ระบบร้านค้าในวันสิ้นโลก

        บทที่ 120

        สังหารมอนสเตอร์ระดับเอ

        การโจมตีอาจกระแทกเข้าใส่ร่างกายของมอนสเตอร์ขนาดใหญ่บริเวณด้านหน้าอย่างเต็มๆกระแสของสายฟ้าที่ก่อกำเนิดขึ้นมาจากเวทย์สายฟ้าแทรกแซงเข้าไปภายในร่างกายของมัน

        แม้ว่าก็ทั่วทั้งร่างกายของมันจะต้านทานสิ่งที่เรียกว่าการโจมตีจากภายนอกแต่ในตอนนี้เมื่อมันโดนการโจมตีของเวทย์สายฟ้าที่ทะลวงเข้าไปภายในผิวหนังมันเองก็ไม่สามารถต้านทาน

        ร่างของมอนสเตอร์ขนาดใหญ่บริเวณด้านหน้าเคลื่อนไหวช้าลงหลังจากที่โดนการโจมตีเข้าไป

        ในตอนนี้ร่างกายของมันแทบจะหยุดนิ่งและไม่สามารถขยับได้เป็นเพราะว่าโดนการโจมตีของเดย์

        เดย์ยกยิ้มขึ้นที่มุมปากหลังจากมองเห็นว่าการโจมตีของตนเองนั้นได้ผล 

        เดย์มองไปยังจุดบอดของมันที่อยู่บริเวณใบหน้า

        สำหรับเจ้าอสรพิษตัวนี้แล้วที่เป็นมอนสเตอร์ขนาดยักษ์มันมีความแข็งแกร่งทั่วทั้งร่างกายเพราะว่าร่างกายของมันถูกห่อหุ้มด้วยเกล็ดแข็งหนา

        แต่ว่าบริเวณใบหน้าของมันไม่มีอะไรป้องกันเลยแม้แต่น้อยนั่นเป็นจุดที่สามารถโจมตีได้ง่ายดายที่สุด

        “ ในตอนนี้มันโดนควบคุมร่างกายของมันเอาไว้หมดแล้วร่างกายของมันลงไปใต้พื้นดินคนพวกนี้สามารถทำให้มันเคลื่อนไหวได้ช้าลง” 

        “ ไม่เพียงเท่านั้นร่างกายยังโดนความสามารถของเวทย์สายฟ้าทำให้มันเคลื่อนที่ได้ช้าลงไปอีก”

        “ ในตอนนี้เจ้าสิ่งมีชีวิตที่อยู่บริเวณด้านหน้ามันอยู่ในสภาพที่แทบจะหยุดนิ่งและก็ไม่สามารถตอบโต้กับมาได้”

        เดย์พุ่งทะยานไปอย่างรวดเร็วเขาใช้ร่างกายของตนเองถามการเคลื่อนที่ไปบริเวณด้านบนร่างกายขนาดใหญ่ของเจ้าอสรพิษขนาดยักษ์

        ร่างกายของเขาเคลื่อนที่ขึ้นไปจนถึงบริเวณส่วนหัวของมันที่อยู่บริเวณด้านหน้า

        เมื่อขึ้นไปอยู่บริเวณส่วนหัวของเดย์ยกดาบของตนเองขึ้นมา “สกิลเวทย์เปลวเพลิง ประดิษฐ์เวทย์ ”

        “ ดาบเปลวเพลิง ”

        ดาบภายในมือของเขามันถูกห่อหุ้มด้วยเปลวเพลิงเปลวเพลิงกำลังลุกไหม้

        เดย์ใช้ดาบที่ห่อหุ้มด้วยเปลวเพลิงของตนเองโจมตีใส่ร่างกายของเจ้าอสรพิษที่อยู่บริเวณด้านหน้า

        ดาบภายในมือทำการระดมฟันใส่ร่างกายของเจ้าอสรพิษที่อยู่บริเวณด้านหน้าอย่างรวดเร็ว

        “ ฉึก!!! ฉึบ!!! ฉึก!!! ”

        เขาเลือกฟันเข้าที่บริเวณส่วนหัวของมันที่เป็นส่วนที่มีการป้องกันต่ำที่สุดและดูเหมือนว่ามันจะสามารถได้ผล

        การโจมตีพวกนั้นโจมตีเข้าไปบริเวณส่วนหัวของมันร่างกายของเจ้าสิ่งมีชีวิตบริเวณด้านหน้าส่งเสียงกรีดร้องอย่างเจ็บปวด

