ข้าแค่อยากเป็นปลาเค็มทำไมมันยากจัง ทะลุมิติมาป่วนไทย

บทที่ 41 เรือเทียบท่าแล้ว

ท่านเจ้าคุณกลับไปยังกรมตระลาการแล้วเอาข้อมูลให้พระยาเดชทำให้ทุกคนประหลาดใจพวกเขาหารือกันอีกหลายเรื่อง

“ตกลงว่าพบตัวไอ้หมอผีนั่นหรือยัง” พระยาเดชส่ายหน้า

พระยาเดช” ยังขอรับแต่คิดว่ามันยังคงไม่ได้ออกไปนอกประเทศแน่นอนเราได้ประสานไปยังเมืองด่านทั้งหมดแล้ว “ท่านเจ้าคุณพยักหน้า

” เช่นนั้นก็ดีแต่ว่าข้าคิดว่าจากข้อมูลใหม่ที่ได้รับมาอาจจะมีหมอผีที่สามารถควบคุมศพพวกนี้ได้มากกว่าหนึ่งคนบางทีมันอาจจะส่งคนใหม่มารับช่วงต่อในไม่ช้า “ทุกคนขมวดคิ้ว

พระยาเดช” เรื่องนี้เราจะปรึกษากับผู้ที่เกี่ยวข้องในการหาวิธีกำจัดมันให้ได้ขอรับ “ท่านเจ้าคุณพยักหน้า

” เช่นนั้นต้องฝากเรื่องไว้กับเจ้าด้วยพรุ่งนี้เรือสินค้าจะมาถึงแล้วข้าคงยุ่งเรื่องนี้ไม่ได้สักพัก “พระยาเดชพยักหน้า

” ขอรับ “จากนั้นท่านเจ้าคุณก็ออกมาแล้วกลับไปยังบ้านตัวเองส่วนทองและแสนตอนนี้นำจดหมายจากท่านเจ้าคุณไปที่วังหลวงแล้ว ตอนนี้พิมกำลังตรวจสินค้าอย่างละเอียดอีกสองวันเธอต้องนำของไปส่งแล้ว เมื่อท่านเจ้าคุณกลับมาก็ขมวดคิ้ว

” ลูกไม่คัดลอกตำราหรือนี่เรื่องสำคัญนะ “พิมจึงอธิบาย

พิม” ใจคอคุณพ่อจะให้ลูกคัดลอกทั้งหมดในวันเดียวหรือเจ้าคะนั่นมันสามเล่มเลยนะเจ้าคะแถมยังหนามากด้วยนะเจ้าคะ “ท่านเจ้าคุณผงะไปนั่นก็จริง

” เอาล่ะงั้นพ่อจะเอาตำราเล่มอื่นขึ้นถวายก่อนแล้วกันเรื่องนี้จะช้าไม่ได้ “พิมพยักหน้า

พิม” แล้วไม่ต้องให้เขาไปด้วยหรือเจ้าค่ะแล้วใครจะเป็นคนอธิบายเกี่ยวกับตำรานั่นล่ะเจ้าค่ะขนาดลูกยังอ่านไม่เข้าใจเลยนะเจ้าคะ “ท่านเจ้าคุณโบกมือ

” นี่แค่เสนอให้ขุนหลวงเท่านั้นแล้วค่อยให้ขุนหลวงเรียกมันเข้าเฝ้าทีหลัง “พิมพยักหน้า จากนั้นท่านเจ้าคุณก็ไปแต่งตัวแล้วเดินทางเข้าวังหลวงพร้อมบ่าวอีกสองคนส่วนพิมทำงานต่อ ในตอนเย็นบ่าวที่ไปซื้อของให้นินจากร้านสมุนไพรก็กลับมาหลังจากที่เอาของไปเก็บที่โกดังแล้วสองวันมานี้พวกเขาซื้อสมุนไพรให้นินจำนวนมากและที่คาดไม่ถึงคือในกลุ่มคนพวกนี้คือคนที่อยู่ในร้านขายยาสมุนไพรที่อยู่แถวหน้าประตูเมืองด้วยพวกเขาได้ยินบทสนทนาของหมื่นเทพและของหมื่นอินด้วยพวกและเมื่อพวกเขาสนทนากันมันก็เข้าหูคนในบ้านไหมแก้วที่เพิ่งกลับมาจากร้านที่อารมณ์ดีๆ ก็กลายเป็นโมโหขึ้นมาหลังจากที่ถามความเรียบร้อยแล้วก็กล่าวออกมาอย่างเสียไม่ได้

