เป็เมียที่แย่แต่เป็แม่ที่แซ่บ
ตอน เผลอใจจูบกับลูกเลี้ยง
เื่ก็นานมาแล้ว แต่สามีไม่เคยให้อภัยนิลภัทร์ที่เธอขับรถตกถนนจนแท้งลูกในท้อง เขาโทษและโยนความผิดให้เมียทั้งหมดทั้งๆที่วันนั้นตัวเองควรจะเป็ฝ่ายขับรถพาเมียไปซื้อของ
นิลพยายามทำใจด้วยธรรมมะ จนภายในที่บอบช้ำค่อยๆหายดี ั้แ่แท้งลูกเธอหันหน้าเข้าวัด ศึกษาธรรมจนเข้าใจเื่บาปกรรมพอสมควร
เหตุนี้ภรรยายังสาวของมหาเศรษฐีนามว่ากิตติจึงไม่ยอมกลับเข้าวงการบันเทิงอีก เพราะตั้งใจแล้วว่าจะดูแลลูกชายที่เป็ลูกติดของสามีให้ดีที่สุด ในทุกวันเธอคอยเอาใจและปรนนิบัติสามีเป็อย่างดีเพื่อเฝ้ารอวันได้เป็แม่คนจริงๆอีกครั้ง ทุกคืนภรรยาคนสวยจะภาวนาขอให้ลูกที่แท้งไปกลับมาเกิดกับเธออีก
ทว่าความหวังกลับไม่มีวี่แวว นั่นก็เพราะสามีไม่ร่วมเตียงกับเธอ แถมยังแอบไปเลี้ยงเด็กสาวมหาลัยไว้อีกด้วย ข่าวล่าสุดที่นิลได้ยินจากเพื่อนคือกิตติเพิ่งซื้อคอนโดให้เด็กดริ้งค์ในร้านเหล้าที่ยอมเลิกกับผัวเพื่อมาเป็เมียน้อยของเขา
ทว่ากระนั้นนิลภัทรยังให้อภัยและไม่เคยต่อว่าสามี เพราะคิดว่าเป็กรรมที่เธอต้องได้รับ ทำได้เพียงเฝ้ารอวันที่กรรมชั่วนี้หมดไป วันนั้นสามีคงคิดได้และยอมมีลูกกับเธออีกครั้ง
ภายในบ้านหรูย่านชานเมือง
ไอน้ำเดือดลอยฟ่อง ภายในหม้อมีต้มจืดสาหร่ายที่กำลังหอมฟุ้ง สาวสวยในชุดเดรสสีขาวสวมทับด้วยผ้ากันเปื้อนสีชมพูกำลังก้มหน้าก้มตาปรุงอาหาร
"นี่เป็ของที่เค้าชอบ ยังจำได้เลยว่าครั้งแรกที่เดทกันคุณกิตติกินต้มจืด ฮิ! ๆ" คุณแม่ยังสาวเอ่ยขณะโรยผักชีหั่นฝอยลงในหม้อซุป
ร่างกายขาวสวยยืนอยู่หน้าเตาแก๊ส แขนขาเรียวงามดูมีน้ำมีนวลมากกว่าแต่ก่อน ซึ่งสมัยเป็นางแบบค่อนข้างจะผอมบาง
สัดส่วนคุณแม่มือใหม่นั้นจะว่าสูงก็ไม่สูง จะว่าผอมก็ไม่ผอม เรียกได้ว่ากลมนุ่มพอดิบพอดี แถมหน้าอกหน้าใจยังใหญ่เกินตัวไปมาก
"มอนิ่งฮะ" จู่ๆหนุ่มน้อยก็เดินเข้ามากอดแม่เลี้ยงจากด้านหลัง ใช้มือบีบเอวเล็กคอดและก้มดมผมหอมๆของหล่อนและทักทาย
"มอนิ่งจ๊ะเลิฟ" แม่เลี้ยงมือใหม่ขานรับแฝดพี่ที่ตัวสูงท่วมหัว
