ขอเปลี่ยนชื่อของเปลวเพลิงที่หยางจื่อเดิมพันกับหลี่เจี้ยนจากเพลิงสวรรค์ เป็นเปลวเพลิงขั้นสูงแทนนะครับ
-----------------------------------------------------------------------------------
ภายในห้องโถงตระกูลหยางมีผู้อาวุโสอยู่3 คน ทั้ง 3คนนั้นคือผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลหยางพวกเขาต่างสั่นสะท้านเมื่อเห็นว่าหยางเทียนอวี้มีโทสะ "ท่านประมุขโปรดระงับโทสะก่อนคนเหล่านั้นเป็นเพียงตัวโง่เขลาเลยไม่รู้ว่านายน้อยนั้นยิ่งใหญ่เพียงใด"ชายชราหยางฮั่วกล่าว "หึถ้าไม่ติดว่าตระกูลของพวกเราคือตระกูลผู้พิทักษ์ข้าคงจะไปจัดการกับเจ้าพวกนั้นเเล้ว"หยางเทียนอวี้กล่าว "แต่ท่านก็ได้ลงมือสังหารชายคนนั้นไปเเล้วแค่นี้ท่านก็ควรจะหายโกรธได้เเล้ว"ซูชิงกล่าว "นายหญิงกล่าวถูกเเล้วท่านประมุข เรื่องที่น่าเป็นห่วงในตอนนี้คือกลุ่มของนิกายมารทมิฬ ข้าได้ข่าวว่า ราชันมารทมิฬได้ทะลวงผ่านปราณนักบุญเทวะเเล้ว “หญิงชราหยางซีกล่าว "อืม เรื่องราชามารทมิฬนั้นปล่อยให้เหล่านิกายใหญ่เเละ ขุมอำนาจอื่น ๆจัดการหน้าที่ของพวกเราคือปกป้องประตูที่จะนำไปสู่ดินแดนเบื้องล่างตระกูลผู้พิทักษ์อย่างพวกเราจำเป็นต้องป้องกันไม่ให้คนจากดินแดนเบื้องบนลงไปสร้างความวุ่นวายที่ดินแดนเบื้องล่าง"หยางเทียนอวี้กล่าว "ข้าไม่เข้าใจทำไมตระกูลของท่านต้องทำเพื่อดินแดนเบื้องล่างถึงขนาดนั้น"ซูชิงกล่าว "ข้าเองก็ไม่รู้เช่นกันแต่นี่เป็นคำสั่งจากบรรพบุรุษของตระกูลหยางจากที่ข้ารับรู้มาในสมัยก่อนตระกูลหยางจะติดตามชายคนหนึ่งชายคนนั้นยืนอยู่บนจุดสูงสุดของแดนเทวะและมีอยู่มาวันนึงเขาได้มีบุตรชายคนหนึ่งแต่ว่าบุตรชายของเขานั้นไม่ได้มีพรสวรรค์ในการบ่มเพาะพลังเลยจึงทำให้เขามักจะถูกมองด้วยสายตาดูถูกอยู่เสมอด้วยเช่นนั้นชายคนนั้นจึงได้สร้างดินแดนแห่งใหม่ขึ้นดินแดนแห่งนั้นคือดินแดนด้านล่างและเขาส่งให้บุตรชายของเขาไปอาศัยอยู่ที่นั่นเขาได้มอบของมีค่าของเขาให้กับบุตรชายของเขาอย่างไม่เสียดายแม้บุตรชายของเขาจะไม่มีพรสวรรค์และก่อนที่เขาจะหายตัวไปเขาได้ขอร้องตระกูลหยางว่าให้คอยปกป้องประตูที่เป็นทางเชื่อมของดินแดนทั้งสองไว้อย่าให้คนในดินแดนเทวะเข้าไปสร้างความวุ่นวายที่ดินแดนเบื้องล่างอีก"หยางเทียนอวี้กล่าว"ไม่น่าเชื่อว่าจะมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น" ซูชิงอดไม่ได้ที่ตกตะลึง
ทางด้านหยางจื่อหยางจื่อในตอนนี้ได้หลอมรวมเปลวเพลิงขั้นสูงเข้ากับร่างกายทำให้เปลวเพลิงของหยางจื่อมีพลังเพิ่มขึ้นแถมพลังบ่มเพาะของหยางจื่อยังทะลวงขั้นได้อีกด้วย หยางจื่อในตอนนี้อยู่ปราณจักรพรรดิขั้นที่7 สามารถต่อสู้กับคนที่อยู่ปราณนักบุญขั้นที่ 1ได้อย่างง่ายดาย และจากที่หยางจื่อได้ยินมาจากผู้อาวุโสหลินไห่เปลวเพลิงแบ่งออกเป็นหลายขั้นเปลวเพลิงขั้นต่ำ
เปลวเพลิงขั้นสูง
เปลวเพลิงสวรรค์
เปลวเพลิงเทวะ
