เมื่อที่รักของผมเป็นซีอีโอเจ้าเสน่ห์

        ผู้หญิงทุกคนต่างมีความฝันที่สวยงามพวกเธอเฝ้าฝันถึงการเผชิญหน้ากับสถานการณ์อันตรายแล้วได้พบเจอกับเจ้าชายขี่ม้าขาวที่สามารถเอาชนะวายร้ายได้แล้วโอบกอดพวกเธอพร้อมจุมพิตสาบานความรักชั่วนิรันดร์

        อันซินก็ไม่มีข้อยกเว้นเธอเป็นคนมีเหตุผลตั้งแต่เด็ก และเธอก็เข้าใจได้ว่าอัศวินขี่ม้าขาวอาจไม่ได้เป็นเจ้าชายเสมอไป เขาอาจจะเป็นพระถังซัมจั๋งก็ได้แต่กระนั้นเธอก็ยังคงมีความฝันเหมือนหญิงสาวทั่วๆ ไป

        โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเธออยู่ในสถานการณ์ที่ไม่มีทางเลือกไม่กี่วันมานี้เธอกลับมาที่จีนและอยากจะให้ชายที่ใส่กางเกงในไว้ข้างนอกนั้นมีตัวตนจริงๆแม้ว่ามันอาจจะมีผลกระทบต่อโลกมากแค่ไหนก็ตาม

        และช่วงเวลาที่หยางเฉินดึงมือของเธอออกจากบาร์วินาทีนั้นอันซินรู้สึกมีความสุขอย่างมาก

        อันซินตามหยางเฉินขึ้นรถเหมือนกับหญิงสาวไร้เดียงสาไม่แม้แต่จะรัดเข็มขัดนิรภัย เธอกระโจนเข้าสู่อ้อมกอดหยางเฉินระดมจูบแก้มและลำคอของเขาอย่างฉับไว

        หยางเฉินรู้สึกหมดหนทางอันซินที่จู่ๆ ก็มากล้นด้วยความรักรัญจวน เขาโอบเอวอ่อนนุ่มของเธอ มือขวาเคล้นคลึงไปที่ก้นสวยงามโดดเด่นจากนั้นก็ตบก้นของเธอไปสองครั้งรวด

        ปั๊บปั๊บ!

        อันซินครางเสียงหวานใบหน้าของเธอเปลี่ยนเป็นสีแดงในทันที ภายในรถยนต์สีดำความงามดั่งซัคคิวบัสของเธอปรากฏออกมาความงามของเธอมากพอที่จะเขย่าให้ความอดทนของเขาสั่นสะเทือน

        หยางเฉินเริ่มที่จะเข้าใจแล้วว่าผู้หญิงคนนี้คงจะอดอยากมาเป็นเวลานาน

        "คุณเป็นของผมและไม่อาจหนีไปไหนได้ เชื่อฟังผมแล้วกลับไปนั่งที่ซะ รัดเข็มขัดด้วย"หยางเฉินพูดด้วยน้ำเสียงออกคำสั่ง

        อันซินเหมือนลูกแมวแสนเชื่องเธอลูบหน้าอกหยางเฉิน และกลับไปนั่งที่อย่างไม่เต็มใจนัก

        ด้วยท่าทางแสนยั่วเย้าและการแสดงออกแสนเย้ายวน หยางเฉินจึงเริ่มระงับอารมณ์ไม่ไหวเสียงเครื่องยนต์ดังกระหึ่มก่อนออกตัวอย่างสายฟ้าฟาด

        เวลานี้เป็นเวลาเกือบเที่ยงคืนบนถนนจึงมีรถอยู่น้อยมาก หยางเฉินขับรถไปยังโรงแรมระดับห้าดาวที่อยู่ใกล้ๆโรงแรมเมฆาหยก

        โรงแรมเมฆาหยกเป็นโรงแรมที่มีชื่อเสียงในเมืองจงไห่ โรงแรมนี้มีหลายสาขา และมีชื่อเสียงที่ดีอย่างน้อยหยางเฉินผู้ซึ่งกลับมาจากต่างประเทศได้ไม่นานก็ยังรู้จักโรงแรมแห่งนี้

