05
ไวรัล
มอนเน่รับถุงอาหารของตัวเองและชามพลาสติกบรรจุข้าวต้มที่มีหมูสับถูกใส่มาจนพูนชามบ่นว่ามันไม่ได้ทำอะไร แต่ก็ใส่เนื้อมาให้แบบจัดเต็ม
ระบบลอยวนไปวนมาอยู่รอบชามข้าวต้มในถ้วยพลาสติกจากนั้นก็บินนำทางไปหาสุนัขที่เป็เป้าหมาย มอนเน่เองก็เดินตามไปห่าง ๆ
“ไงเ้าต๊อด... ไม่เจอกันนานเลยนะทำไมถึงชอบวิ่งหนีป้าเขานักล่ะ วิ่งไปแล้วก็วิ่งกลับมากิน ทำแบบนั้นเหนื่อยจะตายที่ฉันเอามาให้นี่ก็มาจากร้านป้าเขาเหมือนกันนะรู้ไหม”
มอนเน่เลือกที่จะนั่งอยู่ห่าง ๆยังไม่กล้าเดินเข้าไปประชิดตัวมันในทันที เวลาหลายเดือนที่ไม่ได้เจอกันทำให้เธอไม่มั่นใจว่ามันจะยังสนิทใจกับเธอเหมือนเก่าหรือเปล่า
“โฮ่ง!”
เ้าต๊อดเห่ารับแถมยังกระดิกหางให้จึงพอทำให้มอนเน่คลายใจว่ามันยังจำเธอได้ มันทำท่าราวกับกำลังรอให้เธอเลื่อนจานข้าวต้มในมือให้มันสักทีดูได้จากน้ำลายที่หยดลงพื้นจนเป็แอ่งเล็ก ๆ ขณะแลบลิ้นจนห้อยออกมา
[รีบให้มันเลยสิ จะได้เสร็จภารกิจสักที]จินเบที่เคยลอยไปลอยมาไม่พูดอะไร เอ่ยเร่งเด็กสาวที่ทำท่าจะชวนสุนัขคุยต่อ
“อะ ต๊อดมากินข้าวเถอะจะได้มีแรงไปเฝ้าบ้าน”
มอนเน่วางชามข้าวต้มตรงจุดที่เธออยู่ จากนั้นก็เดินถอยหลังออกมาสามก้าวแล้วนั่งยองๆ ลงไปใหม่ ปล่อยให้ต๊อดใช้จมูกสูดดมกลิ่นในอากาศครู่หนึ่งไม่นานมันก็ลุกขึ้นยืนแล้วเดินออกจากตรอกมากินอาหารในชาม
ติ๊ง!
[ภารกิจสำเร็จ!ได้รับ 15 คะแนน]
เท่านี้เธอก็มีคะแนนสะสมอยู่ที่ 20คะแนนแล้วสินะ อยากรู้เลยว่าโชคที่เพิ่มขึ้นมาจะเป็อย่างไร
“ยังมีอะไรที่ต้องทำอีกไหม”เธอเอ่ยถามขณะรอให้ต๊อดกินอิ่ม
[วันนี้ไม่มีภารกิจอะไรแล้วล่ะเชิญใช้ชีวิตตามสบายได้เลย] จินเบหมุนตัวหายวับไปในอากาศ ทิ้งให้เด็กสาวนั่งเหม่อมองเ้าต๊อดเลียชามพลาสติกจนสะอาด
“โฮ่ง!” มีความเห่าบอกว่าหมดชามแล้วอีกต่างหาก
“รู้ความนักนะ” มอนเน่จึงจัดการเก็บชามพลาสติกไปทิ้งขยะแล้วเดินมาโบกมือลามันเป็ครั้งสุดท้ายเท่านี้ก็เป็อันจบภารกิจอย่างสมบูรณ์
“หาอะไรติดไม้ติดมือกลับไปกินที่บ้านอีกสักอย่างดีกว่า”มอนเน่พึมพำกับตัวเองเบา ๆ แล้วเดินลัดเลาะไปรอบตลาดเช้าระหว่างทางก็มักจะถูกบรรดาแม่ค้าเ้าประจำเอ่ยทักทายอยู่ตลอด
ผลสุดท้ายจากที่ตั้งใจว่าจะซื้อแค่เพียงอย่างเดียวเธอกลับได้ของกินติดมือมาเยอะแยะเสียจนเกือบหิ้วไม่ไหว
