แน่นอนว่าพลังธาตุที่ใช้ออกมาสร้างม่านพลังสลายการโจมตีของเหนี่ยวเหนี่ยวนั้น ย่อมไม่ใช่เพียงแค่ม่านพลังที่มีประกายพลังธาตุสีทองเหลืองอร่ามออกมาเพียงสีเดียว แต่เหนี่ยวเหนี่ยวสามารถปลดปล่อยออกมาอีกหลากหลายสีพลังธาตุต่างจากผู้อื่น
ส่วนคนอื่นๆ ต่างก็ได้สร้างม่านพลังสลายการโจมตีได้เพียงแค่พลังธาตุของแต่ละคนมีเท่านั้น
“ว้าว…..”เหลนๆ เองก็กำลังสนุกสนานผลัดกันเป็นฝ่ายรับ และฝ่ายรุก ส่วนเหนี่ยวเหนี่ยวน่ะเหรอ?? แค่สอนการใช้งานในการสร้างม่านพลังสลายการโจมตีให้ทุกๆคนได้รับรู้แล้วก็อยู่แต่ฝ่ายรุกโจมตีผู้คนเพียงอย่างเดียวเลย!!
“ย่ะ….ย่ะ…..อ้าก……”เหนี่ยวเหนี่ยว ส่งเสียงควบคู่ไปด้วยเต็มไปด้วยความดุดัน?? และตอบโต้อย่างจริงจังทุกๆครั้งไป
“..............!!!”พวกเหลนชาย
“...........!!!”พวกผู้ใหญ่
“อย่าหลบนะ พวกเจ้าอย่าหลบการโจมตีของข้า อ้า..ย่ะ…ย่ะ….ฟึ่บ..”เหนี่ยวเหนี่ยว ส่งสายพลังการโจมตีไปที่พวกเหลนชายอย่างต่อเนื่องไม่หยุดหย่อน
“เดี๋ยวข้าโจมตีทางด้านขวาเองเจ้าค่ะ ท่านย่าเล็ก”เหลนสาวทู่จึ
“ส่วนข้าทางด้านซ้ายเองเจ้าค่ะ ท่านย่าเล็ก”เหลนสาวสามยวี๋ยวี๋
“ดีๆเลยเหลนสาวสาม เหลนสาวสี่ ส่วนเหลนสาวใหญ่กับเหลนสาวรองโจมตีทางด้านหลังเลยนะ ทีนี้ล่ะก็ไม่มีผู้ใดสามารถหลบหลีการโจมตีของพวกเราได้แล้วน่ะ เพราะดักครบอทุกทิศแล้ว”ท่านย่าเล็ก
“เจ้าค่ะ..”เหลนสาว
“..............!!!”พวกเหลนชาย พากันคิดและมองกันไปมาผู้ใดหลบการโจมตีของกันท่านย่าเล็กกัน??
