รวมเรื่องสั้น ฉบับผู้ใหญ่ NC

แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าลอดผ่านม่านมูลี่ไม้ไผ่เข้ามาภายในห้องทำงานส่วนตัวของ 'พีท' ชายหนุ่มวัย 33 ปี เจ้าของธุรกิจสตาร์ทอัพไฟแรงที่เลือกใช้เพนท์เฮาส์หรูใจกลางเมืองเป็นทั้งที่พักอาศัยและออฟฟิศส่วนตัว บรรยากาศภายในห้องเงียบสงบ มีเพียงเสียงรัวนิ้วลงบนแป้นพิมพ์แมคบุ๊คโปรดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ บ่งบอกถึงสมาธิอันจดจ่อของเจ้าของห้อง

พีทเป็นชายหนุ่มรูปร่างสมส่วน ผิวสองสีแบบชายไทยแท้ที่ดูแลตัวเองดี ไหล่กว้างหนาภายใต้เสื้อเชิ้ตสีขาวพับแขนขึ้นอย่างลวกๆ เผยให้เห็นเส้นเลือดปูดโปนที่ท่อนแขนขณะขยับมือพิมพ์งาน ใบหน้าคมเข้มฉายแววเคร่งขรึม แต่ทว่าในเช้าวันนี้ สมาธิของเขากำลังถูกรบกวน... ไม่ใช่จากเสียงแจ้งเตือนอีเมลหรือเสียงโทรศัพท์ แต่เป็นเพราะกลิ่นหอมอ่อนๆ ผสมกับกลิ่นกายสาวที่ลอยอบอวลอยู่ในห้อง

"กาแฟค่ะคุณพีท"

เสียงหวานใสเอ่ยขึ้นพร้อมกับร่างอวบอัดที่เดินเข้ามาวางแก้วกาแฟเซรามิกสีขาวลงบนมุมโต๊ะทำงานอย่างเบามือ

'ไลลา' แม่บ้านสาววัย 28 ปี คือเจ้าของเสียงและกลิ่นหอมนั้น เธอเป็นหญิงสาวที่มีเสน่ห์ดึงดูดทางเพศอย่างรุนแรงโดยที่เจ้าตัวอาจจะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจก็ตาม ผิวสีน้ำผึ้งเนียนละเอียดตัดกับชุดแม่บ้านฟอร์มมาตรฐาน เสื้อคอปกสีขาวแขนสั้นที่ดูจะคับตึงเกินไปหน่อยสำหรับหน้าอกหน้าใจขนาดมหึมาที่แทบจะดันกระดุมทุกเม็ดออกมา และกระโปรงทรงสอบสีดำที่รัดรูปจนเห็นส่วนเว้าส่วนโค้งของสะโพกผายและบั้นท้ายงอนงาม

"ขอบใจมากไลลา" พีทตอบรับโดยไม่ละสายตาจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ พยายามข่มใจไม่ให้สายตาซุกซนกวาดมองเรือนร่างของลูกจ้างสาว

"วันนี้คุณพีทตื่นเช้าจังเลยนะคะ รับอาหารเช้าเลยไหมคะ หรือจะให้ไลลาทำความสะอาดห้องนี้ก่อน?" เธอถามพลางยืนกุมมือประสานกันไว้ที่หน้าท้อง ท่าทางนอบน้อมและ 'ยอมคน' ของเธอคือสิ่งที่กระตุ้นสัญชาตญาณดิบของผู้ชายได้อย่างดีเยี่ยม

"ทำความสะอาดก่อนก็ได้ครับ ผมมีประชุมออนไลน์ตอนสิบโมง อยากให้ห้องเรียบร้อยก่อน" พีทตอบ พลางยกกาแฟขึ้นจิบ

"ได้ค่ะ เจ้านาย" ไลลายิ้มหวาน รอยยิ้มของเธอซื่อใสแต่แววตากลมโตกลับฉายแววซุกซนบางอย่างที่พีทคุ้นเคยดี