ไหมแล้ว “เหอะ เช่นนั้นก็ดีนักหนาที่ลูกของข้าไม่ได้ยุ่งเกี่ยวกับเขา” ภารีบกล่าว

ภา “ใจเย็นเจ้าค่ะคนอื่นจะคิดอย่างไรก็ไม่สำคัญแล้วตอนนี้พี่พิมมีคู่หมั้นแล้วนี่เจ้าคะอีกไม่กี่วันก็มีงานแล้ว” ภารีบเอาน้ำให้แม่ดื่มจะได้ใจเย็นๆ

ไหมแล้ว” พ่อเทพนะพ่อเทพไม่คิดเลยว่าจะเป็นคนเช่นนี้ “พิมขึ้นเรือนมาก็ประหลาดใจ

พิม” เกิดอะไรขึ้นเจ้าคะทำไมคุณแม่ถึงโกรธแบบนี้ “ลินรีบเล่าให้ฟังพิมขมวดคิ้ว

พิม” อย่าได้ใส่ใจเลยเจ้าค่ะลูกตัดขาดกับเขาไปแล้ว “ไหมแล้วพยักหน้า

” ไม่คิดเลยว่าตอนเด็กๆ ก็ดูสุภาพเรียบร้อยพอโตมาจะมีจิตใจเช่นนี้ข่าวเสียหายเกิดขึ้นเพราะเขายังกล้ามาพูดว่าไม่เกี่ยวกับเขาได้อย่างไร “พิมส่ายหน้า

พิม” ช่างเถอะค่ะคุณแม่เรามาคุยเรื่องร้านของเราดีกว่า “ไหมแก้วถอนใจออกมา ด้านนินไม่รับรู้เรื่องที่เกิดขึ้นเขาดำเนินการเรื่องของวาสให้เข้ามาสังกัดกระทรวงของเขาอยู่และยังสอนเป็ดเกี่ยวกับยาสีฟันและสบู่ของเขาด้วยจนเย็นเข้าถึงกลับมา หลังจัดการตัวเองเรียบร้อยแล้วเขาก็มานั่งทานข้าวกับทุกคน

นิน “ลุงไม่กลับหรือครับ” พิมกล่าวออกมาเรียบๆ

พิม “คุณพ่อเข้าวังน่าจะกลับมาถึงค่ำๆ น่ะ” นินพยักหน้า

นิน “พรุ่งนี้คุณไปที่ท่าเรือไหม” พิมส่ายหน้า

พิม “ข้าไปวันมะรืนเลยเพราะต้องตื่นแต่ตีห้าจึงต้องเตรียมตัวพรุ่งนี้” นินพยักหน้า

นิน “ให้ผมไปช่วยไหม” พิมมองเขา

พิม “ได้” จากนั้นนินก็สังเกตว่าคุณป้าอารมณ์ไม่ดีจึงถาม

นิน “คุณป้ามีปัญหาเรื่องร้านหรือครับปรึกษาผมได้นะ” ไหมแก้วส่ายหน้า

ไหมแก้ว “ไม่มีอะไรหรอกว่าแต่พ่อนินอีกสองวันว่างไหม” นินคิดสักพัก

นิน “มีอะไรหรือครับ” ไหมแก้วยิ้ม

ไหมแก้ว “ก็อีกสองวันร้านจะเปิดแล้วน่ะสิอยากไปช่วยงานไหม” นินพยักหน้า

นิน “เช่นนั้นก็ได้ครับ” พิมจึงเอ่ยออกมา

พิม “เขาอาจจะไม่ว่างนะเจ้าคะ” ทุกคนหันไปมองพิม

ไหมแก้ว “ทำไมล่ะ” พิมกล่าวออกมา

พิม “คุณพ่อนำตำราเข้าวังแล้วไม่นานต้องมีคำสั่งให้เขาเข้าวังแน่และคงยุ่งอีกนานเรื่องตำราเรียน” ไหมแก้วดวงตาเป็นประกาย

