ระบบคัดลอกพรสวรรค์ (Your Talent Is Mine) 【จบ】

เล่มที่ 8 บทที่ 211 ความตกใจของตี้หลิง!

        “ใคร?”

        ตี้หลิงอสูรกลืนนภาและหมิงคงตกใจมากมีสัตว์อสูรเข้ามาที่นี่โดยที่พวกมันไม่รู้เลยแม้แต่น้อย?

        มันเป็นใคร?

        วิธีการซ่อนเร้นของมันแข็งแกร่งมากมันต้องไม่ใช่สัตว์อสูรระดับจักรพรรดิทั่วไปแน่

        แต่ตี้หลิงก็ไม่ได้หวาดกลัวความแข็งแกร่งของมันอาจไม่ได้แข็งแกร่งที่สุดในโลกวานรมังกร แต่หากมันต้องการที่จะหลบหนีทั่วทั้งโลกของวานรมังกรจะมีสัตว์อสูรซักกี่ตัวที่สามารถหยุดมันได้

        หมิงคงเปิดใช้งานพรสวรรค์ล่องหนเข้าสู่สถานะล่องหนทันที

        “ล่องหนงั้นหรือ!”

        มุมปากของเย่เทียนยกขึ้น พรสวรรค์ของดวงตาแห่งความเข้าใจของเย่เทียนทำงานทันทีร่างของหมิงคงปรากฏขึ้นในสายตาของเขาอย่างชัดเจน

        “หนามวิญญาณ!”

        เย่เทียนเริ่มโจมตีอีกฝ่ายด้วยพรสวรรค์ทางวิญญาณ

        จิตวิญญาณของเย่เทียนในตอนนี้นั้นแข็งแกร่งมากและวิญญาณของหมิงคงนั้นก็อ่อนแอกว่าเขา หนามวิญญาณของเย่เทียนเป็นพรสวรรค์ระดับสูงสุดแม้ว่าหมิงคงจะมีพรสวรรค์หอกวิญญาณ แต่ถึงอย่างไรมันก็ไม่ใช่พรสวรรค์วิญญาณที่เน้นการป้องกัน

        ดังนั้นหมิงคงจึงไม่สามารถต้านทานหนามวิญญาณของเย่เทียนได้

        “ไม่ดีแล้วการโจมตีทางวิญญาณ!”

        หมิงคงกล่าวออกมาด้วยความหวาดกลัวและปลดปล่อยหอกวิญญาณออกมาโดยไม่รู้ตัวมันพยายามป้องกันการโจมตีทางวิญญาณจากศัตรูที่ไม่รู้จัก

        อย่างไรก็ตาม

        ตูม!

        เสียงระเบิดดังกึกก้อง หอกวิญญาณถูกทำลายโดยหนามวิญญาณและหนามวิญญาณก็ยังคงพุ่งทะลุผ่านวิญญาณของหมิงคงอย่างรวดเร็ว

        เพียงการโจมตีเดียว วิญญาณของหมิงคงก็แหลกสลาย

        เมื่อหมิงคงตาย ร่างของมันก็ล้มลงสู่พื้น

        “นี่…หมิงคงตายแล้ว?”

        ตี้หลิงในตอนนี้รู้สึกหวาดกลัวอย่างแท้จริง

        ด้วยสถานะล่องหนของหมิงคงแทบจะไม่มีสัตว์อสูรตัวไหนที่สามารถมองเห็นร่างของหมิงคงได้ และต่อให้มองเห็น อีกฝ่ายก็ไม่มีทางที่จะสามารถสังหารหมิงคงในการโจมตีเดียวราวกับเป็นเรื่องง่ายเช่นนี้ได้ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการสังหารหมิงคงภายใต้สายตาของมัน การโจมตีที่อีกฝ่ายปลดปล่อยออกมานั้นมันไม่สามารถสัมผัสได้เลยแม้แต่น้อย นี่ยิ่งทำให้มันหวาดกลัวเข้าไปใหญ่!