        ถ้านี่เป็นเพียงคืนสามัญธรรมดาหยางเฉินคงจะไปโรงแรมม่านรูด แต่ผู้หญิงคนนี้เห็นได้ชัดว่ามาจากครอบครัวชั้นสูงหยางเฉินจึงจำต้องจัดการในสถานที่ที่เหมาะสมกับสถานะของเธอ

        หลังจากลงจากรถหยางเฉินก็ส่งกุญแจให้เด็กรับรถ แล้วดึงมืออันซินเข้าไปในล็อบบี้ทันที

        เมื่อเห็นหยางเฉินกระตือรือร้นเช่นนั้นอันซินไม่อาจทำอย่างไรได้ เธอหัวเราะออกมาพร้อมกล่าวว่า

        "ไม่ต้องรีบร้อนหรอกค่ะฉันไม่หนีไปไหนหรอก"

        หยางเฉินคว้าเอวอันซินแน่นจูบที่แก้มของเธอพร้อมกล่าวว่า

        "ไม่ใช่เพราะคุณหรอกเหรอที่ทำให้ผมเป็นแบบนี้?"

        พนักงานต้อนรับหญิงของโรงแรมเห็นคู่ชายหญิงพูดจาลามกโดยไม่อาย เธอรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย จึงรีบจัดเตรียมห้องอย่างรวดเร็วและส่งกุญแจให้หยางเฉิน

        ทั้งสองขึ้นลิฟต์ตรงขึ้นไปยังชั้น23 ขณะที่พวกออกจากลิฟต์อันซินผลักหยางเฉินติดกับผนังจูบริมฝีปากของเขาอย่างเร่าร้อนดูดดื่ม หยางเฉินเปิดปากโต้ตอบ ลิ้นทั้งสองพัวพันและพากันเคลื่อนตัวไปจนถึงห้องพัก หยางเฉินไม่ได้มองยังไปประตูเลยแม้แต่น้อยเขาหยิบคีย์การ์ดเปิดล็อกประตูอย่างรวดเร็ว

        ในขณะนั้นเองในที่สุดอันซินก็มีโอกาสพักหายใจ ริมฝีปากสีเชอร์รี่บางๆ ของเธอบวมเจ่อเล็กน้อย แต่นั่นก็ทำให้เธอดูมีเสน่ห์มากขึ้นไปอีก

        "คุณเกือบทำให้ฉันขาดอากาศหายใจ"

        "นี่แค่เริ่มต้นเท่านั้น"หยางเฉินเคลื่อนเท้าปิดประตูจากด้านหลังพร้อมนวดก้นอันเซ็กซี่อย่างสดชื่น

        "ผมอยากจะเชิญคุณอันซินไปอาบน้ำด้วยกันได้ไหมครับ"

        "กรุณาเปลื้องผ้าฉันด้วยค่ะคุณหยาง..."

        ได้ยินดังนั้นมือของหยางเฉินก็เคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว จนอันซินงุนงงเล็กน้อยไม่นานทั้งสองก็ลงไปอยู่ในอ่างน้ำขนาดใหญ่ ที่สามารถบรรจุคนได้ถึงสี่คน

        มือของหยางเฉินเต็มไปด้วยเจลอาบน้ำเขาค่อยๆ ทามันลงบนผิวกายงดงามดั่งหยกของอันซินโดยไม่ให้เหลือที่ว่างแม้แต่มิลลิเมตรเดียว ผิวกายอุ่นร้อนของเธอแดงเล็กน้อยมันยิ่งมีเสน่ห์มากขึ้นภายใต้แสงไฟของห้องน้ำ

        "คุณพิถีพิถันมากกว่าฉันเสียอีกตอนอาบน้ำ" มือหยางเฉินลูบไล้จุดซ่อนเร้นจนอันซินไม่อาจทำอย่างไรได้ เสียงของเธอสั่นเล็กน้อยขณะพูด

        หยางเฉินยิ้มชั่วร้ายกล่าวว่า

        "ในฐานะคู่นอน คุณอันควรบริการผมเหมือนกันนะครับ"

        อันซินหยิกไหล่หยางเฉินเหลือบมองน้องชายของเขา แล้วมือสวยงามก็คว้าหยางเฉินน้อยในน้ำอย่างกล้าหาญ