        ทั่วทั้งร่างกายของมันเจ็บปวดกับการโจมตีที่มั่นได้รับมันพยายามดิ้นไปมาเพื่อสลัดมนุษย์ที่อยู่บริเวณศีรษะของมันให้หลุดออกไปแต่ก็ไม่สามารถทำได้

        เดย์ระดมฟันใส่ร่างกายของมันอย่างต่อเนื่องร่างกายของเจ้าสิ่งมีชีวิตที่อยู่บริเวณด้านหน้ามันก็เริ่มบาดเจ็บมากขึ้นเลือดสีแดงกระจายออกมาจากบาดแผลของมัน

        เดย์ยกฝ่ามือของตนเองขึ้นมาเขาปลดปล่อยพลังเวทย์จำนวนมากพลังเวทย์ที่ห่อหุ้มเปลวเพลิงขนาดใหญ่

        การที่เขาปลดปล่อยพลังเวทย์ออกมาและปลดปล่อยการโจมตีแบบนี้ทำให้พวกที่อยู่บริเวณรอบๆต่างพากันแสดงใบหน้าที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจ

        พวกเขากำลังจ้องมองด้วยความตกตะลึงกับสิ่งที่มันปรากฏบริเวณด้านหน้าในตอนนี้

        พวกมันแทบไม่อยากเชื่อสายตาของตัวเองเลยด้วยซ้ำว่าสิ่งที่มันเองพบเห็นอยู่บริเวณด้านหน้านั้นจะเป็นความจริง

        พวกนักผจญภัยพวกนี้ไม่ใช่นักผจญภัยระดับล่างมันเป็นนักผจญภัยระดับเอแล้วก็บีแต่ว่าสิ่งที่พวกมันมองเห็นก็คือคนคนนั้นสามารถใช้เวทย์ได้และก็สามารถโจมตีระยะประชิดได้

        แม้ว่าจะไม่เข้าใจอะไรมากนักแต่ว่ากฎเกณฑ์ของสกิลแล้วโลกใบนี้มันจะถูกกำหนดเอาไว้โดยอาชีพหลัก

        โดยสกิลที่เรียกว่าสกิลหลักๆมันจะเป็นตัวกำหนดกฎเกณฑ์ว่าสกิลหรือความสามารถของคนคนนั้นจะมีความสามารถโดดเด่นในด้านการโจมตีระยะใกล้หรือไกล

        ถึงแม้ว่าจะมีพวกสกิลหลักชนิดพิเศษอย่างเช่นพวกนักดาบเวทย์ที่มีสิ่งที่แตกต่างออกไปก็คือสามารถโจมตีระยะไกลได้และก็สามารถใช้เวทมนตร์ได้ก็เถอะ

        แต่ว่าพวกนักดาบเวทย์เองก็มีขีดจำกัดในการใช้เวทมนตร์ไม่ใช่สามารถใช้เวทมนตร์ได้ในหลากหลายรูปแบบ

        นั่นคือสิ่งที่ทำให้พวกมันกำลังตกตะลึงกับสิ่งที่ตนเองพบเห็นบริเวณด้านหน้า

        มันไม่เคยพบเห็นว่าจะมีพวกนักผจญภัยคนไหนสามารถใช้ถังความสามารถในด้านเวทมนตร์ได้อย่างสมบูรณ์แบบและก็มีความสามารถในด้านการโจมตีระยะไกลได้สมบูรณ์แบบขนาดนี้

        เดย์ระเบิดพลังอย่างบ้าคลั่งทั้งดาบภายในมือของเขาและก็ทั้งฝ่ามือที่ปล่อยเวทย์ออกมาอย่างต่อเนื่องระดมโจมตีใส่สิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้าอย่างไม่หยุด 

        “ ตูม!!!! ฉึบ!!! ตูม!!!! ฉึบ!! !ตูม!!!!ฉึบ!!! ตูม!!!! ฉึบ!!! ”  เสียงโจมตีดังขึ้นอย่างต่อเนื่องอยู่สักพักใหญ่ๆ

        หลังจากที่ผ่านมาสักพักร่างกายของเจ้าอสรพิษขนาดใหญ่บริเวณด้านหน้ามันก็ค่อยๆร่วงหล่นลงมาอย่างช้าช้า

        ร่างกายของมันรุ่นหล่นลงมากระแทกกับพื้นจนกลายเป็นเสียงดังสนั่นหวั่นไหว

        “ ตูม!!! ”เสียงดังสนั่นหวั่นไหวมันปรากฏขึ้นพร้อมกับข้อความจากระบบที่ปรากฏขึ้นมาบริเวณด้านหน้า

        [ ระบบ :ยินดีด้วยท่านสามารถสำคัญมอนสเตอร์ได้สำเร็จได้รับ SP ทั้งหมด250 หน่วย ]

