“น่าเสียดายนะไอ้หนู ที่มาเจอพวกเรา” จอมเวทชั้นสูงคนแรกกล่าวพลางแสยะยิ้ม “เคยได้ยินชื่อแฝดยมทูตแห่งิมั้ย นั่นล่ะพวกเราเอง”
“ต้องเคยได้ยินอยู่แล้วล่ะ” จอมเวทอีกคนกล่าวเสริม “พวกเรามีชื่อเสียงในกิลด์นักผจญภัยของแอตลาสด้วยสิ แถมระดับพวกเรายังอยู่ระดับเอส...โชคร้ายที่แกรับงานผิดแล้วมาเจอพวกเรานะ หนุ่มน้อย”
“ทำไมจอมเวทระดับเอสอย่างพวกคุณ ถึงมาทำงานสกปรกรับใช้เคาท์พาราตินล่ะ” แลนซ์กล่าวถามพอเป็พิธี ตัวเขาในโลกก่อนไม่เคยพบจอมเวทสองคนนี้ ตอนที่มาทำการปราบปรามเคาท์พาราติน แสดงว่าสองคนนี้เป็พวกรับจ้างคุ้มกัน ไม่ใช่คนรับใช้โดยตรง ดังนั้นอาจจะพอคุยกันได้
“นายเหนือหัวของเราไม่ใช่เคาท์พาราติน” จอมเวทชั้นสูงกล่าว “แต่เป็ท่านอ๋องอ้วนตั๋งที่มาพบสหายของเขาต่างหากล่ะ”
“และท่านอ๋องมีคำสั่งว่าให้ฆ่าทุกคนที่จะมาขัดขวางความสุขของเขาและสหาย” จอมเวทอีกคนกล่าวเสริม “ลาก่อนนะ ไอ้หนู จงโทษกิลด์นักผจญภัยที่จ้างแกซะเถอะ ที่ไม่รู้ว่าท่านอ๋องของเราเสพสุขทางกามอยู่ที่นี่”
“ทำไมขุนนางชั้นสูงระดับอ๋องถึงต้องลงทุนมาถึงที่นี่” แลนซ์เอ่ยถาม “ทั้งที่อาณาจักรต้าหลงก็น่าจะมีหญิงงามเมืองเยอะแยะอยู่”
“แกนี่ไม่รู้อะไรเสียเลย” จอมเวทกล่าวชั้นสูงพลางหัวเราะร่า “ท่านอ๋องเราไม่ได้สนใจสาวๆ เขาสนใจเด็กหนุ่มจากทวีปไกอา ซึ่งมีปิกะจู้ไซส์โตๆ มากกว่าเด็กหนุ่มจากทวีปิที่มีแต่หนอนน้อยในกุงเกงต่างหากล่ะ”
“หนอนน้อย งู และั นี่คือขนาดเรียงจากทวีปิ แอตลาส และไกอายังไงล่ะ” จอมเวทชั้นสูงอีกคนกล่าวเสริมด้วยสีหน้าภาคภูมิ “ไกอาน่ะ เป็แหล่งรวมเด็กหนุ่มไซส์ั จึงเป็ที่ปราถนาของท่านอ๋องเราอย่างยิ่ง และท่านเคาท์พาราตินก็สนองความ้าของท่านอ๋องโดยจัดหาเด็กหนุ่มมาให้อย่างจุใจยังไงล่ะ”
จอมเวทชั้นสูงแฝดพากันหัวเราะชอบใจ ทำเอาแลนซ์แสดงสีหน้าไม่ถูก เขาไม่รู้จะชื่นชมในความพยายามของท่านอ๋องที่เดินทางมาไกลเพียงเพื่อพบัในกุงเกง หรือจะโมโหที่เด็กบริสุทธิทั้งชายและหญิงต้องโชคร้ายดี
“เลิกคุยกันได้แล้วล่ะ ขอบใจที่ทำให้เราได้หัวเราะขณะกำลังร่ายมหาเวทจนเสร็จ ลาก่อนไอ้หนู”
