(นิยายแปล) ขาดทุนไม่อั้น ขอแค่ฉันได้เป็นเศรษฐี : Losing Money to Be a Tycoon

    บทที่ 55 ภารกิจลุล่วง!

            ปี 2010ใกล้เข้ามาแล้วเมื่อพวกเขากลับถึงเมืองจิงโจว

            กระบวนการทำงานทุกอย่างในบริษัทเป็นไปอย่างราบรื่นเงินเดือนและค่าเช่าจ่ายตรงตามกำหนดด้วยเงินทุนระบบขอแค่เผยเชียนผลาญเงินทั้งหมดเพื่อให้เกมเจ๊งได้เขาก็จะทำเงินห้าแสนหยวนให้ตัวเองได้อย่างง่ายดาย

            ตอนนี้มหาวิทยาลัยอยู่ในช่วงสัปดาห์สอบเผยเชียนไม่อยากสอบตกสักวิชา เขาจึงไม่ค่อยไปที่บริษัท

            ถึงอย่างไรเขาก็ไม่ได้สนใจว่าเกมจะออกมาหน้าตาแบบไหนถ้าเจ๊งก็ถือว่าดีที่สุดแล้ว

            วันพฤหัสบดีที่7 เดือนมกราคม

            เผยเชียนสอบเสร็จไปอีกหนึ่งวิชาจากนั้นก็กลับอพาร์ตเม้นต์ที่เช่าไว้เขาล้มตัวลงนอนเหยียดบนโซฟาแสนนุ่มสบาย

            วันปิดบัญชีระบบใกล้เข้ามาแล้วเผยเชียนผลาญเงินได้ตามเป้า ในที่สุดเขาก็สบายใจได้

            เขาเรียกระบบขึ้นมาเช็กเงินทุนระบบ

            <ระบบแปลงความมั่งคั่ง>

            <เจ้าของ: เผยเชียน>

            <อัตราแปลงกำไรอยู่ที่ 100:1 อัตราการขาดทุนอยู่ที่ 1:1>

            <วันปิดบัญชีครั้งต่อไป: อีก 25 วัน>

            <เงินทุนระบบ: 138,754.5 (↓361,245.5)>

            <ความมั่งคั่งส่วนบุคคล: 1,255>

            เขาทำสำเร็จ!

            เผยเชียนผลาญเงินไปได้เกือบหมด!

            ชายหนุ่มปลาบปลื้มใจมากจนอยากจะร้องไห้ออกมาจากการพยายามอย่างหนักของเขา ในที่สุดกำไรส่วนใหญ่ก็กลายเป็นขาดทุนแล้ว!

            ตอนนี้บริษัทเถิงต๋ามีรายจ่ายใหญ่ๆอยู่หลายรายการ เช่น ค่าเช่าพื้นที่สำนักงาน เงินเดือนพนักงาน เงินค่าล่วงเวลาค่าไฟ ค่าใช้จ่ายประจำวัน และค่าจัดซื้อของต่างๆนอกจากนี้เผยเชียนยังจัดกินเลี้ยงบริษัทเป็นครั้งคราวเพื่อผลาญเงินเล่นอีกด้วย

            จากรายจ่ายเหล่านี้ในที่สุดเขาก็สามารถใช้เงินส่วนใหญ่ที่ได้มาจากเกมแม่ทัพผีไปได้ไม่เหลือกำไรในเงินทุนระบบมากเหมือนเมื่อก่อน

            เงินทุนระบบในปัจจุบันถือว่ากำลังขาดทุนเมื่อเทียบกับเงินก้อนห้าแสนหยวนที่ได้มาในตอนแรก

            ต่อจากนี้เผยเชียนต้องมั่นใจว่าจะทำสองอย่างนี้ได้สำเร็จ

            เขาต้องอัปโหลดเกมฐานทัพกลางทะเลลงแพลตฟอร์มตามที่ระบบกำหนดไว้ว่าห้ามมีสินค้าที่ยังไม่ได้ออกจำหน่ายภายในหนึ่งสัปดาห์ก่อนถึงวันสรุปบัญชี

            จากนั้นเผยเชียนต้องใช้จ่ายเงินที่เหลือไปมั่วๆเพื่อจะได้ผลาญยอดที่เหลือไปให้หมด!

            แล้วเขาก็แค่รอให้ถึงวันสรุปบัญชี!

            ส่วนเรื่องที่ว่าจะโฆษณาเกมฐานทัพกลางทะเลอย่างไร...

            เผยเชียนไม่ได้ตั้งใจจะโฆษณาเกมนี้เลยเขาคิดว่าแค่อัปโหลดเกมขึ้นแพลตฟอร์มทางการได้ก็ถือว่าเสร็จงานถ้าไม่มีใครมาค้นเจอจะเป็นเรื่องที่ดีมาก!

