ราชันย์ทวีคูณหมื่นเท่า

บทที่ 46: ดาบจักรพรรดิอสนีดับดารา

หลินฟานยืนอยู่หน้าประตูหินมหึมาแห่งหอศาสตราสวรรค์ เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะนำป้ายหยกสีม่วงทองที่ได้รับมาจากเจ้าสำนักออกมา มันคือ "ป้ายอาญาสิทธิ์" ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของผู้มีอำนาจสูงสุดในสำนัก
เขาทาบป้ายอาญาสิทธิ์ลงบนรอยประทับรูปมังกรที่อยู่ใจกลางประตู

ครืนนนนน!

อักขระโบราณนับพันบนประตูพลันส่องสว่างวาบขึ้น! ค่ายกลที่ทรงพลังและหลับใหลมานานนับร้อยปีตื่นขึ้นมารับรู้ถึงผู้มาเยือน มันตรวจสอบพลังและสิทธิ์ของหลินฟาน ก่อนที่แสงทั้งหมดจะหรี่ลงและเปลี่ยนเป็นสีทองอ่อนโยน เป็นการแสดงการยอมรับ

ครืด... ครืด... ครืด...

ประตูหินที่หนักอึ้งค่อยๆ เลื่อนเปิดออกอย่างช้าๆ เผยให้เห็นสิ่งที่อยู่ภายใน

เบื้องหลังประตูนั้นไม่ใช่ห้องเก็บของที่เต็มไปด้วยชั้นวางอาวุธ แต่เป็นมิติที่ดูกว้างใหญ่ไร้ขอบเขตราวกับท้องฟ้ายามค่ำคืน! ดวงดาวนับพันส่องประกายระยิบระยับอยู่ไกลออกไป และที่ใกล้เข้ามาคือศาสตราวุธนานาชนิดที่ลอยอยู่อย่างอิสระ แต่ละชิ้นถูกห่อหุ้มด้วยฟองแสงจางๆ บางชิ้นก็ส่องสว่างเจิดจ้า บางชิ้นก็แผ่ไอพลังที่น่าเกรงขามออกมา

ที่นี่คือที่เก็บศาสตราปราณระดับสูงและสมบัติระดับปฐพีทั้งหมดของสำนัก!

หลินฟานก้าวเข้าไปข้างใน ประตูหินก็ปิดลงเองอย่างเงียบเชียบ

เขาเดินไปตามมิติที่น่าอัศจรรย์นี้อย่างช้าๆ ศาสตราวุธที่ลอยอยู่รอบตัวเขาต่างก็มีปฏิกิริยาตอบสนองต่อการมาถึงของเขา

ทวนเล่มหนึ่งที่แผ่ไอพลังเพลิงออกมา สั่นสะเทือนอย่างรุนแรงเมื่อเขาเดินผ่าน ราวกับไม่พอใจกลิ่นอายสายฟ้าของเขา

ในขณะที่กระบี่น้ำแข็งเล่มหนึ่งกลับหรี่แสงลงและลอยหนีไปไกล ราวกับหวาดกลัวพลังทำลายล้างของเขา

หลินฟานรู้ดีว่าศาสตราวุธระดับสูงเหล่านี้ล้วนมี "จิตวิญญาณ" เป็นของตัวเอง พวกมันจะเลือกนายของมันเอง ไม่ใช่ในทางกลับกัน

ทันใดนั้นเอง... เขาก็รู้สึกได้ถึงแรงดึงดูดบางอย่าง...

มันไม่ใช่เสียงเรียก แต่เป็นแรงสั่นสะเทือนจางๆ ที่ส่งตรงมาจาก "แก่นแท้ทองคำมังกรอสุนีบาตสวรรค์" ของเขา!

เขาหันไปมองตามทิศทางของแรงดึงดูดนั้น มันมาจากส่วนที่ลึกและสูงที่สุดของหอศาสตราแห่งนี้

เขาเหินร่างขึ้นไปตามแรงสั่นสะเทือนนั้น ผ่านศาสตราวุธล้ำค่ามากมายที่คนภายนอกอาจจะฆ่าฟันกันเพื่อให้ได้มา แต่เขากลับไม่สนใจแม้แต่น้อย

ในที่สุด เขาก็มาถึงแท่นศิลาโบราณแท่นหนึ่งที่ลอยอยู่อย่างโดดเดี่ยว

บนแท่นศิลานั้น... มีดาบเล่มหนึ่งวางอยู่
มันเป็นดาบยาวสไตล์คาตานะ ที่ดูเรียบง่ายและธรรมดาอย่างถึงที่สุด ตัวดาบเป็นโลหะสีดำสนิทราวกับรัตติกาล ไม่มีลวดลายหรืออัญมณีประดับแม้แต่ชิ้นเดียว มันถูกปกคลุมไปด้วยฝุ่นหนาเตอะ และที่สำคัญที่สุดคือ... มันไม่มีไอพลังปราณแผ่ออกมาเลยแม้แต่น้อย! ราวกับเป็นเพียงเศษเหล็กธรรมดาๆ ที่ถูกทิ้งลืมไว้มานานหลายร้อยปี

แต่แก่นแท้ทองคำในร่างของหลินฟานกลับสั่นสะเทือนรุนแรงยิ่งขึ้น!

