item monster ไอเทมมอนสเตอร์

ตอนที่ 72 ยารักษาแหล่งกำเนิดคลื่นพลัง2

ชายชราขาพิการไม่ได้จัดการกับหนอนไหมฟ้าในทันทีแต่เขาเริ่มจากการเตรียมอุปกรณ์และเครื่องมือที่ต้องใช้ก่อนจากนั้นก็ไปที่วัตถุดิบรองต่าง ๆ ที่ส่วนใหญ่จะถูกสกัดไว้ก่อนแล้วราวกับว่ามันถูกเตรียมไว้ล่วงหน้า

ลุคไม่ได้ถูกไล่ออกไปอีกเพราะต่อให้เขาดูเขาก็ไม่สามารถเรียนรู้มันได้แค่เพียงการมอง

แถมชายชราไม่ได้อธิบายอะไรเพียงแต่หยิบนั้นผสมนู้นผสมนี่ผสมนั้นลงไปในบีกเกอร์ก่อนจะเทเข้าใส่เครื่องที่คล้ายกับตู้ขนาดใหญ่

“มันเอาไว้ทำอะไร”

“เครื่องสกัดยาที่ใช้เทคโนโลยีจากโลกต่างมิติ”

ลุคไม่ได้ถามต่อ ชายชราก็ไม่ได้พูดอะไรอีกสุดท้ายก็มาถึงวัตถุดิบหลักอย่างหนอนไหมฟ้าชายชราเทมันออกมาจากขวดก่อนจะเอาน้ำยาสีใส่ในหลอดหนึ่งเทใส่หนอนไหมฟ้า

ทันทีที่น้ำยาสัมผัสกับตัวของหนอนหนอนก็ดิ้นไปมาก่อนจะปลดปล่อยเมือกสีรุ้งจำนวนมากออกมาจากตัวของมันเปลี่ยนทั้งน้ำยาให้กลายเป็นน้ำยาหลากสีที่เหมือนสวยงดงามอย่างน่าประหลาดใจ

ขณะเดียวกันชายชราก็หันไปเด็ดเอาใบไม่จากต้นไม้ที่ปลูกไว้ลุคเดาว่ามันคงเป็นพืชสมุนไพรล้ำค่าบางชนิด ใบไม้ถูกวางลงบนกล่องกระจกชายชราก็หันกลับมาและใช้คีมคีบหนอนออกก่อนจะวางไว้ในกล่องที่มีใบไม้และเก็บมันไว้ที่ชั้นวางอีกมุมหนึ่ง

“ไม่ต้องใช้มันทั้งตัวเหรอ แบบนี้ยาจะมีปัญหาอะไรไหม”ลุคอดที่จะถามไม่ได้

“เสียของตายเลยถ้าฆ่ามัน” ชายชราหันมาพูด ก่อนจะกล่าวต่อว่า“ใช้แค่นี้ก็พอแล้ว ที่จริงสิ่งที่ได้จากหนอนไหมฟ้าเข้มข้นกว่าของที่ได้จากดักแด้เพียงแต่มันได้ในปริมาณที่น้อยกว่า ข้าจะทำให้เจ้าชุดเดียวก่อนส่วนหนอนไหมฟ้านั้นเป็นของข้า”

“ดี ถ้าปฏิเสธข้าจะแตะเข้าด้วยขาที่ขาดนี่แหละเพราะถือว่าข้าขาดทุนมากแล้วที่ต้องมารอเจ้าหนอนไหมฟ้าผลิตเมือกของมันอีกถ้านายเอาตัวดักแด้กำเนิดฟ้ามาได้มันจะไม่ต้องยุ่งยากแบบนี้”

ชายชรากล่าวเหน็บแนบ แต่ลุคหน้าด้านพอที่จะไม่สนใจคำบ่นใด ๆของชายชรา

“ผมไม่สนหรอก ขอแค่ยาที่รักษาแหล่งกำเนิดคลื่นสมองได้ก็พอ”

“หึ” ชายชราทำเสียงไม่พอใจ ก่อนจะใช้หลอดหยดดูดเอาเมือกสีรุ้งทั้งหมดไปและใช้ขาด้วนของตัวเองถีบมุมโต๊ะส่งให้เก้าอี้ที่นั่งอยู่ถอยหลังไปจนถึงเครื่องก่อนจะใช้ยานั้นฉีดเข้าไปในช่องที่ใส่ตัวยา

2 ชั่วโมงผ่านไป

ในที่สุดตัวยาด้านในและที่ฉีดเข้าไปรวมกันก่อนจะถูกเครื่องส่งออกมาในหลอดยา 1 หลอดที่เตรียมไว้

