เกมราชันสงครามออนไลน์

ตอนที่ 36 พักบ้านไทเลอร์

วันที่ 20 เมษายน ปีที่ 70เวลาตีสามตรง กายออกจากแคปซูลเกม เขารู้สึกอึน ๆ นิดหน่อยแต่หลังจากลุกขึ้นไปล้างหน้าล้างตาก็กลับมาเป็นปกติ

“หิวสุด ๆ ไปเลย”

กายเดินไปหาอะไรกินในตู้ขายอาหารของร้านและหยิบอาหารที่ชื่อว่า ข้าวหน้าเนื้อสังเคราะห์ เกรด C-1ซึ่งเป็นเนื้อสังเคราะห์คุณภาพดีกว่าที่กายเคยกินมาทั้งชีวิตซึ่งเป็นหนึ่งในเมนูที่เขาเล็งจะหยิบมาหลายครั้งแล้วแต่เพราะไม่มีเงินกายจึงไม่กล้าหยิบมันมากิน

ครั้งนี้ต่างออกไปเพราะเขามีเงินอยู่จำนวนมากในบัญชีกายจึงกินมันได้อย่างสบายใจ

“มีเงินก็รู้สึกดีไปซะทุกอย่างทำอะไรก็ไม่ต้องมาคอยกังวลน่ากังวลหลัง”

กายจัดการลงมือกินอย่างอร่อยเนื้อมีกลิ่นที่หอมและรสสัมผัสนุ่มมาก แถมรสชาติยังดีสุดๆไปเลยต่างจากพวกเนื้อสังเคราะห์กระป๋องที่กายเคยกินมันทั้งแข็งและฝืดคอสุด ๆถึงแบบนั้นเขาก็ไม่ได้รังเกียจอะไรมัน เพราการจะได้กินเนื้อพวกนั้นเมื่อก่อนนั้นยากมาก

หลังกินเสร็จเคลียร์ทุกอย่างตรงหน้าเรียบร้อย

กายก็มีความรู้สึกที่ว่าพอหนังท้องตึงหนังตาก็หย่อน เขาเดินออกจากครัวมาทิ้งตัวลงนอนที่โซฟาและนอนอย่างสบายใจ ในระหว่างนั้นซาเรียก็นั่งจัดการบัญชีของร้านในวันอยู่หน้าจอคอมและก็ต่อด้วยเอกสารบางอย่าง

ซึ่งในสมัยนี้มันไม่ค่อยมีใครใช้งานเอกสารพวกนี้แล้ว

.....

ซาเรียปิดแฟ้มเอกสารและบิดตัวไปมาด้วยความเมื่อยล้าหลังจากใช้มือตัวเองนวดท้ายทอยไปสองสามครั้งก็เงยหน้ามองนาฬิกา ตอนนี้เป็นเวลา ตี4 กว่าแล้ว

เธอเก็บของทุกอย่างเตรียมตัวจะไปปิดร้อนนอนแต่ในตอนนั้นเองเธอก็พึ่งจะสังเกตุเห็นกายที่นอนหลับอยู่บนโซฟา

หาว...

ซาเรียเอามือปิดปากหาวขณะเดินไปปลุกกาย เพื่อจะให้เขากลับไปได้แล้ว ตอนนี้เธอกำลังจะไปปิดร้าน

“เฮ้กลับไปได้แล้ว ฉันจะปิดร้านแล้ว”

“เจ๊ผมขอนอนที่ร้านได้ไหมจ่ายค่าเช่าก็ได้”

“นายไม่มีบ้านให้กลับไปนอนหรือไง ไป ๆลุกขึ้นไปหานอนที่บ้านนู้น”

ซาเรียพูดไปโดยไม่ได้คิดอะไรมากแต่พอเห็นว่ากายเงียบไปเธอก็หยุดลง

“พอดีผมโดนไล่ออกจากบ้านนะตอนนี้เลยยังไม่มีที่ซุกหัวนอน” กายยกมือเกาหัวตอบไปพร้อมกับรอยยิ้ม

กายเห็นซาเรียไม่ได้ไล่ตนอีกก็นึกว่าเธอจะไม่ได้ว่าอะไรแต่ซาเรียเดินเข้ามาตบกระบาลกายทีหนึ่งดัง เพี๊ยะ!

