“แล้วนี่อาพรหอบส้มมาจากไหนเยอะแยะคะเนี่ย มีแต่ลูกสวย ๆ ทั้งนั้นเลย”
เมื่อมองตะกร้าผลไม้ที่ผู้เป็อานำมาฝากก็เห็นผลส้มกองอยู่ในตะกร้าประมาณ 20 ลูกได้ ดวงตาของคนที่ชอบทานส้มลุกวาวเป็ประกาย น้ำผึ้งมองส้มสายน้ำผึ้งในตะกร้าราวกับจะกลืนมันลงไปทั้งเปลือกให้ได้เสียตอนนี้
“พ่อเลี้ยงภูผาให้มาน่ะ นี่! พ่อเลี้ยงภูผาน่ะใจดีมากเลยนะ”
เมื่อคำว่า ‘พ่อเลี้ยงภูผา’ เปล่งออกมาจากปากของพรนับพัน น้ำผึ้งก็พยักหน้าเบา ๆ สื่อว่าพอคุ้นชื่อคนที่ถูกกล่าวถึงอยู่บ้าง
พรเล่าคุณงามความดีของพ่อเลี้ยงภูผาให้หลานสาวฟังั้แ่บ่ายคล้อย เมื่อถึงเวลาสี่โมงเย็นน้ำผึ้งก็เข้าบ้านไปหุงหาอาหาร บนแคร่ใบเก่าจึงเหลือเพียงสองพี่น้องที่กำลังนั่งพูดคุยกันด้วยบรรยากาศเคร่งเครียด
“นี่พร พี่ถามตรง ๆ นะ เธอคิดอะไรอยู่”
นับั้แ่พรอ้าปากคุยโวถึงพ่อเลี้ยงคนใหม่ของไร่ภูตะวัน พันเอกก็ยิ่งเอะใจกว่าเดิม ไหนจะสายตาที่น้องสาวมองลูกสาวราวกับแม่สื่อแม่ชักมองว่าที่เ้าสาวอีก ใช่ว่าพันเอกจะไม่รู้ว่าน้องสาวของตนนั้นเป็คนอย่างไร กี่คนต่อกี่คนแล้วที่พรเป็แม่สื่อให้...ดูตัวให้จนได้ออกเรือนไปกับผู้ลากมากดี ทว่าพันเอกไม่ได้้าให้เป็เช่นนั้น น้ำผึ้งจะต้องได้เลือกทุกสิ่งทุกอย่างที่จะเข้ามาในชีวิตจากการตัดสินใจของเธอเอง ไม่ใช่จำใจรับบางอย่างเข้ามาในชีวิตเพียงเพราะจนตรอก
“คิดอะไร้~ ฉันไม่ได้คิด...พะ...พี่ถามอะไรของพี่เนี่ย!”
“เอาเถอะ เธอไม่ยอมรับก็ช่างเถอะ เธอเองก็รู้ดีแก่ใจนั่นแหละ แต่จำไว้อย่างหนึ่งนะ พี่จะไม่มีวันปล่อยให้น้ำผึ้งทำตามที่เธอ้า”
น้องสาววัย 55 เงียบเสียงลงเมื่อได้ฟังคำคัดค้านจากพี่ชาย เธอเบือนหน้าไปทิศอื่นเพื่อหลบสายตารู้ทันของอีกฝ่าย
“งั้นถ้าไม่มีอะไรแล้วฉันไปดูหลานทำอาหารก่อนนะ เรียนอยู่กรุงเทพฯ คงไม่ค่อยได้เข้าครัว ไม่รู้ว่าฝีมือจะยังดีอยู่หรือเปล่า”
ก่อนจะตีมึนแล้วเดินฉับ ๆ อ้อมไปเข้าประตูห้องครัวหลังบ้าน
“เออ! ตีมึนเข้าไป! น้องสาวฉันนี่มันประเสริฐจริง ๆ เลย! ไม่ทันไรก็จะหาผัวให้ลูกฉันแล้ว!”
