ระบบเทพยุทธ์แห่งวันสิ้นโลก : จูหงเฟย

  เด็กชายจูหงเฟยในชุดป้องกันกัมมันตภาพรังสีนิวเคลียร์ก้าวลงมาจากรถยานเกราะล้อยาง จูหงเฟยมองออกไปรอบๆตัวของเขาอย่างสนอกสนใจ

  ตรงจุดที่พวกเขาทั้ง 23 คนลงมาจากรถยานเกราะล้อยางทั้ง 2 คันนั้นเป็นบริเวณเนินเขาในหมู่บ้านเล็กๆหมู่บ้านหนึ่งและเป็นจุดที่ตั้งกระโจมฐานสอดแนมขนาดเล็กของกองทัพแนวที่ 1 ซึ่งอยู่ใกล้กับประตูมิติไต้หยานที่สุดแล้ว

  จูหงเฟยมองเห็นอาวุธยุทโธปกรณ์ทางทหารหลายต่อหลายอย่างที่ถูกทิ้งเอาไว้ในกระโจมฐานสอดแนมขนาดเล็กฐานนี้ จูหงเฟยจึงเดินเข้าที่ปืนกลมือจู่โจมกระบอกหนึ่ง

  จูหงเฟยใช้เครื่องตรวจวัดค่ากัมมันตภาพรังสีนิวเคลียร์แบบพกพาทำการตรวจวัดค่ากัมมันตรังสีตกค้างที่ตัวปืนกระบอกนั้นจนมั่นใจแล้วว่าปลอดภัย จูหงเฟยจึงหยิบปืนกลมือจู่โจมกระบอกนั้นขึ้นมาถือเอาไว้แล้วเดินเข้าไปหาทหารหน่วยรบพิเศษนายหนึ่งที่มาด้วยกัน เพื่อที่จะให้ทหารนายนั้นสอนวิธีการปลดเซฟปืนและการยิงปืนกลมือจู่โจมเบื้องต้นให้กับเขา ซึ่งร้อยตรีนักรบพลังปราณแรงค์ D ก็พยักหน้าให้กับทหารนายนั้นเป็นเชิงอนุญาตว่าให้สอนวิธีการยิงปืนกลมือจู่โจมเบื้องต้นให้กับจูหงเฟยได้

  ถึงอย่างไรจูหงเฟยก็ยังคงเป็นเด็กผู้ชายที่มีความอยากรู้อยากเห็นในเรื่องของปืนผาหน้าไม้อยู่แล้ว

  ใช้เวลาเพียงแค่ไม่กี่นาที ทหารหน่วยรบพิเศษนายนั้นก็สอนวิธีการยิงปืนกลมือจู่โจมเบื้องต้นให้กับจูหงเฟย จนจูหงเฟยเข้าใจดีแล้ว

  ปังๆๆๆ....!!!!! เสียงปืนกลมือจู่โจมรุ่น T91 ดังขึ้นมา 4 นัด นี่ไม่ใช่การยิงของจูหงเฟย แต่เป็นการยิงของทหารหน่วยรบพิเศษนายหนึ่งซึ่งทำหน้าที่อารักษ์ขาจูหงเฟย เป้าหมายที่ทหารหน่วยรบพิเศษนายนั้นยิงเข้าใส่ก็คือซอมบี้ตัวหนึ่งที่กำลังจะวิ่งเข้ามาหากลุ่มของจูหงเฟยจากระยะไกล จนซอมบี้ตัวนั้นหัวกระจุยแล้วล้มแน่นิ่งลงไป

  "เอ่อ..ท่านผู้อาวุโสจูขอรับ ท่านจักรพรรดิเซียนหมื่นมิติได้กล่าวอะไรออกมาบ้างหรือยังขอรับ" พี่พฤกษาอี้ที่ในตอนนี้อยู่ในชุดป้องกันกัมมันตภาพรังสีนิวเคลียร์แบบอ้วนๆ กล่าวถามจูหงเฟย

  "ลุงเฉินยังไม่ได้พูดอะไรออกมาครับ แต่ลุงเฉินก็ยังตื่นอยู่ในจิตสำนึกของผมมาตลอดครับ ไม่ได้ปิดจิตหายไปไหน" จูหงเฟยตอบ

  พี่พฤกษาอี้และร้อยตรีนักรบพลังปราณแรงค์ D จึงได้แต่เฝ้ารอคอยกันต่อไป โดยที่จูหงเฟยได้เริ่มฝึกหัดยิงปืนกลมือจู่โจมรุ่น T91 ด้วยกระสุนจริงไปพลางๆระหว่างที่รอลุงเฉินจะพูดอะไรออกมา

