กู้ซุนหนี่มีสามีทหาร (มี E-book)

เมื่อทุกคนกินอาหารเย็นอิ่มแล้ว

กู้ซุนหนี่บอกให้หยางตงไปอาบน้ำก่อนส่วนหยางลี่นั้นเธอจะอาบน้ำให้เอง

“พี่หยางตง ไปอาบน้ำก่อนได้เลยค่ะ”

“ลี่ลี่ รอแม่อาบน้ำให้นะคะ”

หยางตงพยักหน้าแล้วเดินเข้าไปในห้องนอนก่อนเตรียมตัวไปอาบน้ำหยางตงแปลกใจมากในห้องน้ำมียาสีฟันและแปรงสีฟันที่มีคุณภาพดีมีสบู่และยาสระผมที่มีคุณภาพดีและกลิ่นหอมมาก

“ยาสีฟันและแปรงสีฟันใหม่มีคุณภาพดีมากหลังแปรงฟันแล้วรู้สึกสะอาดสดชื่นมาก”

“สบู่และยาสระผมไม่เพียงมีกลิ่นหอมเท่านั้น แถมยังมีฟองละเอียดนุ่มมากใช้แล้วกลิ่นหอมอ่อนติดตัวเลย รู้สึกเนื้อตัวสะอาดขึ้นมาก”

หยางตงเกิดความสงสัยว่ากู้ซุนหนี่ไปหาสินค้าที่มีคุณภาพดีอย่างนี้มาได้จากที่ไหน

“ไม่ใช่ภรรยาได้สิ่งเหล่านี้มาจากตลาดมืดหรอกนะ”

กู้ซุนหนี่ก็เก็บกวาดทำความสะอาดห้องโถงและห้องครัว

“แค่นี้ก็เสร็จเรียบร้อย”

กู้ซุนหนี่และหยางลี่เดินไปห้องนอนก่อนเตรียมตัวไปอาบน้ำเช่นกัน

หยางตงอาบน้ำเสร็จแล้วและแต่งตัวด้วยชุดธรรมดาที่ไม่ใช่ชุดทหาร

กู้ซุนหนี่เอ่ยชมหยางตง

“พี่หยางตงแต่งตัวด้วยชุดธรรมดาที่ไม่ใช่ชุดทหารก็หล่อแปลกตาไปอีกแบบนะคะ”

กู้ซุนหนี่จึงทักทายหยางตง

“พี่หยางตง อาบน้ำเสร็จแล้วหรือคะ”

หยางตงพยักหน้าและยิ้มตอบกู้ซุนหนี่ “ครับ”

หยางตงเห็นกู้ซุนหนี่มองสำรวจตนด้วยดวงตาเป็นประกายก็ยกยิ้มมุมปากขึ้นและพูดว่า

“กู้ซุนหนี่มองพี่หยางตงอย่างตกตะลึงเชียว”

กู้ซุนหนี่อาบน้ำให้หยางลี่เสร็จเรียบร้อย

“ลี่ลี่นอนเล่นรอแม่อาบน้ำก่อนนะคะ”

หยางลี่พยักหน้าและตอบ “ค่ะ แม่”

ส่วนหยางตงนอนรออยู่บนเตียงฝั่งนอกสุดอยู่แล้ว

“ลี่ลี่ มานอนเล่นกับพ่อ รอแม่กันเถอะ”

กู้ซุนหนี่ได้ยินหยางตงกล่าวอย่างนั้นก็ยิ้มแล้วเธอก็เดินไปอาบน้ำบ้างและเมื่อเธออาบน้ำเสร็จแล้วก็เข้ามานอนบนเตียงฝั่งด้านในสุดหยางตงได้กลิ่นหอมอ่อนๆ จากตัวของกู้ซุนหนี่หยางลี่นอนตรงกลางระหว่างหยางตงและกู้ซุนหนี่

หยางลี่เห็นอย่างนั้นก็ยิ้มดีใจที่เธอได้นอนตรงกลางระหว่างพ่อและแม่“พ่อ แม่ นอนกันเถอะ”

หยางลี่อยากนอนหลับไปพร้อมพ่อและแม่ หลังจากนั้นไม่นานหยางลี่ก็นอนหลับไปพร้อมพ่อและแม่ของเธอเป็นครั้งแรกอย่างมีความสุข

กู้ซุนหนี่เห็นอย่างนั้นแล้วก็อดยิ้มเอ็นดูหยางลี่ไม่ได้ที่ลูกสาวของเธอคงจะมีความสุขมากจริงๆจึงนอนหลับและยังยิ้มอีกด้วย

หยางตงเห็นกู้ซุนหนี่ยิ้มเอ็นดูหยางลี่

“ลี่ลี่ คงมีความสุขมาก ดูสิ หลับไปแล้วยังยิ้มอยู่เลย”

หยางตงเห็นหยางลี่นอนหลับสนิทแล้วจึงถามกู้ซุนหนี่ว่า

“ภรรยาง่วงหรือยังครับ”

กู้ซุนหนี่ก็ตอบไปตามความจริงว่า

“ยังไม่ง่วงค่ะ พี่หยางตงมีอะไรรึเปล่าคะ”

กู้ซุนหนี่ยิ้มและหน้าแดงด้วยใจเต้นระรัวแล้วคิดในใจคนเดียวไม่หยุด

“พี่หยางตงสงสัยอะไรในตัวเราหรือเปล่านะหรือเขาจะรู้ว่าเราไม่ใช่กู้ซุนหนี่ตัวจริงแต่เป็นวิญญาณคนอื่นมาอยู่ในร่างกู้ซุนหนี่”