            ถ้าอยากขาดทุนพวกเขาก็ต้องพยายามกีดกันคนไม่ให้ค้นเจอเกมนี้

            “ถ้าจะให้ปลอดภัยฉันควรจัดงานเลี้ยงหลังพัฒนาเกมเสร็จจะได้ผลาญเงินที่เหลือได้ยิ่งเหลือน้อยเท่าไหร่ยิ่งดี”

            “ไหนๆทุกคนก็ทำงานหนักกัน ฉันว่าคงไม่เกินไปหรอกมั้งถ้าจะพาพนักงานไปดูหนัง กินข้าวแล้วก็ร้องคาราโอเกะ”

            คิดได้ดังนั้นเผยเชียนก็โทรหาเลขาซิน

            “เลขาซินเตรียมกำหนดการงานเลี้ยงเย็นวันศุกร์เพื่อฉลองทำเกมฐานทัพกลางทะเลเสร็จเราจะเริ่มที่ไปดูหนัง จากนั้นก็ไปกินข้าว แล้วก็จบที่ร้องคาราโอเกะจองที่ไหนได้ก็จองเลย!”

            “ใช่ผมไม่ได้บอกวันผิด เป็นวันศุกร์ตอนเย็น”

            “เสาร์อาทิตย์มันวันหยุดเราจะเอาวันหยุดพนักงานมาจัดเลี้ยงได้ไง มันก็เหมือนไปเอาเปรียบเขาสิ”

            “ใช่เอาเป็นวันศุกร์ตอนเย็นนี่แหละ”

            “โอเคเสร็จแล้วส่งกำหนดการให้ผมดูด้วย ผมต้องการเหมือนเดิม ทุกอย่างจัดให้หรู โอเคนะ”

            เผยเชียนออกคำสั่งไปขณะที่เขากำลังจะวางสาย เลขาซินก็พูดขึ้น “ขอเวลาสักครู่ค่ะบอสเผยดิฉันมีอีกเรื่อง”

            “บอสจำผู้หญิงที่มาคุยกับบอสตอนที่เราไปเทียนหัวสตูดิโอที่กว่างโจวได้ไหมคะคนที่ชื่อหลินหวาน”

            หลินหวานหรือ

            เผยเชียนจำชื่อได้รางๆ

            “มีอะไรเหรอ”

            “ตอนนี้เธออยู่จิงโจวค่ะเห็นแจ้งมาว่าอยากทำงานกับบริษัทเรา เธอจริงจังมากบอกว่าถึงไม่ได้เงินเดือนก็ไม่เป็นไร”

            เผยเชียนอึ้งไป“หืม ตอนนี้เธออยู่ไหน”

            “ที่ออฟฟิศค่ะเพิ่งมาถึงได้ไม่นาน ดิฉันกำลังคุยกับเธออยู่”

            ไม่ใช่ว่าเธอได้งานดีๆที่เทียนหัวสตูดิโอไปแล้วหรือ ทำไมถึงมาที่จิงโจวกัน

            อยากทำงานกับบริษัทเราไม่ได้เงินเดือนก็ไม่เป็นไรอย่างนั้นหรือ

            จะเป็นแบบนั้นได้ยังไงกันเล่า!

            เผยเชียนคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะถามขึ้น“เลขาซิน คุณคิดว่าเธอเป็นยังไง”

            ซินไห่ลู่เงียบไปจากนั้นก็ตอบอย่างจริงจัง “บอสเผยดิฉันคิดว่าเธอน่าจะมาจากครอบครัวที่ค่อนข้างมีอิทธิพล น่าจะเป็นทายาทตระกูลร่ำรวยดิฉันเห็นเธอใช้เสื้อผ้าและกระเป๋าของแบรนด์ดังๆแค่ชุดที่ใส่ก็ราคาหลายหมื่นหยวนแล้วค่ะ”

            “แต่เธอเป็นคนไม่ถือตัวนิสัยดีด้วยค่ะ ดิฉันกังวลแค่ว่าเธออาจจะไร้เดียงสาและอ่อนต่อโลกเกินไปไม่น่าจะเป็นพนักงานที่ดีได้แต่ก็แน่นอนว่าบอสต้องเป็นคนตัดสินใจว่าจะรับเธอเข้ามาหรือเปล่า”

            ไร้เดียงสาและอ่อนต่อโลกหรือ

            ก็เท่ากับว่าทำงานไม่ได้น่ะสิ

            เยี่ยมไปเลย! ฉันต้องการพนักงานแบบนี้แหละ!

            เผยเชียนคิดว่าหลินหวานมีคุณสมบัติครบถ้วนตามที่เขาต้องการ!

            ทายาทตระกูลร่ำรวยผู้ใช้ชีวิตตามใจชอบไม่น่าจะทำงานได้ดียอดไปเลยนี่

            “โอเคจ้างเธอเลย!เรื่องเงินเดือน...เริ่มที่เดือนละสี่พันหยวนแล้วค่อยขึ้นให้ทีหลังเซ็นสัญญาจ้างเธอให้ผมด้วย! เรื่องงาน...ใช่ช่วงนี้ไม่น่าจะมีงานอะไรมาก ยังไม่ต้องมอบหมายให้เธอทำอะไร ปล่อยให้ทำตามใจชอบไปก่อนอ้อ แล้วก็ให้เธอไปงานเลี้ยงวันศุกร์ด้วยเลย!”

