“เกิดอะไรขึ้น!.. เอาไงดีอ่ะโรส..” ฟ้ากล่าวกับตัวเองอย่างงงๆ ก่อนที่เธอจะหันมาถามกับโรสเพื่อนสาว
“เราสามารถเดินผ่านหน้าร้านของแม่ค้าคนอื่นได้.. พวกเขาไม่กล้ามีปัญหาอะไรกับพวกเราหรอก” โรสกล่าวก่อนที่สมาชิกคนอื่นจะพยักหน้าเห็นด้วย และพวกเธอก็เดินผ่านไปอย่างชิลๆ เพราะผู้คนมักจะเว้นระยะห่างจากร้านร้านอื่นเพื่อไม่ให้มันดูน่าเกลียด
ระหว่างทางพวกเธอก็มองผู้คนที่มีจำนวนไม่น้อยด้วยความสงสัย แต่มีสมาชิกคนหนึ่งที่ไม่ได้แปลกใจอะไร เหมือนว่าเธอจะรับรู้อะไรบางอย่าง และเธอก็กล่าวออกมาเพื่อไขข้อข้องใจให้กับเพื่อน..
“พี่สาว.. วันนี้พี่สาวของฉันเธอมาที่นี่..” เป็นมิ้งกล่าวออกมาเบาๆ และมันก็ไม่พ้นหูของโรส
“ห๊ะ! พี่สาวของเธอ?.. พี่ไอนะอะเหรอ เธอมาทำอะไรที่นี่” โรสกล่าวถามอย่างตกใจ เพื่อนๆในกลุ่มที่ได้ยินอย่างนั้นก็ตกใจไม่ต่างกันมากเท่าไร..
“เหมือนว่าพี่ชายแพนเค้กจะกลายเป็นพี่ชายไอติมของพี่ไอนะเขาน่ะ แล้วดูเหมือนว่าวันนี้พี่ไอนะจะมาช่วยพี่ชายเขาขายของด้วยนะ..” มิ้งน้องสาวของไอนะ รูปร่างหน้าตาของเธอไม่ได้ต่างอะไรกับไอนะเลยแม้แต่น้อย แต่มันผิดตรงที่เธอนั้นขี้อายจนเกินไป จึงไม่ได้ออกมาเชิดฉายบนเวทีไอดอลเหมือนกับไอนะ
ประกอบกับที่พี่สาวของเธอมีความผิดปกติอะไรบางอย่างทางร่างกาย แต่เธอนั้นสมบูรณ์ดี จึงมีความคิดความอ่านที่ดูโตกว่าผู้เป็นพี่ และเธอไม่สามารถที่จะทำเหมือนกับพี่สาวที่ดูร่าเริงตลอดอย่างเด็กๆได้ สังคมที่พวกเธอสองพี่สองน้องนั้นเจอ ส่วนใหญ่มันจะกลายเป็นการบูลลี่ซะเป็นส่วนใหญ่ เมื่อพี่ของเธอโดนกล่าวว่าเป็นเด็ก ตัวของเธอก็เหมือนโดนไปด้วยไม่ต่างกัน เธอจึงกลายเป็นคนที่เก็บตัว และค่อนข้างขี้อาย
“ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมคนมันถึงเยอะ.. มันเป็นเพราะพี่สาวของเธอนี่เอง” ลินลี่กล่าวอย่างยิ้มๆ
“อื้มๆ แต่พี่ชายของเราก็ร้ายไม่เบาเลยนะ จู่ๆก็กลายไปเป็นคนสนิทของไอดอลซะได้..” เฟยๆกล่าว
“เห็นว่าเป็นเมื่อวานนะ พี่ชายเขาดันไปเดินชนกับพี่สาวที่กลางห้าง แล้วเขาจึงขอโทษด้วยการเลี้ยงไอศกรีมของโปรดของพี่ไอนะ.. จนเหตุการณ์มันบานปลายจนกลายมาเป็นอย่างนี้แหละ” มิ้งกล่าว ถึงแม้ว่าพี่สาวของเธอจะออกไปอยู่คนเดียวแล้ว แต่พวกเธอก็คุยกันตลอดมา เรียกได้ว่าสนิทกัน แต่ตัวไม่ได้ติดกัน
ครอบครัวของเธอปกติก็รักกันดี ถึงพี่สาวของเธอจะเป็นเช่นนั้น แต่เธอก็ไม่เคยโกรธไอนะเลยแม้แต่ครั้งเดียว ถึงกับเมื่อก่อนเธอยังโวยวายที่ชื่อเล่นของเธอเป็นภาษาไทย ไม่เหมือนกับพี่ไอนะกับพ่อแม่ จนพ่อแม่ต้องยอมใจมอบอีกชื่อให้กับเธออีกชื่อว่า ‘ไอยาโกะ’ และเรียกเธออย่างนั้นมาด้วยตลอด แต่ด้วยที่เพื่อนกลุ่มนี้รู้จักเธอมาตั้งแต่อนุบาล พวกเธอมักจะเรียกติดปากกันว่า ‘มิ้ง’ ไปแล้ว ซึ่งมันก็เป็นความเคยชินเสมอมา..