จอมเวททั้งสองซึ่งซ่อนวงเวทเจ็ดชั้นเอาไว้ด้านหลังกล่าวพร้อมกัน ก่อนที่เงาของงูั์ และมนุษย์ั์สี่แขนซึ่งสูงประมาณยี่สิบเมตร จะออกมาจากวงเวทเจ็ดชั้นนั้น พวกหุ่นั์สีดำทั้งสองตัวยืนล้อมหน้าล้อมหลังทั้งสามคนทันที
“มหาเวทรูปปั้นั์สีดำ หรือที่พวกแกเรียกกันว่า ชาโดว์ โคลอซซัส (Shadow Colossus) ยังไงล่ะ”
แลนซ์แหงนคอจนสุดเพื่อมองรูปปั้นั์สีดำทั้งสอง พวกมันมีความคล้ายคลึงกับหายนะสีดำอย่างมาก ผู้ใช้งานเวทอัญเชิญหุ่นั์ที่ใหญ่ขนาดนี้ได้ ต้องเป็จอมเวทที่มีพลังเวทในตัวสูงมาก ฝีมือของจอมเวททั้งสองเป็ของจริง
“พวกแกคือข่าวลือเื่หายนะสีดำในเมืองร้างแห่งนี้สินะ” แลนซ์กล่าวพลางร่างวงเวทธาตุแสงขึ้นมาบ้าง วงเวทของเขาเล็กจนพวกจอมเวทชั้นสูงไม่ใส่ใจ
“ไม่รู้สิ เรามาที่นี่เดือนละครั้ง” จอมเวทชั้นสูงกล่าว “บางทีก็ใช้เวทฆ่าพวกมอนสเตอร์ที่มันบุกเข้ามาในเมืองบ้างแก้เบื่อ สงสัยคงลือเพราะแบบนั้นแหละ”
“เฮ้น้องชาย ไปคุยกับมันมากทำไม” จอมเวทชั้นสูงอีกคนซึ่งร่ายเวทงูั์กล่าว “อย่าบอกนะว่าสนใจจะให้มันรับใช้ท่านอ๋องน่ะ”
“ไม่มีทาง ไอ้เด็กนี่ดูก็รู้ว่าหนอนน้อย ท่านอ๋องไม่สนใจหรอก”
ระหว่างที่จอมเวทชั้นสูงกำลังคุยกัน พวกเขาไม่ทันสังเกตุว่าวงเวทของแลนซ์มันขยายใหญ่ขึ้นและส่องแสงสีรุ้งสว่างมากกว่าเดิมอย่างมาก ก่อนที่ลำแสงสีรุ้งซึ่งเปลี่ยนรอบบริเวณให้กลายเป็เวลากลางวันจะถูกยิงไปที่จอมเวททั้งสองคน
พวกหุ่นั์สีดำปกป้องนายของตนทันที ลำแสงสีรุ้งของแลนซฺ์หลอมละลายหุ่นั์สีดำสลายไปกลายเป็ฝุ่นผงในพริบตา
“ฮะ อะไรกัน” จอมเวทชั้นสูงคนน้องกล่าวออกมาเสียงสั่น “ท่านพี่ จู่ๆค่าพลังเวทของมันก็ขยายขึ้นถึงหนึ่งพันเท่า...ท่านพี่”
จอมเวทชั้นสูงคนน้องหันไปมองด้านข้างด้วยอาการสั่นเทาเมื่อพี่ของเขาไม่ตอบ และแล้วขาเขาก็อ่อนทรุดลงกับพื้น เพราะร่างท่อนบนของจอมเวทชั้นสูงคนพี่หายไปแล้ว เหลือแต่ท่อนล่างดำเป็ตอตะโก
“แกเป็ใคร” จอมเวทชั้นสูงคนน้องเอ่ยเสียงสั่นเทา “จู่ๆพลังเวทก็ะโขึ้นมาถึงหนึ่งพันเท่า”