  จูหงเฟยฝึกยิงปืนกลมือจู่โจมด้วยกระสุนจริงไปทีละนัด ตามการสอนของทหารหน่วยพลรบพิเศษ โดยที่ผลงานของกระสุนในแต่ละนัดที่จูหงเฟยยิงไปนั้นเริ่มเข้าเป้ากระดาษที่นำมาติดเอาไว้กับต้นไม้ใหญ่ในระยะ 20 เมตรและแม่นยำขึ้นเรื่อยๆเนื่องมาจากร่างกาย,สายตาและการควบคุมลมหายใจในขณะยิงปืนกลมือจู่โจมของจูหงเฟยนั้นมีความนิ่งที่สมบูรณ์แบบและมีความเสถียรมั่นคงเป็นอย่างมาก เพราะจูหงเฟยเป็นถึงนักรบพลังปราณแรงค์ E : เลเวล 8 ที่ทำการฝึกฝนร่างกายมาอย่างหนักในตลอดช่วงเวลา 2 ปีที่ผ่านมา

  ซึ่งนี่ก็คือความแตกต่างทางด้านร่างกายของจูหงเฟยกับนักรบพลังปราณแรงค์ E ปี 1 รุ่นใหม่คนอื่นๆจากศูนย์ฝึกนักรบพลังปราณทั่วโลก จนทางศูนย์ฝึกฯต้องขอให้จูหงเฟยเขียนตำรา *พื้นฐานมหากายาจูหงเฟย* ขึ้นมาเป็นการเฉพาะ เพื่อที่จะเอามาสอนให้กับบรรดานักรบพลังปราณแรงค์ E และผู้ที่มีกายาปราณทุกคนบนโลกนี้

  ปัง..!! ในที่สุดกระสุนนัดที่ 30 ของจูหงเฟยก็ยิงถูกตรงวงกลมกากบาทตัว X ใจกลางเป้ากระดาษที่ทหารหน่วยรบพิเศษไปนำออกมาจากรถยานเกราะล้อยางแล้วเอาไปติดไว้ที่ต้นไม้ใหญ่ในระยะที่ห่างออกไปประมาณ 20 เมตร ซึ่งก็นับว่าแม่นยำเป็นอย่างมากแล้วสำหรับจูหงเฟยที่เพิ่งเคยยิงปืนครั้งแรกแถมยังเป็นปืนกลมือจู่โจมแบบทหารอีกด้วย

  แล้วตั้งแต่กระสุนนัดที่ 30 เป็นต้นไป จูหงเฟยก็เริ่มจับทางในการยิงปืนได้ จนกลุ่มกระสุนในนัดต่อๆมาของจูหงเฟยเกาะกลุ่มกันอยู่ในวงกลมกาบาทตัว X กลางเป้ากระดาษโดยไม่หลุดออกจากวงกลมนั้นไปเลยแม้แต่นัดเดียว

  เล่นเอาจูหงเฟยดีใจจนถึงกับกระโดดตัวลอย แล้วตะโกนส่งเสียงเย้วๆไปมาอยู่หลายตลบ

  "นี่เจ้าหนูจู..เลิกเล่นได้แล้ว ข้ารู้แล้วว่าทำไมพวกอสูรถึงได้กลายพันธุ์และทำไมพวกทหารที่เป็นมนุษย์ถึงได้กลายเป็นซอมบี้ เอาล่ะพูดตามข้านะ" ท่านจักรพรรดิเซียนหมื่นมิติเฉินไคสื่อจิตกล่าวกับจูหงเฟยในจิตสำนึก

  "นี่เจ้าคุนน้อยกับเจ้าหนูแรงค์ D ตอนนี้ข้ารู้คำตอบแล้วว่าเหตุใดจึงมีการกลายพันธุ์ของสิ่งมีชีวิตในบริเวณนี้" จูหงเฟยหันไปพูดกับท่านปรมาจารย์ยุทธ์แห่งพฤกษาอี้คุนและร้อยตรีนักรบพลังปราณแรงค์ D ระหัสปฏิบัติการ D-70743

