ฉันโดน เจ้านายอาหรับ Nc40+++

เสียงสัญญาณหวอของรถตรวจการตำรวจสืบสวนและเจ้าหน้าที่ศาลระดับรัฐส่งเสียงหวีดร้องไซเรนหมุนวนผ่านช่องแสงของคฤหาสน์หลักดูไบ คาริมขบกรามแน่นจนแก้มปูดรีบชักดึงปืนพกกระบอกสั้นขึ้นมาเหน็บข้างเอวและหยิบกระชากกระเป๋าเป้พาสปอร์ตส่วนตัว สั่งน้ำเสียงเฉียบขาด:

"ทาริก! พามะนาวลงไปหลบหนีในอุโมงค์ลับระบายน้ำทรายใต้คฤหาสน์ด่วน! ฉันจะปิดระบบนิรภัยวิลล่าล็อกตายเพื่อถ่วงเวลาพวกมันแล้ววิ่งตามลงไป!"

ทาริกที่บาดเจ็บผ้าพันแผลชุ่มเหงื่อรีบประคองโอบข้อมือกระชับกุมตัวฉันที่สวมชุดนอนบางสั้นแผลเต้าขาวกระเพื่อมคัพ E วิ่งถลันผ่านช่องกลไกทางลับผนังปูน ก้าวลงบันไดเหล็กมืดสลัวสู่ท่อระบายน้ำโบราณที่มีน้ำไหลเอื่อยและกลิ่นอับชื้น ลมพัดหวีดหวิวเยือกเย็นปะทะผิวพรรณสั่นเทา

พวกเราก้าวเท้าวิ่งลุยน้ำฝุ่นคลองใต้อุโมงค์ลึกมืดสนิทกิโลเมตรแล้วกิโลเมตรเล่าสุดกระวนกระวายใจ โดยมีคาริมวิ่งยิงปืนคุ้มกันและตัดสัญญาณลิฟต์ตามไล่หลังมา คาริมประคองร่างทาริกที่กระเสือกกระสนทรมานจากแผลผ่าสดเย็บข้างในที่ปริแยกฝ่าป่าทะเลทรายมาโผล่ขอบปากทางออกแนวชายแดนพรมแดนระหว่างรัฐดูไบและโอมาน

*ปัง! ปัง! ปัง!*

ทว่าวินาทีที่ก้าวพ้นปากท่ออุโมงค์เหล็กระบายน้ำ เสียงปืนสั้นปืนกลจู่โจมหนักกลับระเบิดลั่นสนั่นดงทะเลทรายสะท้อนหินทราย การ์ดชุดดำติดอาวุธนับสิบคนของซาเมียร์ลอบซุ่มยิงสกัดทางออกไว้เรียบร้อยแล้ว ทาริกเหนี่ยวไกปืนพกกลสวนกลับจนกระสุนหมดเสียงดังแก๊กแห้ง คาริมสะดุ้งสุดโยนโดนกระสุนปืนยาวถากเข้าสะโพกและหน้าแข้งขวาเลือดนองจนล้มคว่ำทรุดขยับก้าวขาเดินหนีไม่ไหว

ซาเมียร์ที่กุมไหล่บาดเจ็บเดินประคองแสยะยิ้มสมเพชเจ้าเล่ห์ออกมาจากหลังแนวกำบัง ยกปืนพกสั้นขึ้นชี้เล็งตรงหน้าผากของคุณคาริมที่พยายามตะเกียกตะกายปกป้องตัวฉัน และสั่งสมุนการ์ดจ่อปืนยาวเล็งตรงทาริกที่หมดกระสุนและนอนบาดเจ็บไร้ทางสู้ที่ข้างหิน

"มะนาว... ก้าวเดินช้า ๆ ออกนอกอุโมงค์มาหาฉันยอมจำนนเป็นทาสภรรยาของฉันที่นี่เดี๋ยวนี้..." ซาเมียร์เอ่ยแววตาพราวด้วยตัณหาขีดสุดความแค้น "เงื่อนไขแลกชีวิตคือ ยอมมาอยู่กับฉัน แล้วฉันจะปล่อยชีวิตคาริมและทาริกให้รอดพ้นความตายไปซะ!"

ฉันเบิกตากว้างตระหนกช็อกตะลึงตกใจขีดสุด ร้องไห้สะอื้นฮักจนตัวสั่นระริกกอดรัดหน้าท้องน้อยกุมชีวิตลูกแฝดสี่สัปดาห์ในครรภ์ จ้องมองใบหน้าเปื้อนเลือดของคุณคาริมและพี่ทาริกที่ส่ายหน้าขยับปากห้ามปรามให้ยอมตายดีกว่าส่งตัวฉันให้มัน

ทว่าเพื่อแลกชีวิตและรักชำระแค้นผู้ชายคนสำคัญทั้งสองคน ฉันน้ำตานองไหลอาบแก้มสองข้าง ยื่นมือสั่นเครือยอมก้าวเท้ายกเท้าเปลือยเปล่าสัมผัสเม็ดทรายละเอียดร้อนสาก เดินทอดน่องก้าวออกจากแนวปากอุโมงค์ป้อมเหล็ก ยอมก้มหัวเดินเข้าไปหาอ้อมอกแกร่งของซาเมียร์เพื่อยอมกักขังในกรงขังสวาทกรงใหม่ที่แสนป่าเถื่อนทรมานเบื้องหน้าชั่วนิรันดร์! (จบ Season 3 / ภาคแรกของมหากาพย์ทรายสวาทอย่างสมบูรณ์)