“จริงๆด้วย.. นั่นไงพี่สาวของเธอ.. พี่ไอนะค้า!..” ฟ้าที่เป็นด่านหน้าของกลุ่ม เมื่อเห็นพี่สาวของมิ้ง เธอก็โบกมือเรียกไอนะในทันที...
ย้อนกลับมาทางด้านของโอ๊ตก่อนหน้านี้สักเล็กน้อย หลังจากที่เขาภาวนาแบบประชดประชัน มันก็เกิดเหมือนกับว่าสวรรค์รับร้องคำขอร้องของเขาแบบแกล้งๆ เพราะมันเป็นเวลาเดียวกันกับที่เสียงกริ่งของโรงเรียนดังขึ้นมาทันที..
“เอาเถอะ! ยังไงพวกคุณควรจะออกจากแถวก่อน ผมจะทำให้กับพวกคุณก่อน วันนี้คงได้แค่คนละ 3 ชิ้นเท่านั้น คงไม่มีปัญหาอะไรสินะ!..” โอ๊ตกล่าวพร้อมกับถอนหายใจ ซึ่งแน่นอนว่าไม่ใครกล้าพอที่จะมีปัญหากับโอ๊ตเลยสักคน พวกเขาเดินออกจากแถว และยืนรอข้างๆร้านด้วยความสุภาพ
ซึ่งมันเป็นภาพที่หายากมากที่เหล่าคนที่มีอำนาจภายในเมืองจะมายืนกันอยู่ข้างถนนอย่างนี้ นอกจากนี้บอดี้การ์ดของเขาก็ทำงานเป็นอย่างดี ด้วยการคอยคุมให้แถวต่อกันอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยดี แน่นอนว่างานของไอนะก็สบายมากขึ้น และเธอก็แฮปปี้ดีกับหน้าที่ของตัวเอง
ลุงศักดิ์เจ้าของพื้นที่สัมปทานที่มาเก็บเงินค่าแผงลอยถึงกับตกใจ เมื่อเห็นจำนวนคน และเหล่าผู้มีอำนาจรวมตัวกันเช่นนี้ โอ๊ตไม่อยากจะอธิบายอะไร เขายื่นเงินค่าแผงลอยให้กับแกด้วยไร้ซึ่งคำพูดใดๆ ส่วนแกก็รับเอาไว้ และจากไปอย่างงงๆ
โอ๊ตไม่รอช้าเริ่มทำแพนเค้กตามสั่งในทันที และเขาก็อยากให้ไอนะเป็นคนเปิดงาน เพราะถึงยังไงตัวเอกของงานในวันนี้ก็คือเธอ โอ๊ตจัดการวาดรูปเสมือนเป็นตัวของไอนะเองอย่างน่ารัก ด้วยความเชี่ยวชาญในการวาดของเขาที่ดูเหมือนว่าจะดีขึ้น มันจึงทำให้ภาพที่ออกมามันเหมือนกับตัวจริงเอามากๆ แต่ทว่ามันก็ยังเป็นภาพวาดแบบการ์ตูนอยู่ดี มันจะเพิ่มมาก็คงจะเป็นการแสดงอารมณ์ผ่านทางสีหน้า..