“...........!!!”พวกผู้ใหญ่
ผู้ใดเขาจะหลบกันล่ะ??ในเมื่อสร้างม่านพลังสลายการโจมตีแล้วก็แค่ยืนมองดูเฉยๆเพียงเท่านั้นเองไม่ต้องทำอะไรเลย แต่ที่แปลกก็ฝ่ายโจมตีนี่แหละ….!!!!ที่ผิดปรกติน่ะ
“เฮ้อ…..ที่เห็นนี่จะเป็นฝ่ายโจมตีสินะที่ดูจะสนุกและกระตือรือร้นกว่าผู้ใดเลย ไม่มีการเหน็ดเหนื่อยแม้แต่นิดเดียว”ท่านแม่
“ยึดแต่เป็นฝ่ายโจมตีไม่เปลี่ยนเสียด้วยเจ้าค่ะ ท่านแม่น้องเล็กน่ะ”พี่สะใภ้ใหญ่
“ไม่ว่าจะทำอะไรแบบไหนก็ตามที น้องเล็กจะดูคึกคักกว่าผู้ใดจริงๆนะเจ้าคะ แสบจริงๆเลยตัวแค่นี้น่ะ”พี่สะใภ้รอง
“จริง”ท่านแม่
“พวกเด็กผู้ชายได้ก็ยืนทำหน้าแปลกๆกันไปเลยนะเจ้าคะ ไม่รู้จะหาทางออกอย่างไรกันดี”พี่สะใภ้ใหญ่
“ปล่อยให้พวกเด็กๆฝึกซ้อมการทำสร้างม่านพลังสลายการโจมตีไปสักพักหนึ่งก่อนละกันค่อยบอกให้หยุดกันนะ ตอนนี้พูดไปคงจะไม่เป็นผลสักเท่าไหร่”ท่านแม่
“ได้เจ้าค่ะ ท่านแม่”สองสะใภ้
พวกท่านได้แต่พากันมองดูพวกเด็กๆผู้หญิงที่พากันสนุกสนานใช้พลังธาตุโจมตีพวกพี่ชายของพวกเขากัน อย่างคิดไม่ตกจริงๆ ว่าจะทำอย่างไรถึงเปลี่ยนแปลงให้เป็นเด็กผู้หญิงจริงๆเหมือนกับบ้านอื่นเขาบ้าง
“บ้านไหน ตระกูลไหนจะมีเด็กผู้หญิงที่ลิงยังซนไม่เท่าเลยไหมนะเฮ้อ….”ท่านแม่ บ่นไปส่ายหน้าไปแต่ก็มีรอยยิ้มอยู่เช่นเคยตลอดเวลาเมื่อพูดถึงเด็กๆในตระกูลของนางเอง
“นั่นน่ะสิเจ้าคะท่านแม่ ข้าก็ยังคิดไม่ออกจริงๆเลย”พี่สะใภ้รอง
“มาจนถึงกระทั่งทุกวันนี้ ข้าก็ไม่เคยเห็นเด็กผู้หญิงบ้านอื่นจะซนมากกว่าเด็กผู้หญิงบ้านเราจริงๆนะเจ้าคะท่านแม่”พี่สะใภ้ใหญ่
“นั่นสินะ เฮ้อ…….แถมเจ้าลิงตัวเล็กจิ๋วสุดนี่แสบสุดจริงๆเลย”ท่านแม่
“ฮ่า…ฮ่า….”ท่านแม่ และพี่สองสะใภ้ทั้งสอง
เมื่อฝึกทดลองใช้พลังธาตุในการสร้างม่านพลังสลายการโจมตีจนเกินที่จะคล่องแล้ว พวกเด็กๆก็พากันมานั่งพักผ่อนกินขนมของว่างที่เหล่าบรรดาท่านแม่ของพวกเขาได้เตรียมทำรอเอาไว้นานแล้ว
“หง่ำ…หง่ำ….”
“ค่อยมีแรงหน่อย..หง่ำ..”เหนี่ยวเหนี่ยว
“จริงเจ้าค่ะท่านย่าเล็ก”เหลนสาวน้อย
ระหว่างกินขนมของว่างที่พวกท่านแม่เตรียมเอาไว้ให้กันอย่างเอร็ดอร่อยนั้น เหนี่ยวเหนี่ยวก็ไม่ได้ปล่อยให้ความคิดว่างเปล่าได้นานจึงรีบเอ่ยเรียกหาท่านแม่ของนางทันทีว่า…
“ท่านแม่ ท่านแม่เจ้าคะ”เหนี่ยวเหนี่ยว หันมองหาท่านแม่ของนางเหมือนมีอะไรจะขอบางอย่างเลย
