Chat เปลี่ยนโลก

“..เคยพบ?...ก็ตอนที่เขาเข้ามารักษาคุณตาเท่านั้นแหละค่ะ..” ขวัญข้าวขมวดคิ้วอย่างสงสัย“..ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกแม่หนู เจ้าเคยพบกับท่านผู้นั้นแล้ว ออร่าที่ตัวของเจ้าเป็นตัวบ่งบอกชั้นดีเลย ขนาดตาของเจ้ายังมีออร่าของท่านผู้นั้นน้อยกว่าเจ้าเลย นั่นมันก็แปลว่าเจ้าเพิ่งพบกับท่านผู้นั้นเมื่อเร็วๆนี้ ทั้งก่อนและหลัง ก่อนที่ท่านจะต่ออายุขัยตาของเธอ..” เขายิ้มออกมาเล็กน้อย ก่อนจะเดินหันหลังไป เพราะเรื่องราวหลังจากนี้มันก็คงจะเป็นเรื่องของบุญวาสนาแล้ว ปล่อยให้ขวัญข้าวมึนงงต่อไป“เดี๋ยวก่อนครับท่านผู้ทรงศีล กระผมขอทราบชื่อเสียงเรียงนามของท่านได้ไหมครับ..” ผบ.กล่าวออกมา ผู้ทรงศีลหันกลับมามองที่ผบ.ตร.ก่อนจะเอ่ยออกมา“ดำ.. ข้าชื่อว่าดำ..” อาจารย์ดำกล่าวพร้อมกับดีดนิ้วครั้งหนึ่ง นายตำรวจทั้งสองนายก็เหมือนกับถูกคลายมนตร์สะกด หายใจดังถี่ๆ ส่วนผบ.ตร.ก็เข้าใจได้ทุกอย่าง อาจารย์ดำมีชื่อเสียงในภาคเหนือเป็นอย่างมาก ท่านคอยช่วยเหลือในเรื่องอาคมให้กับโรงพยาบาลทั่วประเทศ ว่ากันว่าเพราะท่านวิญญาณที่ตกตายในโรงพยาบาลจะอยู่อย่างสงบสุข นอกจากนี้ยังมีอื่นๆอีกด้วยที่เป็นเพียงแค่ข่าวลือ แต่วันนี้เขาได้เห็นแล้วกับตาตัวเอง ผบ.หันไปมองหลานสาวของตัวเองที่กำลังมึนงงก่อนจะถามออกมา“หลานต้องนึกให้ออกว่าใครกัน ที่เข้ามาในชีวิตหลาน ทั้งก่อนและหลัง ก่อนที่หลานจะเจอท่านมารักษาให้ตา.. ความหวังที่จะเจอท่านของตาขึ้นอยู่กับหลานแล้ว..” ถึงคุณตาจะพูดมาอย่างนั้น ถึงจะกดดันเธอมากขนาดไหน เธอก็นึกถึงใครไม่ได้เลยสักคนหนึ่ง“ถ้าเร็วๆนี้คนที่เข้ามารู้จักกับหนูก็มีแต่รุ่นน้องที่มหาวิทยาลัยก็หลายคนอยู่ แล้วก็มีเพื่อนต่างสาขา แล้วก็มีคนที่หนูขับรถชนเขา นอกจากนั้นหนูก็มั่นใจว่าไม่พบใครอีกเลย...” ขวัญข้าวพยายามนึกว่ามันเกิดอะไรขึ้นในชีวิตเธอบ้าง นอกจากเพื่อนรุ่นพี่ที่เธอเจอแล้วก็คงจะเป็นนทีที่เพิ่งจะมารู้จักกันเท่านั้น ดังนั้นเธอจึงไม่มั่นใจสักเท่าไร และท่านผู้นั้นอะไรนั่นตามที่อาจารย์ดำเอ่ยกล่าวออกมานั้น น่าจะมีอายุที่มากแล้ว ดังนั้นเธอจึงตัดทางเลือกที่มันไม่ควรที่จะเป็นไปได้ออกไป“อย่างนั้นเหรอหลาน ..อื้ม.. ช่างเถอะ หลานก็ค่อยนึกคิดไปก็แล้วกัน หรือไม่ถ้าเขาอยากจะเจอกับพวกเรา ท่านผู้นั้นก็คงจะมาเองแหละตาว่า..” ทั้งสองตาหลานนั่งแลกเปลี่ยนความคิดกันต่ออีกนิดหน่อย ขวัญข้าวที่ตอนแรกไม่เคยเชื่อเรื่องไสยศาสตร์ใดๆ แต่ตอนนี้ในหัว และใจของเธอกลับอยากที่จะค้นหามันเหมือนคนกำลังเห่อทำนองนั้น เวลาผ่านไปจนถึงตอนเย็นของอีกวันที่เป็นเรื่องของการเรียนที่น่าเบื่อหน่าย