ในแดนศักดิ์สิทธิ์ไม่มีคนที่มีเพลิงสวรรค์อยู่แลยแม่แต่หลินกู่ซวนเองก็ไม่ได้ครอบครองเพลิงสวรรค์เช่นกันเพลิงสวรรค์มีแต่ในดินแดนเทวะเท่านั้นยิ่งไม่ต้องพูดถึงเพลิงเทวะที่ยังไม่มีใครเคยครอบครองมันได้ หยางจื่อที่นั่งทำความเข้าใจพลังมิติและจิตวิญญาณดาบของตนในตอนนี้จิตวิญญาณดาบของหยางจื่อได้มาถึงจุดสูงสุดเเล้ว ในตำราทักษะดาบสวรรค์บอกว่าเมื่อถึงการหลอมรวมดาบให้เป็นหนึ่งเดียวกับร่างกายได้พลังจะเพิ่มขึ้นแต่ว่ามันมีสิ่งที่เหนือกว่ากาหลอมรวมดาบอยู่อีกนั่นก็คือการสร้างเจตจำนงแห่งดาบ และเจตจำนงแห่งดาบมีทั้งหมด 10ขั้นแต่ละขั้นนั้นทรงพลังอย่างยิ่งหยางจื่ออดที่จะถอนหายใจออกมาไม่ได้เส้นทางนักดาบของตนยังอีกยาวใกลยิ่งนัก หยางจื่อเดินออกมาจากที่พักของตนและเดินไปทางที่พักของหลี่ซวงเหยียนเพื่อไปหามู่โหลวหลายวันเเล้วที่หยางจื่อไม่ได้ไปเยี่ยมนางหยางจื่อที่เดินเข้าไปยังที่พักของหลี่ซวนเหยียนตกเป้าสายตาของศิษย์จำนวนมากข่าวทที่หยางจื่อสามารถเอาชนะหลี่เจี้ยนได้อย่างง่ายดายนั้นกระจายออกไปเป็นวงกว้างทำให้ชื่อเสียงของหยางจื่อโด่งดังขึ้นไปอีกและมีข่าวลือว่าต่ำกว่าระดับนักบุญไม่มีใครสามารถต่อสู้กับหยางจื่อได้ หยางจื่อที่มาถึงที่พักของหลี่ซวงเหยียนก็มีคนรับใช้นำทางให้หยางจื่อเมื่อหยางจื่อมาถึงก็ต้องแปลกใจที่เห็นมู่โหลวกำลังนั่งบ่มเพาะพลังอยู่แต่ที่หยางจื่อแปลกใจคือมู่โหลวในตอนนี้อยู่ปราณราชันขั้นที่1 เเล้ว ด้วยเวลาไม่นานจากปราณปฐพีมาถึงปราณราชัน"เจ้าแปลกใจงั้นรึ" หญิงชรากล่าว
"แน่นอนแต่ด้วยนิสัยของนางที่ขยันหมั่นเพียรก็ไม่ใช่เรื่องแปลก"หยางจื่อกล่าว "แต่จากที่ข้าดูเจ้ามากกว่าที่เป็นคนขยันหมั่นเพียรเพียงไม่นานเจ้าก็ทะลวงระดับได้อีกเเล้ว"หญิงชรากล่าว"ข้าก็แค่โชคดีเท่านั้น" หยางจื่อกล่าว
ในตอนั้นเองที่คลื่นพลังกระจายออกมาจากที่พักของหลี่ซวงเหยียน
"ดูเหมือนนายหญิงเองก็ทะลวงระดับได้เเล้วเช่นกัน" หญิงชรากล่าว
หยางจื่อก็อดที่จะแปลกใจไม่ได้แต่เมื่อนึกถึงว่าอาจารย์ของหลี่ซวงเหยียนคือหลินกู่ซวนซึ่งพึ่งกลับมาจากเเดนเทวะย่อมต้องนำของล้ำกลับมาฝากหลี่ซวงเหยียนอย่างแน่นอน
เมื่อนึกถึงดินแดนเทวะหยางจื่อก็รู้สึกเลือดในร่างกายมันเดือดความต้องการที่จะขึ้นไปยังแดนเทวะของหยางจื่อมีมากมายมหาศาล
หลังจากนั้นไม่นานหลี่ซวงเหยียนก็เดินออกมาจากห้องของตนและมู่โหลวเองก็หยุดบ่มเพาะพลังเช่นกัน ทั้งสองทักทายหยางจื่อด้วยรอยยิ้ม "วันนี้ที่หอประมูลสมบัติมีการประมูลที่ยิ่งใหญ่ขึ้นพวกเจ้าต้องการจะไปดูหรือไม่" หญิงชรากล่าว "น่าสนใจตั้งแต่ที่ข้ามาถึงแดนศักดิ์สิทธิ์ข้าก็แทบจะไม่ได้ออกไปใหนเลย"หยางจื่อกล่าว"ข้าเองก็เช่นกัน" มู่โหลวกล่าว
"งั้นพวกเราก็ไปกันทั้งหมดนี่แหละ ไม่แน่พวกเราอาจจะได้อะไรดี ๆกลับมาก็ได้"หลี่ซวงเหยียนกล่าว"ตกลง" ทั้งสองกล่าวออกมา
กลุ่มของหยางจื่อและหลี่ซวงเหยียนก็ออกจากนิกายและตรงไปยังหอประมูลสมบัติในทันทีโดยมีหญิงชราและหลินไห่คอยคุ้มกัน
------------------------------------------------------------------------------------------