[จบ] ฉันก็แค่อยากอยู่เงียบ ๆ

บทที่ 517 ฉันหายตัวแล้วเดินไปได้

บทที่ 517 ฉันหายตัวแล้วเดินไปได้“เพราะแบบนี้พวกมันถึงได้จงใจขุดอุโมงค์เป็นทางเดินตรงยาว เพื่อที่ทหารยามจะได้สังเกตความผิดปกติได้ง่าย” หัวหน้าคนแคระพูดพลางยักไหล่ “น่าเสียดาย เราน่าจะพานักฆ่าเอลฟ์มาที่นี่ด้วย พวกเขาจะได้หายตัวหลบทหารยามพวกนั้นได้”“โอ้...

ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

เปิดตอนนี้ใช้ 2.00 กำลังใจ
ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