ชายชราถือหลอดยาออกมาด้วยความระมัดระวัง และวางมันลงที่แท่นวางบนโต๊ะ

“เสร็จแล้ว” ชายชรากล่าวและปล่อยให้ลุคเข้ามาดู

ลุคก้มตัวลงส่องของเข้าไปในภายในหลอดยาและก็ต้องขมวดคิ้ว

“ทำไมไม่เห็นมีอะไรเลย หรือคิดจะหลอกอะไรผมอีก”

“เสียมารยาท ฉันเป็นนักปรุงยาจะไปหลอกนายทำไม”

ชายชราทำท่าทางโกรธ แต่ลุคมองออกว่ามันเสแสร้งเขาจึงตอกกลับไปด้วยเรื่องยายกระดับคลื่นพลัง

“แล้วเรื่องผลข้างเคียงยายกระดับละ”

“แค่เรื่องเล็กน้อยจะไปคิดมากทำไม”ชายชรากล่าวและโบกมือราวกับไม่สนใจสิ่งที่ลุคพูดเขารีบเปลี่ยนเรื่องมาอธิบายยารักษาแหล่งกำเนิดคลื่นพลังในทันที

“ตัวยามันอยู่ในนี้แต่มันบางเบามากจนแตกตัวออกไปเหมือนกับละอองน้ำที่มองได้ยาก”ชายชราเขย่าหลอดไปมายาด้านในก็เริ่มจับตัวกันก่อนจะกลายเป็นเหมือนกับก้อนเมฆบนท้องฟ้าจากนั้นก็ตกลงมาเป็นของเหลวอยู่ที่ก้นหลอด

และพอทิ้งไว้สักพักยาก็ค่อย ๆ หายไปอย่างช้า ๆ

“มันจะวนเวียนไปเรื่อย ๆตอนใช้แค่เขย่าและเทใส่ปากของคนที่จะกินก็พอ”

ลุครับหลอดยามาและมองด้วยความทึ่งกับยาที่เปลี่ยนไปสถานะไปมาได้แบบนี้

“ถ้าเอาไปขายพวกโง่ในสหพันธรัฐคงแย่งกันซื้อเลยแหละ”ชายชรากล่าวอย่างภาคภูมิใจกับยาที่สร้างขึ้นมา

“ขอบคุณ” ลุคกล่าวจบก็วิ่งออกไปจากที่นี่ในทันที

ลุคไม่สามารถรอได้ เขาอยากจะรีบใช้ยานี้และให้เจนตื่นขึ้นมาสักทียิ่งปล่อยไว้นานก็ยิ่งมีโอกาสเกิดความผิดพลาดมากขึ้นเท่านั้น

หลังจากออกจากตลาดมืดลุคก็ไม่ลืมแวะไปหาบอสตันที่บ้านในตอนนี้บอสตันกำลังรอลุคอยู่และใช้โอกาสนี้ในการปรับสภาพให้ชินกับพลังระดับ E

“นายทะลวงผ่านสำเร็จแล้ว”

“ใช่ มันรู้สึกดีมากเลย ว่าแต่ทางคุณเป็นยังไงบ้าง” บอสตันสอบถามเพราะเห็นลุคดีร้อนใจ

“เดี๋ยวก็รู้ว่าได้ผลไหม ไปกันเถอะ”

พวกเขาทั้งสองคนขึ้นโทรเรียกรถต่อไปยังโรงพยาบาลแต่ด้วยความบังเอิญตอนนั้นคนที่มารับเป็นโดโนแวน

“นายวิ่งรถแถวนี้เหรอ” ลุคถามอย่างแปลกใจ

“ครับ มาเลยคุณลุคจะไปที่ไหนบอกผมมาได้เลย”โดโนแวนค่อนข้างกระตือรือร้น

“ไปที่โรงพยาบาลในเขต 5”

“จัดไปครับ”

โดโนแวนขับรถออกไปด้วยความเร็วเต็มที่บอสตันที่เห็นการสนทนาของลุคและคนขับอย่างคุ้นเคยจึงถามอย่างสนใจ

“คุณรู้จักเขาด้วยเหรอ”

“เรื่องมันยาวนะ แต่ก็คุ้นเคยกันดี”

“เออ...อืม”

...