"สวัสดีครับแม่" จู่ๆแฝดน้องก็เดินเข้ามาประชิดข้าง พูดจบก็ก้มลงหอมแก้มขวาดั่งฟ่อด
"สวัสดีค่ะไลค์" นิลหันมาตอบแฝดน้อง
"อาหารน่ากินจังเลยฮะ พวกเราไปรอข้างนอกนะครับ"
แฝดพี่และแฝดน้องเอ่ยก่อนจะเดินออกไปที่ห้องโถง
"จ๊ะ รอซักแปบนะ" คุณแม่คนสวยเหลียวมองตามลูกชายฝาแฝด
ทั้งสองเหมือนกันไปหมด แทบแยกไม่ออกเลยว่าใครเป็ใคร วิธีจำของเธอคือจำจากการพูดของพวกเขา หากเป็เลิฟจะพูดแบบฝรั่งๆวัยรุ่นๆ ส่วนไลค์จะพูดแบบไทย ช้าๆนุ่มนวล"
มีครั้งนึงนิลภัทรจับได้ว่าสามีมีชู้ ตอนนั้นเธอเคยคิดฆ่าตัวตาย แต่ลูกชายฝาแฝดของสามีนี่เองที่ทำให้เธอผ่านพ้นวันเลวร้ายมาได้ การต้องอยู่ดูแลพวกเขานั้นทำให้เธอรู้สึกถึงการเป็แม่คน และหนุ่มๆทั้งสองมักทำให้เธอมีรอยยิ้มอยู่เสมอ
แปะ! ๆ ๆ เสียงฝีเท้าของสามีวิ่งลงจากบันใดชั้นบน เขาสวมชุดสูทสีดำ ทั้งที่มีอายุแต่ก็ดูหล่อเหลามีภูมิฐานดีมาก เรียกได้ว่าเป็แด๊ดดี้ที่หุ่นดีราวกับพระเอกหนังบู๊
"นิล วันนี้ไม่ต้องทำมื้อเย็นนะ" กิตติเดินมาเกาะขอบประตูห้องครัวและยื่นหน้าออกมาเอ่ยทักเมียสาวที่กำลังตักอาหารใส่ชาม
"อ้าว ทำไมล่ะคะ" ภรรยาคนสวยหันมาถามด้วยสีหน้าผิดหวัง
"ไม่ต้องถาม คืนนี้ผมไม่กลับ ไม่ต้องรอ" มหาเศรษฐีหนุ่มตอบแล้วก้มมองนาฬิกาข้อมือ
"ค่ะ งั้นมากินมื้อเช้านิดนึงนะคะ" นิลถือชามต้มจืดเดินมายืนตรงหน้าสามี
"อะไร ต้มจืดอีกละ ทำเป็แค่นี้รึไง" จู่ๆสามีก็ตวาดดังจนเมียรักสะดุ้ง
"นี่ถ้าเมื่อก่อนมีลูก ป่านนี้ลูกคงขาดสารอาหารตาย"
ตุบ! ๆ ๆ สามีบ่นแล้วเดินกระทืบเท้าออกไปหน้าบ้าน สตาร์ทรถสปอร์ตหรูสีแดงแล้วขับออกไปอย่างไม่มีเยื่อใย
ฮือ! ๆ ๆ คุณแม่ทรุดลงนั่งพับเพียบกับพื้น วางชามอาหารลงแล้วก้มหน้าร้องไห้ น้ำตาหยดลงไปผสมกับต้มจืดสาหร่าย
นิลไม่เคยชินเสียทีแม้ว่าสามีมักจะทำแบบนี้ทุกครั้ง หาเื่ชวนทะเลาะแล้วไม่กลับเข้าบ้าน
"แม่ครับ เป็อะไรครับ" จู่ๆลูกชายก็เดินเข้ามายืนค้ำหัวคุณแม่ เอามือใหญ่ลูบผมหล่อนเบาๆก่อนจะลงมานั่งยองๆและใช้นิ้วโป้งปาดน้ำตาบนแก้มโตที่แดงฉ่ำ