“จะกินยังไงให้หมดเนี่ย”เด็กสาวชูถุงอาหารขึ้นสูงเล็กน้อย แค่ข้าวต้มที่ได้มาจากคุณป้าก็เยอะแล้วนี่ยังมีทั้งปาท่องโก๋ น้ำเต้าหู้ หมูปิ้ง แล้วก็บรรดาอาหารในถุงที่ซ้อนทับกันอีกมากมายจนเธอแทบมองไม่ออกว่าอะไรเป็อะไร
“เก็บไว้กินทั้งวันก็แล้วกัน”จะได้ประหยัดเงินไปในตัว
มอนเน่เดินออกจากตลาดเช้ามุ่งหน้ากลับบ้านโดยไม่ได้รู้ตัวเลยว่าการกระทำของตนเองนั้นจะกลายเป็ไวรัลในเช้าวันต่อมา…
เปตองที่ไม่ใช่ลูกเหล็ก
เราแวะไปเที่ยวตลาดเช้าแถวชานเมืองมาบรรยากาศดีมาก ผู้คนเป็มิตรที่ไม่ใช่มิจ อาหารอร่อย แถมยังมีเื่ราวน่ารัก ๆที่ชวนให้หัวใจพองฟูด้วย
[แนบคลิป]เ้าของโพสต์ถ่ายต๊อดที่กำลังนั่งมองบรรดาร้านอาหารอยู่ที่ซอกตึกทางเ้าของคลิปได้ซื้อหมูปิ้งไปให้ แต่ต๊อดไม่กิน
จากนั้นคลิปก็ตัดไปที่ร้านขายอาหารแถวนั้นซึ่งก็ทำให้ได้รู้ประวัติความเป็มาของสุนัขตัวนี้มากขึ้น
‘ต๊อดเป็หมาของอดีตเ้าของตลาดน่ะแกเสียไปเกือบจะ 10 ปีแล้ว ลูกหลานที่มารับ่ต่อก็ไม่อยากวุ่นวายมาเฝ้าตลาดเลยให้พวกเราขายไปเรื่อย ๆ โดยไม่เก็บค่าเช่าแต่ก็จะมาตรวจทุกครึ่งปีว่ามีปัญหาตรงไหนหรือเปล่า รวมถึงมาดูเ้าต๊อดด้วย’
‘ส่วนเ้าต๊อดตอนแรกเขาคิดจะพาไปอยู่ที่อื่นด้วยกันแต่เป็ตายยังไงมันก็ไม่ยอมไป สุดท้ายก็กลายเป็หมาเร่ร่อนอยู่ที่ตลาด’
‘ทุกคนสงสารมันก็เลยคอยให้ข้าวให้น้ำเวลามีหมาต่างถิ่นพลัดมาก็ช่วยกันไล่ออกไป ไม่ให้มาทำอันตรายมัน’
‘แต่่นี้มันก็ไม่ค่อยกินอะไรจนผอมลงไปเยอะเลยล่ะคิดว่าน่าจะเป็เพราะแม่หนูคนนั้นหายหน้าไปหลายเดือนอีกแล้วแน่ ๆ’
‘อ้าว พูดถึงก็มาเลย พ่อหนุ่มดูสิในตลาดนี้น่ะ มีแค่แม่หนูคนนั้นที่เข้าใกล้เ้าต๊อดได้มากที่สุด’
กล้องถูกหมุนกลับไปยังซอกตึกที่ต๊อดนั่งอยู่ที่ตรงนั้นไม่ได้มีแค่สุนัขเพียงตัวเดียวอีกต่อไปแต่มีร่างของเด็กสาวกำลังนั่งคุกเข่าลงข้างหนึ่ง พร้อมกับวางชามข้าวต้มคลุกหมูสับลงที่พื้น
เส้นผมดำขลับทิ้งตัวยาวระแผ่นหลังใบหน้าขาวผ่องมีร่องรอยของความประหม่าปนดีใจที่เห็นว่าต๊อดยังกระดิกหางให้และยอมก้าวเดินออกมาจากจุดเดิมเพื่อกินอาหารจนหมดชาม
เด็กสาวคนนั้นไม่ได้พูดอะไรเลยระหว่างที่ต๊อดกินเธอทำเพียงแค่นั่งรออยู่เงียบ ๆ พอมันกินเสร็จแล้วเดินจากไป เธอก็เก็บถ้วยพลาสติกไปทิ้งขยะแล้วออกเดินไปซื้อของในตลาดเช้าต่อ
Comment: อยากรับเ้าต๊อดมาเลี้ยงที่บ้านจัง แต่มันคงคิดว่าตลาดเป็บ้านของมันมากกว่า
Comment: น้องผู้หญิงคนนั้นควรจะเอามันไปเลี้ยง
Comment: เอ้า! เขาก็บอกอยู่ว่ามันไม่ไปไหน
