1.8 เด็กมหาลัย ปีหนึ่ง
มาริ รู้สึกโล่งใจเมื่อชายแปลกหน้าปลดกุญแจมือให้ เธอนึกว่าเขาจะข่มขืนเธอ แต่ไม่ทำ
"ฉันชื่อมาริ" เธอบีบข้อมือของตัวเองขณะพูด
วันนี้เธอนัดกับเพื่อในกลุ่มใส่ชุดนักเรียนเพื่อไปถ่ายรูปด้วยกัน ก่อนจะเข้าเรียนต่อที่มหาวิทยาลัย แต่เหตุการณ์ซอมบี้ระบาดก็ทำให้เธอไปไม่ถึงบ้านเพื่อน
"ขอโทษที่ต้องทำกับเธอแบบนี้" กันสึเกะสะบัดถุงมือทหารที่เต็มไปด้วยน้ำลายออก ก่อนจะใส่มันกลับเข้าไปที่มือข้างซ้าย
"ที่นี่น่าจะไม่มีใครอยู่ เราน่าจะหลบได้สักพัก หิวมั้ย"
เธอพยักหน้า
"กินนี่สิ" กันสึเกะปลดเป้ออกมาจากหลังยื่นให้เธอ ในนั้นเต็มไปด้วยขนมและน้ำผลไม้ เธอยกแขนเสื้อสีขาวขึ้นมาเช็ดเืบนหน้าก่อนจะหยิบช็อกโกแลตแบบแท่งในห่อสีแดงขึ้นมากินเป็สิ่งแรก
"คุณคิดจะทำยังไงต่อ" เธอพูดขณะมีช็อกโกแลตอยู่เต็มปาก
"ชู่ว...มีอะไรบางอย่างอยู่ข้างบน" กันสึเกะกระซิบและชี้ให้เธอดูเพดาน้า
มาริกลืนน้ำลายลงลำคออึกหนึ่ง
"รออยู่นี่นะ" เขากระซิบ
เธอส่ายหัว
กันสึเกะยักไหล่ก่อนจะกระชับปืนและไฟฉายเดินนำหน้าเธอ ตรงไปที่ประตูกระจกหลังห้อง
เขาดีใจที่เธอไม่กลัวจนสติแตก และก็รู้สึกกังวลใจอยู่ลึกๆ ว่าไม่อยากเสียเธอไป
กันสึเกะหลับตาเพื่อทำสมาธิ ก่อนจะลืมตาขึ้นและใช้ปลายกระบอกเก็บเสียงเลื่อนประตูไปทางซ้ายอย่างเบามือ
____
1K
