
....6 เดือนผ่านไป องค์ชาย 13 จ้าวหานเฟิงตั้งใจมาก เขาเชื่อฟังหลินเซียนทุกอย่าง ไม่ว่าจะต้องฝึกหนักทรมานแค่ไหน เขาไม่เคยงอแง ไม่เคยร้องไห้ แววตาลึกๆข้างในช่างเย็นเฉียบสมชื่อของเขาจริงๆ (หาน = ความหนาว, เย็นยะเยือก ส่วนเฟิง = ลม, สายลม)
ซึ่งหลินเซียนเด็ดผลอวิ๋นฮวาจากต้นใหม่ที่ปลูก(เจ้าเสี่ยวหมิงช่วยเร่งการเติบโตและเร่งให้ออกผลทุกวันๆ) มาให้ตัวเขาและองค์ชายลูกศิษย์กินทุกวัน ๆ เพื่อเพิ่มพลังปราณ แถม 1 เดือนหลังมานี้ต้นอวิ๋นฮวาใหม่ซึ่งกำเนิดจากการได้พลังวารีสวรรค์ มันได้บานดอกเป็นครั้งแรก ดอกของมันมี 5 กลีบที่สวยงามและเปล่งแสงสว่างไปทั่ว ดูก็รู้เลยว่าไม่ใช่ดอกไม้ธรรมดา
หลินเซียนถามเถ้าแก่เจ้าของร้านยาพบว่ามันเป็นของหายากกว่าผลอวิ๋นฮวามากๆ 100 ปีจะออกดอกสักครั้ง สรรพคุณของมันดีกว่าผลอวิ๋นฮวาถึง 100 เท่า วิธีใช้คือให้เด็ดกินสดๆเลย ซึ่งหลินเซียนแบ่งให้องค์ชาย 3 กลีบและเขา 2 กลีบ แต่องค์ชายคืนให้เขา 1 กลีบขอรับแค่ 2 กลีบ
องค์ชายผู้นี้ก็ไม่ธรรมดา นอกจากใจเด็ดเดี่ยวมุ่งมั่นแล้ว เขายังถือว่าเป็นอัจฉริยะในหมู่อัจฉริยะ ด้วยอายุแค่นี้เขาบรรลุปราณพื้นฐานขั้นต้นตั้งแต่ก่อนมาเรียนแล้ว พอเรียนกับหลินเซียนแค่ 6 เดือนนี้เขาก็บรรลุไปถึงขั้นกลางได้อย่างรวดเร็ว ซึ่งหลินเซียนทึ่งมากๆ
"ท่านเก่งมากองค์ชายจ้าวหานเฟิง ตอนสมัยเรียนสำนักข้ายังต้องใช้เวลาถึง 4 ปีกว่าจะบรรลุเท่ากับท่านตอนนี้"
"โปรดเรียกข้าว่าหานเฟิงเถิดท่านอาจารย์"
หลินเซียนฟังมาหลายครั้งแล้ว แต่เขาก็ยังคงเกรงใจองค์ชายอยู่ดี องค์ชายผู้มีฐานะสูงส่ง คนอย่างเขาซึ่งเป็นเพียงลูกชาวบ้านที่ยากจน ช่างต่างชั้นกันนัก
"แล้วเมื่อไหร่ท่านอาจารย์จะฝึกให้บรรลุหยวนอิง?"
หลินเซียนทำหน้าเก้ๆกังๆ
"เอ่อ......สมัยข้าอยู่ที่สำนัก ไม่มีเซียนระดับหยวนอิงเลย ในหอตำราที่นั่นมีหนังสือมากมาย แต่กลับไม่มีเล่มใดเขียนเรื่องการฝึกให้บรรลุหยวนอิงเลย"
องค์ชายทำหน้าครุ่นคิด
"ท่านกำลังหมายถึงว่า ต้องมีเซียนหยวนอิงแนะนำใช่หรือไม่?"
หลินเซียนตอบด้วยสีหน้ากังวลเล็กน้อย
"มันก็ใช่ส่วนหนึ่ง ถ้ามีคนแนะนำจะดีมาก แต่พอไม่มีข้าก็ต้องงมหาวิธีไปเรื่อยๆจนกว่าจะเจอนั่นแหละ"
"เซียนหยวนอิงในแคว้นเราก็มีเพียง 4 คน...ไม่สิ 5 คนเท่านั้น แต่ละคนไม่ใช่จะเข้าหาได้ง่ายๆ เป็นระดับบรรพจารย์สำนักใหญ่ๆทั้งนั้น"
องค์ชายพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "ถ้าอย่างนั้นข้าช่วยท่านเอง"
แล้วองค์ชายก็ปรบมือ ทันใดนั้นพวกทหารก็พานักพรตชราชายหญิงคู่หนึ่งเดินเข้ามาหา พื้นใต้เท้าของนักพรตมีปราณสีขาวและสีดำ
"นักพรตหยินหยาง!" หลินเซียนจำพวกเขาได้เพราะเคยเจอที่งานประมูลแหวน
นักพรตชราทั้งคู่ทำความเคารพองค์ชาย
องค์ชายหันหน้าพูดไปทางสองนักพรต "พวกท่านจงสอนทุกอย่างที่รู้เกี่ยวกับหยวนอิงให้อาจารย์ข้า ห้าม!หมกเม็ดมีความลับเด็ดขาด!"