พอมาถึงที่โรงพยาบาลนิโคลไอกะและอีลิกทั้งสามคนพากันยืนรออยู่นอกห้องก็พากันวิ่งเข้ามาหาลุคในทันทีก่อนจะรีบสอบถามเรื่องยาว่าเป็นยังไงบ้าง

“นายได้ยามาแล้วใช่ไหม”

“มันจะได้ผลใช่ไหม ไม่สิมันต้องได้”

“คุณพี่แฟน..ไม่สิพี่ลุค ผมจะไปเรียกหมอมาในทันนี้”

ลุคไม่ได้ห้ามอีลิกปล่อยให้เขาเรียกหมอมาส่วนเขาก็หันไปบอกกับนิโคลและไอกะเหมือนกับที่บอกกับบอสตันก่อนที่ลุคจะเข้าไปในห้องที่เจนนั้นนอนอยู่บนเตียง สีหน้าของเธอไร้ซึ่งความเจ็บปวดราวกับหลับไปเฉย ๆ ส่วนลุคกลับมีสีหน้าปวดใจไม่น้อยที่ต้องมาเห็นเจนในสภาพแบบนี้

อีลิกวิ่งกลับมาพร้อมกับหมอที่โดนลากมาด้วยและด้านหลังมีพยาบาลวิ่งตามมา

“คุณลุคพวกคุณมาทำอะไรกันที่นี่มากขนาดนี้”หมอรับผิดชอบเครสการรักษาของเจนถามด้วยความสงสัยที่เห็นคนอยู่ในห้องหลายคน

“พวกเขาเป็นพรรคพวกของผม” ลุคตอบกลับง่าย ๆก่อนจะขอพูดคุยกับหมอภายในห้อง เพื่อให้หมอช่วยฉีดยาให้กับเจน

พอหมอได้ฟังก็มีท่าทีต่อต้านในทันที

“นี่คุณลุคเรื่องการรักษาแหล่งกำเนิดคลื่นพลังมันไม่น่าจะมีการรับรองมาก่อนเรื่องที่คุณได้ยินมาอาจจะเป็นแค่การหลอกลวงก็ได้แบบนี้มันทำให้หมอไม่สามารถฉีดยาให้กับน้องสาวของคุณ เพราะถ้าเกิดอุบัติเหตุขึ้นมาหมอรับผิดชอบไม่ไหว”

หมอปฏิเสธอย่างชัดเจน ซึ่งลุคก็ไม่ประหลาดใจมากนัก เนื่องจากเรื่องเกี่ยวกับการรักษาแหล่งกำเนิดคลื่นพลังถูกสหพันธรัฐผูกขาดไว้หมอธรรมดาคนหนึ่งไม่มีทางจะเข้าถึงข้อมูลพวกนั้นที่ทางสหพันธรัฐเก็บเป็นความลับได้อยู่แล้ว

“หมอผมจะเซ็นเอกสารอะไรก็ได้ที่ให้หมอฉีดยาที่ผมได้มาให้กับน้องสาวของผม”

หมอยังคงส่ายปฏิเสธอย่างเสียงแข็ง

“หมอผมคือเหนือมนุษย์ย่อมมีวิธีการในการหาวิธีรักษาน้องสาวของผมบางเรื่องหมออาจจะไม่มีสิทธิ์รู้ดังนั้นหมอแค่ทำตามที่ผมขอพอไม่อย่างนั้นผมจะฉีดให้น้องของผมเอง”ลุคยื่นคำขาด

พอหมอได้ยินความดื้อรั้นของลุคและคำเชิงสบประมาทก็แสดงความไม่พอใจ

“คุณลุค จริงอยู่ที่คุณช่วยเรื่องยารักษาเนื้อเยื่อสมองให้คนไข้อีกสองสามคนได้รับการรักษาแต่หมอทำไม่ได้จริง ๆหมอไม่อาจจะเอาชีวิตคนไข้และเป็นน้องสาวของคุณด้วยมาเสี่ยงกับยาที่ไม่ทราบที่มาที่ไป”

หมอ...ลุคตะโกนด้วยความหงุดหงิดในใจ

“ได้โปรดเข้าใจหมอด้วย” หมอกล่าวก่อนจะเดินออกไป

“ฉันสามารถฉีดให้คุณได้นะ”

ตอนนั้นพยาบาลที่ไม่ได้จากไปพร้อมกับหมอก็พูดขึ้นมาทำให้ลุคหันไปมองเธอในทันที

พยาบาลสาวรู้ว่าได้รับความสนใจแล้ว เธอจึงกล่าวต่อว่า“ฉันจะฉีดยานั้นให้กับน้องสาวของคุณ แต่ว่าฉันอยากได้ค่าความเสี่ยง”

“ค่าความเสี่ยง...เท่าไหร่?” ลุคถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“500,000 เครดิตถ้าคุณจ่ายและยอมรับปากกว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นคุณจะรับผิดชอบผลทุกอย่าง”พยายามสาวกล่าว

แน่นอนว่าต่อให้มีสัญญา แต่ถ้าเกิดอุบัติเหตุขึ้นจริง ๆเธอจะโดนไล่ออกอยู่ดี แน่เพื่อเงิน 5 แสนเครดิตมันคุ้มค่าที่จะลองเสี่ยง