        ข้อความนั้นปรากฏขึ้นมาบริเวณด้านหน้าหลังจากที่เขาสามารถสังหารศัตรูที่อยู่บริเวณด้านหน้าได้สำเร็จ

        เดย์แสดงท่าทางเหนื่อยหอบหลังจากที่เขาลงมือสังหารเจ้าศัตรูที่อยู่บริเวณด้านหน้าได้สำเร็จเรียบร้อยแล้ว

        ร่างกายของเขายืนอยู่บริเวณบนร่างกายของเจ้าอสรพิษขนาดร่างกายของเจ้าอสรพิษขนาดยักษ์ค่อยๆแตกออกอย่างช้าๆมันค่อยๆกลายเป็นพลังเวทย์หลอมรวมกันและกลายเป็นหินเวทย์ขนาดใหญ่

        เจ้านี่คือหินศิลาเวทย์มนตร์สิ่งที่มันจะปรากฏขึ้นหลังจากที่สามารถสังหารพวกมอนสเตอร์ระดับสูงได้

        มันเป็นของที่สามารถนำเอาไปใช้ทำอาวุธได้และก็ยังมีราคาสูงภายในท้องตลาด

        เดย์มองไปยังหินศิลาเวทย์มีขนาดใหญ่เทียบเท่ากับก้อนหินขนาดยักษ์เดย์คิดในใจของตนเองหลังจากมองเห็นแบบนั้น “ศิลาเวททั้งขนาดของมันและก็ความบริสุทธ์มันจะขึ้นอยู่กับระดับพลังของมอนสเตอร์ตัวนั้น”

        “ การที่มันมีขนาดใหญ่ขนาดนี้และมีพลังเวทย์บริสุทธิ์สูงขนาดนี้แสดงให้เห็นว่ามอนสเตอร์ตัวนี้เป็นมอนสเตอร์ที่แข็งแกร่ง” 

        “ โชคดีจริงๆที่ทำการพัฒนาความสามารถของตนเองโดยใช้แต้มพอยท์นับหมื่นการพัฒนาไม่เช่นนั้นคงจะไม่สามารถเอาชนะมันได้อย่างแน่นอน

        เควสระดับตำนานก่อนหน้านี้เคยให้แต้มพลอยของเขาจำนวนมหาศาลเขาใช้มันทั้งหมดกับการพัฒนาร่างกายทำให้ตอนนี้กลายเป็นว่าระดับพลังภายในร่างกายของเขามันเพิ่มสูงขนาดที่สามารถเอาชนะบอสเตอร์ระดับเอได้

        จากที่สามารถสังหารมอนสเตอร์ระดับเอได้สำเร็จดวงตาของเขาหันไปมองบริเวณรอบๆ

        เขาลืมไปเสียสนิทเลยว่าบริเวณนี้มันมีผู้ที่อยู่ภายในบริเวณนี้ด้วย

        เมื่อมองไปก็พบเห็นว่าคนพวกนั้นกำลังแสดงแววตาที่เต็มไปด้วยความตกตะลึงจ้องมองมาที่เขา

        ภายในแววตาของพวกมันบ่งบอกให้ล่วงรู้ได้ในทันทีเลยว่าพวกมันเต็มไปด้วยคำถามมากมายที่อยากจะถามออกมา

        เดย์คิดภายในใจของตนเองอย่างรวดเร็วหลังจากมองเห็นพวกมันแสดงใบหน้าและแววตาแบบ” เวรแล้วไง!!! ลืมไปเสียสนิทเลยว่าตรงนี้มีคนอยู่ 

        “ แววตาของคนพวกนั้นล่วงรู้ในทันทีเลยว่าพวกมันกำลังสงสัย”

        “ แล้วตัวของเราจะทำการตอบกลับไปยังไงดี ”เดย์ก็รู้ดีว่าพลังของเขาและระดับพลังของเขามันแตกต่างจากคนธรรมดาทั่วๆไปแม้กระทั้งคนภายในโลกใบนี้ก็ด้วย

        ดวงตาของเขาจ้องมองไปที่พวกที่อยู่บริเวณด้านหน้าในตอนนี้ภายในใจกำลังพยายามคิดหาคำตอบว่าจะเอาอย่างไรดีและจะหาคำตอบได้มาให้กับพวกมัน

        ชายคนที่ถือหน้าไม้ยกหน้าไม้ของตนเองขึ้นมาชี้ตรงใส่เดย์พูดขึ้นด้วยใบหน้าที่สงสัย“ แกเป็นใครกันแน่!!! ”

        จบบท