หว่าหวา talk
ฉันทำงานจนลืมเวลาไปเลย เงยหน้ามองนาฬิกาอีกทีก็บ่ายสองแล้ว
"โอ๊ยลืมนัดเฮียเบนอีกแล้ว ตายแน่ๆหว่าหวา" ฉันนึกขึ้นมาได้ ใจไม่ดีเลยเพราะเขาต้องโกรธฉันมากแน่ๆ เื่เมื่อคืนยังไม่เคลียร์เลย
"ตอนเย็นค่อยไปแล้วกัน " ฉันบอกตัวเอง ไปตอนนี้ก็ไม่ได้เพราะงานกองเต็มโต๊ะ
@17.00น
ฉันขึ้นลิฟต์มาที่ชั้นบนสุด เพื่อมาหาเฮียเบน
ก็เจอกับเฮียชินเลขาของเขาพอดี
"อ้าวหว่าหวามาหาบอสเหรอ" เฮียชินถาม คงจะรู้แล้วแหละว่าฉันมาทำไม
" เชิญเลยครับ อยู่ข้างใน "
"ขอบคุณค่ะ " ฉันยิ้มกว้างให้เขา
"โชคดีนะ ตอนนี้อารมณ์ร้อนยังกะไฟ " พูดแบบนี้ท่าไม่ดีแล้วสิ
" จริงเหรอเฮียชิน "
" เข้าไปเถอะ ใจดีสู้เสือไว้น้องสาว " เฮียชินให้กำลังใจ ก่อนที่ฉันจะเดินมาหยุดยืนที่หน้าห้องของประธานบริษัท
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
( เบน talk : หึ ท่าทางจะเป็ยัยตัวแสบแน่ๆ มาจนได้นะหว่าหวา )
ฉันเปิดประตูเข้ามาเจอเฮียเบนนั่งก้มหน้าทำงานอยู่ที่โต๊ะกลางห้องโดยไม่สนใจจะเงยหน้ามองฉันสักนิด อาการแบบนี้มันทำให้ฉันตัวสั่น ใจไม่ดีเลย
"เฮียเบนคะ " ฉันเอ่ยทักทายเขาก่อน ด้วยเสียงเบาๆกล้าๆกลัวๆ
ปัง!!!!!
เขาไม่ตอบ แต่ใช้มือพับแฟ้มเอกสารเสียงดัง จนฉันสะดุ้ง และค่อยๆเงยหน้ามองฉันช้าๆด้วยสายตาอาฆาต โอ๊ย ทำไมต้องชักสีหน้าแบบนี้ด้วยนะ รู้มั๊ยว่ามันน่ากลัวขนาดไหน ก็ฉันงานยุ่งนี่นา
" ออกไปไปจะทำงาน " เขาเอ่ยขึ้นประโยคแรกก็ไล่ฉันอย่างไม่ใยดีแล้ว ทำไงละทีนี้ท่าทางโกรธกว่าเมื่อคืนอีก
“ผิดสัญญากี่ครั้งละหว่าหวา ถ้าทำไม่ได้แล้วพูดทำไม มือถือก็มีไม่ใช่เหรอ ไม่คิดจะส่งข้อความหรือโทรบอกสักคำเหรอ” ฉันไม่รู้จะเถียงอะไรก็ได้แต่เงียบ
“เฮียทำไมไม่โทรหาหว่าหวาละคะ วันนี้งานหว่าหวายุ่งจริงๆ ” ฉันตอบเสียงเบา
(เบน talk : อะไรนะ เธอบอกว่าทำไมผมถึงไม่โทรหาเธองั้นเหรอ มันใช่หน้าที่ผมมั๊ย เธอผิดเธอต้องง้อ แต่ดูคำตอบที่พูดออกมา มันน่าโมโหนัก ตอนนี้อารมณ์ผมโคตรร้อนเลย )
“นี่ไม่สำนึกเลยเหรอว่าตัวเองเป็คนผิด ออกไปไป ” ไล่อีกแล้ว ฉันรู้ว่าฉันผิดก็มาหาแล้วนี่ไง
" ไม่ไป เดี๋ยวไปเอง เห็นหน้าแล้วหงุดหงิด" เฮียเบนพูดแล้วเดินออกจากห้องไปเลยโดยไม่รอฟังฉันพูดต่อ
" เฮีย ย.....ยย" ฉันเรียก แต่เขาก็ไม่สนใจ ฉันได้แต่มองตามหลังเท่านั้น
"เฮ้อ " ฉันถอนหายใจยาวด้วยความเหนื่อยใจ เดินคอตกออกมานอกห้องเจอเฮียชินพอดี
"ฟาดงวงหาดงาออกไปแล้วนู่นแล้ว หว่าหวา โอเคมั๊ย " เฮียชินถามด้วยความเป็ห่วง
" ค่ะ บอสของเฮียชินเอาใจยากจัง"
" ลูกคนเดียวก็แบบนี้ เอาใจหน่อยเดี๋ยวก็ดีขึ้น รายนี้ชอบคนเอาใจ "เฮียชินปลอบ
" จะให้ไปตามเอาใจที่ไหนคะ ตอนนี้ไปไหนแล้วก็ไม่รู้ " ฉันถามเฮียชิน
" ไปง้อที่ five dark sky ผับสิวันนีิ้เฮียเบนจะไปที่นั่น "