เขาค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้ ในขณะที่เขากำลังจะยื่นมือออกไปสัมผัสมันนั้นเอง...

[ติ๊ง! ตรวจพบศาสตราสวรรค์ (ชำรุด) "ดาบจักรพรรดิอสนีดับดารา"!]

ศาสตราสวรรค์!

หัวใจของหลินฟานเต้นแรงขึ้นมาทันที! นี่คืออาวุธระดับเดียวกับเคล็ดวิชาของเขา!

[คำเตือน! ดาบเล่มนี้มีจิตวิญญาณศาสตราที่หลับใหลและเสียหายอย่างหนัก! มันจะดูดกลืนพลังสายฟ้าของผู้ใช้เป็นอาหารโดยสัญชาตญาณ! มีความเสี่ยงสูงที่ผู้ใช้จะถูกดูดพลังจนหมดตัว!]

[กำลังวิเคราะห์ความเข้ากันได้...!]

[ความเข้ากันได้กับ "แก่นแท้ทองคำมังกรอสุนีบาตสวรรค์": 100%!]

[คำแนะนำของระบบ: จงยอมรับมัน! การหลอมรวมกันจะก่อให้เกิดวิวัฒนาการที่เหนือความคาดหมาย!]

หลินฟานยิ้มออกมา เขาไม่สนใจคำเตือนเรื่องความเสี่ยงแม้แต่น้อย เขายื่นมือออกไป... แล้วจับไปที่ด้ามดาบ!

วินาทีนั้นเอง!

ครืนนนนนนนนนน!

ดาบที่เคยดูเหมือนเศษเหล็กพลันตื่นขึ้นจากการหลับใหล!

มันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงราวกับสัตว์ร้ายที่หิวโหยมานานนับพันปี! พลังดูดกลืนอันน่าสะพรึงกลัวระเบิดออกมาจากตัวดาบ พยายามจะ "สูบ" พลังปราณอสุนีบาตทั้งหมดออกจากแก่นแท้ทองคำของหลินฟาน!

"โอ้โฮ!"

หลินฟานรู้สึกได้ถึงพลังที่กำลังจะถูกดูดออกไป แต่เขากลับไม่ตื่นตระหนก เขากระตุ้นแก่นแท้ทองคำของเขาทันที!

กร๊าซซซซซ!

เสียงคำรามของมังกรดังขึ้นในจิตสำนึกของเขา! ลวดลายมังกรอสุนีบาตบนผิวของแก่นแท้ทองคำส่องสว่างวาบ! แทนที่มันจะยอมให้ถูกดูดพลังออกไปฝ่ายเดียว มันกลับสร้างแรงดึงดูดโต้กลับ! เกิดเป็นสภาวะสมดุลที่น่าอัศจรรย์ขึ้น!

พลังของหลินฟานหลั่งไหลเข้าไปในดาบ... และพลังที่หลับใหลอยู่ในดาบก็เริ่มหลั่งไหลกลับเข้ามาในตัวเขา!

ฝุ่นที่เคยปกคลุมดาบมานานนับร้อยปีสลายหายไปในพริบตา! เผยให้เห็นตัวดาบสีดำทมิฬที่แท้จริง! บนผิวของมันไม่ได้เรียบง่ายอีกต่อไป แต่กลับมีลวดลายของดวงดาวและกลุ่มก๊าซในจักรวาลปรากฏขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์! และที่ใจกลางของใบดาบ มีอักขระสายฟ้าโบราณวิ่งวนไปมา!

กลิ่นอายที่น่าสะพรึงกลัว... กลิ่นอายที่ผสมผสานกันระหว่างความเวิ้งว้างของดวงดาวและความเกรี้ยวกราดของสายฟ้าแห่งวันสิ้นโลก... ได้ระเบิดออกมาจากตัวดาบ!

หอศาสตราสวรรค์ทั้งมิติสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง! ศาสตราวุธนับพันที่ลอยอยู่ต่างก็สั่นเทาด้วยความหวาดกลัว!

ดาบ... ได้เลือกนายของมันแล้ว!

และนายของมัน... ก็ได้พบกับภาชนะที่สมบูรณ์แบบที่สุดสำหรับพลังของเขาแล้วเช่นกัน!