ไม่ใช่แค่หมวยสาวที่ตกอยู่ในภวังค์ ปีศาจร้ายเองก็ฟินสุดๆเช่นกัน เพราะนาสิกแว่วกลิ่นคาวเลือดที่หอมกรุ่น ส่วนลิ้นก็รับรสหวานฉ่ำจากของเหลวสีแดงสด แถมท่อนลำใหญ่ยาวยังค้างคาอยู่ในปากถ้ำสวาท
“ อ้า……”แอนรู้ดีว่าตนใกล้ความตาย เพราะถูกปีศาจร้ายสูบโลหิต แต่เธอไม่แคร์ และพอถึงจุดสุดท้ายของชีวิต ก็เกิดเหตุอัศจรรย์ ด้วยมีใครบางคนพุ่งเข้ามาถีบใบหน้าของอมนุษย์
“ เปรี้ยง……โครม……”
พอแอนถูกปล่อยเป็นอิสระ ก็ทำท่าจะล้ม แต่ก่อนที่ร่างเพรียวบางถึงพื้น ท่อนแขนของผู้มาใหม่ก็โอบอุ้มเอาไว้
“ อึก…..นี่มันอะไรกัน” ปีศาจร้ายมึนงงได้ไม่นาน ก็ค่อยๆยันกายลุกขึ้นนั่งชันเข่า สองมือปาดเศษไม้ออกจากตัว ด้วยเครื่องเรือนที่เขากระแทกใส่จนแตกกระจายก็คือ……บาร์เครื่องดื่มราคาแพง ดวงตาเพ่งมองผู้มาใหม่ ทำให้พบกับ……..
บุคคลที่ปรากฏคือ……ชายหนุ่มวัยฉกรรจ์ ดวงตาสีเหล็กแลคมสัน ใบหน้ายาวประดับด้วยจมูกโด่งๆ บอกให้รู้ว่าเขาน่าจะเป็นชาวยุโรป ส่วนร่างสูงโปร่งสวมโค้ทยาวสีดำ บนศีรษะสวมหมวกคาวบอยสีเดียวกัน
“ กะ…..แกเป็นใคร และทำได้ไง ” ปีศาจร้ายดูตกใจ เพราะไม่อยากเชื่อว่าตัวเองจะถูกถีบจนกระเด็นไกล ด้วยมนุษย์ธรรมดาไม่น่าจะมีเรี่ยวแรงขนาดนี้
บุรุษวัยฉกรรจ์ ผู้มีดวงตาสีเหล็กไม่กล่าวคำใด เขาบรรจงวางหมวยสาวลงบนพื้น ก่อนจะลุกขึ้นมากล่าวเสียงแข็ง
“ ไม่ต้องรู้หรอกว่าข้าเป็นใคร เพราะเจ้ากำลังจะดับสูญในตอนนี้ ”
“ เฮอะ…..อย่างมึงน่ะหรือจะทำอะไรได้ เข้ามาสิ จะได้รู้ว่ากูคือใคร ”อมนุษย์ลำพองใจ เพราะเชื่อมั่นในกำลังของตนเอง แต่พอเผลอกะพริบตาไปหนึ่งที บุรุษในโค้ทดำก็พุ่งเข้ามาต่อย
“ เปรี้ยง…..”