ไหมแก้ว “เช่นนั้นก็ดีนักป้าโชคดีจริงๆ ที่มีลูกเขยเก่งขนาดนี้ “นินและพิมทำหน้าแปลกๆ

นิน” อย่าชมผมเลยผมก็แค่ลอกจากคนอื่นเขามาทั้งนั้น “ไหมแก้วส่ายหน้า

ไหมแก้ว” ถ้าลอกมาจริงๆ ป่านนี้คนอื่นทำได้ไปนานแล้วอย่างด้อยค่าตัวเองแบบนั้น “นินอยากจะร้องไห้เขาไม่ได้หมายถึงเขาลอกจากตำราที่ลุงเอามาเขาหมายถึงลองคนจากโลกเดิมของเขาต่างหาก

ด้านท่านเจ้าคุณเข้าวังหลวงมาแล้วก็ยื่นตำราเรียนให้ขุนหลวงได้ดูเมื่อขุนหลวงได้อ่านตำราคร่าวๆ พวกนี้ก็ต้องตกตะลึงและดีใจเป็นอย่างมากเพราะอะไรน่ะหรือนี่หมายความถึงความรุ่งเรืองของประเทศไทยอย่างแท้จริงการศึกษาคือการทำให้ทั้งประเทศก้าวหน้าด้วยบุคลากรที่มีคุณภาพสูงขึ้นเมื่อคนมีความสามารถมากขึ้นในหน่วยงานต่างๆ ก็จะพัฒนาขึ้นตามไปด้วย

“ใครเขียนตำราพวกนี้” ท่านเจ้าคุณกล่าวออกมา

“เจ้ากรมกระทรวงวิทยาการพ่ะย่ะค่ะ” ขุนหลวงตกตะลึง

“ลูกเขยเอ็งงั้นหรือ” ท่านเจ้าคุณยิ้มออกมา

“พ่ะย่ะค่ะนี่ถือเป็นผลงานแรกของการเข้าทำงานของเจ้ากรมกระทรวงวิทยาการพ่ะย่ะค่ะ “ขุนหลวงขมวดคิ้ว

” มันเขียนตำราทั้งหมดด้วยเวลาเท่านี้เองหรือ “ท่านเจ้าคุณพยักหน้า

” พ่ะย่ะค่ะมันทำงานข้ามวันข้ามคืนเพื่อหวังให้ประเทศของเราพัฒนาพ่ะย่ะค่ะ “ขุนหลวงถึงกับพูดไม่ออกต้องอวยกันขนาดนี้เชียวหรืออย่างไรก็ตามตำราสิบกว่าเล่มนี้ควรค่าแก่การยกย่องอย่างยิ่ง

“มีหลายอย่างที่ข้าไม่เข้าใจคงต้องเรียงมันเข้ามาอธิบายให้ข้าฟัง” ท่านเจ้าคุณพยักหน้า

“เช่นนั้นกระหม่อมจะไปพามันเข้าวังเองพ่ะย่ะค่ะ” ขุนหลวงโบกมือ

“ไม่ต้องรีบเอ็งกลับไปก่อนพรุ่งนี้เรือสินค้ามาส่วนไอ้นินนั่นอีกสองสามวันข้าจะส่งคนไปรับมันเองตอนนี้ในวังวุ่นวายมากตำราพวกนี้ข้าจะศึกษาก่อนดูว่าผลงานของมันนี้ข้าจะสามารถอวยยศให้มันได้ถึงขั้นไหน” ท่านเจ้าคุณพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม จากนั้นท่านเจ้าคุณก็กลับไปด้วยอารมณ์ดี ท่านเจ้าคุณกลับมาถึงบ้านก็เป็นเวลาดีสองแล้วไหมแก้วตื่นขึ้นมาชงน้ำชาให้เขา