Comment: เราเป็คนท้องถิ่น เ้าต๊อดมันเป็เ้าของตลาด มันไม่ไปไหนหรอกค่ะ ปกติก็ได้อาหารจากร้านแถวนั้นอยู่แล้ว บ้านที่มันอาศัยนอนก็คือบ้านเ้านายเดิมนั่นแหละเพราะลูกหลานที่รับ่ต่อเขาทำงานอยู่ต่างประเทศบ้านหลังนั้นก็มีคนเข้ามาทำความสะอาดทุกอาทิตย์เ้าต๊อดเลยไม่ถือว่าเป็หมาจรเสียทีเดียว มีอาบน้ำตัดขนทุกครึ่งปีด้วย อ้อ วัคซีนก็ฉีดครบนะคะไปตลาดไม่ต้องกลัวว่ามันจะกัด มันจะนั่งอยู่ตรงนั้นไม่ทำอันตรายใครแต่ถ้าใครคิดแกล้งมัน ้าตรงที่มันอยู่มีกล้องวงจรปิดค่ะ
Comment: เหมือนจะน่าสงสาร แต่สรุปคือชีวิตกูน่าสงสารกว่าหมาอีก
Comment: ว่าแต่… น้องผู้หญิงคนนั้นหน้าคุ้นจัง เหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน?
Comment:อ๊ะ น้องคนนั้นไง คนที่ประกวดรายการเซอร์ไววัล XXX แล้วเกือบติดไลน์อัปเดบิวต์อะ!
ไม่นานแฮชแท็กชื่อมอนเน่ก็ทะยานขึ้นสู่อันดับต้นๆ ของเทรนด์โซเชียลมีเดีย มาพร้อมกับแฮชแท็กของ ‘เ้าต๊อด’ สุนัขเฝ้าตลาดมาดไฮโซผู้ทำตัวเป็ผ้าขี้ริ้วห่อทอง
เหล่าแฟนคลับของมอนเน่ที่กำลังนอนจมกองน้ำตาถึงกับต้องเด้งตัวขึ้นมาด้วยความประหลาดใจเมื่อเห็นชื่อของเด็กสาวไต่อันดับขึ้นมาสูงลิ่ว...เผลอ ๆ จะสูงกว่าแท็กของวงที่เพิ่งเดบิวต์จากรายการที่พลาดโอกาสไปเสียอีก!?
“นี่มันเกิดเื่อะไรขึ้น...”น้ำหวานได้แต่พึมพำ คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันยามจ้องมองแท็กชื่อของเด็กสาวที่เธอเชียร์ด้วยความไม่เข้าใจ
สองวันที่ผ่านมาเธอแทบไม่อยากจะทำอะไรั้แ่เห็นผลไลน์อัปของเกิร์ลกรุ๊ปวงใหม่ จิตใจเธอก็แตกสลายย่อยยับไม่มีชิ้นดี
กี่ครั้งแล้วที่มอนเน่ต้องพลาดโอกาสเดบิวต์ไปอย่างฉิวเฉียดกี่ครั้งแล้วที่เด็กสาวที่แสนน่ารักคนนี้ต้องพบกับความผิดหวัง
ในฐานะที่เป็แฟนคลับ เธอผิดหวังมากจริง ๆ
แต่ไม่ได้ผิดหวังในตัวน้องมอนเน่น้ำหวานผิดหวังกับตัวเองต่างหากที่ไม่มีกำลังมากพอจะส่งน้องให้ไปได้สูงกว่านี้…
“จริงสิ... ลองไปถามแอดมินบ้านเบสดูดีกว่า”
หญิงสาวผุดลุกขึ้นจากเตียงที่นอนจมกองน้ำตามาสองวันก่อนจะถลันไปที่โต๊ะคอมพิวเตอร์แล้วจัดการส่งข้อความหาแอดมินบ้านหลักที่คุ้นเคยกันดี
ด้วยความที่ตามเชียร์มอนเน่มาั้แ่ตอนที่น้องยังเป็เด็กตัวเล็กๆอีกฝ่ายจึงยอมให้ช่องทางติดต่อส่วนตัวไว้เพื่อความสะดวกในการนัดแนะระดมโหวตทุกครั้งที่มีการแข่งขัน
น้ำหวาน: พี่ดาวตอนนี้ชื่อน้องขึ้นเทรนด์ลำดับสูงมาก เรามาช่วยกันดันให้คนรู้จักน้องมากขึ้นดีไหมคะ