“หืม แกตรวจพลังมานาในร่างฉันได้ด้วยหรือ” แลนซ์กล่าวพลางแสยะยิ้ม “งั้นตรวจใหม่อีกทีสิ”
จอมเวทชั้นสูงคนน้องทำตาม และแล้วร่างของเขาก็สั่นเทาหนักกว่าเดิม จนถึงขั้นสะอื้นไห้ด้วยความกลัว
“เก้าพันเก้าร้อยเก้าสิบเก้าเท่า...นี่แก เป็ปีศาจงั้นหรือ”
แลนซ์ไม่ตอบ เขาชี้นิ้วไปที่จอมเวทชั้นสูงผู้โชคร้าย ก่อนจะยิงะุแสงขนาดเล็กทะลุหัวของจอมเวทอย่างง่ายดาย ตามต่อด้วยร่างของเขาลุกไหม้จนไม่เหลือซากใดๆ
แน่นอนว่าแลนซ์เผาซากศพส่วนล่างของจอมเวทคนพี่ด้วย หากมีคนพบว่าเขาเอาชนะแฝดยมทูติได้ง่ายเกินไป อาจมีคนสงสัย สู้ทำให้พวกเขาดูเหมือนไม่มีตัวตนั้แ่ต้นดีกว่า
หลังจากนั้นแลนซ์ใช้เวทหยั่งรู้ตรวจจับอีกที พบว่าพวกโจรอีกแปดคนในบ้านพักกำลังทยอยหลบหนี แต่เขาไม่มีทางปล่อยพวกมันรอดไปแม้แต่คนเดียว
แลนซ์สาดเวทลำแสงสีรุ้งเข้าไปในบ้านหลังนั้นโดยตรง สักพักบ้านหลังนั้นเริ่มร้อนจนควันออก ก่อนที่ไฟจะไหม้บ้านอย่างรวดเร็ว พวกโจรทั้งแปดร่างกายสุกเกรียมโดยไม่ทันได้ร้องขอชีวิต
“ส่วนตัวการใหญ่ก็อยู่นี่สินะ” แลนซ์กล่าวก่อนจะพุ่งไปที่บ้านอีกหลังซึ่งไกลออกไป ที่นั่นแลนซ์พบเด็กสาวและเด็กชายอายุไม่เกินสิบเจ็ดปีนับสิบถูกขังอยู่ในบ้าน ชั้นบนมีขุนนางสองคนกำลังสนุกกับกิจกรรมเข้าจังหวะอยู่ มีเสียงกรีดร้องและเสียงพื้นไม้สั่นะเืให้ได้ยินอยู่เป็ระยะ
พวกโจรที่ถูกสั่งให้กันคนหลบหนีสองคนพุ่งเข้ามาหาแลนซ์ทันที เมื่อแลนซ์เปิดประตูเข้ามา แลนซ์จึงใช้เวทลำแสงยิงทะลุอกพวกโจรคนละนัด ก่อนจะเดินเข้ามาหาเหยื่อทุกคน
“มาช่วยพวกเราหรือคะ” หญิงสาวหน้าตาดีคนหนึ่งเอ่ยถาม แลนซ์พยักหน้าพลางมองขึ้นไปที่บันใดชั้นสองที่ถูกร่ายเวทปิดผนึก
“ใช่ ฉันมาช่วยพวกเธอ” แลนซ์กล่าวก่อนจะดีดลำแสงใส่เวทปิดผนึกจนแตกละเอียด “รอก่อนนะ อย่าพึ่งไปไหนล่ะ”
เด็กทุกคน ซึ่งอันที่จริงอายุมากกว่าแลนซ์พยักหน้ารับ ก่อนที่แลนซ์จะเดินขึ้นไปชั้นบน
ประตูห้องชั้นสองถูกถีบจนปลิว เคาท์พาราตินและอ๋องอ้วนตั๋งสะดุ้งโหยงจนะโลงจากเตียง ทิ้งเด็กหนุ่มและเด็กสาวที่กำลังสั่นกลัวเอาไว้ เด็กสาวนั้นมีแววตาว่างเปล่า ส่วนเด็กหนุ่มนั้นมีสีหน้าโล่งใจ ที่ไม่ต้องลงมือปลุกปล้ำคางคกอ้วนร่างั์ที่มียศเป็ท่านอ๋องต่อ