        หยางเฉินรู้สึกว่ามือของอันซินสั่นในขณะที่ใบหน้าสวยของเธอมีอาการอึดอัดเล็กน้อย แต่ก็หายไปในพริบตา

        "น้องชายของคุณยอดเยี่ยมมาก"อันซินเริ่มต้นบริการหยางเฉิน

        เป็นเวลานานมากแล้วที่หยางเฉินถูกบริการเช่นนี้โดยผู้หญิงคนหนึ่ง แม้เขาจะมีเฉียงเวยอยู่แล้วแต่เฉียงเวยนั้นขี้อายเกินไปในขณะที่สาวงามที่หยางเฉินเพิ่งพบเจอก็มองมาด้วยเสน่ห์เย้ายวนจนหยางเฉินถึงกับเลือดลมร้อนระอุ

        เขายกร่างกายอันซินขึ้นจากน้ำคว้าผ้าขนหนูขนาดใหญ่ เช็ดร่างกายอย่างรวดเร็ว ไม่แม้แต่จะเช็ดผมของอันซินก้าวออกมาจากห้องน้ำอย่างรวดเร็ว

        หยางเฉินโยนอันซินลงเตียงอย่างป่าเถื่อนผิวกายสีขาวราวหิมะของเธอเพียงแค่ผ่านการอาบน้ำก็ดูเปล่งประกายแพรวพราวเธอยิ้มให้หยางเฉินด้วยร่างกายเปลือยเปล่าและเหมือนจะไม่ใส่ใจท่าทีป่าเถื่อนของหยางเฉินเลยแม้แต่น้อย

        หยางเฉินสูดลมหายใจลึกยาวพร้อมกระโจนเข้าสู่ร่างระหงอันน่าหลงใหลจูบปทุมถันเล็กน้อย แล้วกระแทกหอกที่พร้อมอยู่นานแล้วตรงไปที่อันซิน

        หยางเฉินรู้สึกประหลาดใจอย่างมากเขาพบว่าหุบเขาลึกของเธอนั้นไม่เป็นดังที่คิดไว้ มันนุ่มลื่นดั่งสาวสูงศักดิ์แต่มันทั้งคับทั้งแน่นเหมือนถนนแคบ และหลังจากดันเข้าไปอีกเล็กน้อย เขารู้สึกถึงเยื่อพรหมจรรย์ที่อ่อนแอ

        หยางเฉินสร่างเมาขึ้นมาทันทีกล่าวถามอย่างตกตะลึงว่า

        "คุณยังบริสุทธิ์อยู่งั้นเหรอ?"

        ใบหน้าสวยของอันซินเต็มไปด้วยเหงื่อดูเหมือนเธอกำลังอดทนต่อความเจ็บปวดจากร่างกายส่วนล่างอยู่แต่เธอก็เผยให้เห็นรอยยิ้มกว้างพร้อมกล่าวว่า

        "แล้วไงล่ะ?"

        ในขณะพูดหญิงสาวก็มีความคิดที่จะเคลื่อนร่างกายเข้าหาหยางเฉินเธอทะลวงเยื่อพรหมจรรย์ด้วยเจตจำนงของตนเองหยางเฉินรู้สึกราวกับจิตวิญญาณกำลังลอยออกจากร่างหลังจากการเคลื่อนที่อย่างกล้าหาญ อันซินก็อยู่ในอาการเจ็บปวดอย่างมาก เธอครวญครางเล็กน้อย ขมวดคิ้วด้วยสีหน้าเจ็บปวดมันเป็นสายตาที่น่าสงสารอย่างไม่น่าเชื่อ

        "คุณไม่เป็นไรนะ..."หยางเฉินรู้สึกขมขื่นในหัวใจอย่างแท้จริงเขาไม่ได้มีประสบการณ์มากในการจัดการกับหญิงพรหมจารีเขาเพียงแต่อยากจะหาสาวสวยธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้นแต่ผมกลับเจอหญิงสาวบริสุทธิ์ถึงสองครั้ง!?