“ของไอนะได้แล้วน้า.. เป็นไงชอบไหม” โอ๊ตกล่าวพร้อมกับยื่นแพนเค้กให้กับเธอ หลังจากที่ปิงปิงนั้นจัดการเสียบไม้ และเฟิร์นนั้นนำมันมาวางบนกล่องกระดาษ.. ส่วนมนต์มีหน้าที่คอยเก็บเงิน และทอนเงินลูกค้าเป็นขั้นเป็นตอน..
“วู้วววว น่ารักกก!.” ไอนะกล่าวพร้อมกับหยิบแพนเค้กมาพิจารณา แน่นอนว่าแฟนคลับของไอนะบางส่วนก็เห็นเช่นกัน และพวกเขาตั้งเป้าหมายว่าจะให้พี่ชายไอติมของไอนะวาดรูปนี้หรือคล้ายให้กับพวกเขา ก่อนที่พวกเขาจะฟินกับการมองไอนะทานมันอย่างเอร็ดอร่อย..
“อร่อยมากเลยค่า.. ไอนะขออีกไม้น้า..” ไอนะที่กัดกินไปก็ร้องออกมาอย่างสุขใจ และแพนเค้กที่เธอทานนั้นมันอร่อยมากจริงๆ จนเธอต้องยกให้แพนเค้กนี่เป็นของโปรดเธออีกอันหนึ่งทันที โอ๊ตที่ได้ยินอย่างนั้นก็ยิ้มออกมาอย่างสุขใจ และกำลังจะทำให้ไอนะเพิ่มอีกหนึ่งชี้น แต่ทว่าเขาก็ต้องชะงักเมื่อปิงปิงกล่าวออกมา..
“ไม่ได้นะคะไอนะ.. เราคุยกันแล้วนี่นาว่าไอนะต้องต้อนรับลูกค้าให้ดีก่อนนะ.. ส่วนโอ๊ตก็อย่าตามใจเธอมากสิคะ แค่นี้พวกปิงปิงก็อิจฉาจะแย่อยู่แล้ว..”
ปิงปิงกล่าว ส่วนโอ๊ตก็ได้แต่ยิ้มเจื่อนๆ และเริ่มทำให้กับกลุ่มลูกค้าวีไอพีของเขาต่อทันที ส่วนไอนะที่ได้ยินอย่างนั้นก็ทำแก้มป่องเล็กน้อย แต่เธอก็ต้องยอมรับตามที่พวกเธอได้ตกลงกัน จากนั้นก็ค่อยๆทานแพนเค้กราวกับว่ากลัวมันจะหมด.. และในวินาทีนั้นที่ไอนะกำลังจะกัดกินแพนเค้กด้วยปากน้อยๆของเธอ เสียงเรียกของฟ้าก็ดังขึ้น...
“พี่ไอนะค้า.. ย๊าฮู้วววว!...” ฟ้ากล่าวทักทายก่อนจะโบกมือให้กับไอนะ ซึ่งไอนะก็เงยหน้าจากแพนเค้กของเธอหันมามองด้วยเช่นกัน
“น้อนฟ้านี่นา.. ย๊าฮู้ววว!...” ไอนะกล่าวก่อนจะโบกมือกลับให้ฟ้า จากนั้นกลุ่ม 5 สาวก็เดินเข้ามาที่บริเวณหน้าร้านในทันที ไอนะดีใจมากเป็นพิเศษเพราะว่ากลุ่มเพื่อนๆของน้องสาวเธอค่อนข้างสนิท..
“โรสไม่คิดเลยนะคะว่าพี่ไอนะจะรู้จักกับพี่ชายด้วย..” พวกเธอกล่าวทักทายกันเล็กน้อย ก่อนจะเป็นโรสที่เริ่มกล่าวเข้าประเด็นทันที
“พี่ชายอยู่ข้างห้องของพี่สาวเองจ้าน้อนโรส.. พี่ชายใจดีเลี้ยงไอศกรีมพี่สาวด้วยแหละ แต่ว่าก็ต้องระวังให้ดีด้วยล่ะ เพราะพี่ชายชอบแย่งของกิน..” ไอนะกล่าว ซึ่งโอ๊ตที่ได้ยินอย่างนั้นก็ได้แต่ยิ้มแห้งๆ เมื่อพวกเธอทั้ง 5 คนมองมา สายตาของพวกเธอมันเหมือนกับว่าเขาไปฆ่าคนตายมาอย่างไรอย่างนั้น และเขาจะต้องรีบเบี่ยงประเด็นทันที..