ไหมแก้ว “มีเรื่องดีๆ หรือเจ้าค่ะ” ท่านเจ้าคุณยิ้มออกมาแล้วจิบชา

“คาดว่าไอ้นินอาจได้อวยยศสูงเลยน่ะสิ” ไหมแก้วตาเป็นประกาย

ไหมแก้ว “ถึงหลวงเลยไหมเจ้าค่ะ” ท่านเจ้าคุณขมวดคิ้ว

“หลวงอาจจะยากไปแต่ขุนเป็นไปได้” ไหมแล้วตาเบิกกว้าง

ไหมแก้ว “ดูสิทีนี้ใครจะกล้ามาดูถูกลูกเขยเรา” ท่านเจ้าคุณหัวเราะ

“คุณหญิงก็โดนมันซื้อใจแล้วหรือมันมาอยู่แค่เดือนเดียวเองนะ” ไหมแก้วยิ้มออกมา

ไหมแก้ว “คุณพี่นั่นแหละที่โดนซื้อใจไปก่อนไม่ใช่รึ” ท่านเจ้าคุณหัวเราะ

“ถึงแม้ว่ามันจะชอบพูดจาและมีความคิดแปลกๆ แต่มันเป็นคนดีและจริงใจนี่ถูกใจข้ามากกว่าความสามารถของมัน “ไหมแก้วหัวเราะ

” นอนเถอะเจ้าค่ะนี่ก็ดึกมากแล้วพรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้ามืดไม่ใช่หรือเจ้าคะ “ท่านเจ้าคุณพยักหน้าและปิดไฟนอน เช้าวันถัดมาเวลาตีสี่ท่านเจ้าคุณและนินก็เตรียมตัวพร้อมแล้วนินอารมณ์ดีเป็นพิเศษเพราะจะได้ไปที่ท่าเรือระหว่างประเทศแล้วหลังทานอาหารเช้าที่บ่าวเตรียมไว้ให้เรียบร้อยแล้วท่านเจ้าคุณก็ออกเดินทางไปยังกรมผู้ตรวจการก่อนแล้วพาเจ้าหน้าที่ไปอีกหลายสิบคนต้องบอกว่าท่าเรือคึกคักมากรถม้าเรียงกันรอเรือสินค้าเป็นร้อยๆ คันนี่ไม่ได้พูดเกิดจริงเลยมีคนที่มารอนำสินค้ากลับไปเยอะมากๆ และมันหนาวมากเช่นกันนินถึงกับยืนสั่นเลยดีเดียว

นิน “คนโคตรเยอะเลยลุง” ท่านเจ้าคุณพยักหน้า

“มันแน่อยู่แล้วและเอ็งก็เตรียมตัวไว้ด้วยอาจจะโดนเรียกตัวเข้าวังได้ทุกเมื่อเลย “นินพยักหน้า

นิน” ลุงบอกผมเป็นสิบครั้งแล้วนะ “ท่านเจ้าคุณกลอกตา

” ข้ากลัวเอ็งจะลืมน่ะสิ” นินหน้ากระตุกเขาขี้ลืมขนาดนั้นเชียวหรือที่จริงที่ท่านเจ้าคุณเตือนเพราะให้นินได้เตรียมตัวในการพูดต่อหน้าพระที่นั่งเพราะมันกดดันมากต่างหาก

นิน” เรื่องสินค้าจะมากี่โมงอะลุง “ท่านเจ้าคุณเอานาฬิกาขึ้นมาดูนินดวงตาเป็นประกายนาฬิกาแบบนี้เรียกว่าแบบพ็อกเกตแบบมีสายห้อยคอยาวสวยมาก

