บทที่ 184
ประตูลึกลับ
ในขณะที่สัตว์อสูรกำลังค้นหาบริเวณรอบๆ สัตว์อสูรที่ออกค้นหาในอาณาเขตที่มันไกลมากขึ้นอยู่ก็ไปพบเข้ากับบางอย่าง
จางหมิงที่กำลังเชื่อมโยงกับสายตาของสัตว์อสูรอยู่ในตอนนี้สายตาของราชาหมาป่าโลหิตมันไปพบเห็นเข้ากับลมปราณจำนวนมหาศาลที่ปลดปล่อยออกมาอย่างน่าแปลกประหลาด
โดยลุงปานจำนวนมหาศาลมันปลดปล่อยออกมาจากบริเวณด้านหน้า
ด้วยความสงสัยว่าลมปราณจำนวนมหาศาลที่มันถูกปลดปล่อยออกมามากขนาดนี้มันมาอยู่ภายในสถานที่แห่งนี้ได้อย่างไร
เมื่อทำการเข้าไปสำรวจดูแล้วก็พบเห็นเข้ากับบางอย่างที่มันน่าแปลกประหลาด
ภายในบริเวณนี้มันถูกปกคลุมด้วยต้นไม้สูงใหญ่มากมาย
แต่ในบรรดาต้นไม้ที่ล้อมรอบสิ่งที่อยู่บริเวณใจกลางต้นไม้พวกนี้มันคือต้นไม้สองต้นที่มีขนาดใหญ่โต
ต้นไม้สองต้นมีขนาดความสูงมากกว่าสามสิบเมตรมัน มีลำต้นขนาดใหญ่โดยลำต้นของมันมีขนาดใหญ่ขนาดที่ต้องใช้สิบคนโอบรัด
ต้นไม้ที่อยู่บริเวณด้านหน้าโดยมองดูจากอายุไม้มันคงจะยืนต้นอยู่ที่สถานที่แห่งนี้มาแล้วไม่ต่ำกว่าร้อยหรือสองร้อยปีอย่างแน่นอน
แต่ในสิ่งที่น่าสนใจมากที่สุดก็คือสิ่งที่อยู่บริเวณใจกลางต้นไม้ทั้งสอง
ต้นไม้ทั้งสองที่ตั้งอยู่ทางด้านซ้ายและขวามันเป็นต้นไม้ที่เชื่อมโยงมาต่อกันบริเวณตรงกลาง
โดยต้นไม้ทั้งสองต้นมันเชื่อมโยงต่อกันตรงกลางโดยตรงกลางของต้นไม้มันมีเถาวัลย์จำนวนมากพันร้อยเรียงต่อกัน
เถาวัลย์ที่มันพันเข้าหากันบริเวณตรงใจกลางต้นไม้มันมีประตูขนาดใหญ่ที่ตั้งตระหง่านอยู่
เป็นประตูลึกลับที่เป็นต้นตอของลมปราณจำนวนมหาศาลที่ถูกปลดปล่อยออกมาในตอนนี้
ประตูนั้นเป็นประตูเหล็กขนาดใหญ่มีความสูงประมาณสิบเมตร ลวดลายบริเวณแผ่นเหล็กที่เป็นประตูมันถูกสลักและเขียนเอาไว้ด้วยอักษรโบราณบางอย่าง
ประตูนี้เป็นประตูที่แปลกประหลาดยิ่งนักเมื่อยิ่งใช้ดวงตาของตนเองจ้องมองมันยิ่งรู้สึกถึงความพิศวงที่ไม่สามารถพูด
จางหมิงมองผ่านสายตาของสัตว์อสูรเขามองเห็นลมปราณจำนวนมหาศาลที่มันปลดปล่อยออกมาจากบริเวณด้านในนั้น
โดยลมปราณจำนวนมหาศาลที่มันปลดปล่อยออกมาจากประตูนั้นไม่สามารถบรรยายได้ว่ามันเป็นลมปราณที่มันมีต้นกำเนิดมาจากจุดใดกันแน่
จางหมิงใช้ดวงตาของตนเองจ้องมองและคิดภายในใจ “ นี่มันอะไรกันชประตูนี่ไม่เคยเห็นมาก่อน ”