นักพรตทั้งคู่พยักหน้า หลินเซียนสังเกตุเห็นแววตาที่ไม่ปกติของทั้งคู่ ราวกับมีความหวาดกลัวอะไรซ่อนอยู่ในนั้น
อะไร? ที่ทำให้นักพรตหยวนอิงผู้ยิ่งใหญ่ กลัวเด็กคนนี้?
ทหารหรือ? พวกเขาแค่สะบัดแส้ทหารทั้งหมดก็ตายเกลื่อนแล้ว
หลินเซียนแอบซ่อนความสงสัยนั้นไว้ในใจ...
.....องค์ชายให้ท่านนักพรตชายยืนอธิบาย โดยมีหลินเซียนและองค์ชายนั่งขัดสมาธิฟังอยู่บนพื้นหญ้าหน้าบ้าน
"วิญญาณแรกกำเนิด คือการฟักออกจากแก่นปราณ แล้วแต่ว่าเซียนผู้นั้นฝึกวิชาอะไรพลังปราณแบบไหน หากเขาส่งพลังนั้นใส่แก่นปราณเรื่อยๆอย่างสม่ำเสมอเหมือนแม่ไก่ที่ฟักไข่ ถึงจุดๆหนึ่งมันก็จะกระเทาะแก่นปราณออกมาเป็นวิญญาณแรกกำเนิดอันนั้น
เซียนหยวนอิงในแคว้นจ้าวและหลายๆแคว้นบริเวณนี้ก็มี วิญญาณแรกเกิดเซียนสวรรค์ ทารกวิญญาณปีศาจ ...มาร ...อสูร ...สัตว์เทวะ ...ธาตุไฟ ...ธาตุลม ...ธาตุทอง "
"อ้อ! มีผู้อาวุโสหยวนอิงท่านหนึ่งได้วิญญาณแรกกำเนิดที่แปลกมาก นั่นคือ ทารกวิญญาณดาบ ซึ่งไม่เคยมีบันทึกมาก่อนว่าอาวุธจะกลายเป็นวิญญาณแรกกำเนิดได้ด้วย"
"แต่....สิ่งที่น่ากลัวคือปราการด่านแรกก่อนจะฟักออกจากแก่นปราณนั่นคือด่านจิตมาร" นักพรตหญิงพูดแรก
"จิตมาร ข้าเคยเจอเสียงของมันตอนบรรลุแกนปราณ" หลินเซียนพูดแทรก
"นั่นยังธรรมดา แต่ถ้าเป็นหยวนอิงแล้วมันจะมาเป็นตัวตนเลย เป็นจิตมารของตนเอง"
"มีน้อยคนมากที่จะผ่านมันได้ เพราะนั่นเท่ากับเขาสามารถเอาชนะตัวเองได้ ซึ่งคนทั่วไปทำไม่ได้"
"และนี่คือสาเหตุที่เซียนระดับหยวนอิงมีน้อยมากๆ"
"แล้วพวกท่านผ่านได้ยังไง?" องค์ชายถาม
"สำหรับพวกข้าบวชเป็นนักพรตตั้งแต่เด็ก บำเพ็ญจิตจนสงบอยู่ 500 ปีจนจิตมารเจือจางมาก เลยสามารถผ่านได้"
"แล้ววิญญาณแรกเกิดของพวกท่านล่ะเป็นอะไร?" องค์ชายถามต่อด้วยความสงสัย
นักพรตทั้งสองมองหน้ากันแล้วพยักหน้าส่งปราณเข้าหากันเกิดเป็นลูกปลาสีขาวและสีดำคู่หนึ่งว่ายวนกันเป็นวงกลม พรางพูดว่า
"ลูกปลาไท่จี๋ (ปลาแห่งมหาสมบูรณ์/มหาสภาวะ)"
องค์ชายหันมาหาหลินเซียน
"ท่านอาจารย์หากต้องการสิ่งใด ขอให้ท่านบอกข้า ๆ จะหามาให้ท่านเอง"
หลินเซียนมองหน้าองค์ชาย "ข้ายังไม่มั่นใจเลยว่าวิญญาณเกิดใหม่ข้าจะเป็นอะไร"
องค์ชายพูดตอบ "ท่านอาจารย์มีปราณวารีที่ยิ่งใหญ่ ข้าคิดว่าทารกวิญญาณของท่านจะเป็นธาตุน้ำ"
"ข้ามีพลังปราณธาตุน้ำก็จริง แต่มีถึง 3 อย่าง วารีสวรรค์ วารีปฐพี และวารียมโลก ข้ายังไม่รู้เลยว่าถึงเวลามันจะฟักออกมาเป็นอะไร?"
องค์ชายรับฟังและครุ่นคิด "งั้นข้าจะช่วยหาสมบัติเซียน สมุนไพรเซียน ที่ช่วยเรื่องผ่านด่านจิตมารให้อาจารย์แทนละกัน"
หลินเซียนรู้สึกขอบคุณองค์ชายลูกศิษย์ แต่เขาก็เหลือบสังเกตุเห็นแววตาที่ไม่ปกติของนักพรตเฒ่าทั้งสอง ที่มีความวิตกบางอย่างออกซ่อนอยู่ในแววตาทั้งคู่...