“ว่าอย่างไรจ้ะลูกรัก??”ท่านแม่
“ท่านแม่ ช่วงนี้พวกเราก็ไม่ได้ยุ่งอะไรข้าอยากจะเข้าไปในเขตป่าด้านในของป่าไร้ฤดู ไร้ห้วงเวลาเจ้าค่ะ”เหนี่ยวเหนี่ยว
“เขตป่าด้านในป่าไร้ฤดู ไร้ห้วงเวลา..!!!”ทุกๆคน พากันประสานเสียงพูดกันอย่างตื่นเต้นกันไปหมด เมื่อได้ยินเหนี่ยวเหนี่ยวขอไปสถานที่แบบนั้นขึ้นมา
“ใช่เจ้าค่ะ”เหนี่ยวเหนี่ยว
“แล้วเหนี่ยวเหนี่ยว อยากจะเดินทางตอนไหนเล่าลูกรัก?”ท่านแม่
“ตระเตรียมข้าวของเสร็จก็ออกเดินทางเลยเจ้าค่ะ แต่จริงๆแล้วพวกเราก็มีข้าวของต่างๆครบในกำไลมิติ แหวนมิติของทุกๆคนแล้วนี่หน่า ก็เดินทางตอนนี้ได้เลยเจ้าค่ะ”เหนี่ยวเหนี่ยว
“เย้…เย้…”พวกเด็กๆ
“...........!!!”พวกผู้ใหญ่
อารมณ์ที่แตกต่างกันบ้างเล็กน้อยระหว่างพวกเด็กๆกับพวกผู้ใหญ่ที่ได้ยินเหนี่ยวเหนี่ยวบอกว่าจะเดินทางไปเลยสำหรับการผจญภัยในเขตป่าด้านในของเขตป่าไร้ฤดู ไร้ห้วงเวลา เด็กๆนั้นดูแสดงออกอย่างชัดเจนที่ตื่นเต้นจะได้ไปเขตในป่าชั้นใน ส่วนพวกผู้ใหญ่เองก็ตื่นเต้นเช่นกัน แต่ก็มีความตกใจมากกว่าที่มันค่อนข้างจะกะทันหันเกินไป
“นะเจ้าคะท่านพ่อ ท่านแม่ พวกเราออกเดินทางกันดีกว่า”เหนี่ยวเหนี่ยว
“เฮ้อ….ก็ได้ ก็ได้ หลังจากกินขนมกันเสร็จเรียบร้อยแล้วพวกเราจะออกเดินทางเข้าเขตป่าชั้นในกันเลย”ท่านแม่
“เย้..เย้….”พวกเด็กๆ
“ไม่ต้องรอเดินทางช่วงเช้าของวันพรุ่งนี้หรือขอรับท่านแม่”พี่ใหญ่ซือจื่อ
“อือ….นั่นสินะ”ท่านแม่ คิดตามลูกชายคนโต
“โอ้….ไม่ต้องหรอกเจ้าค่ะ ไม่ว่าจะเดินทางไปตอนไหน วันไหน เวลาใดก็ตามก็ไม่ได้แตกต่างกันเลยนะเจ้าคะ พี่ใหญ่ท่านต้องเป็นเด็กดีฟังข้านะเจ้าคะ ถ้าข้าบอกว่าออกเดินทางได้เลยก็คือได้เจ้าค่ะ”เหนี่ยวเหนี่ยว รีบพูดดักไว้ก่อนเลยเพราะนางอยากจะออกเดินทางไปดูทั่วๆในเมืองนี้แล้ว คงจะมีอะไรตื่นเต้นหลากหลายอย่างรอคอยนางอยู่นางจะพลาดไม่ได้อย่างเด็ดขาดเลย
“..........!!”พี่ใหญ่ซือจื่อ
“เป็นไงล่ะโดนผู้ใหญ่ตัวเล็กจิ๋วสั่งน่ะ ก็ทำตัวเชื่อฟังหน่อยสิ”ท่านแม่
“โธ่ ท่านแม่ยังจะล้อเล่นกับข้าอีก จู่ๆข้าก็กลายเป็นเด็กไม่เชื่อฟังซะงั้นล่ะ”พี่ใหญ่ซือจื่อ
“ฮ่า….ฮ่า….”ทุกๆคน
เลยพาให้ทุกๆคนอารมณ์ดีหัวเราะกันซะดังลั่นกันอีกรอบกับบทสนทนาของท่านแม่และลูกๆของพวกเขา
