันต่างหากมีเพียงซ่งหงเสวี่ยเท่านั้นที่มันจะไม่ยอมสูญเสียไปไม่ว่าจะต้องแลกด้วยสิ่งใดก็ตาม
“ข้าจะลงมือเต็มกำลังแล้วรับมือ” มู่เทียนหลงเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เยือกเย็นยิ่งขึ้นเมื่อใช้งานสายเลือดศิลามารบรรพกาลการเชื่อมต่อกับธาตุปฐพีก็ยิ่งแข็งแกร่งและทรงพลังเวลานี้ร่างของมู่เทียนหลงกลับดูยิ่งใหญ่และแข็งแกร่งราวกับภูเขาทั้งลูก
นี่ก็คือความรู้สึกเวลาเผชิญหน้ากับยอดฝีมือผู้ใช้พลังธาตุปฐพีพริบตาพื้นของสนามประลองก็พลันเกิดความเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรง แท่งศิลาอันแข็งแกร่งและแหลมคมจำนวนมากปรากฏขึ้นและพุ่งเข้าหาร่างของซ่งไป่หลางจากทุกทิศทาง
ร่างของซ่งไป่หลางหายไปจากจุดเดิมอย่างรวดเร็วด้วยเคล็ดย่างก้าวแปดบัวดาราทว่าขณะที่กำลังหลบการโจมตีมู่เทียนหลงกลับสามารถระบุตำแหน่งของซ่งไป่หลางได้อย่างชัดเจนแท่งศิลาจำนวนนับไม่ถ้วนผุดขึ้นและไล่ตามบดขยี้ร่างของซ่งไป่หลางอย่างต่อเนื่องโดยไม่มีเวลาให้พักหายใจแม้แต่น้อย
‘อันใดกันมู่เทียนหลงมองตามท่าย่างก้าวแปดบัวดาราของข้าทันรึ’ ซ่งไป่หลางตกตะลึงเล็กน้อยที่ผ่านมาท่าเท้าย่างก้าวแปดบัวดารานี้สามารถใช้หลบหนีจากยอดฝีมือมาได้จำนวนมากหลายต่อหลายครั้งทว่าเวลานี้มันกลับดูไร้ซึ่งความหมายอย่างสิ้นเชิงแม้จะพยายามใช้การเคลื่อนไหวที่ซับซ้อนและสร้างร่างมายาจากภาพติดตาแต่มันกลับไร้ผลมู่เทียนหลงสามารถมองออกในทันทีและไล่โจมตีต่อเนื่องจนทำให้ซ่งไป่หลางไม่สามารถหยุดเท้าได้แม้แต่เสี้ยววินาทีเดียว
‘ปล่อยให้ถูกต้อนฝ่ายเดียวไม่ได้’ ซ่งไป่หลางตัดสินใจอย่างรวดเร็วร่างสูงทะยานเข้าหามู่เทียนหลงแทนที่จะหลบหนีไปรอบๆเหมือนคราแรกมู่เทียนหลงประกบฝ่ามือเข้าหากันแผ่นศิลาขนาดยักษ์ก็พลันปรากฏขึ้นขวางด้านหน้าของซ่งไป่หลางเอาไว้นอกจากขัดขวางทิศทางการเคลื่อนไหวแล้วแผ่นศิลานี้ยังแฝงด้วยพลังลมปราณอันหนาแน่นหากปะทะเข้ากับแผ่นศิลาย่อมทำให้ร่างกายได้รับบาดเจ็บเป็นแน่
เคล็ดฝ่ามือบัวสวรรค์สามชั้นฟ้า!!
