วีคิดเล็กน้อยก่อนจะพูดว่า
“งั้นผมจะเริ่มเลยนะครับ”
“จ้า ~”
พี่ภาพูดพร้อมกับยิ้มออกมา วีพยักหน้าก่อนจะเริ่มร้อง
เขาว่าฝนมันทำให้คนเหงา
หรือเพราะฟ้าที่มองช่างว่างเปล่า
ความอ้างว้างมันเกิดจากลมหนาว
หรือดาวที่มองดูอ่อนแรง
เมื่อวีเริ่มร้องเพลงพี่ภาก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มพร้อมกับตั้งใจฟังเพลงที่วีร้อง แม้เสียงของวีจะไม่ดังมากนักเพราะเขาไม่อยากจะรบกวนเวลางานคนอื่น แต่มันก็ดังพอที่จะทำให้คนรอบข้างได้ยิน
ทีมงานและช่างแต่งหน้าที่กำลังพักเมื่อได้ยินเสียงของวีก็อดไม่ได้ที่จะหันมามองและตั้งใจฟัง ช่างแต่งหน้าบางคนถึงกับหยิบโทรศัพขึ้นมาถ่ายคลิปเอาไว้เลยทีเดียว
อยากเจอเหลือเกิน ยิ่งคิดถึงเธอเท่าไร
ยิ่งทำให้รู้สึกว่าขาดเธอแล้วทำให้ฉันทนแทบไม่ไหว
และยิ่งแน่ใจ ที่ทำให้ฉันหวั่นไหว
ไม่ใช่ความเงียบงัน แต่มันคือทุกครั้งที่คิดถึงเธอ
เมื่อวีร้องจบทุกคนก็ต่างปรบมือกันทำเอาวีใเล็กน้อยเพราะไม่คิดว่าจะมีคนมาฟังเขาร้องเพลงนอกจากพี่ภา ทางด้านของพี่ภาเองก็ไม่ต่างกันเธอปรบมือพร้อมกับยิ้มให้วี
“แหม ~ ฟังสดๆนี่มันดีกว่าได้ฟังจากคลิปจริงๆ”
วียิ้มพร้อมกับถามกลับ
“เป็ยังไงบ้างครับ”
พี่ภาพยักหน้า
“แทบจะไร้ที่ติเลยละจ๊ะ เธอสามารถเอาดีด้านการร้องเพลงได้เลยนะ”
วีที่ได้ยินแบบนั้นก็เกาหัวแก้เขิน
“ไม่ขนาดนั้นหรอกครับ”
“อย่าถ่อมตนไปเลย ใครหลายๆคนรู้ว่าเราหน่ะมีของดีอยู่ในตัว”
จากนั้นพี่ภาก็พูดขึ้นอีกว่า
“เอาเป็ว่าเราทิ้งไลน์หรือเบอร์เอาไว้ให้พี่แล้วกันนะ เดียวถ้ามีงานที่เหมาะกับเราเดียวพี่จะติดต่อไป”
วีที่ได้ยินแบบนั้นก็ยิ้มออกมาพร้อมกับกล่าวขอบคุณพี่ภา
“ขอบคุณมากครับพี่ภา”
“ไม่ต้องคิดมากหรอกน่า ~”
พี่ภาโบกมือไปมาด้วยท่าทีเขินอายเล็กน้อย ไม่นานนักเบลก็เดินกลับมาจากกองถ่ายดูเหมือนว่าคิวถ่ายของเธอจะเสร็จแล้ว เมื่อเบลเห็นว่าพี่ภากำลังนั่งคุยกับวีอยู่ก็อดไม่ได้ที่จะเข้ามาแซว
“นี่พี่ภาจะแย่งวีไปหนูหรอคะ ?”
เบลพูดพร้อมกับกอดพี่ภา ซึ่งทางด้านพี่ภาเองก็ดูจะไม่ว่าอะไรแถมยังพูดกลับไปด้วยสายตาเ้าเล่ห์อีกว่า
“ใช่แล้วล่ะ พี่จะแย่งวีมาจากเธอ”
เบลที่ได้ยินแบบนั้นก็มองพี่ภาเล็กน้อยก่อนจะทำแก้มป่องพร้อมกับพูดว่า
“หนูไม่ปล่อยให้พี่แย่งน้องชายสุดหล่อคนนี้ไปหรอก !”
เมื่อเบลพูดจบก็ทำสายตาเคืองๆใส่พี่ภาทันที เมื่อพี่ภาเห็นแบบนั้นก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาทันที
“แหม ~ ดูซิแหย่เล่นนิดหน่อยก็ไม่ได้”
เบลที่ได้ยินแบบนั้นก็นั่งลงที่เก้าอี้ข้างๆพี่ภาก่อนจะถามออกมาว่า
“ว่าแต่พี่ภาหมดคิวถ่ายแล้วหรอคะ ?”
พี่ภาพยักหน้า
“จ๊ะ คิวถ่ายวันนี้ค่อนข้างสั้นแต่หลังจากนี้ก็คงยาวเล็กน้อย ว่าแต่เราเถอะเห็นว่ามีถ่ายโฆษณาต่อด้วยนิ ลำบากแย่เลยนะต้องถ่ายถึงสองกองติดๆกันแบบนี้”
เบลที่ได้ยินแบบนั้นก็ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ก่อนจะฟุบลงไหล่ของพี่ภา
“ใช่แล้วพี่หนูนี่ลำบากสุดๆเลยหล่ะ ไม่รู้เหมือนกันว่าทีมงานเขาไปทำอีท่าไหนถึงได้ออกมาเป็แบบนี้ ทำหยั่งกะหนูเป็หุ่นยนต์ไปได้”
พี่ภาที่เห็นแบบนั้นก็ลูบหัวเบลเบาๆก่อนจะพูดต่อว่า
“เอาน่าทนหน่อย แค่วันนี้วันเดียวแหละ”
“หวังว่าจะเป็อย่างงั้นนะ”
เบลพูดเสียงอ่อน วีที่เห็นอย่างนั้นก็อดไม่ได้ที่จะสงสารเบลที่ต้องมาถ่ายงานสองกองแบบนี้ แน่นอนว่าวีเข้าใจความรู้สึกนั้นดีเพราะในชีวิตก่อนเขาก็เคยวิ่งเข้าออกกองถ่ายวันนึงสองถึงสามกองเช่นกัน
เรียกได้ว่า่เวลานั้นสามารถเซฟเข้าไปในเพลลิสต์สุดยอดวันนรกแตกได้เลยทีเดียว
เอาเป็ว่าอย่าไปคิดถึงความทรงจำแย่ๆเลยดีกว่า กลับที่ปัจจุบันวีกำลังจ้องมองเบลที่กำลังแสดงท่าทีซังกะตายอยู่ ในตอนนั้นเองก็ได้มีทีมงานผู้หญิงคนหนึ่งเดินมาพร้อมกับเข้ามาถามเบล
“ไม่ทราบว่าคุณเบลจะให้ฉันไปทำผมให้ใครหรอคะ ?”
เบลได้สติพร้อมกับชี้มาที่วี
“คนนั้นเลยคะ เอาให้หล่อๆเลยนะ”
ทีมงานคนนั้นยิ้มพร้อมกับพูดว่า
“ไว้ใจฉันได้เลยค่ะคุณเบล”
จากนั้นเธอก็เดินมาทำผมให้วี พร้อมกับที่เบลยื่นบทโฆษณาให้วีได้อ่าน
258