“ไอ้เด็กนี่จริง ๆเลยเงินก็มีไปเช่าโรงแรมอยู่ ที่นี่ไม่ใช่ที่นอนสำหรับเด็กมีปัญหา”

“โอ๊ย! เจ๊จะตบก็เตือนกันก่อนสิ”กายจับหัวด้วยความเจ็บแต่แล้วเขาก็รีบเปลี่ยนท่าทีและใช้สายตาที่น่าสงสารมองไปที่ซาเรีย

เพี๊ยะ!

แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือฝ่ามือพิฆาตตบเข้ากระบาลไปอีกหนึ่งดอก

“ไปลุกขึ้นได้แล้ว ฉันจะปิดร้านแล้ว”ซาเรียไล่กายออกไป อันที่จริงเธอก็รู้สึกสงสารเด็กนี่อยู่บ้างแต่ที่ซาเรียทำแบบนี้เพราะร้านนี่อันตรายเกินไปก็เท่านั้นถ้ามีอะไรเกิดขึ้น

กายจึงได้แต่จำใจยิ้มออกมา แต่ในตอนนั้นเองโทรศัพท์ของกายก็ดังขึ้นเขาหยิบขึ้นมาดูมันคือสายของไทเลอร์ที่โทรเข้ามา กายกดรับสายทันที

“ว่าไงเพื่อนนายโทรมาหันฉันตั้งหลายสายมีเรื่องอะไรหรือนายจะลงเล่นแดนสงครามแล้วจึงโทรมาบอกรอบให้ฉันรู้ใช่ไหม”ไทเลอร์ถามด้วยน้ำเสียงที่กระตือรือร้น

“เปล่า...” กายตอบไปแค่สั่น ๆเท่านั้น

“อ่าว...แล้วนายโทรมาทำอะไร?”

“ฉันหาที่นอนอยู่”

…

ผ่านไปไม่กี่สิบนาทีไทเลอร์ก็มาถึงหน้าร้านเกมเสมือนจริงหมายเลข 8 กายยืนอยู่หน้าร้านเพราะเจ๊ซาเรียปิดร้านไปแล้ว

ไทเลอร์ไม่ได้มาคนเดียวแต่มาพร้อมกับเมญ่าที่แต่งตัวสุดเซ็กซี่ด้วย ทั้งสองคนเป็นแฟนกันและดูเหมือนว่าทั้งสองจะไปเที่ยวกันมา

“เห้อ...นายนี่มันจริง ๆ เลยนะโดนพูดไล่ออกจากบ้าน แล้วก็ดันออกมาจริง ๆ ซะงั้นทีหลังหัดคิดก่อนสิเพื่อนว่าจะไปนอนที่ไหน”ไทเลอร์เดินเข้ามาตบไหลกายราวกับผู้ใหญ่สั่งสอนเด็กเป็นการหยอกเย้ากาย

“เออ ขอโทษทีว่าแต่นายมีที่พักใช่ไหม” กายไม่ได้ตอบโต้ไป เพราะเขาไม่มีอารมณ์จะมาเล่นบ้า ๆกับมัน ตอนนี้กายง่วงสุด ๆ ไปเลย

“แน่นอนบานฉันพอให้นายนอนพักไปก่อนได้อยู่แต่ชั่วคราวเท่านั้นนะ แฟนฉันจะมานอนด้วยคืนนี้นายหาอะไรอุดหูเอานะ”ไทเลอร์กระซิบกับกาย แต่เมญ่าก็มาหยิกเอวของไทเลอร์

“โอ๊ย ๆ โทษที พอแล้วที่รัก”ไทเลอร์ร้องออกมาด้วยความเจ็บ

กายได้ยินไทเลอร์พูดกับเมญ่าด้วยเสียงสองแบบนั้นเขาก็รู้สึกขนลุกการที่ต้องฟังไอ้ก้ามโตนี่ทำท่าทางหวาน ๆ กับแฟนมันทำให้กายรู้สึกอิจฉาพอสมควร

‘สวรรค์ทำไมฉันถึงไม่มีแฟนสักที เห้อ’กายคิดอย่างเศร้าใจ

“ไปกันเถอะบ้านฉันไม่ไกลจากที่นี่เท่าไหร่ นั่งรถไปก็ถึงแล้ว”ไทเลอร์กอดคอเมญ่าเดินนำไปทันที

ทั้งสามโทรเรียกรถอยู่พักหนึ่งก่อนที่จะขึ้นรถแท็กซี่กลับไปที่พักของไทเลอร์แน่นอนว่ากายเป็นคนจ่ายเงินอยู่แล้ว

.....