“ ความทรงจำของข้าภายในชีวิตก่อนและชีวิตนี้ก็ไม่เคยมีความรู้เกี่ยวกับเจ้าประตูรูปแบบนี้มาก่อน ”
“ แถมสิ่งที่น่าแปลกประหลาดก็คือลมปราณประตูปริศนานี่มันมีลมปานแผลสั้นออกมาจากบริเวณด้านใน ”
“ ด้านหลังประตูนี้มันคืออะไรกันแน่ ”
“ อีกข้างหนึ่งของประตูมันคืออะไรไม่ซิลองมองดูดีๆแล้วภายในสถานที่แห่งนี้ด้านหลังประตูน่าจะมีบางอย่าง ”
“ ไม่สามารถมองได้ว่าบริเวณด้านหลังมีอะไรพวกเถาวัลย์พวกนั้นเยอะจนไม่สามารถมองเห็นด้านหลังประตูได้ ” จางหมิงเมื่อยิ่งมองแล้วก็ยิ่งรู้สึกประหลาดใจกับสิ่งที่อยู่ด้านหน้า
จางหมิงเริ่มทำการบังคับสัตว์อสูรให้ก้าวเท้าไปบริเวณด้านหน้ามากขึ้น
เมื่อราชาหมาป่าโลหิตก้าวเท้าเข้าไปใกล้ๆประตูขนาดใหญ่ที่อยู่บริเวณด้านหน้า
อยู่ๆลมปราณจำนวนมหาศาลมันก็ปลดปล่อยออกมาจากประตูกระแทกเข้าใส่ร่างของหมาป่าโลหิต
“ ตรึง!!! ” แรงกดดันจากปราณจำนวนมหาศาลแทรกแซงเข้ามาใส่ร่างกายของหมาป่าโลหิต
ร่างกายของหมาป่าโลหิตไม่สามารถขยับได้
จางหมิงใบหน้าเต็มไปด้วยความเคร่งเครียดเม็ดเหงื่อนั้นปรากฏขึ้นบนใบหน้าเพราะร่างกายไม่สามารถขยับได้
“ ร่างกายของราชาหมาป่าโลหิตโดนพลังปราณเหล่านั้นกดดันจนทำให้ไม่สามารถขยับร่างกายได้ ”
“ พลังปราณที่มั่นแผ่ซ่านออกมาจากบริเวณด้านในมันมีต้นกำเนิดมาจากอะไรกันแน่ ” ขณะที่กำลังตั้งคำถามภายในใจของตนเอง
เสียงภายในหัวเสียงของเสี่ยวหนิงดังขึ้นมา “ เรียนนายท่านตอนนี้ลมปราณจำนวนมหาศาลบริเวณด้านหน้ากำลังกันการควบคุมสัตว์อสูร ”
“ ข้อแนะนำควรบังคับสัตว์อสูรให้ออกจากพื้นที่บริเวณนั้น ”
“ การควบคุมสัตว์อสูรและการเชื่อมโยงสัตว์อสูรกำลังโดนรบกวน ”
เสียงของเสี่ยวหนิงทำการเอ่ยเตือนขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง จางหมิงรู้สึกประหลาดใจมันไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน “ อะไรกัน ”
“ ตึ้ง!!! ตึ้ง!!! ” เสียงนั้นดังขึ้นมาภายในหูอย่างต่อเนื่อง
จางหมิงแสดงใบหน้าที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจ
[ ระบบ : ความสามารถเชื่อมโยงสัตว์อสูรกำลังโดนรบกวน ]
[ ระบบ : ลมปราณจำนวนมหาศาลกำลังเข้ามารบกวนการเชื่อมโยงของสัตว์อสูร ]
[ ระบบ : ข้อแนะนำควรนำสัตว์อสูรออกจากพื้นที่ที่มีลมปราณหนาแน่น ]
ในตอนนี้ข้อความจากระบบมันปรากฏขึ้นมาบริเวณด้านหน้า
