ยอดหมอเทวะบรรพกาล

    บทที่ 162 คุณกับลูกสาวผมมันยังไงกันแน่

    เมื่อครู่มัวแต่หนีตายเลยไม่ได้สังเกตสภาพตัวเอง จังหวะที่คว้ากางเกงมาสวม ลั่วหยางถึงเพิ่งเห็นว่าตามตัวมีเศษใบสนแห้งติดเต็มไปหมด แถมฝ่าเท้ายังเปื้อนดินมอมแมม แต่ในสถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้ ใครจะมีกะจิตกะใจมาห่วงหล่อ เขากระชากเสื้อผ้ามาสวมลวกๆ ปัด...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 3.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