พันเอกะโไล่หลังหวังให้พรได้ยิน และหวังอย่างยิ่งว่าลูกสาวของเขาจะได้ยินด้วย ทว่าน้ำผึ้งกลับไม่ได้ยินเสียงแทรกใด ๆ เลยนอกจากเสียงผัด ‘ฉ่า!’ ในกระทะ
'ข้าวซอย'
“วันนี้ทำเมนูอะไร ไหนอาดูหน่อยซิ”
หญิงร่างจ้ำม่ำเดินเข้ามาประกบข้าง วาดแขนโอบไหล่อิ่มของหลานพลางชะโงกดูอาหารในกระทะอย่างสนอกสนใจ
“ทำข้าวซอยไก่ค่ะ”
คนที่อยู่หน้าเตากำลังผัดหัวกะทิให้เข้ากับพริกแกงอยู่อย่างใจเย็น ความตั้งใจทำอาหารให้พ่อและอาทานถูกส่งผ่านทางแววตาและสีหน้าจนหมดสิ้น พรเห็นดังนั้นก็เข้าทางแผนการของเธออย่างเหมาะเจาะ ผู้หญิงที่มีความเป็แม่ศรีเรือนเพียบพร้อมด้วยการศึกษาขนาดนี้ใช่ว่าจะหาได้ง่าย ๆ ในยุคนี้ แม้จะมีจุดด่างพร้อยที่เกิดมาจนก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่หลวงอะไร คงไม่ยากหากพรจะดันให้น้ำผึ้งขึ้นไปเป็นายหญิงคนใหม่ของไร่ภูตะวัน
“นี่ หลานยังไม่ได้ไปสมัครงานที่ไหนใช่ไหม ่ปิดเทอมนี้สนใจไปทำงานที่ไร่ภูตะวันไหม เดี๋ยวอาบอกพ่อเลี้ยงไว้ให้”
“สนใจค่ะ อาพรแสนดีกับฉันตลอดเลย แล้วต้องเริ่มงานวันไหนเหรอคะ ฉันจะได้เตรียมตัวทัน เผื่อ...พ่อเลี้ยงนั่นเป็คนดุ”
“วันเริ่มงานเดี๋ยวอามาบอกอีกทีจ้ะ แล้วก็นะ พ่อเลี้ยงไม่ดุหรอก~ แกเป็คนใจดีแถมมีน้ำใจ~ อาว่านะ แกน่าจะเอ็นดูน้ำผึ้งมากทีเดียว”
แม่ครัวสาวหันมาพยักหน้าพร้อมกับตอบรับคำชวนของผู้เป็อา เธอดีใจมากที่จะได้ลองทำงานในไร่ผลไม้เพราะปิดเทอมปีที่ผ่าน ๆ มานั้นทำงานพาร์ตไทม์เพียงที่เดียวคือร้านอาหาร หากได้เปลี่ยนบรรยากาศจากห้องสี่เหลี่ยมมาเป็พื้นที่กลางแจ้งบ้างน่าจะดีไม่น้อย
น้ำผึ้งพูดคุย ยิ้มและหัวเราะร่าไปกับคุณอาของเธอด้วยความจริงใจ หารู้ไม่ว่าเมื่อเข้าไปทำงานในไร่ภูตะวันแล้วจะต้องเจอกับอะไรบ้าง
ฟินรวดเดียวจบ เชิญเลือกตำebookกันได้เลยจ้า ????
MEB????
https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiNTE3MTIwNSI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjIxMTQwOCI7fQ
ปิ่นโต????
https://pintobook.com/ebooks/64cab3b7805698fec56d25f9
เด็กดี ????
https://dekd.co/w/e/8921
Arn book ????
https://arnbook.com/sweet-honey-%E0%B8%A1%E0%B8%98%E0%B8%B8%E0%B8%A3%E0%B8%AA%E0%B8%89%E0%B9%88%E0%B8%B3%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81-2
นายอินทร์ ????
http://writer.naiin.com/Book/Edit/13717
3K