เมื่อเห็นข้อความจากระบบปรากฏขึ้นมาบริเวณด้านหน้าอย่างถี่ระรัวมันยิ่งทำให้จางหมิงรู้สึกตกตะลึงมากขึ้นไปอีก
นี่มันเป็นสิ่งที่เขานั้นเพิ่งเคยพบเจอเป็นครั้งแรกเขาไม่เคยพบเจอแบบนี้มาก่อนและมันก็ไม่เคยปรากฏขึ้นมาแบบนี้ด้วย
“ ช่วยไม่ได้ต้องถอยออกจากพื้นที่บริเวณนี้ก่อน ” สุดท้ายแล้วจางหมิงก็ต้องทำตามคำแนะนำของระบบ
ในตอนนี้เมื่อระบบแจ้งเตือนขึ้นมามันแสดงว่าจะต้องเปิดบางอย่างขึ้นอย่างแน่นอน
จางหมิงเลยเลือกทำตามคำแนะนำของระบบก้าวเท้าออกมาจากจุดนั้น สัตว์อสูรกล่าวบริเวณพื้นที่ที่มีลมปราณหนาแน่น
อ่ะที่ร่างของราชาหมาป่าโลหิตออกมาจากพื้นที่บริเวณนั้นได้แล้วร่างกายของหมาป่าโลหิตได้กลับคืนเป็นเหมือนเดิม
ในตอนนี้ร่างกายสามารถขยับเขยื้อนได้เหมือนในตอนแรก จางหมิงยังคงรู้สึกตกตะลึงกับสิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนี้
จางหมิงมาหกคิดเกี่ยวกับสิ่งที่ขึ้น “ นี่มันเกิดอะไรขึ้นเหตุใดเมื่อครู่ลมปราณมันถึง ”
“ เสี่ยวหนิงเจ้าพอบอกได้หรือไม่ว่าเมื่อคู่มันเกิดอะไรขึ้นเหตุใดลมปราณมันถึงเข้ามาเล่นงานสัตว์อสูร ”
“ เรียนนายท่านสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อเป็นเหมือนกับอาณาเขตต่อต้านเจ้าคะ ”
“ อาณาเขตต่อต้านอย่างงั้นหรอ ”
“ เจ้าจะบอกบริเวณประตูปริศนานั้นมันมีอาณาเขตหรือว่ามีค่ายกลขนาดใหญ่ที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อต่อต้านสัตว์อสูรงั้นรึ? ”
“ ถูกต้องแล้วเจ้าค่ะมีอณาเขตขนาดใหญ่ถูกกลางทับเอาไว้อันที่จริงแล้วสัตว์อสูรธรรมดาทั่วไปจะไม่เข้าใกล้บริเวณนั้น”
“ แต่ว่าเพราะว่าราชาหมาป่าโลหิตถูกควบคุมโดยนายท่านการเคลื่อนที่ภายในบริเวณนั้น ”
“ ลมปราณที่เป็นความสามารถของค่ายกลจึงทำการต่อต้านออกมาด้วยกลไกของมัน ”
จางหมิงได้ยินแบบนั้นเขาก้มหน้าแล้วก็คิดอย่างจริงจังเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้น
เมื่อลองคิดดูแล้วมันเองก็มีโอกาสที่จะเป็นไปได้ตามคำพูดนั้น เพราะว่าลองสำรวจดูแล้วบริเวณรอบๆพื้นที่สถานที่แห่งนั้นเป็นเช่นรัศมีวงกรมกว่าสองลี้มันไม่มีสัตว์อสูรอยู่บริเวณนั้น
ทั้งที่บริเวณรอบๆมันมีสัตว์อสูรอยู่จำนวนมาก
ถือว่าเป็นเรื่องที่น่าแปลกประหลาดในตอนแรกเขาไม่ทันได้สังเกตเกี่ยวกับเรื่องนี้แต่เมื่อมาฟังคำพูดของเสี่ยวหนิงจึงพอจะคิดได้