เปรี้ยง!! แผ่นศิลาด้านหน้าของซ่งไป่หลางแตกหักออกเป็นสองส่วนด้วยพลังของฝ่ามือบัวสวรรค์ อย่างไรก็ตามก่อนที่ซ่งไป่หลางจะได้พุ่งผ่านรอยแตกของแผ่นศิลารอยแตกนั้นกลับสมานเข้าหากันด้วยความเร็วที่น่าตื่นตระหนกพริบตาเดียวร่างของซ่งไป่หลางกลับคล้ายถูกขังอยู่ในแผ่นศิลาของมู่เทียนหลง
เปรี้ยง!! แผ่นศิลาแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆอีกครั้งด้วยดาบที่หลอมสร้างขึ้นจากวิญญาณวารีศักดิ์สิทธิ์ซ่งไป่หลางรู้สึกหวาดหวั่นเล็กน้อยหากมิใช่เพราะดาบวิญญาณวารีศักดิ์สิทธิ์มีความแหลมคมมากเพียงพอเกรงว่ามันคงถูกผนึกเอาไว้ในแผ่นศิลาเป็นแน่
“นั่นคือดาบอันใดกัน” คิ้วของมู่เทียนหลงกระตุกด้วยความประหลาดใจที่ผ่านมาไม่ว่าเมื่อใดที่มันเริ่มใช้พลังสายโลหิตศิลามารบรรพกาลพลังธาตุปฐพีที่มันควบคุมจะแข็งแกร่งและทรงพลังจนผู้ที่มีระดับพลังใกล้เคียงกับมันไม่สามารถทำลายได้หรือต่อให้เป็นอัจฉริยะที่มีพรสวรรค์ไม่เลวก็ทำได้เพียงสร้างความเสียหายให้กับพลังธาตุปฐพีของมันเล็กน้อยเท่านั้นเช่นเดียวกับที่ซ่งไป่หลางใช้ฝ่ามือบัวสวรรค์ทำลายม่านศิลาสำเร็จแต่เพียงพริบตาเดียวม่านศิลาก็ฟื้นสภาพกลับขึ้นมาอีกครั้ง
อย่างไรก็ตามดาบวิญญาณวารีศักดิ์สิทธิ์กลับส่งผลที่แตกต่างไปโดยสิ้นเชิงแผ่นศิลาที่ถูกดาบวิญญาณวารีศักดิ์สิทธิ์ตัดผ่านนั้นไม่สามารถที่จะฟื้นฟูในระยะเวลาอันสั้นหากมู่เทียนหลงต้องการใช้วิธีเดิมเพื่อกักขังซ่งไป่หลางเอาไว้มันจะต้องสูญเสียพลังเพิ่มขึ้นจำนวนมากและสุดท้ายก็มีโอกาสที่แผ่นศิลาจะถูกตัดผ่าอีกครั้งเช่นกัน
‘พลังโจมตีของศิลามารบรรพกาลไม่รุนแรงเหมือนกับเพลิงมารบรรพกาลแต่จุดเด่นอยู่ที่พลังป้องกัน ความแข็งแกร่งและการสัมผัสสินะบางทีนี่อาจเป็นเหตุผลที่มู่เทียนหลงสามารถระบุตำแหน่งที่แท้จริงของข้าได้ตลอดเวลา’
ซ่งไป่หลางตระหนักได้ถึงคุณสมบัติอันยอดเยี่ยมของพลังธาตุปฐพีในที่สุดเมื่อเทียบกับธาตุอื่นๆพลังธาตุปฐพีนั้นเชื่อมต่อผสมผสานเป็นหนึ่งเดียวยอดฝีมือที่ใช้พลังธาตุปฐพีสามารถที่จะสามารถแผ่ประสาทสัมผัสของมันเป็นหนึ่งเดียวกับผืนปฐพีได้ดังนั้นตราบใดที่ซ่งไป่หลางยังเคลื่อนไหวอยู่บนพื้นดินย่อมไม่สามารถหลบหนีการตรวจจับของมู่เทียนหลงได้เป็นแน่
11.12M
![พิชิตฝันเหยี่ยวั่งออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731468932_96882450.webp)