        โดยไม่ทันตั้งตัว วานรสามตาที่อยู่รอบๆต่างล้มลงทีละตัวและตายไปอย่างไร้ซุ่มเสียง

        เมื่อเห็นฉากนี้ ตี้หลิงก็ตระหนักได้ว่าเย่เทียนมีพรสวรรค์การโจมตีทางวิญญาณที่แปลกประหลาดซึ่งแข็งแกร่งกว่าการโจมตีทางวิญญาณของหมิงคงมาก สัตว์อสูรเช่นนี้น่ากลัวเกินกว่าที่จะต้องเผชิญหน้ากับมัน

        ตูม!!!!

        จิตสำนึกของตี้หลิงตรวจสอบไปทั่วทุกหนทุกแห่งแต่มันก็ไม่สามารถตรวจสอบเย่เทียนได้

        “เจ้าเองก็เป็นอสูรมายาเช่นกัน?”

        ตี้หลิงถาม

        แต่พอคิดไปคิดมา นี่มันไม่ถูกต้องในโลกใบนี้มีสัตว์อสูรมายาอยู่ไม่มากนัก หากอีกฝ่ายเป็นอสูรมายาจริงๆ อีกฝ่ายก็คงไม่สามารถฆ่าหมิงคงในการโจมตีเดียวได้อยู่ดีแล้วมันเป็นใครกันแน่?

        พรึบ!

        เงาร่างหนึ่งปรากฏขึ้นเบื้องหน้ามัน

        คราวนี้เย่เทียนไม่ได้ปลอมตัวเป็นสัตว์อสูรอีกต่อไปแต่ปรากฏตัวในร่างเดิมของเขาแทน

        การปลอมตัวหรืออะไรก็แล้วแต่ตอนนี้มันไม่จำเป็นแล้ว

        ในสายตาของเขา ตี้หลิงไม่มีแม้แต่ความหวังที่จะหลบหนีไปได้นอกจากนี้เขาได้พบศิลาแห่งการรู้แจ้งแล้ว เป้าหมายของเขาสำเร็จแล้ว!

        “เป็นเจ้า!”

        การแสดงออกของตี้หลิงเปลี่ยนไปอย่างมาก

        มันจำเย่เทียนได้ ครั้งหนึ่งมันเคยใช้ทักษะกักขังมิตินอกรอยแยกเพื่อช่วยคิงคองฆ่ามนุษย์ระดับศักดิ์สิทธิ์ผู้หนึ่ง

        ในตอนนั้นมันเห็นกับตาของตัวเองว่าเย่เทียนถูกหอกแทงทะลุจนเสียชีวิตไปแล้ว

        แต่ตอนนี้เย่เทียนกลับปรากฏตัวต่อหน้ามันอีกครั้ง

        มันจะเป็นไปได้ยังไง?

        “สงสัยหรือว่าทำไมฉันถึงยังไม่ตาย?”เย่เทียนยิ้มเยาะ “วันนั้นที่แกฆ่าไปเป็นเพียงแค่ร่างปลอมของฉันเท่านั้นพวกแกคิดจริงๆ หรือว่าจะสามารถฆ่าฉันได้? ถ้าไม่ใช่เพราะวันนั้นฉันกลัวว่าพวกแกจะโจมตีคนอื่นฉันคงไม่ต้องแสร้งว่าถูกฆ่าเพื่อให้พวกแกตายใจ ถ้าฉันคิดจะหลบหนีจริงๆ แล้วล่ะก็ แม้แต่สัตว์อสูรระดับจักรพรรดิอย่างพวกแกไม่มีทางที่จะสามารถตามฉันทัน”

        “ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้นี่เอง!”

