
พอตื่นเช้ามา อิงอิงก็หันมาเห็นลู่หาญจึงขำเบาๆ เมื่อคืนทำเป็โหดโมโหใส่ข้า ตอนเมาทำเป็อ่อนโยนเ้าหมอนี่ หน้าตาก็ดี หล่อเหลา แต่นิสัยนี่แย่ที่สุดเลย ฮ่องเต้นะฮ่องเต้ข้าอิงอิง อยากเห็นหน้าท่านมาก ว่าทำไมถึงให้ข้ามาแต่งงานกับผู้ชายเฮงซวยคนนี้ มีอะไรดีนักหนา จากนั้นก็ปลุกลู่หาญตื่น อิงอิงก็จ้องมองลู่หาญ จนลู่หาญรีบลุกไวแล้วพูดว่า เมื่อคืนเ้าทำอะไรข้า
อิงอิงจึงพูดขึ้นมาว่า เมื่อคืน ข้าจำไม่ได้ว่าทำอะไรเ้านะ แต่ข้าจำได้ว่าเหมือนว่าเ้า ถอดเสื้อออกแล้ว กอดข้า พอตื่นขึ้นมาข้าเห็นเ้านอนตรงนี้ อิงอิงแกล้งลู่หาญ ลู่หาญ ถึงกับหยิบเสื้อคลุมแล้วออกจากห้องไปซึ่งมีบ่าวรับใช้ อยู่ข้างนอกและแอบฟังไปรายงานแม่ของลู่หาญ จากนั้นไม่กี่ชั่วยาม
ลู่หาญ และอิงอิงก็ไปเคารพ พ่อกับแม่ตามระเบียบ และนั่งทานอาหารพูดคุยกัน
แม่ของ ลู่หาญจึงพูดขึ้นมาว่า เมื่อคืนเป็อย่างไรบ้าง อิงอิงจึงตอบกลับไปว่า ดีค่ะ หลับสบายดี ตื่นมาสดชื่นมากค่ะ
ลู่หาญถึงกับ สำลัก จนแม่ต้องเปลี่ยนคำพูด ลู่หาญเ้า แต่งงานมีครอบครัวแล้วนะ
ทำอะไร เ้าควรจะเห็นใจภรรยาของเ้าบ้างละ นางทั้งน่ารักน่าเอ็นดู เ้าควรรักนาง
มากๆ รีบๆมีหลานให้แม่อุ้มนะ ทั้งสองมองหน้ากันแล้วรีบทานอาหาร พอทานเสร็จ ทั้งสองคนก็ กลับจวน