ไลลาหันไปหยิบไม้ขนไก่และผ้าไมโครไฟเบอร์จากรถเข็นทำความสะอาดที่จอดรออยู่หน้าประตู เธอเริ่มลงมือปัดฝุ่นที่ชั้นหนังสือด้านข้าง การเคลื่อนไหวของเธอคล่องแคล่วสมกับเป็นมืออาชีพ แต่สำหรับพีทแล้ว มันเหมือนการแสดงโชว์วาบหวิวแบบส่วนตัวมากกว่า

ทุกครั้งที่เธอยืดแขนขึ้นเพื่อปัดฝุ่นชั้นบนสุด ชายเสื้อของเธอก็จะเลิกขึ้นเล็กน้อย เผยให้เห็นหน้าท้องเนียนเรียบไร้ไขมันส่วนเกิน และทุกครั้งที่เธอขยับตัว หน้าอกคู่ใหญ่นั้นก็จะกระเพื่อมไหวตามแรงโน้มถ่วงอย่างอิสระ ราวกับว่ามันกำลังเรียกร้องความสนใจจากสายตาของเขา

บรรยากาศในห้องเริ่มเปลี่ยนไป ความเงียบที่เคยมีเพียงเสียงพิมพ์งาน เริ่มถูกแทนที่ด้วย 'ความตึงเครียดทางเพศ' ที่หนาแน่นจนแทบจะจับต้องได้ พีทรู้ดี ไลลาก็รู้ดี มันไม่ใช่ครั้งแรกที่เกิดเหตุการณ์แบบนี้ และทั้งคู่ต่างก็รู้ว่าบทสรุปของเช้านี้อาจจะไม่จบลงแค่ห้องที่สะอาดเอี่ยม

ไลลาขยับตัวเข้ามาใกล้โต๊ะทำงานของพีทมากขึ้น เธอเริ่มเช็ดทำความสะอาดกรอบรูปและของตกแต่งบนตู้เตี้ยๆ ข้างโต๊ะทำงาน กลิ่นกายสาวของเธอลอยมาแตะจมูกเขาชัดเจนขึ้น มันเป็นกลิ่นเหงื่อจางๆ ผสมกับกลิ่นสบู่ที่ปลุกเร้าอารมณ์ดิบเถื่อนในตัวเขาให้ตื่นเพริด

"ว้าย!"

เสียงอุทานเบาๆ ของไลลาดังขึ้น เมื่อเธอดันเผลอทำผ้าเช็ดโต๊ะหลุดมือร่วงลงไปที่พื้นพรม ใกล้กับขาเก้าอี้ที่พีทนั่งอยู่

"ขอโทษค่ะคุณพีท ไลลานี่ซุ่มซ่ามจัง" เธอรีบกล่าวขอโทษ ก่อนจะค่อยๆ ย่อตัวลงเพื่อเก็บผ้า

และนั่นคือจุดเริ่มต้นของความอดทนที่ขาดผึง...

ภาพที่ปรากฏต่อสายตาของพีทในระยะประชิด คือภาพของไลลาที่กำลังก้มโค้งตัวลง ฐานของหน้าอกอวบอิ่มขนาดมหึมาถูกบีบอัดกันแน่นจนล้นทะลักออกมาจากคอเสื้อที่แหวกกว้าง ร่องอกลึกสีเนื้อเนียนสวยปรากฏเด่นชัดอยู่ตรงหน้าเขา ห่างไปไม่ถึงฟุต ยอดถันสีเข้มที่ดันเนื้อผ้าบางๆ ออกมาให้เห็นเป็นไตแข็ง บ่งบอกว่าเจ้าตัวก็กำลังมีความรู้สึกร่วมไม่ต่างกัน

ไลลาแกล้งทำเป็นก้มหน้านิ่ง เก็บผ้าอย่างเชื่องช้า จงใจแช่ค้างอยู่ในท่านั้นนานกว่าปกติเล็กน้อย เพื่อให้เจ้านายหนุ่มได้เชยชม 'วิวทิวทัศน์' อย่างเต็มตา