“ตกลง” ลุคตอบอย่างไม่คิดมากอย่างน้อยให้พยาบาลมาฉีดให้กับเจนมันดีว่าที่เขาไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับเรื่องทางการแพทย์ไปฉีด

ส่วนเงินหนึ่งล้านเขาจ่ายได้อย่างไม่มีปัญหาตอนนี้สิ่งสำคัญคือรักษาเจน

เมื่อได้ยินคำตอบตกลงจากลุคพยาบาลสาวก็วิ่งไปพิมพ์สัญญาการรักษาและเอามาให้ลุคเซ็นพร้อมทั้งเธอที่ไปหยิบเข็มฉีดยามาด้วย

ในตอนนี้คนที่เหลือออกไปรอนอกห้องแต่พากันส่องผ่านกระจกห้องเข้ามาดูว่าลุคและพยาบาลกำลังทำอะไรกันอยู่

“เริ่มกันเลยไหมคะ” พยายามยืนอยู่ข้างเตียงคนไข้ถามลุค

“ได้ครับ” ลุคหยิบหลอดยาที่ว่างเปล่าออกมา

“ไม่มีอะไรเลย” พยาบาลสาวทำหน้างงกับหลอดยาที่ว่างเปล่าแต่เธอก็ไม่คิดว่าลุคจะล้อเล่นเพราะเขาโอนเงิน 5แสนเครดิตให้กับเธอแล้ว

ลุคไม่สนใจสายตาของพยาบาลเขาเริ่มเขย่าหลอดยาในมือและมันก็เกิดผลแบบที่ชายชราทำให้เขาดูพยาบาลมองด้วยสีหน้าเหวอกับการเปลี่ยนแปลงในหลอดยา

“นี่มันคืออะไร” เธอชี้และถามออกมา

“แค่ยา ตอนนี้ฉีดได้แล้ว”

พยาบาลสาวมองด้วยความสับสนและตั้งสติได้จากเสียงของลุคเธอรับหลอดยามาจากลุค ก่อนจะใช้เข็มดูดยาขึ้นไล่อากาศในเข็มให้หมดเพื่อไม่ให้อากาศเข้าไปในเลือดได้ในตอนฉีดยาไม่อย่างนั้นคนป่วยอาจจะตายได้

พยายามฉีดเข้าทางสายน้ำเกลือให้เจนลุคแปลกใจที่ว่าสามารถฉีดยาใส่ตรงนั้นด้วยเหรอ

ลุคมองดูยาที่ไหลออกจากเข็มเข้าสายน้ำเกลือและต่อเข้าไปในร่างกายของเจนด้วยความคาดหวังและแล้วในวินาทีนั้นเองตัวของเจนก็ค่อย ๆ เรื่องแสงขึ้นมา

“อ้า!” พยาบาลตกใจเข็มที่ฉีดยาเข้าไปจนหมดแล้วถึงกับหลุดออกมาจากมือ

นิโคล ไอกะ บอสตันอีลิกที่ได้ยินเสียงกรีดของพยาบาลรีบเปิดประตูเข้ามาดูจึงเห็นฉากที่แสงที่เปล่งมาจากตัวของเจนได้สร้างเส้นไหมเล็ก ๆห่อหุ้มตัวเธอไว้ราวกับเป็นดักแด้ไม่มีผิด

“คุณไปได้แล้ว” ลุคหันไปกล่าวกับพยาบาล

“อืม” พยาบาลพยักหน้าก่อนจะวิ่งออกไปจากห้องอย่างรวดเร็วเธอเริ่มกลัวแล้วว่าจะเกิดปัญหา

“ลุคเกิดอะไรขึ้นทำไมสภาพน้องนายเป็นแบบนี้” นิโคลเป็นคนถามแต่คนทุกคนนั้นอยากจะรู้เหมือนกัน

“ฉันก็ไม่รู้ แต่เชื่อว่าเจนอาจจะตื่นขึ้นในไม่ช้า”ลุคกล่าวและจ้องไปที่รังไหมที่ด้านในมีน้องสาวของเขาอยู่ตอนนี้เขาอยากรู้ว่าใครที่จะตื่นขึ้นมาเจนหรือองค์หญิงเทพอสูรซึ่งลุคกำลังเตรียมรับมือ

หวอ!!!.....................................................................

แต่ขณะที่ทุกคนกำลังมองรังไหมอยู่ตอนนั้นเองก็มีเสียงสัญญาณเตือนภัยดังไปทั่วทั้งเมืองซึ่งนี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้ยินเสียงสัญญาณเตือนภัยนี้และมันเป็นสัญญาณเตือนที่ทุกคนเคยได้ยินแต่ไม่เคยได้พบเจอ ซึ่งมันหมายถึง

ภัยพิบัติมอนสเตอร์บุกโจมตีเมือง