“ แสดงว่าภายในบริเวณนั้นมีค่ายกลที่ต่อต้านสัตว์อสูรเอาไว้จริงๆ ”
“ แต่ว่าประตูนั้นมันประตูอันใดกันเหตุใดจึงมาอยู่ที่สถานที่แห่งนี้ แถมยังมีลมปราณจำนวนมหาศาลแผ่สั้นออกมาจากบริเวณด้านในอีก ”
“ เรียนนายท่านจากการตรวจสอบเบื้องต้นประตูที่พบเห็นมีการเชื่อมโยงกับค่ายกลขนาดใหญ่ ”
“ พลังปริศนาที่ปลดปล่อยออกมาจากภายในนั่นคือการเชื่อมโยงกับประตูและค่ายกล ”
“ โดยทั่วไปแล้วมันจะมีการปิดบังและก็การซ่อนเร้นอย่างสมบูรณ์แบบจากมนุษย์ ”
“ แต่เพราะว่าสัตว์อสูรเข้าไปภายในอาณาเขตมันจึงทำปฏิกิริยาและก็ต่อต้านออกมาด้วยลมปราณท่านจึงมองเห็น ”
จางหมิงได้ยินเกี่ยวกับเรื่องนั้นจึงก้มหน้าและก็คิด “ แสดงว่าเออตูนั้นถูกซ่อนเอาไว้ให้อยู่ในสายตาของเหล่ามนุษย์”
“ ในขณะเดียวกันประตูนั้นมันก็ต่อต้านสัตว์อสูรด้วยเช่นเดียวกัน ”
“ หรือว่าเรื่องนี้จะเกี่ยวกับสมบัติที่ผู้คนมากมายเล่าขานในป่าไร้นามแห่งนี้ ” จางหมิงคิดขึ้นมาเกี่ยวกับเรื่องนี้
บางทีมันอาจจะมีบางอย่างที่เชื่อมโยงกับสิ่งที่พวกมันมากการเล่าขานกันปากต่อปากในอดีต
หลังจากที่นั่งคิดอยู่สักพักเกี่ยวกับเรื่องราวที่เกิดขึ้น จางหมิงตัดสินใจที่ลุกขึ้นแล้วก็จะไปสำรวจภายในสถานที่แห่งนั้นด้วยตาของตนเอง
“ ถ้าอยากจะรู้ว่ามันคืออะไรก็เพียงแค่ไปสำรวจด้วยตาของตนเองก็พอ ”
จางหมิงไม่รีรอที่จะเริ่มลงมืออย่างรวดเร็ว
เขาเรียกสัตว์อสูรจักรพรรดิอินทรีปีกแดงกลับมารับเขาเพื่อที่จะมุ่งตรงไปที่สถานที่แห่งนั้น
จักรพรรดิอินทรีปีกแดงโบยบินทะยานสู่ท้องนภาบินด้วยความเร็วสูงสุดไปถึงอีกฟากหนึ่งของป่าอย่างรวดเร็ว
ใช้เวลาไม่นานนักจางหมิงเดินทางมุ่งตรงจากถ้ำที่เป็นที่พักอาศัยของตนเองเดินทางมาถึงประตูที่เป็นเป้าหมาย
เดินทางมาถึงสถานที่แห่งนี้บรรยากาศบริเวณรอบๆเต็มไปด้วยความเงียบสงัด
สิ่งมีชีวิตทั้งหมดภายในบริเวณนี้ถูกค่ายกลขนาดใหญ่ผลักดันออกไป
ทำให้ในรัศมีสองลี้ที่อยู่บริเวณรอบๆไม่มีสิ่งมีชีวิตอยู่เลยแม้แต่น้อย
สองข้างกวาดมองบริเวณรอบๆตอนนี้เขามาอยู่บริเวณด้านหน้าของประตูขนาดใหญ่อันลึกลับที่พบเห็นก่อนหน้านี้แล้ว
“ หลังจากมามองดูด้วยสายตาของตนเองแล้วมันไม่ใช่ประตูธรรมดาจริงๆด้วย ” จางหมิงพึมพำออกมาหลังจากเห็นสิ่งที่อยู่ด้านหน้า
จบบท