นิน “ของนอกหรือ” ท่านเจ้าคุณเชิดหน้าขึ้น

“ใช่ลูกสาวข้าซื้อให้เมื่อหลายปีที่แล้ว” นินหน้ากระตุกจำเป็นต้องอวดขนาดนั้นไหม

” นี่น่ะหายากมากนะในเมืองหลวงหาไม่ได้แล้วเรือรอบนี้อาจจะมีนะแต่ราคาไม่ถูกเลย “นินกลอกตาตอนนี้เขาเห็นของอะไรก็ไม่แปลกใจแล้วของบางอย่างมีก่อนประวัตศาสตร์เยอะมากนินคิดว่าถ้าเจอเขาจะซื้อสักเรือน

นิน “ตกลงเรือมาตอนกี่โมงกันแน่ลุง “ท่านเจ้าคุณตอบอย่างไม่สบอารมณ์เขายังอวดไม่พอเลย

” หกโมงกว่าๆ ก็น่าจะมาแล้ว “นินพยักหน้าจากนั้นพวกเขาก็เริ่มทำงานพ่อค้าทุกคนที่มีใบสั่งซื้อจะต้องนำใบรายการมาส่งให้เจ้าหน้าที่เพื่อตรวจสอบรายการสินค้าว่าตรงกันกับต้นขั้วหรือไม่หากพบว่าไม่ตรงกันของทั้งหมดหลวงจะยึดเอาไว้ “นินพยักหน้าคนเริ่มมาต่อแถวแล้วทำให้ทุกคนยุ่งกันหมด

นิน “แล้วแบบนี้จะต้องรับของทีละคนเลยหรือช้าตายเลย” ท่านเจ้าคุณกลอกตา

“เอ็งจะบ้าหรือข้าพาคนมาขนาดนี้ให้มานั่งดูหรือไงก็ต้องครั้งละห้าหรือมากกว่านั้นสิวะถ้าเรือลำไหนมีการสั่งซื้อเยอะก็อาจเป็นสิบคนพร้อมกันเลย” นินพยักหน้า

นิน “แล้วของหลวงไม่ต้องตรวจสอบหรือ” ท่านเจ้าคุณส่ายหน้า

“ของหลวงจะถูกแยกไว้แล้วเอาเข้าวังเลยโดยมากจะเป็นความลับและข้าจะเป็นคนตรวจสอบด้วยตัวเอง” นินพยักหน้าจากนั้นเสียหวูดเรือก็ดังขึ้นมาจากในทะเล

“มาแล้วทุกคนประจำที่ “เจ้าหน้าที่ลงไปยังท่าเรือ คนของกรมท่าเรือสั่งออกมา

“คนที่มีใบสั่งซื้อจากเรือจีน A205 ออกมาต่อแถวพร้อมรถม้า” ทุกคนที่ได้บัตรคิวแล้วก็รีบนำรถม้าออกมาบางเจ้านำรถม้ามาถึงสิบคันเลยทีเดียว นินมองอย่างสนใจเรือที่เข้ามาลำใหญ่มากมาถึงสามลำ

นิน “วันนี้มาแค่เรือจีนหรือครับ” ท่านเจ้าคุณพยักหน้า

“ถึงจะแค่สามลำแต่ว่าต้องใช้เวลาทั้งวันทั้งคืนในการขนของจากเรือลงไปในรถทั้งหมดจากนี้จะเป็นงานที่ยุ่งมากเชียวล่ะ” ไม่ทันไรมันก็ดูวุ่นวายจริงๆ นั่นแหละ

นิน “แล้วเรือขนแร่จากจีนมีหรือเปล่าลุง” ท่านเจ้าคุณคิดสักพัก

“เดี๋ยวได้ใบรายชื่อของพ่อค้าบนเรือมาก็จะรู้เองว่าครั้งนี้พวกนั้นเอาอะไรมานอกจากรายการหรือไม่” นินแปลกใจ