“แกเป็ใคร มาทำไม” เคาท์พาราติน ซึ่งเป็หนุ่มผมบลอนด์ร่างกำยำกล่าว ก่อนที่เขาจะลุกไปหยิบดาบข้างๆมาทันที
“พาราติน ไหนลื้อว่าจะไม่มีใครบุกมาไงยะ” ชายผิวเหลืองร่างอ้วนท้วนกล่าวเสียงสูง เขาคืออ๋องอ้วนตั๋ง “ลื้อเป็ใครวะ บังอาจมาขัดความสุขอั๊วะ”
แลนซ์ถอนใจ ก่อนจะเดินเข้าไปใกล้ทั้งสองคน เคาท์พาราตินนั้นหวดดาบใส่แลนซ์ทันที แต่ทว่าบาเรียอากาศที่แลนซ์สร้างเอาไว้ทำเอาดาบหักครึ่งและสะท้อนไปบาดหน้าอีกฝ่ายจนเคาท์พาราตินร้องด้วยความเ็ป
“บังอาจ แกไม่รู้หรือว่าฉันเป็ใคร” เคาท์พาราตินกล่าวะโเสียงดังปนสั่น แต่ว่าแลนซ์กลับไม่มีทีท่าว่าจะสนใจ
“ได้เวลาชดใช้สิ่งที่พวกแกก่อแล้วล่ะนะ เหล่าขุนนางชั่วเอ๋ย” แลนซ์กล่าวพลางแสยะยิ้ม ก่อนจะชี้นิ้วไปที่หว่างขาของเคาท์พาราติน และอ๋องอ้วนตั้ง...
เหล่าเด็กชายและหญิงที่อยู่ชั้นล่าง ต่างได้ยินเสียงร้องโหยหวนของท่านเคาท์และท่านอ๋องแบบที่ไม่เคยได้ยินมาก่อน เสียงร้องไห้คร่ำครวญให้กับการสูญสิ้นความเป็ชายของทั้งสองคน ถึงแม้จะมีบางคนในนั้นที่ไม่ใส่ใจกับความเป็ชายของตัวเองเท่าไหร่ก็ตามที
………………..
“น่าเสียดายนะคะ ถ้าพื้นที่นี้อยู่ในอำนาจของโบสถ์ คนพวกนี้คงถูกเผาทั้งเป็เดี๋ยวนี้แล้ว มีพยานและหลักฐานชัดขนาดนี้” ไอช่ากล่าวขณะมองร่างของทั้งสองถูกจับมัดเอาไว้ แล้วให้นั่งกับพื้น ทั้งพาราตินและอ้วนตั๋งต่างทำสีหน้าหมดอาลัยตายอยาก “เสียดายที่ต้องส่งให้บลูสกายจัง อาณาจักรนั้นคงลงโทษแค่ปรับเงินและปล่อยตัวไป เนื่องจากทั้งสองเป็ขุนนาง เป็ชนชั้นบรรดาศักดิ์”
“ไม่ต้องห่วงครับ” แลนซ์กล่าว “พวกมันทั้งสอนโดนผมลงโทษล่วงหน้าแล้วล่ะ”
“ลงโทษแบบนี้ฆ่ากูเลยดีกว่า!!” พาราตินะโลั่นด้วยความแค้น พลางเอามือกุมเป้าตัวเองซึ่งว่างเปล่า เนื่องจากมันถูกเวทรักษาเบื้องต้นของแลนซ์ไปแล้ว จึงทำให้พาราตินและอ้วนตั๋งไม่ถึงตาย
แลนซ์มองไปที่ทั้งสองคนซึ่งบัดนี้ไม่เหลือความเย่อหยิ่งผยองอะไรแล้ว พาราตินกุมเป้าตัวเองพลางกล่าวเบาๆว่าตายเสียดีกว่าอยู่ ส่วนอ้วนตั๋งกล่าวว่ายังดีที่ประตูหลังยังปลอดภัย