อิงดาว: เอาสิ เดี๋ยวพี่ทำอินโฟบอกเล่าประวัติให้น้องแป๊บหนึ่ง
หญิงสาวผละจากช่องแชตไปที่ลำดับแท็กในปัจจุบันพบว่า #ต๊อดผ้าขี้ริ้วห่อทองนั้นมียอดคนให้ความสนใจมากกว่าทว่าใครก็ตามที่กดเข้าไปดูจะต้องเจอกับคลิปมอนเน่กำลังวางชามข้าวต้มให้สุนัขทุกคน
แม้ตอนนี้ผู้คนจะให้ความสนใจเื่ราวของเ้าตูบแต่เธอเชื่อหมดใจว่าหากทุกคนได้รู้เบื้องลึกเื้ัของน้องจะต้องเทคะแนนความเห็นใจให้และหันมาสนับสนุนเด็กสาวผู้ไม่เคยย่อท้อต่อโชคชะตาคนนี้อย่างแน่นอน
อิงดาว: เสร็จแล้ว! พี่ใส่ประวัติรายการxxx ที่น้องพลาดไปด้วย จะได้ดูเป็ปัจจุบันหน่อยเดี๋ยวพี่เอาลงเพจแล้วเราช่วยแชร์ต่อทีนะ
อิงดาว: ลงแล้ว แชร์ได้เลย
อิงดาว: www.faxxxxxx.page.MonneFC_T
น้ำหวาน: เร็วมากพี่
น้ำหวาน: ทางนี้ก็แชร์แล้วเหมือนกันคร้าบบ
อิงดาว: เราก็เร็วเหมือนกัน
น้ำหวานและอิงดาวผนึกกำลังกันแชร์เื่ราวพร้อมกับติดแฮชแท็กมอนเน่ลงในเทรนด์ฮิตเพื่อเผยแพร่ประวัติของเด็กสาวหัวใจแกร่งที่ไม่เคยย่อท้อให้ใครก็ตามที่ผ่านไปผ่านมาแล้วไม่เคยรู้จักน้องมาก่อน
เมื่อสองหัวเรือใหญ่ของบ้านมอนเน่ลงมือแฟนคลับคนอื่น ๆ ต่างก็พากันช่วยกระจายข่าวอย่างคึกคักสลัดความเศร้าที่ไม่ได้เดบิวต์ในรายการที่แล้วออกไปทันที
พวกเรา… ไปกันต่อ!!~
ต้องซัปพอร์ตน้องจนกว่าจะได้เด!!
“นะ นี่…นี่คือแต้มโชคดีที่บวกเพิ่มมาจากภารกิจเหรอ!?” มอนเน่ที่กำลังใช้แอ็กเคานต์หลุมที่มีไว้คอยสอดส่องกลุ่มแฟนคลับต้องขยี้ตาหลายรอบ เพื่อไม่ให้ตัวเองดูผิดไปว่าชื่อของเธอกำลังติดอยู่บนเทรนด์ค้นหายอดฮิตประจำวันที่สำคัญคือมันอยู่สูงยิ่งกว่าแท็กของชื่อเกิร์ลกรุ๊ปวงใหม่ที่เธอพลาดโอกาสไม่ได้เป็สมาชิกด้วยเสียอีก
อ้อส่วนแท็กเ้าต๊อดตอนนี้อยู่สูงกว่าเธอประมาณ 3 ลำดับ วีรกรรมของมันไม่ได้มีดีแค่เฝ้าตลาดหลายคนที่เคยได้รับความช่วยเหลือจากมันก็ออกมาบอกเล่าถึงความน่ารักและความใจดีของเ้าต๊อดกันยกใหญ่กลายเป็สุนัขที่มีชื่อเสียงขึ้นมาชั่วข้ามคืน
วันพรุ่งนี้จะต้องมีนักข่าวหลายคนมาทำข่าวแถวนั้นแน่ๆ
ถ้าเธอทำเป็เดินไปในตลาดละก็…อาจจะตกแฟนคลับได้เพิ่ม
ไปดีไหมนะ…
เพราะตอนนี้กลุ่มแฟนคลับที่ยังสนับสนุนต่างก็พากันแชร์เื่ราวความสู้ชีวิตของเธอจนเกิดเป็กระแสปลุกคนรุ่นเดียวกันให้หัดอดทนกับความผิดหวังเหมือนที่เธอเผชิญมาตลอดบ้างได้ใจบรรดาสายมัมหมีที่มีลูกกำลังอยู่ใน่หัวเลี้ยวหัวต่อไปเต็ม ๆ
