Precision Bio-Mechanic: เมื่อผมใช้สูตรวิศวกรรมบวกศาสตร์ชี่กงซ่อมระบบร่างกาย

    ตอนที่ 7: โครงข่ายพลังงานกระเพื่อม: เมื่อวิศวกรเปิดหน้างานบำบัดคนทั้งหมู่บ้าน

    หลังจาก 'อัคร' อดีต CEO ใหญ่รอดพ้นจากภาวะความดันโลหิตสูงวิกฤตด้วยศาสตร์ชี่กงวิทยาศาสตร์ของเกริก ข่าวคราวเ๱ื่๵๹นี้ก็แพร่สะพัดออกไปในกลุ่มอดีตพนักงานโรงงานและชาวบ้านในตำบลอย่างรวดเร็วดุจไฟลามทุ่ง 


    เช้าวันเสาร์นี้ บ้านสวนของเกริกที่เคยเงียบสงบกลับแปรสภาพเป็๲ศูนย์ซ่อมบำรุงที่คึกคัก รถยนต์หลายคันจอดเรียงรายริมรั้ว ชาวบ้านนับสามสิบชีวิตนั่งรออยู่บนม้านั่งหินอ่อน บ้างก็มีอาการเข่าบวมฉุเดินกะเผลก บ้างก็หน้าตาหมองคล้ำจากโรคเบาหวานและความดัน ทุกสายตาจับจ้องมาที่วิศวกรเฒ่าราวกับมองหาที่พึ่งสุดท้าย


    "พี่เกริกครับ... ผมประมวลผลดูแล้ว เคสส่วนใหญ่ในหมู่บ้านเรามีพิมพ์เขียวอาการคล้ายป้าเนียนกับพี่อัครเลยครับ" พลเดินเข้ามารายงานพลางส่งกระดาษจดรายชื่อผู้ป่วยให้พี่ชาย "คือระบบไฮดรอลิกส์ขากลับอุดตัน สารพิษในท่อน้ำเหลืองคั่งจนเ๣ื๵๪ข้นหนืด"


    เกริกกวาดสายตามองเพื่อนมนุษย์ตรงหน้า แววตาของเขาเปี่ยมด้วยความเมตตา ทว่าแฝงความจริงจังแบบผู้จัดการโรงงาน "พล... กานต์... จัดแถวให้ทุกคนยืนแยกเท้าเท่าความกว้างหัวไหล่ขยายวงออกไปกลางสนามหญ้า วันนี้เราจะไม่ซ่อมทีละเครื่อง แต่เราจะเปิด ‘โครงข่ายสนามแม่เหล็กชีวภาพระดับระบบ (Systemic Bio-Magnetic Grid)’ เพื่อบำบัดพร้อมกันทั้่งลาน!"


    ชาวบ้านต่างทำตามอย่างงุนงง เกริกเดินออกไปยืนหน้าแถว เขาสูดลมหายใจเข้าลึกตามสูตร 4-2-5-2 จัดระเบียบกระดูกสันหลังให้ตั้งตรง ดึงพลังงานประจุบวกจากชั้นบรรยากาศผ่านลมหายใจเข้าสู่ช่องอก ขับกะบังลมลงต่ำเพื่อดูดน้ำเหลืองส่วนปลายกลับสู่หัวใจ จากนั้นเขาหงายฝ่ามือทั้งสองข้างขึ้น แผ่เหยียดวงแขนออกไปกว้างขวาง


    "ทุกคน... ยกแขนสองข้างขึ้นเหนือศีรษะให้แผ่นหลังตึงเปรี๊ยะ!" เกริกสั่งการเสียงดังฟังชัด "สูดลมหายใจเข้าให้ท้องพองออกกว้างที่สุด... ค้างไว้สองวินาที... จากนั้นวาดแขนลงช้า ๆ ผ่อนลมหายใจออกยาวทางปากจนท้องยุบกิ่ว!"


    เสียงสูดลมหายใจและผ่อนลมยาวของคนสามสิบคนดังประสานกันเป็๲จังหวะหนักแน่น คลื่นความถี่ต่ำจากการหายใจร่วมกันเริ่มส่งผลเหนี่ยวนำ (Resonance) ต่อกันและกัน ทันใดนั้น เกริกก็ขยับฝ่ามือทั้งสองข้างหมุนวนเป็๲วงกลมในอากาศ สติที่ตั้งมั่นขั้นสูงสุดขยายสัญญาณไฟฟ้าชีวภาพในตัวเขาพุ่งทะยานออกไปที่กึ่งกลางฝ่ามือ (จุดเหล่ากง) จนเกิดเป็๲มวลอนุมูลประจุที่หนาแน่นแผ่ซ่านออกไปโอบล้อมชาวบ้านทั้่งสนาม


    "โอ้โฮ... พ่อเกริกเอ๋ย" ยายหมาย หญิงชราอดีตแม่ครัวโรงงานที่ยืนอยู่แถวหน้าสุดอุทานออกมา ร่างกายของหล่อนสั่นสะท้านเล็กน้อย "ทำไมลมหายใจเข้ามันโล่งแปลก ๆ แถมที่หน้าอกกับหน้าแข้งที่เคยปวดบวม มันอุ่นวาบเหมือนมีน้ำร้อน ๆ วิ่งทะลวงผ่านไปเลย"


    "นั่นคือผลจากแรงลอเรนตซ์ที่เกิดจากสนามแม่เหล็กชีวภาพร่วมครับยายหมาย" กานต์ หลานชายที่บัดนี้สวมบทเป็๲ผู้ช่วยผู้เชี่ยวชาญรีบอธิบายภาษาชาวบ้านให้ฟัง "ฝ่ามือของลุงเกริกกำลังปล่อยคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าเข้าไปเปลี่ยนประจุของสารพิษในขารวมถึงตับของทุกคนให้แตกตัว ของเสียที่ข้นเหนียวในท่อน้ำเหลืองเลยคลายตัวลื่นไหลได้ทันที ยายเลยรู้สึกโปร่งเบาขยับขาได้คล่อง"


    ชาวบ้านหลายคนเริ่มส่งเสียงฮือฮา บางคนผิวพรรณเริ่มมีเ๣ื๵๪ฝาดขึ้นมาทันตาเห็น บางคนลองก้าวเดินแล้วพบว่าอาการปวดข้อเข่าลดลงไปกว่าครึ่ง เกริกยิ้มกว้างในใจขณะที่ยังคงวาดมือจัดระเบียบโครงข่ายพลังงานอย่างต่อเนื่อง *‘นี่เป็๲เพียงจุดเริ่มต้นของการเปิดโรงงานซ่อมบำรุงมนุษย์... ตราบใดที่ระบบสายพานแห่งพลังชีวิตนี้ยังหมุนเวียน พลังแห่งการเยียวยาตนเองจะขยายวงกว้างออกไปจนไม่มีโรคร้ายใดขวางกั้นได้อีก!’*