"ไม่มีอะไรหรอก ไลค์ไปทานข้าวเถอะ" นิลก้มหลบสายตาลูกชาย
"ห้ามร้องอีกนะครับ ร้องไปพ่อก็ไม่ได้ทำตัวดีขึ้น แม่ยังมีผมอีก อย่าเสียใจไปเลยนะ" หนุ่มน้อยเอ่ยแล้วดึงร่างอิ่มขาวนวลนุ่มมาสวมกอด
ฮือ! ๆ ๆ คุณแม่เอาหน้าซุกอกแผ่นกว้างของแฝดคนน้องและร้องไห้หนักกว่าเดิมเสียอีก ราวกับว่ากำแพงแห่งความอดกลั้นที่ทนมานานมันพังทลายลงมา
"โอ๋! ๆ อย่าร้องนะครับ ผมมีวิธีทำให้หายเศร้า จะลองดูไหม" หนุ่มน้อยหน้าใสเอ่ยและลูบหลังคุณแม่
อือ! สาวใหญ่พยักหน้าขณะเอาแก้มแนบอกล่ำ
จู่ๆมือใหญ่ก็ทาบแก้มสองข้างแล้วงัดหน้าคุณแม่ยังสาวเงยขึ้นสบตา ใบหน้าคมคายลดลงต่ำจนปลายจมูกโด่งจิ้มจมูกจิ้มลิ้มบู้บี้
จุ๊บ! ๆ ริมฝีปากร้อนแดงบดเม้มปากสีชมพูที่เรียวบาง
อื้อ! ๆ ๆ คุณแม่พยายามถอยหน้าหนี ทว่าสองมือใหญ่ที่ทาบแก้มยิ่งดึงหน้าเธอเข้าไปบดแรงขึ้น
จุ๊บ! ๆ ลูกชายรุกจูบหนักมาก เขาเอียงหน้าดูดปากกินน้ำลายที่ไหลล้นออกมา ปลายจมูกโด่งจิ้มแก้มโตคุณแม่บุบยุบเป็รอยแดงพาดบนหน้า
อร๊ะ! อือ! ๆ ๆ มือน้อยยกจิกคอเสื้อเชิ้ต ผลักอกลูกชายออกแต่กลับร้องครางหงิงๆในลำคอ
หมับ! จู่ๆมือที่ทาบแก้มขวาลดลงไปบีบคลึงเต้าใหญ่ เขาบีบแรงจนรู้สึกเจ็บ แต่ก็คันหัวนม เสียวหวิวๆกลางลิ้นปี่ คุณแม่สะดุ้งโหยงในสภาพผ้ากันเปื้อนสีชมพูยับยู่ยี่
โครมม! แรงใทำคุณแม่พลักอกลูกชายที่นั่งยองๆล้มหงายหลัง
ตุ๊บ! ๆ ๆ ๆ หล่อนวิ่งหนีขึ้นห้องนอนแล้วล็อคประตู ยืนหันหลังพิงบานไม้และค่อยๆทรุดลงมานั่งชันเข่ากับพื้น รู้สึกร้อนวูบๆวาบๆที่หว่างขาและเปียกจนกางเกงในแฉะ
คงเพราะความห่างเหินจากเซ็กที่ยาวนานทำให้ร่างกายคุณแม่ตอบสนองต่อน้ำมือของผู้ชายได้ไวเกินปกติ
แฮ่ก! ๆ ๆ ลมหายใจร้อนผ่าวพวยพ่นราวกับว่าเพิ่งวิ่งมาราธอนมาหมาดๆ แก้มสองข้างชาเหมือนโดนตบ หัวใจสั่นระรัว ตาพร่ามัวเหมือนตอนหิวข้าวจะเป็ลม
แปะ! สองมือน้อยยกขึ้นทาบอก ดวงตากลมโตลุกวาว รู้สึกเจ็บเต้านมช้างที่โดนบีบจี๊ด! ๆ
"ทำไมไลค์ทำกับเราแบบนี้นะ"
"หรือว่าเขาสงสารเราที่โดนพ่อเขาทำไม่ดี เลยคิดจะทำดีแทนพ่อ"
"อย่างนั้นเหรอ ไม่หรอก"
"ไม่มีทาง"