“รีบเดินทางกันเถอะค่ะ” ไอช่ากล่าวพลางมองอดีตชายสองคน “ฉันคิดว่าพอจะหาข้ออ้างถึงเหตุผลที่อัญเชิญผู้กล้าไม่สำเร็จได้แล้ว มันเป็การลงโทษของพระเ้าค่ะ”
“อืม น่าสนนะครับ” แลนซ์กล่าวพลางมองไปยังสองคน “เพราะบลูสกายเลี้ยงขุนนางชั่ว จึงอัญเชิญผู้กล้าไม่สำเร็จ”
แลนซ์เดินขึ้นรถม้าไปก่อน ส่วนไอช่านั้นรับของอย่างหนึ่งจากจอมเวทซึ่งไปสำรวจสถาณที่เกิดเหตุ มันคือเศษซากคฑาัเงินของจอมเวทจากอาณาจักรต้าหลงที่เหลือเพียงหยิบมือ
“มันเป็ของแฝดยมทูตแห่งิครับ” จอมเวทชายกล่าว “เราใช้เวทตรวจสอบแล้ว ดูเหมือนว่าเขาจะอยู่ในที่เกิดเหตุตอนหนูแลนซ์บุกทลายรังโจรตอนกลางคืน พวกเขาอาจหนีเพราะสู้ไม่ได้เนื่องจากอาวุธถูกทำลาย หรือไม่ก็ตายโดยไม่เหลือซากศพ”
“หนูแลนซ์ ฉันชักสงสัยแล้วสิ ว่าเธอเป็ใคร” ไอช่ากล่าวด้วยน้ำเสียงแ่เบา เธอลองพยายามใช้เวทตรวจสอบระดับสูงสุด เวทเนตรแห่งพระเ้าเพื่อตรวจสอบแลนซ์ ก็พบว่าเขามีพลังเวทระดับมาตรฐานเท่านั้น ไม่น่าเอาชนะสองแฝดต้าหลงได้ขาดลอย
………………..
ที่พระราชวังของบลูสกาย คุกใต้ดินซึ่งไม่มีนักโทษนั้นมีหญิงสาวคนหนึ่งอยู่ในห้องขังที่ใหญ่ที่สุด เ้าหญิงแอนนานั่นเอง
แอนนานั่งกอดเข่าริมห้องขัง เธอกำลังเดิมพันกับชะตาชีวิตของตัวเอง เธอขัดบัญชาของาาและราชินี จนถูกคุมขังในคุกใต้ดิน และให้ทหารของเธอช่วยปล่อยข่าวเื่ที่เธอจะถูกปะา หากไม่สามารถตามตัวผู้กล้าได้
“มีเพียงวิธีนี้เท่านั้น ที่จะสื่อไปถึงคุณ แลนซ์” แอนนากล่าวกับตัวเองเบาๆ เธอรู้ดีว่ากำลังของเธอไม่อาจตามตัวแลนซ์ได้ หากเขาตั้งใจจะหลบหนี ดังนั้นเธอจึงเลือกเส้นทางที่เสี่ยง นั่นคือให้เขามาหาเธอเอง
ความจริงแล้วแอนนาแค่โดนขังโทษฐานขัดพระบัญชา แต่เื่ที่ถูกปะาดูเหมือนทหารของเธอจะปั้นเสริมเติมแต่งจนมันใหญ่โตเกินจริง แต่ถ้ามันลือจนหนาหูมากๆ ไม่แน่ราชินีที่ไม่ชอบขี้หน้าเธอ อาจอ้างว่าเป็ประสงค์ของปวงประชา แล้วปะาเธอจริงๆก็เป็ได้
“ถ้าคุณยังรักฉันอยู่ ยังมีความรักเหลือให้กัน คุณจะต้องมาช่วยฉัน แลนซ์”
921