“เอาล่ะ เอาล่ะ ทีนี้ก็ทุกๆคนตรวจตราข้าวของอาหารที่จำเป็นต่างๆ ของแต่ละคนในกำไลมิติ แหวนมิติว่ามีขาดเหลืออะไรบ้าง เมื่อไม่มีอะไรแล้วพวกเราจะพากันเดินทางเข้าเขตชั้นในป่าไร้ฤดู ไร้ห้วงเวลากันเลย”ท่านพ่อ
“เย้…เย้….ไปเลย ไปเลย”พวกเด็กๆ พากันกระโดดโลดเต้นส่งเสียงดีใจกันยกใหญ่พร้อมจะไปเสมอเลย
“พร้อมแล้วก็ออกเดินทางได้”ท่านพ่อ
พวกเด็กๆเป็นทัพนำหน้าก่อนเลย ตามด้วยพวกผู้ใหญ่ทั้งหมดเดินติดตามหลังมาติดๆ ก่อนที่จะออกเดินทางไปสำรวจป่าชั้นในนั้น ท่านพ่อได้แจ้งกับคนในหมู่บ้านเอาไว้แล้วว่าจะไปทำธุระนอกเมืองพร้อมกับตระกูลอี้ ตระกูลฉือ
“ตื่นเต้นจังเลยเจ้าค่ะ ท่านย่าเล็กที่จะได้ไปสำรวจป่าชั้นใน”เหลนสาวคนโตยายา
“ข้าไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าจะได้มีโอกาสเดินเข้าไปในป่าด้านในได้ แค่เดินชายป่ารอบนอกก็ถือว่าเกินพอแล้ว”เหลนสาวรองมี่เฟิง
“จริง”เหลนๆ
“มีข้าอยู่ด้วย รับรองเลยว่าต่อไปนี้พวกเจ้าจะได้ท่องเที่ยว ผจญภัยไปทั่วทวีปเฟยเทียนเลยนะ ข้าเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าแต่ละสถานที่นั้นจะเป็นอย่างไรบ้าง เผื่อจะได้มีของอร่อยๆแปลกๆ ใหม่ๆ เก็บไว้กินอย่างไรเล่า พวกเราจะได้มีของไว้เลือกทำกินเยอะๆ”เหนี่ยวเหนี่ยว
“...........!!”พวกผู้ใหญ่ ถึงกับจะพากันเดินเซกันไปเลยว่าจุดประสงค์หลักที่สำคัญที่เหนี่ยวเหนี่ยวชักชวนพวกเราทุกๆคน เข้าไปในเขตป่าชั้นในของป่าไร้ฤดู ไร้ห้วงเวลานั้นเพราะของกินอย่างไรเล่า!!
“อ้า…จริงด้วยเจ้าค่ะของกินแบบใหม่ๆเยอะเลย”เหลนสาวสามยวี๋ยวี๋
“ของกินเยอะๆงั้นเหรอ”เหลนสาวสี่ทู่จึ เองก็นึกถึงภาพอาหาร และขนมต่างๆเต็มหัวไปหมดแล้วด้วยเช่นกัน
“ไปคราวนี้ข้าอยากจะได้ทั้งผลไม้ สมุนไพร พืชต่างๆ และเนื้อสัตว์อสูรอื่นๆอีกด้วย”เหนี่ยวเหนี่ยว
“ดีเจ้าค่ะ/ขอรับ”พวกเหลนๆ
“พวกเจ้าจัดเตรียมพื้นที่ในกำไลมิติ แหวนมิติพร้อมแล้วใช่ไหม”เหนี่ยวเหนี่ยว
“พร้อมแล้ว เจ้าค่ะ”เหลนสาว
“พร้อมแล้ว ขอรับ”เหลนชาย
“รับรองว่ามีที่เหลือเฟือเยอะแยะ สำหรับของกินแสนอร่อยๆเจ้าค่ะ”เหลนสาวสี่ทู่จึ
“ต้องได้อย่างนี้สิสมกับเป็นเหลนๆของข้า”เหนี่ยวเหนี่ยว
“เจ้าค่ะ” “ขอรับ”
“เฮ้อ…….”บรรดาเหล่าท่านแม่ทั้งหลาย
“เอาล่ะ ไม่ว่าจุดประสงค์หลักของเหนี่ยวเหนี่ยวกับเหลนๆจะเป็นอย่างไรก็ตามที แต่พวกเราก็คงจะต้องได้ของดีและวิเศษติดไม้ติดมือกลับมาไม่น้อยอย่างแน่นอนล่ะ”ท่านแม่