“เออ.. คือว่าพี่ชายแค่ต้องการแกล้งไอนะเฉยๆน่ะ แฮ่ๆ แต่ว่าพวกเธอดูเหมือนสนิทกันมากเลยนะ รู้จักกันอย่างนั้นเหรอ” โอ๊ตกล่าวอย่างเลิ่กลั่กแล้วหนึ่ง ก่อนจะกล่าวถามเพื่อกลบเกลือนเรื่องที่ตัวเองกระทำ
“คือว่า.. พี่ไอนะเป็นพี่สาวของหนูเองค่ะพี่ชาย..” มิ้งกล่าวตอบ โอ๊ตที่ได้ยินก็ชะงักเล็กน้อย และสิ่งที่ตงิดใจก็กระจ่างในทันที เขาว่าแล้วว่าเหมือนเคยเห็นไอนะมาจากที่ไหนสักที่ แต่นึกยังไงก็นึกไม่ออก ที่แท้ก็มาจากหนึ่งในลูกค้าประจำของเขานั่นเอง เพียงแค่ถ้าเธอถอดแว่น หน้าตาก็ไม่ต่างอะไรจากไอนะเลย
“อย่างนั้นเหรอครับน้องมิ้ง.. ไม่น่าล่ะ หน้าตาเหมือนกันเปี้ยบเลย.. จริงสิ! วันนี้คงได้ทานกันคนละสามชิ้นนะครับ ถ้ายังไงไปรอตรงนู้นก่อนนะ..” โอ๊ตกล่าว และพวกเธอก็พยักหน้ารับ แต่มีหนึ่งคนที่กำลังยืนอ้าปากค้างอยู่ ก็คือฟ้านั่นเอง..
“เออ.. เดี๋ยวนะ! ทำไมพี่สาวหนูถึงมาอยู่ตรงนี้ได้ล่ะคะ แถมยังมีคุณพ่อกับคุณแม่อีก..” เมื่อฟ้าสังเกตดูดีๆก็ต้องตกตะลึง ซึ่งเฟิร์นก็ยักคิ้วในมาดกวนๆของเธอให้กับน้องสาวของตัวเองไป มันเหมือนเป็นการขิงกลับ หลังจากที่น้องเธอเล่าให้ฟังถึงแพนเค้กเมื่อวันก่อน..
“พี่ชายแพนเค้กของเธอน่ะ.. คือเพื่อนซี้ของฉันเองย่ะ ฮ่าๆ” เฟิร์นกล่าว ฟ้าที่ได้ยินอย่างนั้นก็คิ้วกระตุกทันที แต่เธอก็เถียงอะไรไม่ได้เช่นกัน ส่วนพ่อแม่ของพวกเธอเมื่อได้ยินอย่างนั้นก็ได้แต่ยิ้มๆพร้อมกับก้มตัวเล็กน้อย มันเหมือนเป็นการขอโทษอะไรอย่างนั้น..
จากนั้นกลุ่ม 5 สาวดอกไม้สวรรค์ก็เดินไปรวมตัวกับผู้ใหญ่ แน่นอนว่าพวกเธอนั้นรู้จักคนกลุ่มนี้ดี พวกเธอไม่ลืมที่จะยกมือขึ้นมาไหว้ตามมารยาท และด้วยความเป็นผู้ใหญ่ของชุนตงจึงเอ่ยปากที่จะเลี้ยงเด็กกลุ่มนี้ด้วยตัวเอง พวกเขาเคยพบกันตามงานเลี้ยงชั้นชนสูงบ่อยๆ จึงสามารถคุยกันได้บ้าง..
‘เฮ้อออ คงจะหมดแล้วบ้าง เรื่องเซอร์ไพรส์ในวันนี้...’ โอ๊ตกล่าวในใจก่อนจะลงมือทำแพนเค้กต่อ แต่แล้วเขาก็ต้องเงยหน้าขึ้นมามอง เมื่อได้ยินเสียงเอะอะโวยวายมาจากทางด้านหลังแถว..
‘มีอะไรอีกล่ะครับเนี่ยยย...’ โอ๊ตกู่ร้องในใจ..