นทีแต่งตัวอยู่ในชุดสูทกางเกงยีนอย่างสุภาพ วันนี้เขามีนัดที่จะไปทานอาหารที่บ้านของแฟนสาว แน่นอนว่าเขาก็รู้สึกเกร็งตัวเล็กน้อย ถึงจะเป็นเทพเซียน แต่สิ่งนี้มันช่างน่ากลัวจริงๆสำหรับครั้งแรกเสมอ กับไอ้คำว่า ‘พ่อตา’ ‘แม่ยาย’ ในหัวของเขาต่างก็คิดเหมือนกันว่าจะต้องทำตัวอย่างไรให้เหมาะสมดี ใบหน้ามันบ่งบอกได้อย่างชัดเจนว่ากำลังกังวลใจไม่น้อย “ไม่เป็นอะไรนะคะที ... ครอบครัวพิมพ์สบายๆอยู่แล้ว..” พิมพ์ที่เห็นว่าแฟนหนุ่มกังวลก็เข้าไปจับมือพร้อมกับกล่าวให้กำลังใจเล็กน้อย ก่อนที่จะยิ้มหวานให้กับนที และนำเดินเข้าไปยังบ้านอันใหญ่โตของเธอ ท่ามกลางบอดี้การ์ดที่รายล้อมทั่วทั้งบ้านอันใหญ่โตนี้ ‘สบายๆบ้าอะไรกันล่ะ.. นั่นมันระดับสส.เลยนะ..’ มันเป็นจังหวะความคิดหนึ่งที่นทีหลงลืมไปว่าตัวเองเป็นถึงเทพ ในความคิดนั้นไม่ต่างอะไรกับมนุษย์ที่อ่อนไหวกับเรื่องอย่างนี้เลย นทีพยักหน้าแล้วเดินตามเธอไปพร้อมกับหายใจลึกๆเพื่อลดความตื่นเต้นลง นทีเดินผ่านตัวบ้านเข้าไปยังโซนห้องอาหารในทันที ภายใต้การนำทางของลูกสาวคนเดียวของบ้านหลังนี้ ระหว่างทางเขาก็เห็นสมบัติที่ติดตามผนังไว้บ้าง ไหนจะเครื่องประดับห้องต่างๆที่มีราคาค่อนข้างจะสูง และแพงเอามากๆ ในหัวของเขาตอนนี้จินตาการได้ถึงห้องครัวของขุนนางในภาพยนตร์ที่เคยรับชม และมันก็เป็นอย่างนั้นจริงๆกับภาพที่ได้เห็นจากดวงตาของเขาเอง “ผู้ชายคนนี้เองเหรอที่เป็นแฟนหนุ่มของลูกน่ะ หึ.. ก็ไม่เห็นจะเท่าไรเลย จะมาเกาะเรากินหรือเปล่าก็ไม่รู้..” ผู้หญิงที่แต่งชุดผ้าไหมไทยออกโบราณๆนิดๆกล่าวออกมาพร้อมกับในมือถือพัดหยกสะบัดไปมา และเบะปากกว้างราวกับไม่ถูกใจ และกำลังดูถูกนทีอย่างเห็นได้ชัด“คุณแม่คะ .. เขาเป็นผู้ชายที่หนูเลือกนะคะ .. ทำไมคุณแม่ไม่ยอมเปิดใจเหมือนกับคุณพ่อบ้างเลย..” พิมพ์กล่าวกับคุณแม่ของตนอย่างไม่พอใจ ที่จู่ๆเพียงแค่เริ่มต้นแม่เธอก็ตัดสินจากรูปลักษณ์ภายนอกของนทีไปหมดแล้ว“นั่นซิคุณ .. ลูกรักใครชอบใครมันก็ดีแล้วไม่ใช่หรือยังไงกัน .. คุณหญิง คุณต้องเคารพการตัดสินใจของลูกเราบ้างเถอะน่า..” ท่านสส.ทรงพล หรือพ่อของพิมพ์กล่าวออกมากับภรรยาของตัวเอง เมื่อเขาเห็นว่าลูกสาวเริ่มจะไม่พอใจแล้ว“หึ.. คุณน่ะเงียบไปเลย.. เธอน่ะคิดว่าฉันไม่รู้ประวัติเธอหรือยังไง ก็แค่ลูกกำพร้าไม่มีพ่อแม่ โตมาแบบไหนก็ไม่รู้ด้วยซิ.. หึ พวกชนชั้นล่างก็แบบนี้แหละ หวังจะรวยกันทางลัด ... เธอน่ะ ถึงจะหลอกให้ลูกสาวของฉันรักจนหัวปักหัวปำได้ แต่อย่าคิดว่าฉันจะมองพวกไพร่อย่างเธอไม่ออกนะ พวกชนชั้นต่ำ..” คุณหญิงแม่กล่าวออกมา และด้วยคำพูดนั้นมันทำให้พิมพ์ถึงกับกัดฟันกันเลยทีเดียว