“ได้พักผ่อนนี่มันทำให้สดชื่นดีจริงๆ”
หลังจากการเดินทางที่ไม่ได้พักไม่ได้หลับได้นอนมาสองวันเต็ม ความสดชื่นกลับคืนสู่ร่างกายทำให้รู้สึกกระปรี้กระเปร่า
“ต้องไปทางไหนต่อหว่า แล้วตอนนี้เรา้าอะไรก่อนเป็อย่างแรกนะ เอิ่ม… นึกไม่ออก… ตามถนนไปก่อนละกัน”
เมื่อเปิดแผนที่เพื่อหาจุดหมายต่อไปในการเดินทาง เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองต้องไปที่ใดต่อ หรือแม้กระทั่งสิ่งจำเป็ที่เขา้าเป็อย่างแรก ก็ได้แต่ลูบคางไปในระหว่างคิดว่า้าอะไร แต่สุดท้ายก็คิดไม่ออก เขาถูกพ่อแม่สอนมาแล้วก็จริง แต่นอกจากการเอาตัวรอดกับต่อยตีก็ไม่ค่อยมีอะไรมีประโยชน์ ส่วนเป้าหมายของตนก็คิดแค่เื่ปลายทาง ระหว่างทางก็ไม่ได้คิดว่าต้องทำอะไรบ้าง จะไปรอดมั้ยล่ะเนี่ย… เขาจึงตัดสินใจเดินตามถนนที่เปรียบเสมือนเส้นแบ่งระหว่างป่ากับทุ่งหญ้าขึ้นไปทางเหนือ
“อะไรกันเนี่ย? แม้แต่หมู่บ้านก็ไม่มี คิดว่าแผนที่มันไม่บอกเฉยๆแต่ดันไม่มีจริงๆซะนี่ ง่ำๆ”
ระหว่างทางดอนคอยมองรอบข้างตลอดเวลา เพราะแผนที่มันไม่แสดงที่ตั้งของหมู่บ้านหรือเมืองอะไรให้เขาดูเลย ตอนนี้ก็ทำได้เพียงเดินไปตามทางชิวๆในวันที่แดดจ้าพร้อมจกเนื้อในถุงกระดาษออกมากินเพราะมันเริ่มมีกลิ่นแล้ว ไม่ต้องบอกก็รู้ๆกันนะว่าเนื้ออะไร
“อ๊า! ใครก็ได้ช่วยด้วย อร๊าง!”
เสียงะโขอความช่วยเหลือลอยแว่วมากับสายลมเหนือ เข้าสู่หูของลิซาร์ดแมนที่กำลังรู้สึกเบื่อๆ
“เยี่ยม! มีเื่น่าสนุกเรียกหาซะแล้วสิ่”
เขายิ้มออกมาอย่างชั่วร้ายทันทีเมื่อััได้ถึงเหตุการณ์ที่จะได้บีบกระโหลกคนให้แหลกคามืออีกครั้ง เพราะเขาก็ไม่ใช่กิ้งก่าใจดีที่เข้าไปช่วยคนให้ปลอดภัยโดยไม่หวังสิ่งตอนแทน ครั้งนี้คือความสะใจและความหวังที่จะได้สู้กับอะไรก็ไม่รู้เพราะยังไม่เห็นตัว เสียงที่ได้ยินก็มีเพียงเสียงร้องครวญครางกับขอความช่วยเหลือของหญิงสาวเท่านั้น ซึ่งไม่นานมันก็เงียบไปเหมือนมีใครเอาอะไรมาอุดปาก
ทำให้จากค่อยๆเดินไปเรื่อยๆในตอนแรกกลายมาเป็วิ่งไปตามเสียงอย่างรวดเร็ว ด้วยพละกำลังที่เหนือกว่ามนุษย์ ใช้เวลาไม่นานมากเขาก็จะเจอเข้ากับรถม้าที่คาดว่าเป็ของพ่อค้าธรรมดาๆที่ไม่ได้ร่ำรวยอะไรมากจากการเดินทางโดยไร้ผู้คุ้มกันในไม่ช้า
ภายในรถม้ามีข้าวของต่างๆที่จะนำมาขายในเมืองถัดไป และหญิงสาวหน้าตาดีที่ตอนนี้ถูกผ้ามัดปากไว้ มือทั้งสองข้างถูกมัดไขว้หลัง เสื้อผ้าถูกฉีกออกไม่เหลือชิ้นดี และมีชายร่างกำยำสองคนกำลังเมามันไปกับการกระแทกแทรกท่อนเนื้อของพวกตนเข้าออกประตูหน้าและหลังของหญิงสาวที่ใบหน้าเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตา
