เมื่อยามรัตติกาล

เชนเผลอมองใบหน้าของรินอยู่ครู่หนึ่ง จู่ๆ เลือดกำเดาก็ไหลซึมออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ เขาตั้งท่าจะวักน้ำล้างหน้าเพื่อกลบเกลื่อนร่องรอยแห่งความหวั่นไหว แต่ดูเหมือนเลือดจะยังไม่หยุดง่ายๆ

รินที่มองอยู่ใกล้ๆ เผยสายตามันเขี้ยวพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ “เลือดไหลไม่หยุดแบบนี้... เดี๋ยวพี่สาวคนนี้ช่วยหยุดให้เอง!”

เปรี้ยง!หมัดเล็กๆ แต่หนักหน่วงพุ่งเข้าใส่ดั้งจมูกของชายหนุ่มผมขาว จนหน้าหงายศีรษะสะบัดไปตามแรงกระแทก

เลือดกำเดาที่เคยไหลรินบัดนี้ พุ่งกระฉูดออกมาเต็มฝ่ามือ เชนยืนมึนงงกุมจมูกตัวเอง พลางลอบยิ้มแห้งๆ ไม่ได้โกรธ “เล่นแรงแบบนี้... ถ้าข้าลองไปจับ ‘ภูเขานั่น’ เองจริงๆ ข้าไม่ถูกฆ่าตายเลยรึไง?”

ภาพนั้นสร้างความสะใจ ให้กับผู้คนที่แอบดูอยู่รอบๆ หลายคนคิดว่าริน ควรจะต่อยให้แรงกว่านี้เสียด้วยซ้ำ

บางคนก็ส่ายหัวไว้อาลัยให้เชน ที่อีกฝ่ายไม่ได้ทำอะไรผิดเสียหน่อย โดยเฉพาะอาเวยที่มองอยู่ห่างๆ เขาก็จะกล่าวพึมพำออกมา “ไม่ช้าพลังของเจ้า จะเป็นปัญหาอย่างแน่นอน…เพื่อน”

…ซึ่งหลังจากครึ่งเดือนภายในมหาวิทยาลัยราชันฝึกฝนต่อสู้ขั้นสุด ก็เป็นไปตามคาด…เชนถูกร้องเรียนจากเครื่องทดสอบจำลองการต่อสู้ร่างเสมือนหลายครั้งจากกลุ่มนักเรียนแพ้ร้องเรียนเข้ามา

…ชนิดที่หน่วยเก็บสถิติ ต้องโยนเรื่องออกไปให้ผู้คุมโรงฝึกจัดการเรื่องนี้

ขณะมีการเรียกรวมตัวหน้า ลานกว้างใกล้สนามประลองต่อสู้จริง เสียงพูดคุยฮันเตอร์ราวๆ 50คน ก็พูดคุยขึ้นมาหนาหู ว่า “การแจ้งเรื่องร้องเรียนของพวกเรา เหมือนจะเป็นผลแล้ว ฮ่าๆ”

เชนถูกเรียกตัวออกมาท่ามกลางสายตานับสิบที่จ้องจะจับผิด ลุงเจียง ผู้คุมโรงฝึกเดินเข้ามากระซิบกระซาบบางอย่างกับเชน ก่อนจะตบหัวไหล่เบาๆ แล้วปลีกตัวออกไปโดยไม่สร้างแรงกดดันมากนัก

ผู้คนเฝ้ามองรอบคลี่ยิ้ม อย่างเบิกบานใจเป็นที่สุด ทว่าพริบตา พวกเขาก็เบี่ยงเบนความสนใจไปชั่วครู่หนึ่ง เมื่อมีพนักงานส่งวัสดุออนไลน์ หอบกล่องพรีเมี่ยมล้ำค่า ส่งตรงมาก็เห็นได้ชัดว่า เป็นของไม่ธรรมดา ทำให้คนมุ่งดูคนรับของ เกิดความสนใจไม่น้อย

คลาร์ก ดีแลน เซ็นรับวัสดุ เขายังบ่นออกมาเล็กๆ “ดาบคู่ ลูกรักข้ามาวันนี้หรือ?”

พร้อมอีกฝ่ายเปิดของที่ประมูล ออก ดู เป็นดาบคู่สีแดงสายฟ้า ลวดลายสวยงาม ไม่ใหญ่เทอะทะ ขนาดพอดีมือของเขา [ระดับไอเทมสีทอง แรร์หายาก]

คลาร์ก ดีแลน ก็ลองหมุนวาดดาบบนมือดู ขณะมันแผ่อายเฉียบคมอันตราย ให้หลายคนต้องเผยแววตาตระหนก เล็กๆ “ดาเมจของข้า เหมือนจะเพิ่มมาอีกหลายหน่วยเชียว” เมื่อคลาร์ก กล่าวพึมพำ ก็พลิกอาวุธใหม่ เชยชมดู อย่างตั้งใจ

เชนที่ตั้งใจดูห่างๆ ยังส่ายหัว ซึ่งตอนนี้ไอเทมของเขา ถือว่าแทบไม่มีอะไรเลย เมื่อเทียบกับพวกฮันเตอร์ ระดับสูงเหล่านี้