        ตี้หลิงเข้าใจในทันที

        จากนั้นมันก็พูดอย่างเย็นชาว่า“เจ้ามาที่นี่เพื่อแก้แค้นพวกเราหรือ? แม้ว่าข้าจะไม่รู้ว่าทำไมเจ้าถึงมีความสามารถของเผ่าอสูรมายาแต่ข้ามีพรสวรรค์ด้านมิติระดับสูงสุด ไม่มีทางที่เจ้าจะสามารถฆ่าข้าได้ในการโจมตีเดียวเหมือนกับหมิงคงหากข้าคิดจะหนี ข้าก็หนีได้ในพริบตา!”

        “แก้แค้นแก?ไม่ ไม่ ไม่ จุดประสงค์ที่ฉันที่มายังโลกของสัตว์อสูรครั้งนี้ก็คือศิลาแห่งการรู้แจ้งเดิมทีฉันก็ไม่ได้ตั้งใจจะสังหารแก เพียงแต่บังเอิญเป็นแกที่มีศิลาแห่งการรู้แจ้งที่ฉันต้องการ!”เย่เทียนอธิบายอย่างใจเย็น

        “ศิลาจารึกแห่งการรู้แจ้งที่แท้เป้าหมายของเจ้าก็คือมัน! ข้าเข้าใจแล้ว ใครบ้างที่จะไม่ต้องการสมบัติที่มหัศจรรย์เช่นนี้!”

        ตี้หลิงรู้สึกกังวลเล็กน้อย

        เย่เทียนสามารถข้ามผ่านรอยแยกมิติระดับ3 ดาวได้ การที่จะทำเช่นนี้ได้อีกฝ่ายต้องมีความแข็งแกร่งขนาดไหนกัน?

        ก่อนหน้านี้ คิงคองได้ส่งข่าวว่ามนุษย์ระดับจักรพรรดิได้เข้าสู่โลกวานรมังกรแล้วในตอนนั้นตัวมันเองยังคงเยาะเย้ยและไม่ได้เชื่อข่าวนี้เลยแม้แต่น้อย

        แต่ตอนนี้ถึงแม้มันจะไม่อยากจะเชื่อก็ต้องเชื่อ

        แน่นอนว่ามีจักรพรรดิมนุษย์เข้าสู่โลกของสัตว์อสูรและเป็นศัตรูของพวกมันซึ่งก็คือเย่เทียน!

        “เช่นนั้นศิลาแห่งการรู้แจ้งเป็นของเจ้าแล้วข้าขอตัวก่อน!”

        ตี้หลิงเอ่ยขึ้นและเตรียมที่จะใช้ทักษะเคลื่อนย้ายพริบตา

        แต่แล้วสิ่งที่มันไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น

        พลังแห่งมิติได้กดทับอากาศและแช่แข็งพื้นที่ทั้งหมดรอบภูเขา

        “กักขังมิติ!”

        ตี้หลิงคุ้นเคยกับความสามารถนี้เป็นอย่างดี

        มันสัมผัสได้ว่าความสามารถในการกักขังมิติของเย่เทียนนั้นแข็งแกร่งกว่ามันมากนอกจากนี้พลังมิติที่เขาปลดปล่อยออกมานั้นยังแฝงไว้ด้วยกลิ่นอายที่มันไม่เคยสัมผัสได้มาก่อน

        “ความลึกลับของมิติ!”

        ร่างกายของตี้หลิงสั่นสะท้าน

        ฝ่ายตรงข้ามมีพรสวรรค์ด้านมิติและบรรลุระดับความลึกลับปลอมแล้วนี่เป็นระดับที่มันใฝ่ฝันถึงมาโดยตลอด!

        อย่างไรก็ตาม

        แม้ว่ามันจะฝึกฝนมาหลายปีก็ไม่สามารถยกระดับพรสวรรค์ด้านมิติของมันให้กลายเป็นระดับลึกลับปลอมได้แต่ตอนนี้มันได้เห็นพรสวรรค์ด้านมิติระดับลึกลับปลอมจากคนอื่น

        “เปิด!”