พีทกลืนน้ำลายลงคอที่แห้งผาก ลมหายใจเริ่มติดขัด ท่อนเนื้อกลางกายที่สงบนิ่งอยู่ใต้กางเกงสแล็คสีดำเริ่มขยายตัวพองโตขึ้นอย่างรวดเร็วจนปวดหนึบ เขาละมือจากแป้นพิมพ์ เลื่อนเก้าอี้ถอยหลังเล็กน้อย

"ไลลา..." เสียงของเขาแหบพร่ากว่าปกติ

แม่บ้านสาวเงยหน้าขึ้นมาสบตาเขา ใบหน้าสวยแดงระเรื่อเล็กน้อย แต่ดวงตายังคงพราวระยับ "คะ... คุณพีท?"

"ตรงนี้... เหมือนจะยังมีฝุ่นนะ" พีทเอ่ยขึ้น สายตาของเขาไม่ได้มองไปที่ชั้นหนังสือหรือพื้นห้อง แต่จ้องมองต่ำลงไปที่บริเวณหว่างขาของตัวเอง ซึ่งตอนนี้เป้ากางเกงนูนตุงขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด บ่งบอกถึงความต้องการที่อัดอั้นอยู่ภายใน

ไลลามองตามสายตาของเขา รอยยิ้มรู้ทันปรากฏขึ้นที่มุมปาก เธอเข้าใจความหมายที่ซ่อนอยู่ในคำสั่งนั้นทันที คำว่า 'ฝุ่น' ของเจ้านาย ไม่ได้หมายถึงสิ่งสกปรกไร้ค่า แต่มันหมายถึงความต้องการที่ต้องได้รับการ 'ปรนนิบัติ' และ 'ทำความสะอาด' อย่างเร่งด่วน

"ตายจริง... ไลลานี่แย่จัง มองข้ามจุดสำคัญไปได้ยังไง" น้ำเสียงของเธอกระเส่าและขี้เล่น "เดี๋ยวไลลาจัดการทำความสะอาดให้ 'เกลี้ยง' เลยนะคะเจ้านาย"

โดยไม่ต้องรอคำสั่งซ้ำ ไลลาคุกเข่าลงกับพื้นพรมหนานุ่ม เธอมุดตัวเข้าไปใต้โต๊ะทำงานไม้สักขนาดใหญ่ พื้นที่ใต้โต๊ะกลายเป็นโลกส่วนตัวใบเล็กที่มีเพียงเธอกับความปรารถนาของเจ้านาย

พีทมองเห็นเพียงศีรษะทุยสวยและแผ่นหลังบางของแม่บ้านสาวที่มุดหายลงไป เขาขยับตัวนั่งให้สบายขึ้น แยกขาออกกว้างเพื่อเปิดทางให้เธอทำงานได้สะดวก หัวใจของเขาเต้นรัวแรงด้วยความตื่นเต้นระคนคาดหวัง

มือเรียวนุ่มของไลลาเอื้อมมาสัมผัสที่หน้าขาของเขาแผ่วเบา ก่อนจะค่อยๆ เลื่อนสูงขึ้นมาที่เป้ากางเกง เธอสัมผัสได้ถึงความร้อนระอุที่แผ่ออกมาจากท่อนเนื้อแข็งขึงภายใต้เนื้อผ้า นิ้วมือซุกซนของเธอลูบไล้คลึงเคล้นไปตามความยาวของมันเบาๆ เรียกเสียงครางฮึมฮัมในลำคอจากพีทได้ทันที

"ตรงนี้ฝุ่นเยอะจริงๆ ด้วยค่ะ... แข็งโป๊กเลย" เธอหยอกเย้าเสียงใส ก่อนจะจัดการปลดตะขอกางเกงและรูดซิปของเขาลงอย่างช้าๆ เสียงซิปที่เลื่อนลงดัง ครืด เบาๆ ในความเงียบ ฟังดูเหมือนเสียงระฆังเริ่มยกที่หนึ่ง