ก่อนทุกคนจะเริ่มกลับไปจดจ่อกับการรวมตัว เมื่อเสียงผู้นำโรงฝึกกล่าว “เราจะจัดการประลองนัดพิเศษขึ้น” ขณะกวักมือเรียกเชนขึ้นสนามประลอง อย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงได้แล้วตอนนี้

“คนที่กังขาฝีมือของ เชน ฮันเตอร์ทหารรับจ้าง เชิญขึ้นมา…” เสียงนั้นที่ดังก้องกังวานไปทั่ว ส่งให้ใครหลายคนเคยแพ้ ‘เชน’ ลอบคลี่ยิ้มมุมปาก ราวกับถึงช่วงเวลาพวกเขาแก้มือ

ซึ่งแม้แต่ อาเธอร์ที่คิดว่า ได้โอกาสล้างอาย ‘พ่ายแพ้’ ให้สายสนับสนุน เตรียมก้าวฝีเท้าออกไป…เขาพลันเปลี่ยนท่าที คลี่ยิ้มกว้างอย่างน่าเกลียด “รอดูท่าที ของมันก่อนแล้วกัน”

ซึ่งอีกฝ่ายไม่ใจร้อน รอดูท่าทีอย่างใจเย็นก่อนดีกว่า เดี๋ยวออกตัวแรง จะอับอายไปมากกว่านี้

เทียนเมิ่ง ทีมเดียวกับ อาเวย ลูบมุมปากเล็กๆ ขึ้นเป็นมุมโค้ง เตรียมจะลุกออกไป หากชนะเชนได้ ก็เท่ากับว่ากดหัวพวกที่แพ้เชน ให้จมดินเข้าไปอีก

จู่ๆ เขาจะถูกอาเวยกดบ่า เขาไว้ เมื่อชายหนุ่มหล่อ ส่ายหัว สั่งให้เขา ‘นั่งลง’

เทียนเมิ่ง พลางเผยความไม่พอใจเล็กๆ แต่แรงกดที่นั่งคนดู ทำให้เขาลอบกลืนน้ำลายลงคอ อึก! เมื่อเอ่ยเสียงเบาถาม “อาเวย เจ้าคิดจะช่วย สหายของเจ้าหรือไง?”

อาเวย ตั้งใจดูชม เหมือนหมดคำจะพูด “ข้าช่วยเจ้า ต่างหาก!” แล้วก็ไม่ได้พูดอะไรกับ เทียนเมิ่ง ที่ไม่พอใจตาเขียวปัดอีก

ไม่ต้องพูดถึงทาง ริน นางที่แทรกแซงการต่อสู้ไม่ได้ เผยความเป็นห่วงเชนขึ้นมาไม่น้อย จากแววตาคู่สวย หางคิ้วโค้งเป็นคันศรธนู ภายใต้กรอบแว่นหนา ปลายคิ้วขมวดเข้าติดกันเป็นปม ‘ไม่พอใจ พวกที่แพ้เชนแล้วยังปากดี’

“ข้าเอง!” เสียงที่ดังขึ้น ของ‘ซองมิน’  ฮันเตอร์ เกาหลี บ้านทีมที่3เคยพ่ายแพ้การประลองกับอีกฝ่ายมาก่อน เผยรอยยิ้มการล้างแค้น ทวงคืนความอับอาย แพ้สายสนับสนุน ระเบิดพลังสั่งสม ช่วงนี้ออกมาอย่างไม่เก็บออม

ผู้คนรู้อีกฝ่ายเป็นใครต่างก็เรียกชื่ออีกฝ่ายออกมาดัง “จัดการเลย!”

‘ซองมิน’ เมื่อก้าวขึ้นสนามประลอง เผยสมุดตำราในมือ พร้อมสู้อย่างยิ่ง “คราวนี้ เจ้าไม่มีทางโกงข้าได้อีก!”

เชนพลางชัก มีดสั้นคมดำ อาวุธระดับธรรมดาออกมาถือ รอสัญญาณเริ่มต่อสู้ พร้อมทุกสายตาจับจ้องการประลอง…

เสียงอีกฝ่ายก็คำรามออกมาทันที ที่ระเบิดปะทุ ปราณมานา พร้อมเสียงสัญญาณเริ่มต่อสู้ ใช้สกิล โจมตีที่แรงที่สุดออกมาทันที 

[สกิลระเบิดดาวตก] วูม! พร้อมคลื่นความร้อนสว่างจ้า แผ่ไปครึ่งสนาม

ทว่าพริบตาที่เชนปามีดออกไป ฟิ้ว! ร่างเชนกลับไปเอื้อมจับมีดอีกครั้ง ก็จ่อที่คอหอยอีกฝ่าย ขณะพุ่งไปยังเป้าหมาย (มาร์ค) จากตำแหน่งมีดสั้น ในเสี้ยวพริบตา

เชนก็กล่าวออกมา “เจ้าแพ้แล้ว!” พร้อมเสียงลอบกลืนน้ำลายลงคอดังอึก!ของมัน ที่สลายการโจมตีของตนเองทิ้ง ให้ทุกคนอ้าปากค้าง ซึ่งมันเร็วเกินไป พวกเขาแทบไม่ได้ เตรียมใจ ตั้งตัวว่ามันจะเกิดภาพแบบนี้