“จริงเจ้าค่ะ ท่านแม่”บรรดาสะใภ้ทั้งหลาย
เมื่อเดินออกมาจากท้ายหมู่บ้าน เพื่อมุ่งหน้าตรงไปที่ป่าเขตชั้นใน ก็ถึงตรงทางแยกที่จะต้องเลือกเดินว่าจะมุ่งหน้าไปทางใดก่อน
“ถึงทางแยกแล้วจะไปทางไหนดีนะ?? ติ๊ก..ต๊อก..”เหนี่ยวเหนี่ยว บ่นพึมพำและหยุดเดินมองทางแยกที่จะต้องเลือกว่าจะไปทิศทางใดก่อนดี
“ท่านย่าเล็กกำลังจะเลือกเส้นทางเข้าเขตป่าชั้นในของป่าไร้ฤดู ไร้ห้วงเวลาล่ะ”เหลนชายใหญ่หยางหยาง
“ตื่นเต้นจังเลยขอรับ ไม่รู้ว่าท่านย่าเล็กจะเลือกทิศใดกันนะขอรับ”เหลนชายรองจูจู
“ไม่รู้เหมือนกัน คงต้องรอลุ้นดูกันล่ะขอรับ”เหลนชายสี่เหล่าสู่
“ใช่ๆ”พวกเหลนๆ
ไม่ใช่แค่พวกเหลนๆเท่านั้น พวกผู้ใหญ่เองก็ยืนรอมองดูพวกเด็กๆลุ้นว่า ท่านย่าเล็กเหนี่ยวเหนี่ยวจะนำทางพวกเขาไปทางทิศใดก่อนกัน
“อือ…….เอาแบบนี้ละกันนะ”เหนี่ยวเหนี่ยว เดินก้าวออกไปตรงทางแยกทั้งสี่ทิศ และปิดตาของนางลงพร้อมกับหมุนตัวเองไปรอบๆอยู่ประมาณ 4-5 รอบและใช้มือชี้ไปด้านหน้าตอนตัวนางหยุดหมุน
แต่เมื่อลืมตาขึ้นมามันก็ดันขี้ไปตรงเกาะกึ่งกางของทางแยก ซึ่งก็หมายถึงยังไม่ได้เลือกทิศแต่อย่างใดเลย!!
“ไอ้หยา….ทำไมดันเลือกเกาะกลางสองทางแยกแบบนี้เล่า เอาใหม่ละกัน”เหนี่ยวเหนี่ยว
รอบนี้นางก็หมุนตัวถึง 4-5 รอบอย่างช้าๆอีกครั้งและชี้นิ้วไปทันที ทุกๆคนที่เห็นทิศทางนิ้วมือสั้นของเหนี่ยวเหนี่ยวชี้ไปตอนแรกๆก็ตื่นเต้นแต่พอมองดูมันก็เหมือนเดิมอีกแล้วไม่ได้ชี้ในตำแหน่งเพียงทิศทางเดียวอีกครั้ง
“ไอ้หยา….ไม่ได้อีกแล้ว เอาใหม่ เอาใหม่”เหนี่ยวเหนี่ยว บ่นพึมพำของนางอยู่คนเดียวอีกครั้ง
“.............!!”พวกผู้ใหญ่
รอบที่ 3 แล้วก็เป็นเช่นเดิมอีกครั้งสรุปแล้วก็ยังไม่ได้เลือกเส้นทางจะเดินเข้าสู่ป่าเขตชั้นในอยู่ดี
“เอ๋..??”หรือว่าข้าจะหมุนรอบตัวเองเท่ากันทุกครั้งหรือเปล่ามันก็เลยออกมาเป็นแบบนี้อีกแล้วน่ะ??”เหนี่ยวเหนี่ยว ท้าวคางทำหน้าครุ่นคิดอย่างหนักใจ
“..............!!!”พวกผู้ใหญ่
“หรือว่าเราจะหมุนช้าเกินไปหรือเปล่านะ??”เหนี่ยวเหนี่ยว
“..............!!!”พวกผู้ใหญ่
“อือ….ลองหมุนตัวแบบสั้นๆละกันรอบนี้อาจจะได้ก็ได้นะ”เหนี่ยวเหนี่ยว
“วี้ว……”
“ทางนี้….ว้า..ไม่ได้อีกแหละ”เหนี่ยวเหนี่ยว ท้าวสะเอวที่เอวเริ่มไม่มีแล้ว!!