ใบหน้าคมเข้มของอมนุษย์ถึงกับสะบัด ความเจ็บปวดแผ่ซ่านไปทั่วพวงแก้ม แต่ไม่ทันได้ตั้งตัว อัปเปอร์คัตซ้ายก็เสยขึ้นมาอัดปลายคางอย่างรุนแรง ทำให้ร่างล่ำสันลอยไปกระแทกเตียงหนานุ่มจนหักกลาง
“ โครม……”
ปีศาจร้ายแทบกระอัก หัวสมองสับสนถึงขีดสุด เพราะนี่คือความเจ็บปวดแรก นับตั้งแต่เขาได้กลายพันธุ์เมื่อหลายชั่วโมงก่อน
“ ไม่น่าเชื่อ ไอ้หมอนี่ไม่ใช่มนุษย์ธรรมดาแน่ ”
ทว่าอมนุษย์ตนนี้ก็เป็นคนที่บ้าดีเดือดตั้งแต่ยังมีชีวิต พอกลายเป็นผีดิบ สันดานเดิมเลยไม่เปลี่ยน จึงพุ่งเข้าใส่ด้วยแรงโทสะ พร้อมจู่โจมด้วยกรงเล็บแหลมคมที่มือขวา หวังเด็ดหัวให้ขาดในทีเดียว
“ ตายซะเถอะ มึง ”
แต่หนุ่มฉกรรจ์ก็ไม่ใช่หมูในอวยให้ใครเชือดเล่น จึงหยุดยั้งด้วยการคว้าข้อมือไว้ได้ทัน ส่งผลให้อมนุษย์ตกตะลึง
“ เฮ้ย……มึงทำได้ไง”
บุรุษปริศนายิงหมัดขวาอัดใบหน้าแทนคำตอบ แต่ปีศาจร้ายไม่กระเด็นไปตามแรง เพราะถูกยึดข้อมือเอาไว้ เลยโดนอริรัวกำปั้นใส่ตามระเบียบ
“ ปึก ปึก ปึก……”
หนุ่มฉกรรจ์ตาสีเหล็กจู่โจมอมนุษย์ด้วยสารพัดวิธี ไม่ว่าจะเป็นหมัดตรง อัปเปอร์คัต หมัดครอส แต่ละดอกล้วนรุนแรงชนิดที่น็อคคนตัวโตๆได้ง่ายๆ และพอผ่านไปซักสิบกำปั้น เขาก็หยุดทรมาน พร้อมปล่อยข้อมือที่ยึดเอาไว้
“ อึก….”อมนุษย์ทรุดฮวบลงไปนั่งคุกเข่า ใบหน้าคมสันยับเยินและชุ่มโชกไปด้วยเลือด ส่วนบุรุษปริศนาที่ยืนอยู่ไม่ห่าง เริ่มยิ้มนิดๆ พร้อมกล่าวแผ่วเบา คล้ายจะพูดคุยกับตัวเอง
“ อ่อนแอกว่าที่คิด นี่แสดงว่าเจ้าเพิ่งกลายร่างได้ไม่นาน เลยยังใช้พลังได้ไม่เต็มที่ และเพื่อตัดไฟแต่ต้นลม ข้าจะสังหารเจ้าซะตรงนี้ ” พอพูดจบ บุรุษในโค้ทดำก็หยิบท่อนเหล็กสีเงินออกจากกระเป๋า ก่อนจะสะบัดมันหนึ่งที
ผลของการกระทำดังกล่าว ทำให้มีเหล็กอีกหลายส่วนยืดออกมา ในที่สุด มันก็กลายสภาพเป็นดาบยาวทรงยุโรปที่แหลมคม
“ เตรียมกลับคืนสู่นรกไปซะ เจ้าปีศาจ ”บุรุษปริศนาใช้สองมือยกดาบขึ้นจรดหน้าผาก ดวงตาสีเหล็กจ้องมองลำคอของอมนุษย์ อันเป็นเป้าหมายที่คิดจะฟาดฟัน
“ กร็อด……”อมนุษย์กัดฟันกรอดใหญ่จนเขี้ยวแหลมคมแทบหัก ด้วยเจ็บใจที่ใกล้จะถูกอริร้ายปลิดชีพ แต่เขาเองก็จัดว่าเป็นพวกเดนตาย เลยไม่ยอมแพ้ง่ายๆ
“ ไม่มีวัน กูต้องไม่ตาย ”
“ อืม…..เจ้ามีดวงตาที่ดี สมกับเป็นนักสู้ ”เหมือนบุรุษวัยฉกรรจ์จะมองเห็นประกายแห่งความหวังที่ซ่อนในจักษุของอมนุษย์ เลยหยุดชะงักนิดนึง แต่ไม่นาน เขาก็ยกดาบยาวขึ้นสูงเหนือหัว แล้วเหวี่ยงมันไปที่ลำคอ ปากก็ร้องตะโกน
“ แต่เพื่อบรรลุเป้าหมายของข้า จงวายชนม์ซะเถอะ ”