เมื่อปราการด่านสุดท้ายถูกปลดออก ไลลาจัดการควักเอาความเป็นชายที่ขยายตัวเต็มพิกัดของพีทออกมาสู่อากาศภายนอก ท่อนเอ็นลำเขื่องขนาดมาตรฐานชายไทยแต่แข็งแกร่งและเต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดโปน ดีดผึงออกมาตั้งชันชี้หน้าเธอ ส่วนหัวบานหยักสีชมพูระเรื่อมีน้ำใสๆ ปริ่มเยิ้มออกมาเล็กน้อย บ่งบอกถึงอารมณ์ที่พุ่งพล่าน

"สกปรกจริงๆ ด้วย... มีน้ำเลอะเต็มเลย" ไลลาพึมพำ พลางใช้ลิ้นเล็กๆ เลียริมฝีปากตัวเองอย่างกระหาย เธอจับจ้องแท่งเนื้อตรงหน้าด้วยสายตาหลงใหลราวกับเด็กเห็นไอศกรีมแท่งโปรด

พีทพยายามดึงสมาธิกลับมาที่งานบนหน้าจอ เขาวางมือกลับไปที่แป้นพิมพ์ พยายามจะพิมพ์ตอบกลับอีเมลลูกค้า แต่สมองของเขากลับขาวโพลนไปหมดเมื่อสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ของไลลาที่เป่ารดท่อนเอ็นของเขา

"อืม... ไลลา..."

วินาทีต่อมา ความเสียวซ่านก็พุ่งปราดเข้าสู่สมอง เมื่อแม่บ้านสาวก้มหน้าลงประทับริมฝีปากนุ่มลงบนส่วนหัวบานหยักนั้น เธอเริ่มจากการใช้ปลายลิ้นเล็กๆ ตวัดเลียวนรอบรอยแยกฉ่ำน้ำที่ส่วนปลาย ชิมรสชาติความเค็มปร่าและกลิ่นคาวบุรุษที่เธอโปรดปราน

"จ๊วบ... แผล็บ..."

เสียงดูดเลียดังขึ้นเบาๆ ใต้โต๊ะ ไลลาใช้ลิ้นของเธอทำความสะอาด 'ฝุ่น' อย่างพิถีพิถัน เธอละเลงลิ้นไปทั่วส่วนหัวที่ไวต่อความรู้สึก ก่อนจะค่อยๆ อ้าปากครอบครองความใหญ่โตนั้นเข้าไปทีละนิด

ความอุ่นร้อนและความนุ่มหยุ่นของโพรงปากสาวที่บีบรัดท่อนเนื้อของเขา ทำให้พีทต้องเชิดหน้าขึ้น กัดฟันแน่น นิ้วมือเผลอกดแป้นพิมพ์ค้างจนตัวอักษรวิ่งยาวเป็นพรืดบนหน้าจอ

"อา... ไลลา... ดีมาก... อูยยย"

ไลลาค่อยๆ ขยับศีรษะขึ้นลง เป็นจังหวะเนิบนาบแต่หนักแน่น เธอใช้ริมฝีปากรูดรั้งหนังหุ้มปลายให้เปิดออกและหุบเข้า สลับกับการใช้ลิ้นดุนดันไปตามเส้นเลือดที่ปูดโปนด้านข้าง เธอรู้ดีว่าเจ้านายหนุ่มของเธอชอบอะไร เธอไม่ได้รีบร้อน แต่ค่อยๆ ไต่ระดับความเสียวซ่านให้เขาอย่างใจเย็น

"อ๊อก... อ๊อก..."