“เอาใหม่ ทีนี้ลองหมุนแบบเร็วๆรัวๆสิ”เหนี่ยวเหนี่ยว
“วี้ว……”
“โอ๊ย…..เซเลย อ้าวทำไมชี้แต่เกาะกึ่งกลางเส้นทางอีกแล้วเนี่ยเฮ้อ…”เหนี่ยวเหนี่ยว
“..............!!!”พวกผู้ใหญ่
“ท่านย่าเล็ก หมุนตัวได้สวยงาม พอดิบพอดีมากเลยนะเจ้าคะ”เหลนสาวสามยวี๋ยวี๋
“จริงด้วย มาเป๊ะๆตรงที่เดิมเลยจังหวะดีมากเจ้าค่ะ”เหลนสาวสี่ทู่จึ
“ใช่ม๊ะ??สงสัยข้าคงจะเอาดีทางด้านเต้นรำได้ไม่น้อยเลยนะ”เหนี่ยวเหนี่ยว
“..............!!!”พวกผู้ใหญ่
จากที่กำลังกำหนดเลือกเส้นทางแยกแบบสุ่มๆ ไหงกลายเป็นพูดชมกันไป กันมาถึงการหมุนเต้นรำแทนเสียได้เล่าเนี่ย?? เล่นเอาคนรอลุ้นรู้สึกเปล่าประโยชน์กันไปเลยทีนี้
“ตกลงพวกเราจะได้เดินทางกันไหมเล่าขอรับทีนี้”เหลนชายสามจีจี
“ข้าก็ว่าอย่างนั้นแหละ ดูท่าคงจะต้องรอกันอีกสักพักเลยทีเดียว”เหลนชายรองจูจู
“หมุน หมุน หมุน”
“โอ้…ข้าก็ทำได้ล่ะดูสิมาตรงที่เดิมอีกแล้วรอบ 3 ที่ข้าหมุนแบบท่านย่าเล็กเลย”เหลนสาวสี่ทู่จึ
“ข้าก็ด้วยล่ะ”เหลนสาวรองมี่เฟิง
“ฮิ….ฮิ…..”พวกเหลนสาว ที่กำลังสนุกกับการหมุนๆเป็นสเต็บกันอย่างสนุกสนาน กลายเป็นเสมือนเวทีที่สาวน้อยทั้งหลายกำลังหมุนเต้นรำกันอย่างสนุกสนานไปแล้ว
พวกผู้ใหญ่ได้แต่ทำสีหน้าแปลกๆกันไปหมด แต่ก็ยังไม่มีผู้ใดที่จะไปพูดขัดแต่อย่างใด ปล่อยให้พวกนางได้สนุกสนากันไปสักพักก่อนละกัน
************
เหนี่ยวเหนี่ยว จะหมุนตัวอีกสักกี่รอบกันล่ะเนี่ย??ถึงจะได้เดินทางเข้าสู่เขตป่าชั้นในของป่าไร้ฤดู ไร้ห้วงเวลาเสียทีหนึ่งน่ะ
377K
![พิชิตฝันเหยี่ยวั่งออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731468932_96882450.webp)
![พลิกฟ้าคืนชีวาชายาอนุ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1673880780_61221625.webp)