“อ่า~ สุดยอดไปเลยว่ะเพื่อน ซี๊ด~ ถึงร่องแม่นี่จะแห้งเพราะไม่ได้เร้าอารมณ์แต่ตอดแน่นสุดยอดไปเลยว่ะ อู้ย~ เสียวจนจะแตกอยู่แล้วโว้ย”
ชายที่กำลังกระแทกเอวใส่ร่องของหญิงสาวพูดกับเพื่อนของตนที่กำลังสนุกอยู่กับการกระแทกเข้าไปในรูทวารที่สะอาดเอี่ยมอย่างเพลิดเพลิน ด้วยความเสียวทำให้เขาครางออกมาในขณะที่กำลังพูด ก่อนก้มหน้าลงไปไซร้ร่องคอขาวอย่างลุ่มหลงและตระกะตระกราม ส่วนเพื่อนของเขาก็กำลังเร่งจังหวะขึ้นไปอีกเพราะใกล้จะถึงจุดสุดยอดแล้ว ในมือก็เคล้นคลึงเต้านมคู่งามขนาดล้นมืออย่างสนุกสนาน
“รับน้ำพวกพี่ไปนะน้อง!”
พรวด! อื๊อ!
พวกเขากระแทกเน้นอีกไม่กี่ครั้งแล้วกดแช่ปล่อยน้ำสีขาวขุ้นใส่หญิงสาวโดยที่เธอไม่้า แต่ดูเหมือนว่าแค่ครั้งเดียวมันจะยังไม่พอ พวกเขาเริ่มกระแทกต่อทันทีเมื่อน้ำแรกไหลเข้าไปจนหมด ด้วยความลื้นที่มีน้ำรักเข้ามาช่วยแล้ว มันสร้างความเสียวแก่ทั้งสองได้อย่างมหาศาล โดยที่ไม่ได้รู้ตัวเลยว่าความตายได้ก้าวเท้ามาเยือนพวกเขาถึงที่แล้ว
“สนุกกันใหญ่เลยนะพวกแก…”
เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นจะด้านหลังรถม้า ทำให้ทั้งสามหันไปด้วยความหวาดวิตก หญิงสาวเมื่อเห็นร่างของลิซาร์ดที่ทั้งสูงและใหญ่กว่าทั้งสองคนก็หน้าถอดสียิ่งกว่าเดิม แค่ถูกมนุษย์สองคนขืนใจก็ทรมาณจะแย่อยู่แล้ว หากถูกสัตว์ประหลาดที่อยู่ตรงหน้ากระทำชำเลามันคงไม่ต่างจากการตายทั้งเป็
ต่างจากโจรทั้งสองที่ิญญาแทบหลุดออกจากร่าง ถึงแม้ว่าจะโง่แต่พวกเขาก็พอรู้จักพวกทาลากันคัชอยู่บ้าง ถึงแม้จะอยู่ในสภาพปกติพวกเขาก็ไม่อาจรับมือพวกมันแม้แต่ตัวเดียวได้ไหว แต่สภาพแบบนี้ยังไงก็ไม่รอด ทางรอดเดียวของพวกเขาคือหวังให้ตัวที่อยู่ตรงหน้าเป็พวกหื่นกาม เพราะอย่างน้อยพวกเขาก็สามารถทิ้งผู้หญิงคนนี้ไว้ให้ถูกกระทำแล้วหนีเอาตัวรอดออกไปได้
“พะ พี่ชาย ถะ ถ้าพี่อยากได้ผู้หญิงคนนี้ พะ พวกเรายกให้เลย”
เขาพวกออกมาด้วยเสียงที่สั่นกลัว ได้แต่หวังให้ลิซาร์ดแมนตรงหน้าตอบรับแล้วปล่อยพวกเขาไป ช่างโชคร้ายเสียจริง เผ่าทาลากันคัชนั้นหาพวกหื่นกามได้ยากพอๆกับพวกที่คุยด้วยรู้เื่ มือทั้งสองข้างของดอนถูกยื่นเข้าไปหาบริเวณศีรษะของโจรทั้งสอง
“หลับตาซะแม่สาวน้อย”
แผละ!
