บทนำ
เสียงนาฬิกาดิจิทัลบนผนังแสดงเวลา 09:03 นาฬิกา
เสียงร้องไห้ เสียงะโ และเสียงฝีเท้าดังไปทั่วล็อบบี้ของสำนักงานใหญ่ Mirai Holdings
เมื่อไม่กี่นาทีก่อน พวกเขายังนั่งประชุมเื่งบประมาณประจำไตรมาส
แต่ตอนนี้...
ไม่มีใครรู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองอยู่ที่ไหน
"ไม่มีสัญญาณครับ!"
"โทรศัพท์ใช้ไม่ได้!"
"อินเทอร์เน็ตก็หาย!"
"ด้านนอก...มันไม่ใช่โตเกียว!"
ผู้คนหลายร้อยคนเบียดกันอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ ทุกสายตาจับจ้องภาพที่ไม่ควรมีอยู่จริง
ทุ่งหญ้าสีเขียวทอดยาวสุดสายตา
ป่าดึกดำบรรพ์ที่เต็มไปด้วยต้นไม้สูงหลายสิบเมตร
เทือกเขามหึมาที่ไม่เคยมีอยู่ในประเทศญี่ปุ่น
และเหนือศีรษะ...
ดวงอาทิตย์สองดวงกำลังส่องแสงอยู่บนท้องฟ้า
ภาพนั้นทำให้หลายคนถึงกับทรุดลงกับพื้น
ไม่มีใครกล้ายอมรับความจริง
สำนักงานใหญ่ทั้งหลัง...
ได้หายไปจากโลกเดิมแล้ว
---
นากามูระ ยูตะ ยืนกำโทรศัพท์มือถือแน่น
บนหน้าจอมีเพียงข้อความสั้น ๆ
ไม่มีสัญญาณ
เขากดโทรออกอีกครั้ง
ครั้งที่หนึ่ง
ครั้งที่สอง
ครั้งที่สาม
ผลลัพธ์ยังคงเหมือนเดิม
ไม่มีเสียงเรียก
ไม่มีคนรับ
ไม่มีแม้แต่สัญญาณเครือข่าย
เขาหลับตาลงช้า ๆ
ภาพของแม่ที่อาศัยอยู่เพียงลำพังในไซตามะผุดขึ้นมาในความคิด
เมื่อเช้านี้ เขายังบอกว่าจะโทรหาหลังเลิกงาน
แต่ดูเหมือน...
คำสัญญาง่าย ๆ นั้น อาจไม่มีวันทำได้อีกแล้ว
---
"ทุกคน ฟังผม!"
เสียงของผู้จัดการซาซากิดังก้องไปทั่วล็อบบี้
ชายวัยห้าสิบที่ปกติสุขุมเยือกเย็น กำลังพยายามรวบรวมสติของพนักงานเกือบพันชีวิต
"ผมรู้ว่าทุกคนกำลังสับสน"
"แต่ถ้าเราปล่อยให้ความกลัวครอบงำ..."
"เราอาจตายก่อนจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น"
คำพูดนั้นทำให้บรรยากาศเงียบลง
ซาซากิกวาดสายตามองทุกคน ก่อนพูดต่อด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
"พวกเราอาจถูกตัดขาดจากโลกเดิม"
"แต่ตราบใดที่เรายังมีชีวิตอยู่..."
"เรายังมีโอกาสหาทางรอด"
ยูตะเงยหน้าขึ้นมองหัวหน้าของตน
ก่อนจะมองออกไปนอกกระจกอีกครั้ง
เขาไม่ใช่คนกล้า
ไม่ใช่คนเก่ง
ไม่ใช่คนที่เหมาะจะเป็ผู้นำ
เขาเป็เพียงพนักงานฝ่ายธุรการวัยสี่สิบปี ที่ใช้ชีวิตธรรมดามาตลอด
เขาไม่เคยคิดว่า ตัวเองจะต้องจับอาวุธ
ไม่เคยคิดว่าจะต้องต่อสู้กับสัตว์ประหลาด
และไม่เคยคิดเลยว่า...
ชะตากรรมของผู้คนเกือบหนึ่งพันชีวิต จะค่อย ๆ ผูกพันเข้ากับการตัดสินใจของเขา
นี่คือจุดเริ่มต้นของเื่ราว...
เมื่อ "สำนักงานใหญ่แห่งหนึ่ง" ถูกส่งไปยังโลกแฟนตาซี
และการประชุมเช้าวันจันทร์...
กลายเป็การประชุมเพื่อเอาชีวิตรอดครั้งแรกของมนุษยชาติ.