[ใช่แล้วล่ะ!นี่แค่น้ำจิ้ม เพราะกระแสพวกนี้มาไวไปไว เดี๋ยวคนก็ลืม แต่ถ้ามีสัก 100คะแนนละก็... การจะขึ้นไปครองเทรนด์อันดับหนึ่งก็แค่เื่กล้วย ๆ!ส่วนจะอยู่ได้นานแค่ไหนก็ต้องลุ้นว่าจะมีกระแสอื่นมาแทรกหรือเปล่า]
จินเบกอดอกเชิดหน้าด้วยความภูมิใจจนพื้นที่ว่างตรงกลางระหว่างตากับปากค่อยๆ ยืดนูนออกมากลายเป็จมูกเชิดรั้น
“นาย... ไปแอบมีจมูกตอนไหนเนี่ย”
มอนเน่เผลอหลุดปากถามสิ่งที่คิดในใจออกไปเพราะั้แ่เจอกัน เธอเห็นระบบมีแค่ตากับปากมาโดยตลอด
[นั่นใช่เื่ที่ควรโฟกัสเหรอ] จินเบกลอกตามองฟ้าไม่อยากเชื่อเลยว่าโฮสต์จะไม่ตื่นเต้นกับกระแสที่ ‘บังเอิญได้มาโดยไม่รู้ตัว’แต่เลือกที่จะมาจุกจิกกับจมูกของเขา
เป็ไวรัลน่ะ รู้จักไหม ได้เป็ไวรัลเลยนะ!
“ก็… นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เผลอไปติดอยู่ในคลิปของพวกอินฟลูฯนี่นา อันที่จริงตอนให้อาหารเ้าต๊อดก็เห็นว่ามีคนกำลังแอบถ่ายอยู่ แค่ไม่คิดว่าคลิปของเขาจะได้รับความนิยมจนบ้านเบสของเราเอาไปต่อยอดเรียกกระแสให้ขึ้นไปสูงกว่าวงนั้นได้”
ยอมรับว่าแอบสะใจนิดหนึ่ง แหะ ๆ
[เธอเห็นด้วยเหรอ!?]
จินเบถึงกับร้องเสียงหลงขนาดเขาที่ลอยไปลอยมาอยู่ตรงนั้นตลอดยังไม่ระแคะระคายเลยสักนิดว่ามีคนแอบยกกล้องขึ้นมาถ่ายเพิ่งมารู้ผลลัพธ์การทำงานของค่า ‘โชคดี’ ก็ตอนที่ระบบหลักแจ้งเตือนว่าคะแนนถูกหักออกไปแล้วแต่มอนเน่กลับรู้ตัวมาั้แ่แรกเลยอย่างนั้นเหรอ!
“จะเป็ไอดอลต้องหูตาว่องไวเป็ธรรมดานี่นา”
อย่าลืมสิว่าเธอผ่านสมรภูมิมาตั้งกี่เวทีเื่พวกนี้มีสอนในคลาสอยู่แล้ว โดยเฉพาะการฝึกสายตาให้คอยจับจ้องและมองตามกล้องที่กำลังถ่ายทอดสดเพื่อให้ไอดอลฝึกหัดอย่างพวกเธอสามารถคว้าโอกาสที่จะเข้าไปอยู่ในความทรงจำของคนดูให้ได้มากที่สุด
ทักษะนี้ติดตัวมาจนถึงปัจจุบันไม่ว่ากล้องมือถือจะอยู่ใกล้หรือไกล เธอก็สามารถแยกแยะได้ทันทีว่าอีกฝ่ายกำลังก้มหน้าเล่นโทรศัพท์เฉย ๆ หรือกำลังตั้งใจถ่ายภาพยิ่งไปกว่านั้นยังดูออกด้วยว่าเลนส์กล้องนั้นกำลังจับภาพมาที่เธอ...หรือแค่ถ่ายคนที่อยู่รอบข้างกันแน่
[ก็ไวเกิ๊น] จินเบยิ้มแหย [แล้วเป็ยังไงพอใจกับผลลัพธ์ของระบบไหม]
“พอใจสิ พอใจมากด้วย” กระแสไม่ว่าจะมากน้อยแค่ไหนก็เป็สิ่งที่มีประโยชน์เพราะจะช่วยเพิ่มแฟนคลับให้มาสนับสนุนเธอ เมื่อลงแข่งขันในครั้งต่อไปจะได้อยู่ในรายการนั้นนานขึ้น ยิ่งไปอยู่ถึงรอบไฟนอลได้โอกาสเดบิวต์ก็จะมากตามไปด้วย!