นิน “ของนั่นไม่โดนยึดหรือถ้าไม่ตรงจากที่สั่งน่ะ” ท่านเจ้าคุณกลอกตา

“เอ็งนี่มันหัวช้าจริงพ่อค้าฝั่งนั้นก็ต้องเอาของแปลกใหม่มาเปิดตลาดบ้างสิพวกเขาแค่ลงทะเบียนแล้วเปิดคลั่งขายได้เลยของที่จะยึดคือของที่มีในรายการผู้รับและผู้ส่งไม่ตรงกัน อย่างเช่นสั่งถ้วยมาสิบใบแต่ของที่มาส่งมากว่าสิบใบ หรือ สั่งใบชามาแต่กลับเป็นฝิ่นนี่ถึงจะถูกยึด “นินร้องอ้อออกมา

เมื่อเรือเทียบท่าก็วุ่นวายทันทีเสียงดังวุ่นวายไปหมดสินค้าขนมาเต็มลำเรือกล่องไม้กองสูงราวกับภูเขาย่อมๆ จากนั้นหัวหน้าขบวนสินก็ลงมาเพื่อส่งใบสินค้าให้เจ้าหน้าที่หลังตรวจสอบก็นำลงมาจากเรือทีละรายการเจ้าหน้าที่เร่งทำงานกันวุ่นวายไปหมดนินตามท่านเจ้าคุณไปดูก็พบว่ารายการของมีมากกว่ายี่สิบรายการเลยทีเดียว ท่านเจ้าคุณรับรายการอีกชุดมาดูการจากหัวหน้าขบวนสินค้าของจีนมาเขาชื่อว่า เว่ยหมิงเต๋อ ท่านเจ้าคุณหันมาทางนิน

“เอ็งรู้ภาษาจีนไม่ใช่หรืองั้นช่วยแปลให้ข้าหน่อยแล้วกัน” นินตบหน้าอก

นิน “สบายมากลุง” เว่ยหมิงเต๋อประสานมือเพื่อทำความเคารพท่านเจ้าคุณ

“สวัสดีครับท่าน” ทั้งสองฝ่ายทักทายอย่างสุภาพเว่ยหมิงเต๋ออายุประมาณห้าสิบกว่าๆ เขามีพลังยุทธ์นิดหน่อยไว้ป้องกันตัวร่างกายเขาแข็งแรงมากหน้าตาของเขาดูเป็นคนใจดีสวมชุดแบบพ่อค้าจีนสมัยโบราณหลังจากแนะนำตัวเป็นพิธีแล้วก็เข้าเรื่อง

” นี่คือรายการทั้งหมดขอวันนี้ขอรับ” นินจึงถาม

นิน “พรุ่งนี้มีเรือจากจีนอีกหรือครับ” เว่ยหมิงเต๋อพยักหน้า

“ใช่แล้วมาอีกสองลำ” นินพยักหน้าแล้วช่วยคุยเรื่องระหว่างการเดินเรือเพื่อละลายพฤติกรรมแล้ววกเข้าเรื่อง

นิน” นี่น้าเว่ยท่านพอจะหาตำรายุทธ์ให้ได้ไหม “เว่ยหมิงเต๋อทำหน้าประหลาดใจ

เว่ยหมิงเต่อ” คนไทยฝึกยุทธ์ได้หรือ “นินยิ้มออกมา

นิน” ข้าอยากลองดูนะ “นินใช้ภาษายุทธ์ภพคุยกับเขาเว่ยหมิงเต๋อเรียกชายอายุราวๆ สี่สิบปีเขาผอมบ้างทว่าแค่มองก็รู้ว่ายอดฝีมือ

“อาเฉินมีคนอยากได้ตำรายุทธ์สนใจไหม” ชายคนนี้ชื่อเฉินเฟยเป็นหัวหน้าคุ้มกันเรือลำนี้เขาฉีกยิ้มออกมา

” แน่นอนข้ามีวิชากระบี่หลายชุดนำมาขายถ้าสนใจก็คุยราคากันได้เลย “นินหน้ากระตุกมันจะง่ายอะไรขนาดนั้นของปลอมแน่ๆ