        ฉันจะไม่ไปที่บาร์บัดซบนั่นอีก!!หยางเฉินสาปแช่งอยู่ในใจ

        ดูเหมือนอันซินจะเห็นความลังเลของหยางเฉินเธอดึงหยางเฉินเข้ามาหา พร้อมเอ่ยขึ้นในลักษณะยั่วยุ

        "ถ้าคุณเป็นผู้ชายก็เริ่มจัดการฉันได้แล้ว ไม่ต้องสนใจฉันสิ่งที่ฉันปรารถนาคืออัศวินผู้กล้าหาญเท่านั้น ไม่ใช่ทหารขี้ขลาด!ขนาดความบริสุทธิ์ฉันยังไม่กลัว แล้วคุณจะกลัวไปทำไม!?"

        "แล้วคุณจะเสียใจ!"เมื่อถูกกระตุ้นเช่นนี้ ด้วยศักดิ์ศรีของผู้ชายคนหนึ่งหยางเฉินจึงปลดปล่อยความสุขอย่างเต็มที่โดยไม่สนใจว่าจะทำให้เธออันซินเจ็บปวดขนาดไหน

        ของเหลวสีแดงเริ่มไหลออกมาเล็กน้อย

        สุดท้ายทั้งคู่ก็นอนขดตัวอยู่ในอ้อมกอดของกันและกัน

        เช้าวันรุ่งขึ้นหยางเฉินตื่นขึ้นมาด้วยความงุนงงเล็กน้อยเขาเห็นอันซินสวมใส่เสื้อผ้าเรียบร้อยแล้ว ด้วยชุดสีฟ้าสวยงามสดใสเธอดูงดงามกว่าเมื่อคืนอาจเป็นเพราะว่าหญิงสาวได้ผ่านการชำระล้างด้วยน้ำแห่งความปรารถนา เธอนั่งอยู่บนโซฟาสีขาวข้างเตียงมือถือแก้วไวน์แดงบอร์โดซ์ที่มาพร้อมกับห้องพัก สองแก้ว

        "แด่ค่ำคืนแห่งความสุขของเรา"อันซินส่งแก้วให้หยางเฉิน

        ผู้หญิงคนนี้ดูเรียบร้อยแตกต่างกับคนเมื่อคืนโดยสิ้นเชิง เหมือนคำกล่าว 'สาวสวยมักจะแสดงออกขณะอยู่บนเตียง'

        หยางเฉินรับแก้วไวน์มาด้วยรอยยิ้มพวกเขาชนแก้วกันเบาๆ และดื่มพร้อมกัน

        "ขอบคุณนะคะคุณหยาง" จู่ๆอันซิน ก็พูดขึ้นด้วยสีหน้าเจ็บปวดเล็กน้อย

        "เรื่องเมื่อวานนี้อาจทำให้คุณค่อนข้างมีปัญหาแต่ฉันคิดว่าคุณได้รับร่างกายฉันเป็นการตอบแทนแล้วเช่นกัน"

        คำพูดเหล่านี้ฟังดูแปลกๆสำหรับหยางเฉิน เขาเอ่ยถามว่า

        "คุณหมายความว่าอย่างไร?ปัญหาอะไรหรือ?"

        อันซินยิ้มกล่าวว่า

        "เดี๋ยวก็มาแล้วล่ะค่ะ"

        ปังๆๆๆๆๆ

        "เปิดประตู!"

        หยางเฉินตะลึงมันเกิดอะไรขึ้น? เขารีบสวมใส่เสื้อผ้าอย่างฉับไว

        แต่เห็นได้ชัดว่าผู้ที่มาไม่รอให้หยางเฉินได้เปิดประตูประตูถูกเปิดออกจากด้านนอก ตำรวจหลายคนต่างกรูกันเข้ามา กวาดสายตามาที่หยางเฉินและอันซินพร้อมชูหมายค้นออกมา

        "นี่คือตำรวจพวกเรามาเพื่อจับกุมพวกลามกอนาจาร! ทุกคนห้ามขยับเด็ดขาด!"

        แชะแชะ

        ผู้ติดตามด้านหลังดูเหมือนจะเป็นนักข่าวพวกเขารัวชัตเตอร์อย่างกับรัวปืน

        หยางเฉินหัวขาวโพลนในขณะที่กำลังนั่งเปลือยท่อนบนอยู่บนเตียงเขาไม่มีเวลาแม้จะดูว่าสวมกางเกงในอยู่หรือไม่

        แชะ!

        แสงแฟลชสาดกระจายเต็มใบหน้าของหยางเฉิน