จังหวะที่คมดาบใกล้ถึงลำคอ อมนุษย์ก็ยกสองแขนขึ้นป้องกัน ทำให้อวัยวะชิ้นนั้นขาดสะบั้นแทนเป้าหมายเดิม
“ ฉั้ว……”
โลหิตพุ่งทะลักออกจากสองแขนที่ขาดด้วน บุรุษปริศนาเลยตะลึงงันแวบนึง เพราะไม่คิดว่าผีดูดเลือดตนนี้จะใจเด็ดขนาดนั้น และในเสี้ยววินาทีที่เปิดช่วงว่าง อมนุษย์ก็สะบัดของเหลวแดงฉานใส่ใบหน้าของอริ
“ เฮ้ย…..” บุรุษปริศนาตกใจเป็นครั้งแรก ก่อนจะถอยฉากออกมา มือขวาพยายามปาดโลหิตที่เปรอะเปื้อนใบหน้า ทัศนวิสัยเริ่มพร่ามัว เพราะมีเลือดบางส่วนกระเซ็นเข้าตา
แม้อมนุษย์ร่างล่ำสันจะได้เปรียบ แต่ไม่ได้จู่โจมต่อ เพราะกำลังเจ็บหนัก แถมเสียแขนจนกลายเป็นเดชไอ้ด้วนทั้งสองข้าง เขาเลยเลือกหนทางที่ฉลาดกว่า นั่นก็คือ……ถอย
“ อยู่ไม่ได้แล้ว ต้องหนีก่อน เพราะเจ้านี่ไม่ใช่มนุษย์ธรรมดา มันมีทั้งพละกำลัง และความว่องไวที่เกินขีดจำกัด” อมนุษย์กระโดดขึ้นไปยืนบนขอบระเบียง แต่ก่อนจะกระโจนลงสู่เบื้องล่าง เขาก็ได้ยินเสียงร้องถามของบุรุษปริศนา
“ หยุดก่อน ช่วยบอกนามของเจ้าหน่อย เพราะถึงจะเป็นปีศาจ แต่ก็มีหัวใจที่เด็ดเดี่ยว สมกับเป็นนักสู้ ”
อมนุษย์ชะงักนิดนึง สมองพยายามประมวลผลอยู่ไม่นาน ก็เริ่มเข้าใจ
“ อ้อ….รู้แล้ว ไอ้ฝรั่งโบราณนี่น่าจะดูหนังอัศวินมากเกินไป เลยชอบละเมอเกี่ยวกับเลือดนักสู้งี่เง่า ช่วยไม่ได้ เล่นกับมันซักหน่อยดีกว่า ” พอคิดได้ดังนั้น อมนุษย์ร่างล่ำสันก็ลองตามน้ำ
“ ข้ามีชื่อว่า…..คมกริช ตอนมีชีวิตเป็นตำรวจ แล้วท่านล่ะมีนามว่าอย่างไร ”อมนุษย์พล่ามจบ ก็แอบขำตัวเองไปหนึ่งที เพราะสมัยนี้ไม่มีใครใช้สำนวนโบราณอีกแล้ว แต่บุรุษปริศนาไม่แยแส พร้อมโชว์ความตกยุคของตนเองด้วยวาจา
“ ขอบใจที่บอกนาม ส่วนข้ามีชื่อว่า……โจนาธาน อัลเบิร์ต เคยเป็นชาวนาย่านชนบทที่อังกฤษ”
“ หึหึหึ ขอบใจมากที่บอกนาม แต่ตอนนี้ข้าคงต้องขอลาก่อนนะ ท่านอัลเบิร์ต ” อมนุษย์ยังเล่นโวหารต่อ จากนั้นก็ทิ้งตัวลงสู่เบื้องล่าง เพื่อเผ่นหนี ในหัวแอบขบคิด
“ ถึงหมอนี่เก่งกว่าข้ามาก แต่ก็โคตรเพี้ยนสุดๆ และชอบทำตัวเป็นคนโบราณในยุคกลาง กูจะรีบฝึกตัวเองให้เก่งกล้า จากนั้นจะกลับมาล้างแค้น ”
อัลเบิร์ตเช็ดเลือดอยู่ครู่หนึ่ง พอกลับมาเห็นทุกอย่างได้ชัดเจน ก็เหลือเพียงเขาและหมวยสาวร่างเพรียวที่นอนหายใจรวยรินอยู่ตรงมุมห้อง คิ้วเรียวบนใบหน้ายาวจึงเริ่มขมวดนิ่ว
“ อืม…..แล้วเราจะทำยังไงกับแม่นางคนนี้ดี เธอยังไม่ตายซะด้วยสิ ” แต่แล้ว อัลเบิร์ตก็ต้องชะงักงัน เมื่อได้ยินเสียงครวญของหมวยสาว
“ อา……..”