นิน” ของปลอมข้าไม่เอานะน้า “เว่ยหมิงเต๋อหัวเราะ

เว่ยหมิงเต๋อ “ไม่ใช่ของปลอมหรอกวิชาพวกนี้ล้วนได้มาจากพวกโจรสลัดที่ปล้นเรือหรือขบวนสินค้าที่อาเฉินไปคุ้มกันทั้งนั้นส่วนมากเป็นวิชาระดับต่ำนะถ้าเป็นวิชาระดับสูงจะไม่ซื้อขายกันหรอก “นินดวงตาเป็นประกายระดับไหนไม่สำคัญขอเป็นของแท้ก็พอ

นิน” ราคาเท่าไร “เฉินเฟยยิ้มแล้วกล่าว

เฉินเฟย” วิชากำลังภายในหนึ่งแสนหยวน “อ้อค่าเงินของไทยในยุคนี้แข็งค่ากว่าของจีนเนื่องจากจีนอยู่ในภาวะสงครามหนึ่งแสนหยวนก็ประมาณเจ็ดถึงแปดหมื่นบาทเท่านั้น เขากล่าวต่อ

“ท่าร่าง หกหมื่นหยวน ส่วนกระบวนท่า ห้าหมื่นหยวน” นินตากระตุกหันไปมองท่านเจ้าคุณ

นิน “ลุงเขามีวิชายุทธ์ขายขอยืมเงินหน่อยสักสามแสนบาท” ท่านเจ้าคุณหน้ากระตุก

“ไอ้เวรข้าให้มาเจรจาการค้าแต่เอ็งมาซื้อของเนี่ยนะ” นินหัวเราะแห้งๆ

นิน “เอาน่าเดี๋ยวผมจะถามเรื่องเจียงซือให้” ท่านเจ้าคุณดวงตาเป็นประกาย

“ได้” จากท่านเจ้าคุณให้คนกลับไปเอาเงินมาให้นินจากนั้นก็เริ่มทำการตรวจสองรายการสินค้าจนถึงสิบโมงเช้า งานฝีมือมีเพียบพัดจีนเครื่องประดับต่างๆ ซึ่งสวยงามมาก ยังมีพันธุ์ไม้อีกมากจนพูดไม่หมด นินเห็นต้นไม้สองสามชนิดแล้วกระซิบ

นิน” ลุงต้นไผ่พวกนี้เอามาขยายพันธุ์ในไทยเถอะเชื่อผมต่อไปใช้ประโยชน์ได้แน่นอน “ท่านเจ้าคุณขมวดคิ้ว

” เอ็งแน่ใจนะมันต่างจากไผ่เราอย่างไร “นินกล่าวออกมา

นิน” ไม่ต้องพูดถึงลำต้นของมันที่นำไปใช้งานได้ง่ายกว่าเพราะมันตรงยาวและเนื้อไม้แข็งแรงกว่าแต่ผมได้ยินจากหมอจีนที่เคยมาซื้อสมุนไพรจากในหมู่บ้านว่าหน่อไม้มีรสชาติอร่อยกว่าของไทยมากมลมีรสหวานทานง่ายใบของมันมีขนาดใหญ่นำไปห่ออาหารได้อีกด้วยขายได้ทั้งต้นเลย” ท่านเจ้าคุณพยักหน้าที่ของเขามีมากดังนั้นเอาไปปลุกย่อมไม่มีปัญหาอาจสร้างรายได้อีกมาก

“ได้งั้นเอาร้อยต้นไม่สิสองร้อยเลย “นินพยักหน้า เขายังให้ท่านเจ้าคุณซื้อต้นบ๊วยและต้นท้อมาลองปลูกอีกด้วยหลายสิบต้น จากนั้นนินลากเว่ยหมิงเต๋อและเฉินเฟยไปนั่งคุยกันทั้งสองชอบนินมากนินคุยถูกคอพวกเขาเลยทีเดียวนินยังแนะนำของต่างๆ ในประเทศให้พวกเขาไปทำกำไรด้วยอย่างเช่นยาสีฟันและโถส้วม พูดถึงเรื่องโถส้วมตอนนี้มันเปิดตัวไปแล้วเมื่อเช้าได้รับความสนใจมากจากคนในตลาด พี่เทียนจ้างคนฝีปากดีๆ มาอธิบายให้ทุกคนฟัง