        ตี้หลิงพยายามใช้พรสวรรค์ด้านมิติของมันเพื่อปลดปล่อยพันธนาการของพรสวรรค์ด้านมิติระดับลึกลับปลอมแต่พรสวรรค์ด้านมิติของมันถูกกดทับอย่างสมบูรณ์ มันไม่สามารถหลุดจากพันธนาการนี้ได้เลย

        พรสวรรค์ด้านมิติของมันไม่ได้ผล!

        หากไม่มีพรสวรรค์ด้านมิติมันก็เป็นเพียงสัตว์อสูรระดับจักรพรรดิทั่วไป แม้แต่หมิงคงสัตว์อสูรมายาระดับศักดิ์สิทธิ์ก่อนหน้านี้ก็สามารถฆ่ามันได้อย่างง่ายดาย

        แล้วตอนนี้มันจะไปสู้กับเย่เทียนได้อย่างไร?

        “ข้าขอร้องอย่าฆ่าข้า ข้ายินดีเป็นสัตว์เลี้ยงของเจ้า!”

        ตี้หลิงรู้สึกหวาดกลัวเป็นอย่างมากมันอ้อนวอนขอความเมตตา และแม้แต่คำพูดที่เสียศักดิ์ศรีอย่างการเป็นสัตว์เลี้ยงมันก็ยังพูดออกมา

        หากเป็นมนุษย์คนอื่น บางทีพวกเขาอาจสนใจที่จะได้รับอสูรระดับจักรพรรดิที่มีพรสวรรค์ด้านมิติระดับสูงสุดแต่เย่เทียนไม่ได้สนใจมันแม้แต่น้อย

        ในตอนแรกเขายินดีที่จะรับสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งเป็นสัตว์เลี้ยงแต่ตอนนี้เขาไม่มีความคิดเช่นนั้น เนื่องจากตี้หลิงเป็นสัตว์อสูรระดับจักรพรรดิ เขาไม่สามารถควบคุมมันได้อย่างสมบูรณ์ในอนาคตมันอาจจะคิดกบฏก็เป็นได้ ต่างกับเสี่ยวจินและเสี่ยวจื่อ จิตใจของพวกมันยังไม่ได้แข็งแกร่งมากนักการกำราบพวกมันไม่เป็นปัญหาอะไร แต่กับอสูรระดับจักรพรรดินั้นต่างกัน

        “ไม่จำเป็นพรสวรรค์ของแกย่ำแย่เกินไป แกไม่มีสิทธิ์จะเป็นสัตว์เลี้ยงของฉัน!”

        เย่เทียนจงใจพูดแบบนี้ออกมา

        ทันใดนั้นหอกวิญญาณเล่มหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขามันเป็นพรสวรรค์ในการโจมตีวิญญาณของหมิงคง

        พรูด

        หอกวิญญาณพุ่งทะลุผ่านวิญญาณของตี้หลิงแต่มันก็เป็นเพียงหอกวิญญาณที่มีระดับสูงเท่านั้น เย่เทียนยังไม่ต้องการให้ตี้หลิงตายเขาจึงไม่ได้โจมตีออกไปอย่างเต็มที่

        แต่ถึงอย่างนั้น วิญญาณของตี้หลิงก็ได้รับความเสียหายอย่างร้ายแรงมันกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด

        “สะกดจิต!”

        เย่เทียนเริ่มสะกดจิตตี้หลิง

        เขาต้องสืบหาข้อมูลบางอย่างจากตี้หลิงนี่เป็นเหตุผลว่าทำไมเขาถึงยังไม่ฆ่าตี้หลิงในทันที

        “ตี้หลิง บอกฉันมาว่าทำไมถึงมีตำนานของมังกรมากมายในโลกวานรมังกรนี้?”

        เย่เทียนถาม

คล้ายกับเรื่องระบบคัดลอกพรสวรรค์ (Your Talent Is Mine) 【จบ】 ที่คุณอ่าน