  "ข้อที่ 1.จากพลังคลื่นสัมพัสรับรู้โดยปราณจิตของข้า ข้ารับรู้ได้ถึงการแพร่กระจายของพลังปราณที่ไหลข้ามออกมาจากประตูมิติระหว่าง 2 โลก นั่นหมายความว่า ประตูมิติระหว่าง 2 โลกนั้นไม่ได้แค่ส่งพวกอสูรให้ข้ามผ่านมาได้เท่านั้น แต่มันยังมีการรั่วไหลของพลังปราณในอณูของอากาศจากโลกวิถีปราณไหลข้ามมายังโลกสีน้ำเงินใบนี้ด้วย ซึ่งในข้อนี้ถือเป็นเรื่องที่ดีสำหรับผู้ฝึกปราณยุทธ์ทุกคนบนโลกสีน้ำเงินใบนี้"

  "ข้อที่ 2.เมื่อพลังปราณจากโลกวิถีปราณซึ่งรั่วไหลข้ามมาในรูปของอณูในอากาศได้ผสมเข้ากับกัมมันตภาพรังสีนิวเคลียร์ที่กระจายตัวอยู่ในอากาศเช่นเดียวกัน มันจึงทำให้พลังปราณที่รั่วไหลเข้ามามีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ"

  "จะอธิบายง่ายๆก็คือพลังปราณที่รั่วไหลเข้ามาได้ผสมเข้ากับกัมมันตภาพรังสีนิวเคลียร์ จากนั้นพลังปราณก็เกิดการเปลี่ยนแปลงคุณสมบัติไป"

  "มันจึงส่งผลให้พวกอสูรและพวกมนุษย์รวมถึงพวกสัตว์ต่างๆเกิดการกลายพันธุ์ขึ้นมา"

  "พวกอสูรก็จะกลายเป็น *อสูรซอมบี้* พวกมนุษย์ก็จะกลายเป็น *มนุษย์ซอมบี้* แถมพวกสัตว์ชนิดต่างๆที่รอดจากแรงระเบิดนิวเคลียร์ในบริเวณนี้ก็ยังกลายเป็น *สัตว์ซอมบี้* ไปอีกด้วย"

  "เหตุผลก็คือ..เมื่อกัมมันตภาพรังสีนิวเคลียร์เข้าไปในร่างกายของอสูร,มนุษย์และสัตว์เพื่อที่จะฆ่าให้ตาย แต่พลังปราณก็เข้าไปในร่างกายของอสูร,มนุษย์และสัตว์เพื่อที่จะบำรุงรักษาให้มีชีวิตอยู่ต่อไป"

  "ดังนั้นมันจึงเกิดสภาวะกึ่งเป็นกึ่งตาย หรือก็คืออาการซอมบี้นี้ขึ้นมา"

  "ทั้งอสูรซอมบี้,มนุษย์ซอมบี้และสัตว์ซอมบี้จึงเหลือเพียงแค่ทำตามสัญชาตญาณพื้นฐานในการดำรงค์ชีวิต นั่นคือ กินเมื่อหิว,นอนหลับพักผ่อนเมื่อเหนื่อย,ขับถ่ายเมื่อย่อยอาหารหมดแล้วเพียงเท่านั้น ไม่เหลือสติความนึกคิดอะไรในสมองของพวกซอมบี้ทั้ง 3 ชนิดนี้อีกเลย"

  "ส่วนพวกพืชนั้นข้ายังสัมพัสไม่ได้ถึงการกลายพันธุ์ที่ชัดเจนจนเกลายป็นพืชซอมบี้ แต่พวกเจ้าก็อย่าได้ประมาทคอยติดตามทดสอบทางวิทยาศาสตร์ให้ดี"

  "สรุปสั้นๆก็คือ"

  "พลังปราณ = ดี"

  "พลังปราณ + กัมมันตภาพรังสีนิวเคลียร์ = ไม่ดี"

  "เอาล่ะ..ข้าใช้พลังปราณจิตในการปล่อยคลื่นสัมพัสรับรู้และวิเคราะห์ในครั้งนี้ไปเป็นบริเวณกว้างและเยอะมากแล้ว คราวนี้ข้าคงจะต้องพักจิตไปเป็นเวลาที่ค่อนข้างนาน รวมถึงข้าคงจะแบ่งเศษเสี้ยวปราณจิตของข้าออกมาเฝ้าดูสถานการณ์ภายนอกไม่ได้อีก ดังนั้นพวกเจ้าต้องดูแลและฝึกฝนเจ้าหนูจูให้ดีนะ ข้าไปล่ะ.."

  แล้วปราณจิตของท่านจักรพรรดิเซียนหมื่นมิติเฉินไคก็หายจากจิตสำนึกของจูหงเฟยไปในทันที..อีกแล้ว..