“พ่อแม่พี่น้องฟังทางนี้ตอนนี้ไทยเรามีสินค้าใหม่จากบริษัทเทียนเซรามิกมานำเสนอนั่นคือโถส้วม” ทุกคนมุมดูกันมากขึ้น

“หลายคนสงสัยว่ามันคืออะไรใช่ไหมง่ายมากดูนี่” เขาเปิดเข้าไปในห้องน้ำที่สะอาดมาก ทุกคนมองเข้าไปแล้วพูดว่าเก้าอีกมันน่าตกใจตรงไหนชายคนนั้นเริ่มอธิบาย

” นี่ไม่ใช่เก้าอี้แต่มันคือชักโครกมีไว้ทำไมน่ะหรือก็มีไว้ไปเวจอย่างไรเล่า” ทุกคนทำหน้างงเขากล่าวต่อ

” ห้องส้วมของเราปกติจะเป็นหลุมใช่หรือไม่ทั้งเหม็นทั้งเมื่อยแถมความสกปรกอีกทว่าสิ่งนี้ตอนที่เวจนั่นเรานั่งลงไปเลยแบบนี้ “เขานั่งให้ดู

” เห็นไหมนั่งแบบนี้มันสบายมากและไม่เมื่อยเลยทำความสะอาดก็ง่ายเมื่อเวจเรียบร้อยเราก็แค่ตักน้ำลาดมันลงไปของเสียของเราก็จะลงไปในหลุมที่ขุดไว้ด้านล่างผ่านโถส้วมของเรากลิ่นจะไม่ตีกลับมาแน่นอนเพราะการออกแบบอย่างดีส่วนคนที่กลัวมันจะแตกบอกเลยไม่มีทางโถของเรารับน้ำหนักถึง 600 กิโลกรัมเราทดสอบมาแล้วหลายรอบมีอายุการใช้งานมากกว่าสามสิบปี “ทุกคนสนใจขึ้นมาและแน่นอน

” พี่ชายข้าปวดพอดีขอลองได้หรือไม่ “ชายคนนั้นยิ้มออกมานี่คือหน้าม้าของเขาเอง

” ได้เลย “ชายคนนั้นเข้าไปทุกคนรู้ทันทีว่าเขาอึจริงๆ เพราะเสียงดังมากจากนั้นเมื่อลาดน้ำแล้วออกมาเปิดห้องน้ำอีกครั้งก็พบว่าทุกอย่างสะอาดมากชายคนนั้นออกมาก็รีวิวทันที

“เยี่ยมากเลยข้านั่งไม่รู้สึกเมื่อยเลยแถมทำความสะอาดก็ง่าย” ทุกคนให้ความสนใจพี่เทียนมองจากระยะไกลก็ยิ้มออกมา

“งานนี้ดังแน่” หลังมีหลายคนลองใช้ก็ถามราคาทันทีไม่กี่ชั่วโมงยอดสั่งจองจึงทะลุเป้าทำไมน่ะหรือเพราะพวกเขาทรมานกับการอึแบบเก่ามานานมากแล้วน่ะสิ ทางบ้านท่านเจ้าคุณห้องน้ำก็สร้างเรีบร้อยแล้วเช่นกันทุกคนได้ลองแล้วพบว่ามันยอดเยี่ยมจริงๆ ที่ท่าเรือภายในประเทศก็มีเรือจากเมืองสองแควมาเทียบท่าแล้วเช่นกันคณะของตระกูลขุนนางลงมาจากเรือแล้วเดินตลาดหมื่นเทพก็มาต้อนรับด้วยตัวเอง ทว่ามีเสียงจากพ่อค้าคนหนึ่งดังขึ้นจนทุกคนสนใจ

เป็ด “ทุกคนฟังทางนี้นี่คือสิ่งที่จะเปลี่ยนแปลงประเทศไทยไปตลอดกาลสงสัยแล้วใช่ไหมว่ามันคืออะไรสิ่งที่ข้าถืออยู่ในมือนี้มันคือยาสีฟันไงล่ะ “…