กายมาถึงบ้านของไทเลอร์เป็นที่เรียบร้อยบ้านของไทเลอร์ดูดีกว่าบ้านของลุงแฟรงค์พอสมควร มันถูกสร้างจากตู้คอนแทนเนอติด ๆกันสองชั้น ด้านบนเป็นดาดฟ้ามีกระจกคุม

“นายนอนที่โซฟาชั้นล่างนะ...หมอนและผ้าห่มอยู่ใต้โซฟาจัดการเอาเองเลย”

“ขอบใจมาก”

“ไม่มีปัญหาช่วย ๆ กัน”

ไทเลอร์พูดจบก็เดินตามเมญ่าขึ้นไปชั้นสองกายเดินไปที่โซฟาจัดการหยิบหมอนและผ้าห่มขึ้นมา เขาทิ้งตัวลงนอนด้วยความง่วงแต่กว่าจะหลับก็ลำบากพอตัว เพราะไทเลอร์กับเมญ่าเล่นผีผ้าห่มกันทั้งคืนเสียงคำครวญของหญิงสาวทำเอากายจิตใจไม่สงบอยู่พอสมควร

“ใจเย็นไว้ กายน้อย....ฟู่...แกะหนึ่งตัวแกะสองตัว แกะสามตัว....แกะร้อยตัว....แกะสองร้อยตัว..”กายนับอยู่นานจนไม่รู้หลับไปตอนไหน มันช่างเป็นค่ำคืนที่ทรมานตัวเองเป็นอย่างยิ่ง

เช้าวันต่อมากายที่นอนอยู่บนโซฟาก็ถูกปลุกด้วยเสียงดังขลุกขลักเหมือนกับมีใครกำลังหาอะไรอยู่แถวตู้เย็นซึ่งอยู่ไม่ไกลจากโซฟาที่กายนอนอยู่

กายจึงลืมตาขึ้นมาดูด้วยท่าทางสะลึมสะลือเจอกับเมญ่าเดินเปลือยกายกำลังดื่มน้ำในขวดอยู่ทั้งกายและหญิงสาวหันมาสบตากันด้วยความตกใจ

หญิงสาวกรี๊ดออกมาด้วยความตกใจเธอรีบดึงฝาตู้เย็นมาบังตัวหลบอยู่ด้านหลัง ส่วนกายก็หน้าแดงรีบก้มหลบลงไปในโซฟาด้วยความอาย

หญิงสาวพึ่งนึกขึ้นได้ว่ากายเป็นเพื่อนของไทเลอร์เมื่อเธอเห็นว่ากายหันหน้าไปทางอื่นแล้วก็รีบวิ่งขึ้นไปชั้นสองทันที

...

เวลา 7 โมงเช้าทุกคนก็ตื่นกันหมดแล้ววันนี้ไทเลอร์ต้องไปทำงาน ส่วนกายก็นอนไม่หลับอีกหลังจากถูกปลุกให้ตื่นด้วยภาพนั้นตอนนี้เขากำลังมองดูรถมอเตอร์ไซต์ของไทเลอร์อยู่

“บิ๊กไบค์ฮาร์ลีย์-เดวิดสัน ไอรอน 883ฉันซื้อมันมาจากร้านขายของเก่าด้วยราคาที่ถูกมากเมื่อตอนที่มีน้ำมันจำนวนมากรถพวกนี้วิ่งอยู่เต็มท้องถนนเลยไว้ฉันซื้ออะไหล่มาซ่อมเสร็จแล้วจะขี่ไปอวด นายเอาสักคันไหมฉันหาซื้อมาซ่อมให้นายได้สักคันนะคิดราคาไม่แพงหรอก”ไทเลอร์แนะนำรถของตัวเองให้กับกาย

แต่กายไม่ค่อยรู้เรื่องรถมากนักแต่หลังจากที่ฟังไทเลอร์พูดให้ฟังกายก็รู้สึกว่ามันเท่ห์ดี

หลังนั้นไทเลอร์ก็พาเมญ่าและกายไปกินอาหารเช้าแถวๆ นี้ ในระหว่างที่นั่งกินอาหารกันนั้นกายก็รู้สึกไม่กล้ามองหน้าเธอเมญ่าหันไปยิ้ม ๆ ให้กับกายเธอไม่ได้อายแม้แต่น้อย แต่กลับเป็นกายที่อาย

