สามัญสำนึกของดยุกหมูอ้วน

ตอนที่หนึ่งร้อยห้าสิบห้า Bar Brawler

“หึคิดจะจัดการกับพวกอาจารย์นั้นต้องใช้ความพยายามมากกว่านั้นมากนัก”

เอริกเด็กหนุ่มที่ตอนนี้ปิดตาข้างหนึ่งเพื่อฝึกความแม่นยำในการใช้ดาบกอดอกกล่าวทำท่าอย่างผู้รู้

“หอกธรรมดาที่ไม่มีแรงมากพอน่ะจะจัดการกับพวกอาจารย์ได้อย่างไรกัน?”

เอริกเด็กหนุ่มกล่าวพร้อมกับนึกถึงการฝึกของพี่กล้ามที่เอาท่อนซุงมาฟาดกันหรือใช้การนอนให้มูมักไมเนอร์เหยียบหรือเอาดาบขนาดใหญ่ฟาด

เอริกนั้นเลยดูถูกคนที่กล้ามแขนใหญ่ไม่เท่าหัวอย่างทหารของกริฟกาเรี่ยนมาก

ว่าพวกเขาท่าสวยแต่ขาดความแข็งแกร่งที่แท้จริงของทักษะไป

Bar Brawler

นักตีกันในบาร์

คือทักษะที่พี่กล้ามใช้อยู่ตอนนี้

พวกเขาแสดงความป่าเถื่อนออกมาได้ดีที่สุดในยามที่ไม่มีกฎเกณฑ์หรือทิศทาง

ทุกอย่างต้องกลับคืนมาสู่สภาพป่าเถื่อนของมนุษย์เสมอและที่นั่นมีพี่กล้ามอยู่

กริฟกาเรี่ยนนั้นควบคุมทหารด้วยระเบียบวินัยและการฝึกซ้อมอย่างเป็นทักษะ

ทั้งกองทัพนั้นเคลื่อนไหวกันเป็นหนึ่งเดียวตามหลักการเคลื่อนทัพ

แม้แต่ตอนนี้กองทัพของกริฟกาเรี่ยนก็ไม่ได้ทำอะไรที่ผิดไปจากคำสั่งและวินัยเลยแม้แต่อย่างเดียว

แต่พี่กล้ามเอาหมัดทุบไปที่ศีรษะของคนที่พยายามจะเอาหอกแทงตนเองพร้อมกับจับร่างกายของทหารคนนั้นไปฟาดทหารอีกสองสามคนที่อยู่ข้างๆ

พี่กล้ามอีกคนก็กระโดดอ้าแขนไปกลางฝูงทหารของกริฟกาเรี่ยนที่ตั้งกระบวนท่าหอกแบบไม่สนใจหอกที่ตั้งขึ้นมาแต่ทิ้งตนเองไปทั้งร่างแลกกับการที่ทหารของกริฟกาเรี่ยนก็โดนแขนและร่างขนาดใหญ่ของพี่กล้ามกระโดดทับเช่นกัน

Bar Brawler

ทักษะนี้อาจจะไม่แสดงผลมากนักในการรบกันแบบมีระเบียบวินัย

แต่มันคือทักษะที่ดีที่สุดของสายต่อสู้ประชิดในภาวะชุลมุนที่ไม่รู้ว่าใครเป็นใครมากที่สุด

และนั่นคือสภาพตอนนี้

เมื่อเราวางแผนการถึงที่สุด

สิ่งที่ต้องวัดคือความแข็งแกร่งที่แท้จริงของตนเอง

ย๊ากกกกก

Fortess Breaker

ทำลายปราสาท

พี่กล้ามคนหนึ่งขยายตัวเป็นสองเท่าร่างกายกลายเป็นสีแดง

ฟันดาบไปที่กริฟกาเรี่ยน