เสียงสำลักเบาๆ ดังขึ้นเมื่อเธอกลืนกินมันเข้าไปลึกขึ้นเรื่อยๆ จนเกือบสุดโคน หน้าอกอวบใหญ่ของเธอเบียดเสียดกับหน้าขาของพีททุกครั้งที่เธอโยกศีรษะเข้าหา สร้างความรู้สึกนุ่มหยุ่นและวาบหวามควบคู่กันไป

พีทก้มมองลอดช่องว่างระหว่างโต๊ะกับตัวเขา เห็นภาพศีรษะของไลลาที่ขยับขึ้นลงอย่างขยันขันแข็ง ผมยาวสลวยของเธอแผ่สยายคลอเคลียอยู่บนตักเขา มือข้างหนึ่งของเธอวางทาบอยู่บนหน้าขาเขา บีบเฟ้นระบายความเสียว ส่วนอีกมือหนึ่งจับประคองโคนท่อนเนื้อเอาไว้เพื่อรองรับแรงกระแทกจากปากของเธอ

"ไลลา... เร็วอีกนิด... อึก... แบบนั้นแหละ" พีทสั่งเสียงสั่นพร่า พยายามอย่างยิ่งที่จะไม่ส่งเสียงดังเกินไป แต่ความเสียวที่แล่นพล่านไปทั่วร่างทำให้มันยากเหลือเกิน

แม่บ้านสาวจัดให้ตามคำขอ เธอเร่งจังหวะการขยับศีรษะให้เร็วขึ้น เปลี่ยนจากการเลียเนิบนาบเป็นการดูดกลืนอย่างตะกละตะกลาม แก้มตอบของเธอปูดยุบตามแรงดูด โพรงปากของเธอบีบรัดตัวตนของเขาแน่นหนึบทุกจังหวะเข้าออก เสียงน้ำลายเฉลบแฉลบดังแข่งกับเสียงหอบหายใจของพีท

"จ๊วบ จ๊วบ อ๊อก... อื้อออ"

ไลลาเงยหน้าขึ้นมองเจ้านายทั้งที่ปากยังคงครอบครองแก่นกายของเขาอยู่ ดวงตาของเธอปรือฉ่ำไปด้วยแรงอารมณ์ ริมฝีปากที่ครอบงำอยู่นั้นบวมเจ่อแดงระเรื่อจากการเสียดสี ภาพนั้นมันช่างยั่วยวนและกระตุ้นอารมณ์ดิบในตัวพีทให้พุ่งถึงขีดสุด

เขาทนไม่ไหวอีกต่อไป พีทละมือจากคีย์บอร์ด เอื้อมลงไปใต้โต๊ะ สอดมือเข้าไปในกลุ่มผมนุ่มของเธอ จับยึดศีรษะของเธอไว้มั่น แล้วเริ่มเป็นฝ่ายสวนสะโพกกระแทกท่อนเอ็นเข้าใส่ปากของเธอตามแรงอารมณ์

"ซี๊ดดด... ไลลา... ผมจะ... ไม่ไหวแล้ว..."

ไลลารู้หน้าที่ดี เธอไม่ได้ขัดขืนแรงกระแทกนั้น แต่กลับเผยอปากรับและใช้คอหอยรองรับความรุนแรงของเขาอย่างเต็มใจ ลิ้นของเธอยังคงทำงานอย่างหนัก ตวัดเลียส่วนหัวหยักทุกครั้งที่เขาถอนตัวออกเกือบสุด และดูดรัดแน่นทุกครั้งที่เขากระแทกสวนเข้ามา

สะโพกสอบของพีทกระตุกเกร็งถี่รัว ความเสียวซ่านแล่นปราดจากปลายเท้าขึ้นสู่สมองเหมือนกระแสไฟฟ้าแรงสูง เขาเกร็งหน้าท้องจนเป็นลอนแข็ง ขยับเอวซอยกระหน่ำเข้าใส่โพรงปากนุ่มอย่างบ้าคลั่ง

"อา... ไลลา... จะออกแล้ว... จะแตกแล้ว!"

"อื้อออ... อึก!"