ทว่าสาเหตุที่ทำให้อัลเบิร์ตยืนตัวแข็ง ไม่ใช่กายเปลือยที่แสนยั่วยวน แต่เป็นเขี้ยวยาวที่งอกจากมุมปากของหมวยสาวต่างหาก
“ นี่มันอะไรกัน ทำไมแม่นางถึงได้เปลี่ยนร่างเร็วนัก แถมผู้ที่ทำให้เธอเป็นแบบนี้ก็คือ……ผีดูดเลือดที่เพิ่งกลายพันธุ์ได้ไม่นาน ”
ทุกสิ่งที่เกิดอยู่เหนือความเข้าใจของอัลเบิร์ต เพราะการที่ผีดูดเลือดจะแพร่เชื้อให้เหยื่อกลายสภาพได้ จะต้องอยู่มานานระดับหนึ่งจนมีตบะพอสมควร เขาเลยนิ่งตรึกตรองอยู่พักนึง ก่อนจะตัดสินใจ
“ อืม……คงต้องจับแม่นางคนนี้มาเป็นๆ จะได้ทำการทดลอง ”
เมื่อได้ข้อสรุป อัลเบิร์ตก็น็อคหมวยสาวด้วยการสับต้นคอ แล้วจับเธอแต่งกายให้เรียบร้อย จากนั้นก็อุ้มร่างบางไว้บนอ้อมแขน ปิดท้ายด้วยการวิ่งไปที่ริมระเบียง แล้วกระโดดลงมา แต่ในระหว่างที่ลอยตัวอยู่กลางอากาศ ปีกสีดำก็แผ่ออกมาจากกลางหลังของบุรุษผู้นี้
อัลเบิร์ตใช้อวัยวะพิเศษที่งอกออกมา เพื่อบินไปในอากาศ ซึ่งก็มีความเร็วพอๆกับเครื่องร่อน ไม่นาน เขาก็ลดระดับลงไปเหยียบพื้นโลก โดยมีฟอร์ดเก๋งสีดำจอดอยู่ข้างๆ แค่มองแวบเดียวก็รู้ว่าเป็นรุ่นโบราณที่ผลิตในปี70 อย่างแน่นอน สังเกตได้จากขนาดที่ค่อนข้างกว้างและยาว แถมตัวถังก็ทำจากเหล็กชั้นดี ต่างจากพาหนะในยุคปัจจุบันที่กดแรงๆ ก็แทบบุบแล้ว
“ ตึง ” อัลเบิร์ตทุบท้ายรถหนึ่งที ประตูทางด้านซ้าย ซึ่งเป็นที่นั่งคนขับก็เปิดออก พร้อมมีใครคนหนึ่งก้าวออกมา
คนผู้นั้นเป็นเด็กสาวร่างสะโอดสะอง แถมความสูงก็ค่อนข้างจะต่ำเตี้ย กะโดยประมาณ คงไม่เกิน 155 ซม.เป็นแน่ ใบหน้าใสไร้เดียงสาดูฉงน เพราะเห็นอัลเบิร์ตอุ้มใครบางคนไว้ในวงแขน
“ นะ….นั่นลุงเอาใครมาน่ะ ใช่พวกมันหรือเปล่า ”
“ ใช่ นางกำลังกลายร่างอยู่พอดี ช่วยเปิดเบาะหลังให้ที ข้าจะพาไปด้วย ” อัลเบิร์ตตอบสั้นๆ ดวงตาจับจ้องหมวยสาวที่กำลังปิดตาพริ้ม
“ ลุงบ้าหรือเปล่า จะเอาปีศาจตัวนี้ไปด้วยทำไม รีบฆ่ามันเถอะ ” เด็กสาวตวาดแว๊ด ดูเหมือนว่าเธอจะไม่กลัวบุรุษปริศนาเลยซักนิด
สามารถติดตามงานเขียน ณ.ปัจจุบันและในอนาคตของผมได้ที่เพจJalando นักเขียนดาร์คไซด์ได้ที่ลิงค์ด้านล่างครับ
https://www.facebook.com/jalando.darksidewriter.version2
571K