หญิงสาวได้แต่ทำตามด้วยความหวาดกลัว เมื่อหลับตาลงไปแล้วเธอก็ได้ยินเสียงของบางสิ่งถูกบีบแตกทั้งด้านหน้าและหลังของเธอ มือทั้งสี่ข้างที่คอยลูบคลำร่างกายของเธอถูกถอนออกไปจนหมด และััได้ถึงมือหนาที่มีเกล็ดใต้วงแขนทั้งสองข้างของเธอ
อื๊อ!
การถูกยกตัวขึ้นอย่างรวดเร็วอย่างไม่ทันตั้งตัวโดยมีท่อนเนื้อที่ยังแข็งอยู่ภายในร่ายถึงสองท่อน ทำให้เธอเสร็จออกมาหลังจากอดกลั้นไว้เพื่อไม่ให้พวกมันได้ใจในขณะที่กำลังสนุกอยู่กับร่างกายของเธอ และผ้าที่เคยมัดปากกับเชือกที่มัดของแขนของเธอได้ถูกปลดออกแล้ว
“ล้างเนื้อล้างตัวซะ”
เธอลืมตาขึ้นมาแล้วพบว่าลิซาร์ดแมนตรงหน้าก้มลงมองตัวเธอพร้อมกับเทน้ำจากไหนก็ไม่ทราบลงบนร่างกายของเธออย่างต่อเนื่อง เมื่อเห็นว่าเธอนิ่งไม่ขยับเลยแม้แต่น้อย เขาจึงพูดขึ้นมาให้เธอทำในสิ่งที่เขาบอก เธอจึงเริ่มขัดร่างกายด้วยมือเปล่าในบริเวณต่างๆโดยเน้นในบริเวณที่ถูกทั้งสองกอดจูบดูดเลีย แม้กระทั่งช่องปากก็ถูกทำความสะอาดเช่นกัน
“หาเสื้อตัวใหม่ใส่ซะ”
เขาพูดด้วยสีหน้าเซ็งๆก่อนเดินไปที่รถม้าแล้วโยนร่างทั้งสองออกไป และนำร่างของชายหนุ่มที่แน่นิ่งอยู่บนพื้นขึ้นมาวางไว้แทน หากให้เดาก็คงเป็สามีหรือไม่ก็พี่ชายของเธอ
“ขอบคุณที่มาช่วยนะคะ ฮึก!”
หญิงสาวกล่าวขอบคุณทั้งน้ำตา เมื่อรู้ว่าลิซาร์ดแมนตรงหน้ามาเพื่อช่วยเธอ ทำให้เธอร้องไห้ออกมาด้วยหลากหลายอารมณ์ที่เกิดขึ้นพร้อมกัน แต่ในท้ายที่สุดเธอก็ยังคงต้องมีชีวิตอยู่ต่อไปในส่วนของพี่ชายของเธอด้วย
“ขับเป็ใช่มั้ย… งั้นก็รีบไปให้ถึงที่หมายซะ ก่อนศพมันจะเน่า”
ดอนถามด้วยท่าทีเรียบเฉยเพื่อไม่ใช้หญิงสาวเกิดความกลัวในตัวเขา เมื่อเห็นว่าเธอพยักหน้าตอบรับก็ใช้ให้เธอไปทันที เพราะภาพต่อจากนี้อาจจะเพิ่มฝันร้ายเข้าไปในหัวเธออีกอย่าง
หลังจากจัดการเื่ถุงกระดาษที่ว่างเปล่าได้แล้ว ร่างทั้งสองจึงถูกเขวี้
ยงเข้าไปในป่าเพื่อเป็อาหารสัตว์ป่าและสารอาหารให้ต้นไม้น้อยใหญ่ต่อไป
2K