เสียงครางสุดท้ายของพีทดังลั่นห้อง พร้อมกับร่างกายที่กระตุกเกร็งอย่างรุนแรง เขากดศีรษะของไลลาแนบชิดกับหน้าขา ปลดปล่อยธารน้ำรักสีขาวขุ่นข้นคลั่กพุ่งฉีดเข้าไปในโพรงปากของเธออย่างรุนแรง

แรงฉีดพ่นของน้ำกามกระทบเข้ากับผนังคอหอยของไลลา เธอหลับตาพริ้ม รับรู้ถึงรสชาติคาวหวานและความอุ่นร้อนของของเหลวแห่งชีวิตที่ทะลักทลายออกมาไม่หยุดหย่อน มันเยอะมากจนล้นทะลักออกมาที่มุมปาก ไหลย้อยลงมาตามคางมน

แต่ไลลาไม่ยอมให้มันเสียของแม้แต่หยดเดียว เธอกลืนกินน้ำรักระลอกแล้วระลอกเล่าลงสู่ลำคออย่างว่าง่าย ลิ้นของเธอยังคงทำหน้าที่กวาดต้อนทำความสะอาดส่วนหัวที่ยังคงกระตุกตุบๆ อยู่อย่างแผ่วเบา เพื่อรีดเค้นน้ำหยดสุดท้ายออกมาให้หมด

พีททิ้งตัวพิงพนักเก้าอี้อย่างหมดแรง หอบหายใจตัวโยน เหงื่อซึมตามขมับ เขาหลับตาลงซึมซับความสุขสมที่เพิ่งได้รับ ค่อยๆ ปล่อยมือจากศีรษะของเธอ

ไลลาค่อยๆ ถอนริมฝีปากออกจากท่อนเนื้อที่เริ่มอ่อนตัวลง เสียง จ๊วบ สุดท้ายดังขึ้นเมื่อเธอจูบปิดงานที่ส่วนปลาย เธอใช้ลิ้นเลียทำความสะอาดคราบน้ำรักที่เลอะอยู่รอบๆ ริมฝีปากและคางของตัวเอง ก่อนจะกลืนลงคอไปจนหมดเกลี้ยง

เธอค่อยๆ ขยับตัวคลานออกมาจากใต้โต๊ะ สภาพผมเผ้ายุ่งเหยิงเล็กน้อย ใบหน้าแดงก่ำและริมฝีปากบวมเจ่อ แต่แววตายังคงฉายแววขี้เล่นและพึงพอใจในผลงาน

ไลลาลุกขึ้นยืน จัดเสื้อผ้าและผมเผ้าให้เข้าที่ ก่อนจะหยิบกระดาษทิชชูมาเช็ดทำความสะอาดบริเวณหน้าขาให้เจ้านายอย่างเบามือ แล้วจัดการรูดซิปและติดตะขอกางเกงให้เขาจนเรียบร้อย

พีทลืมตาขึ้นมองเธอ สายตาเต็มไปด้วยความเอ็นดูและพึงพอใจ "ขอบใจนะไลลา... สะอาดเอี่ยมเลย"

แม่บ้านสาวยิ้มกว้าง แลบลิ้นเลียริมฝีปากตัวเองอีกครั้งราวกับจะย้ำเตือนถึงรสชาติเมื่อครู่

"สะอาดแล้วค่ะเจ้านาย... ถ้ามีฝุ่นตรงไหนอีก เรียกใช้ไลลาได้ตลอดเลยนะคะ" เธอขยิบตาให้เขาหนึ่งที ก่อนจะหันไปหยิบไม้ขนไก่และเดินกลับไปปัดฝุ่นที่ชั้นหนังสือต่อ ฮัมเพลงเบาๆ ในลำคออย่างอารมณ์ดี ทิ้งให้พีทนั่งปรับลมหายใจอยู่ที่โต๊ะทำงาน พร้อมกับความรู้สึกที่ว่า... วันนี้งานคงเดินได้ไวกว่าปกติแน่นอน

แต่เขาก็รู้ดีว่า การทำความสะอาดของไลลายังไม่จบแค่นี้... เพราะกระจกในห้องนั่งเล่นดูเหมือนจะเริ่มมัวๆ ขึ้นมาแล้วสิ.