“บ้าน่า เรื่องเหนือธรรมชาติอย่างนี้ใครจะไปรู้ได้”

“ใจเย็นๆ กู้ซุนหนี่”

หยางตงเห็นสีหน้าและแววตาอันสับสนของ

กู้ซุนหนี่จึงรีบตอบกลับว่า

“พี่จะชวนซุนหนี่ออกไปคุยกันในห้องโถงก่อนนอนนะครับ”

กู้ซุนหนี่ได้ยินอย่างนั้นก็ถามทันทีว่า

“พี่หยางตง จะคุยเรื่องอะไรคะ”

หยางตงลุกลงจากเตียงและตอบกู้ซุนหนี่ว่า

“เรื่องจดหมายครับ”

กู้ซุนหนี่จึงลุกลงจากเตียงด้วยเช่นกัน

กู้ซุนหนี่และหยางตงนั่งบนเก้าอี้ที่โต๊ะกินข้าวในห้องโถง

หยางตงถามกู้ซุนหนี่ว่า

“ภรรยา มีอะไรจะเล่าให้สามีฟังบ้างไหมครับ”

กู้ซุนหนี่เห็นหยางตงเปิดโอกาสให้เธอได้พูดก่อนแล้วเธอจะรออะไรละคะ

“เรื่องจดหมายที่พี่หยางตงส่งเงิน 50 หยวนมาให้ฉันทุกเดือน ตลอด 2 ปีที่ผ่านมา ตั้งแต่พี่กลับมาเยี่ยมฉันตอนคลอดลี่ลี่จนกระทั่งตอนนี้ ลี่ลี่อายุครบ 2 ขวบแล้วแต่ฉันเดินทางไปตรวจสอบเรื่องนี้ที่ทำการไปรษณีย์แล้วก็พบว่าแม่สามีรับเงินแทนฉันมาตลอด 2 ปี เป็นเงิน 1,200หยวน แต่แม่สามีไม่เคยให้จดหมายและเงินของพี่แก่ฉันท่านก็ยังให้ฉันทำงานบ้านทั้งหมดให้บ้านใหญ่แต่ให้เสบียงอาหารสำหรับฉันและลูกในปริมาณเล็กน้อย”

หยางตงได้ยินอย่างนั้นแล้วเธอก็ทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก

“สามีขอโทษที่ไม่ได้เอาใจใส่ภรรยาเท่าที่ควร”

กู้ซุนหนี่ไม่อยากให้หยางตงรู้สึกผิด

“แต่หลังจากฉันได้เงินก้อนแรก 50 หยวนของพี่แล้วฉันก็ไม่ลำบากอะไรในเรื่องเสบียงอาหารแล้วนะคะและหลังจากฉันได้รับจดหมายจากพี่ฉันก็เข้าใจสาเหตุว่าทำไมพี่ไม่ติดต่อฉันมาเลยตลอด 2 ปีที่ผ่านมานอกจากนี้พี่ยังส่งเงินมาด้วย 150 หยวนสำหรับค่าใช้จ่าย 3เดือนก่อนสิ้นปีหรือก่อนพี่จะมา 3 เดือนฉันก็เลยรู้ว่าพี่ไม่ได้ลืมฉันหรือละเลยฉันหรือทอดทิ้งฉันหรือไม่ต้องการฉันดังนั้น ฉันจึงยินดีอยู่พี่กลับมาค่ะ”

หยางตงปล่อยให้กู้ซุนหนี่พูดระบายออกมาให้หมดและกอดปลอบกู้ซุนหนี่

“พี่ไม่ได้ลืมหรือละเลยหรือทอดทิ้งซุนหนี่ สามีคิดถึงซุนหนี่มากครับ”

กู้ซุนหนี่ได้ยินหยางตงพูดอย่างนั้นแล้วเธอจึงกอดปลอบหยางตงเช่นกัน

“ฉันก็คิดถึงพี่หยางตงเช่นกันค่ะ”

หลังจากหยางตงและกู้ซุนหนี่พูดคุยกันเรียบร้อยแล้วทั้งสองคนก็เข้านอนโดยหยางตงอุ้มลูกสาวไว้ฝั่งในสุดของเตียงส่วนหยางตงก็นอนกอดกู้ซุนหนี่และจูบหน้าผากกู้ซุนหนี่และบอก

“นอนหลับฝันดีครับภรรยา”

กู้ซุนหนี่ก็คิดว่าจะมีอะไรมากกว่านี้เพราะเธอเห็นหยางตงอุ้มหยางลี่ไว้บนเตียงฝั่งด้านในสุด

กู้ซุนหนี่คิดในใจ

“สามีแค่นี้เองเหรอ? ค่ำคืนแรกนอนกับสามีของฉัน”

หยางตงกอดกู้ซุนหนี่และนอนหลับไปด้วยกัน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 42 ค่ำคืนแรกนอนกับสามี

คล้ายกับเรื่องกู้ซุนหนี่มีสามีทหาร (มี E-book) ที่คุณอ่าน

กู้ซุนหนี่มีสามีทหาร (มี E-book)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 42 ค่ำคืนแรกนอนกับสามี

คล้ายกับเรื่องกู้ซุนหนี่มีสามีทหาร (มี E-book) ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้