ตอนนี้เธอโกรธมากที่แม่ของเธอมาดูถูกแฟนหนุ่มของเธอต่อหน้าต่อตาอย่างนี้“คุณหญิงศรีสมร พอได้แล้ว พวกเราเองเมื่อก่อนก็ยากจนเหมือนกันไม่ใช่หรือยังไงกันคุณหญิง..” ทรงพลพ่อของพิมพ์กล่าวกับภรรยาของเขา เตือนความจำที่เมื่อก่อนพวกเขาเป็นอย่างไร และกว่าที่พวกเขาจะมีทุกวันนี้ได้ก็เกิดจากการสร้างเนื้อสร้างตัวกันมาด้วยลำแข้งของพวกเขาสองคน“คุณน่ะหุบปากไปเลย ก็เพราะอย่างนี้ไง ฉันเลยจะไม่ยอมให้พวกแมงดาที่ไม่รู้จักหัวนอนปลายเท้าเข้ามาเกาะกินสมบัติของพวกเราไปได้หรอก ฉันก็มีสิทธิ์ที่จะปกป้องสมบัติของครอบครัวเหมือนกันนะ.. นี่เจ้าแมงดา เธอต้องการเท่าไรก็บอกมา หลังจากมื้ออาหารนี้แกก็ออกจากชีวิตลูกสาวของฉันไปซะ เธอมันไม่เหมาะสมกับลูกสาวของเรา ฉันหาคู่แต่งงานให้กับลูกสาวฉันเรียบร้อยแล้ว และแน่นอนว่าเขาคนนั้นเป็นผู้ลากมากมีไม่เหมือนกับเธอ ฉันจะยอมให้เธอเกาะได้เพียงแค่ครั้งเดียว ดังนั้นบอกมาว่าต้องการเท่าไร..”คุณหญิงศรีสมรกล่าวออกมาอย่างไม่สนใจ เธอแค่ยอมนั่งโต๊ะกับเจ้าผู้ชายคนนี้ก็ถือว่าเป็นบุญมากแล้ว เธอดึงหน้าเล็กน้อยก่อนจะหันไปมองด้านข้าง แน่นอนว่าพิมพ์ที่ได้ยินอย่างนั้นก็ไม่พอใจแม่ของตัวเองเป็นอย่างมาก เธอไม่คิดเลยว่าแม่ของเธอจะทำอย่างนี้กับชายที่เธอรักเขาจนหมดใจ“คุณแม่คะ!!..ทำไมถึงได้พูดอะไรอย่างนั้นออกมา หนูกับทีรักกัน ทำไมแม่จะต้องมากีดกันเราด้วย” พิมพ์กล่าวออกมาทั้งน้ำตา คุณแม่ที่แสนดีของเธอ คอยช่วยเหลือเธอทุกอย่าง แต่มาถึงวันนี้ วันที่เธอคิดจะเปิดตัวแฟนหนุ่ม กลับกลายเป็นว่าแม่ของเธอเอาแต่ดูถูกเขาซะอย่างนั้น เธอค่อนข้างจะผิดหวังมากเลยทีเดียว“..ทุกอย่างที่แม่ทำก็เพื่อลูกทั้งนั้น .. ไปเอาคนที่ไม่มีอนาคตอย่างนี้มาเป็นสามี ชีวิตลูกจะลำบาก ดูก็รู้แล้วว่าตั้งใจจะมาเกาะแกะครอบครัวเรากิน แม่หวังดีกับลูกนะ แม่ติดต่อกับคุณกิติเอาไว้แล้ว แล้วลูกชายของเขาก็เป็นคนที่มีความสามารถ บริหารบริษัทยักษ์ใหญ่มีหน้ามีตาในสังคม ชีวิตลูกจะไม่ลำบาก ถ้าได้แต่งงานกับเขา..” คุณหญิงกล่าวอธิบายให้กับลูกสาวฟัง ทรงพลที่จะเอ่ยช่วยลูกสาวแต่ก็โดนสายตาพิฆาตกลับมาเลยเงียบลงไปก่อน แล้วค่อยหาโอกาสทีหลัง“แต่หนูรักทีนี่คะคุณแม่ หนูไม่ได้รักเขาคนนั้น คนที่แม่บังคับหามาให้.. หนูจะแต่งกับทีเท่านั้น..”

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 117

คล้ายกับเรื่องChat เปลี่ยนโลก ที่คุณอ่าน

Chat เปลี่ยนโลก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 117

คล้ายกับเรื่องChat เปลี่ยนโลก ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้