ไทเลอร์ที่เห็นแบบนั้นก็หัวเราะออกมาเพราะเมญ่าเล่าให้ฟังหมดแล้วถึงเรื่องที่เกิดขึ้นซึ่งไทเลอร์ก็ยังหันไปแซวกายด้วยว่า “นายควรหาแฟนสาวสักคนได้แล้วนะ”

กายยิ้มออกมาอย่างขมขื่นเขาไม่รู้จะจัดการยังไง สองคนนี้เหมาะกันมากทั้งสองเป็นพวกคิดอะไรในแล่วบวกเสมอแถมยังเป็นพวกเปิดเผยอีก

แต่พอนึกถึงเรื่องที่ไทเลอร์บอกให้ลองหาใครสักคนเขาก็นึกไปถึงเรื่องในวันนั้นที่ร้านกาแฟอีก

“ฮั่นแน่ นายนึกถึงเธอใช่ไหม”ไทเลอร์ที่อยู่ด้านข้างถามกาย แต่กายไม่ตอบ

ไทเลอร์ยังกล่าวต่อไปอีกว่า“นายควรเปิดใจให้กว้าง ถ้าเจอใครสักคนที่ผ่านเข้ามานายควรจะรีบคว้าเอาไว้เพราะโอกาสแบบนี้ไม่ได้มีบ่อยนัก”

“แต่ฉันพลาดมันไปแล้วนะ”

“เฮ้ในฐานะผู้เชี่ยวชาญด้านความรักนะเพื่อนฉันจะบอกอะไรให้โดยเฉพาะเรื่องของนายกับเธอคนนั้น นายอาจจะแค่ชอบเธอแต่นายอาจจะไม่ได้รักเธอก็ได้นะ บางครั้งคนเรามันก็รู้สึกเข้าใจผิดไปเองได้”

“ฉันงงว่ะ ว่านายจะบอกอะไร”

“ตอนนี้นายอาจจะไม่เข้าใจแต่ถ้านายเจอคนนั้นจริง ๆ นายอาจจะรู้ว่ารักกับชอบมันไม่เหมือนกันเพราะถ้านายรักใครสักคนมันจะไม่มีข้ออ้างอะไรมาหยุดนาย”ไทเลอร์ตบไหล่กายและยิ้มออกมา

“เออขอบใจสำหรับคำแนะนำที่เหมือนไม่แนะนำ”

ทั้งสามจัดการอาหารตรงหน้าจนหมดก่อนที่พวกเขาจะแยกย้ายกันไป ไทเลอร์ต้องไปส่งเมญ่าและไปทำงานต่อส่วนกายก็ตรงไปที่ร้านเกมเสมือนจริงหมายเลข 8

กายไปถึงที่ร้านก็เห็นว่าเจ๊ซาเรียกำลังจะเปิดร้านอยู่พอดี...

..............

ในแดนสงครามผู้เล่นยังเข้ามาเล่นกันอย่างหนาแน่นแม้จะเป็นช่วงเวลาเช้าซึ่งจากที่เขาสังเกตมีผู้เล่นมากขึ้นกว่าเดิมเยอะพอสมควร หลังจากเกมเปิดตัวได้สัปดาห์กว่าๆ ก็มีคนเล่นเกมราชันสงครามออนไลน์มากขึ้น บริษัทใหญ่ ๆ หลายแห่งเริ่มลงทุนทรัพย์สินในเกมมากขึ้น

ว่ากันว่าหนึ่งเหรียญทองในโลกราชันนั้นมีมูลค่า100 บิทแล้วผู้เล่นในโลกราชันเริ่มแสดงตัวออกมามากขึ้น พวกเขาติดต่อกับผู้เล่นคนอื่น ๆ ซื้อขายแลกเปลี่ยนเหรียญทองกับเงินจริง

กายมองไปที่หลายคนที่มีอาวุธและชุดที่ดีกว่าเดิมมากนักส่วนใหญ่พวกนี้จะเป็นสโมสรหรือผู้เล่นมืออาชีพ

กายไม่ได้สนใจเขาลงทะเบียนที่ดินแดนแห้งแล้ง ห้อง 100 เหมือนเดิม

เมื่อเข้ามาในห้องสีขาวกายก็เลือกหยิบหน้ากากเหล็กไปด้วยพร้อมด้วยดาบเล่มใหม่ ดาบกระบองเพรช ส่วนดาบเดซี่มันหายไปแล้ว

“เอาละมาลุยกัน”