" ขอบคุณค่ะเฮียชิน " ฉันเอ่ยขอบคุณเลขาของเขาและเดินกลับไปที่แผนกเพื่อเก็บกระเป๋ากลับคอนโด เพราะถ้าตามเฮียเบนไปตอนนี้คงได้ทะเลาะกันแน่ๆ ปล่อยให้ใจเย็นก่อนดีกว่า ค่อยว่ากันอีกทีว่าจะไปที่ผับดีมั๊ย เพราะฉันไม่ค่อยอยากไปหรอก เมื่อคืนก็แทบเอาตัวไม่รอด ถ้าไปอีกก็ไม่รู้จะเจอกับอะไร
อีกใจหนึ่งก็คิดว่าดีแล้วที่เป็แบบนี้ เขาอาจจะเบื่อและเลิกยุ่งกับฉันไปเองก็ได้ เื่สมภารกินไก่วัดจะได้จบลง และฉันจะได้ทำงานอย่างมีความสุขเสียที แต่สมองอีกด้านก็รู้สึกฟุ้งซ่าน ไม่มีความสุขที่เห็นเขาโกรธแบบนี้ เฮ้อ เป็อะไรไปนะหว่าหวา ไหนบอกไม่ชอบเค้าไง
เบน น่านฟ้า talk
ผมเดินมาที่ลานจอดรถ แล้วนั่งสูบบุหรี่ไม่ห่างจากที่รถผมจอดอยู่ เอาตรงๆผมอารมณ์เสียมาก ไม่โอเคเลยที่หว่าหวาผิดคำพูดกับผมหลายครั้ง แถมคำพูดของเธอยังย้อนด้วยว่า ถ้าเธอไม่โทรหาทำไมผมไม่โทรไป เฮ้ย แบบนี้เท่ากับเธอไม่เห็นความสำคัญของผมเลย และมันทำให้ผมรู้สึกแย่กว่าเมื่อวานนี้อีก
" ช่างแม่งดิวะเบน แคร์ทำไม " ผมสบถกับตัวเองแต่ผมก็ชอบเธอไปแล้วไง ผมจริงใจทุกคนเข้าใจมั๊ย ผมเลยเหมือนคนบ้าแบบนี้
ในขณะที่นั่งอยู่สายตาผมก็ไปสบตากับหว่าหวาเข้าพอดี เราจ้องมองกันอยู่นาน ผมคิดว่าเธอต้องเดินเข้ามาหาผมแน่ๆ
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นคือ เธอเดินไปอีกทางและขับรถออกไปอย่างไม่ใยดีผมสักนิด
“โถ่โว๊ย!!! มึงเคยแคร์กูบ้างมั๊ย ” ผมะโด้วยความเดือดดาลทันที พร้อมกับเดินไปที่รถ สตาร์ทเครื่องพุ่งทะยานไปที่ผับอย่างรวดเร็วตอนนี้ผมอยากปลดปล่อยความโกรธ
(หว่าหวา talk : ฉันเห็นเฮียเบนที่ลานจอดรถและเลือกที่จะไม่เดินเข้าไปคุยกับเขา เพราะฉันคิดว่าเขายังอารมณ์ร้อนอยู่ และฉันก็ยังสับสนใจตัวเอง เลยเลือกที่จะขับรถกลับคอนโด )
หว่าหวา talk
“เฮ้อ…” ฉันกลับมาถึงคอนโดคิดว่าน่าจะตัดความคิดเื่เฮียเบนออกไปจากสมองได้แต่ไม่เลย ก็เลยโทรเล่าทุกอย่างให้เพื่อนๆฟัง ทั้งซามาและทีดี้ต่างลงความเห็นว่า เฮียเบนจริงใจกับฉัน ฉันควรจะไปง้อและคุยกับเขาให้เข้าใจ จะได้ไม่โกรธกันอยู่แบบนี้ ที่เขาแสดงอาการไม่พอใจ เพราะอยากให้ฉันเห็นความสำคัญของเขา และฉันก็ผิดจริงๆที่ดันไปสัญญาแต่ไม่รักษาคำพูด
เพื่อนๆบอกว่าให้ฉันคิดดู ถ้าฉันไม่มีใจก็แค่ไปบอกเขาตรงๆให้รู้เื่ แต่…..ถ้าไม่มีใจฉันจะยอมกอดจูบเขาแบบนั้นเหรอ ทั้งๆที่ฉันก็เป็คนหวงเนื้อหวงตัวคนหนึ่ง เฮ้อสับสนเป็บ้า
ที่ฉันลังเลเพราะกลัว กลัวว่าเขาจะหลอก ก็เขาเป็ถึงประธานบริษัทนะ ทีดี้และซามาบอกว่า ฉันคิดมากเกินไป ดูแล้วเฮียเบนก็แสดงความจริงใจชัดเจน ไม่มีอะไรต้องกลัว แค่ทำตามความ้า ฉันเลยคิดว่าจะไปหาเขาที่ผับเพื่อเปิดใจคุยกัน
ว่าแล้วฉันก็แต่งตัวด้วยชุดเดรสสีดำเปิดหลังเกือบถึงสะโพก แล้วตรงไปที่ five dark sky ผับคนเดียวเพราะเพื่อนๆไม่ว่าง ติดงาน
เจอกัน ที่ dark sky pub นะค่ะ เป็กำลังใจให้หว่าหวาด้วยนะ
![เกิดใหม่เป็นพี่ชาย (ที่ต้องตาย) ของตัวร้าย : ผมจะปั้นน้องชายคนนี้ให้เป็นพระเอกเอง! [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1773624416_23657686.webp)
226