            เผยเชียนสรุปคร่าวๆไม่ได้ใส่ใจอะไรเท่าไหร่เพราะกำลังฝันหวานถึงเงินห้าแสนหยวนที่กำลังจะได้มา

            ...

            ณบริษัท การพัฒนาเกมฐานทัพกลางทะเลมาถึงช่วงสุดท้ายแล้ว

            เนื่องจากเปาซวี่ไม่ได้ไปกว่างโจวด้วยเขาจึงทุ่มเวลาไล่ดูเนื้อเรื่องเกมฐานทัพกลางทะเลและอัดจุดที่คิดว่าแปลกๆเก็บไว้ให้หวงซื่อปั๋วปรับแก้

            เขาไม่ได้มีความรู้เรื่องทฤษฎีการออกแบบเกมมากเท่าไหร่ชายหนุ่มแค่เชื่อในสัญชาตญาณของตัวเอง

            เอะใจตรงไหนก็อัดเก็บไว้ให้หวงซื่อปั๋ว

            หวงซื่อปั๋วเป็นคนที่ต้องเค้นสมองวิเคราะห์หาปัญหาแล้วก็ปรับแก้ให้เหมาะสม

            หวงซื่อปั๋วรู้ดีว่าเนื้อเรื่องเป็นจุดขายหลักของเกมฐานทัพกลางทะเลและเป็นองค์ประกอบที่จะยกระดับตัวเกมได้เขาจึงต้องพยายามทำมันออกมาให้สมบูรณ์แบบ

            แต่แน่นอนว่าองค์ประกอบอื่นๆเช่น การควบคุม รูปแบบเกม การเคลื่อนไหว และโหมดอื่นๆนอกเหนือจากโหมดเนื้อเรื่องก็เป็นสิ่งจำเป็นในการสร้างประสบการณ์การเล่นเกมที่ดีด้วยเหมือนกัน

            องค์ประกอบทั้งหมดผ่านสายตาของเปาซวี่มาหมดแล้วเขาเป็นเกมเมอร์สายฮาร์ดคอร์อยู่แล้ว ที่เขาทำก็แค่เปลี่ยนจากเล่นเกมคนอื่นๆมาเล่นเกมที่ตัวเองสร้าง

            ชายหนุ่มไม่ได้คิดว่านี่เป็นงานยากอะไรจริงๆ แล้วเขารู้สึกสนุกด้วยซ้ำ!

            ตอนเล่นเกมอื่นเปาซวี่ไม่สามารถทำอะไรได้เวลาเจอจุดที่ไม่ชอบ

            เพราะถึงเขาจะส่งความคิดเห็นไปในฐานะลูกค้าก็จะเป็นการเสียเวลาไปเปล่าๆ เพราะความเห็นของเขาไม่น่าจะส่งไปถึงทีมผู้พัฒนาต่อให้ส่งไปถึงก็ไม่น่าจะมีอะไรเปลี่ยนแปลง

            แต่เกมฐานทัพกลางทะเลไม่ใช่แบบนั้นถ้าเขาเจอจุดที่เป็นปัญหาก็สามารถแจ้งให้หวงซื่อปั๋วทราบจากนั้นปัญหาก็จะได้รับการแก้ไขอย่างรวดเร็ว!

            การปรับแต่งที่สำคัญๆส่วนมากเสร็จไปตั้งแต่ตอนเริ่มโปรเจ็กต์แล้ว ที่เหลือก็มีแค่รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆที่ต้องปรับเพิ่ม เช่น วิธีกระสุน และฮิตบ็อกของตัวละครถึงเรื่องนี้จะสำคัญสำหรับตัวเกมมาก แต่ก็สามารถแก้ไขได้ง่ายๆจากการปรับแต่งค่าต่างๆ

            เส้นตายใกล้เข้ามาหวงซื่อปั๋วรู้สึกโล่งใจ

            ภารกิจของเขาสำเร็จลุล่วงแล้ว!

            การพัฒนาเกมฐานทัพกลางทะเลเสร็จตามกำหนดคุณภาพเป็นไปตามที่วางไว้ เขาไม่ได้ทำให้เผยเชียนต้องผิดหวัง!

            แต่หวงซื่อปั๋วไม่รู้ว่าจะทำการตลาดและโฆษณาเกมอย่างไร

            แต่ก็ไม่ได้กังวลอะไรมากเพราะบอสเผยเป็นคนตัดสินใจเรื่องนี้

            แผนของบอสเผยจะมีข้อผิดพลาดได้อย่างไร

            ชายผู้คิดวิธีโฆษณาเกมแม่ทัพผีบนเว่ยป๋อจะต้องคิดหาวิธีโฆษณาที่ยอดเยี่ยมได้แน่นอน!


    คล้ายกับเรื่อง(นิยายแปล) ขาดทุนไม่อั้น ขอแค่ฉันได้เป็นเศรษฐี : Losing Money to Be a Tycoon ที่คุณอ่าน