ธรณีคลั่ง(ใหม่)

    " ฉันก็คิดถึงพวกเขาเหมือนกัน นายไม่น่าไปฆ่าพวกเขาเลยฉันอุตส่าห์ฝึกพวกเขาจนกลายเป็นสายลับชั้นยอด เฮอ น่าเสียดาย "

    น้ำเสียงที่ราวกับว่าได้ศูนย์เสียสิ่งสำคัญไปแต่ใบหน้ากับไม่บ่งบอกอย่างนั้น ใบหน้าของเขาบ่งบอกราวกับว่ามันเป็นเพียงเศษชิ้นส่วนเล็กๆ ที่ไม่ต้องสนใจก็ได้นี้นะสิ

    " แล้วจะเอายังไงต่อละครับ จะมาให้ผมฆ่าเยอะขนาดนี้ ผมก็เหนื่อยเหมือนกันนะครับ อย่างกับอยากจะให้ผมเหนื่อยตายเลย "

   ใบหน้าที่ยังคงเปื้อนไปด้วยรอยยิ้มยังคงอยู่ ชายผมสั้นในชุดคลุมหนังที่เงียบเสียงมาตลอดได้เดินตรงเจ้าหาภูมิ

   เมื่อสิ้นเสียงพูดของภูมิ ร่างกายของเขาก็เปลี่ยนไปกลายเป็นมังกรตัวใหญ่สีดำทั้งตัว กล้ามเนื้อเป็นมัดๆ ดูแข็งแรงได้โชว์ให้เข้าเห็นเขาทั้งสองบนหัวของมันเป็นเขากวางที่แตกแขนงแหลมคมหลายซี่ชี้ไปด้านหลัง แขนขาหน้าทั้งสองมีปีกค้างคาวยืดยาวหลายเมตร ร่างกายเต็มไปด้วยกระดูกเป็นชิ้นๆ ห่อหุ้มหนังสีดำของมันเอาไว้ทั่วทั้งตัว

   ภูมิได้กระโดดถอยห่างออกไปหลายเมตรหลังจากถูกต่อย เมื่อร่างกายของมันเริ่มกลายเป็นมังกรเต็มตัว

    ' มีกระดูกป้องกันทั้งตัวราวกับใส่เกราะ พลังก็รุนแรงกว่าเจ้าตัวที่แล้ว '

    ภูมิที่กำลังยืนมองร่างไวเวิร์นสีดำผสมกระดูกสีขาวตรงน่าคิดขึ้นมาในใจ แล้วตัวเขาเองก็ได้แปลงร่างเป็นมังกรเช่นเดียวกันกับมัน

    " ฮืม แกเองก็แปลงร่างเป็นมังกรได้แล้วสินะ ช่างน่ารำคาญจริงๆ ยัยผู้หญิงคนนี้ "

   เสียงที่ออกมาจากปากของมังกรที่กำลังจ้องมองไปยังร่างกายของภูมิที่เปลี่ยนแปลงไป

   " ดี งั้นทำให้ฉันสนุกหน่อยแล้วกันนะ "

   พูดจบมันก็ได้พ่นควันสีเทาออกจากปากของมันเข้าใส่ภูมิที่อยู่ในร่างมังกรในทันที

   ภูมิได้บินขึ้นไปบนฟ้าในทันทีที่เห็นมันกำลังปล่อยควันออกจากปากเช่นกันจึงทำให้เขาหลบมันได้อย่างหวุดหวิด แต่ต้นหญ้าหรือต้นไม้บนพื้นกลับแห้งเหี่ยวและยืนต้นตายกลายเป็นสีดำ

   'พิษงั้นหรือดีนะที่หลบออกมาได้ทัน'

   ภูมิเขาก็ได้บินเข้าไปหามันราวกับสายฟ้าฟาดลงจากท้องฟ้า แต่มันก็ได้หันหน้าตามมาแล้วพ่นกลุ่มควันแบบเดียวกับเมื่อกี้เข้าใส่เขาอีกครั้ง จนทำให้เขาต้องบินออกด้านข้างเพราะเขานั้นไม่กล้าเสี่ยงที่จะรับมันตรงๆ จากนั้นก็พุ่งขึ้นไปบนฟ้าให้สูงขึ้นจากมังกรที่มีกระดูกอยู่ตามนอกผิวหนัง ก็ได้บินขึ้นสู่ท้องฟ้าแล้วบินเข้าหาเขาอย่างรวดเร็ว

    ภูมิหลังจากที่บินขึ้นมาได้สักระยะได้แล้วก็ได้หมุนตัวกลับหลังเข้าหามันที่กำลังบินตามหลังเขามา มังกรทั้งสองได้ปะทะกับเข้าอย่างจังเหมือนรถบรรทุกสองคันวิ่งเข้าประสานงากัน ต่างกันตรงที่มังกรทั้งสองตัวนี้ได้เอากรงแล็บของตัวเองไปปะทะกับกรงเล็บของอีกฝ่ายซึ่งมันทำให้เกิดพายุหมุนขนาดย่อมๆ ขึ้นเลยทีเดียว ถึงแม้จะบอกขนาดย่อมก็ตามมันแต่ก็สามารถพัดทหารชั้นผู้น้อยที่อยู่รอบๆ ได้ปลิวไปตามแรงลมนั้นทำให้พวกทหารที่อยู่ด้านล่างล้มตายไปหลายคนจนพวกมันต้องถอนเพิ่มระยะห่างจากการต่อสู้ออกไปอีก

    ภูมิเมื่อเขาได้จังหวะก็ใช้เล็บเท้าด้านหน้าข้างซ้ายตวัดเข้าใส่หน้าท้องของมัน เมื่อเล็บกระทบเขากับผิวหนังตรงที่ไร้ซึ่งกระดูกป้องกันนั้น บาดแผลสามรอยก็ได้ปรากฏขึ้นพร้อมกลับมีเลือดไหลซึมออกมาตามรอยแผลนั้นก่อนที่บาดแผลจะหายไปอย่างรวดเร็ว

   ' บาดแผลหายเร็วมาก บ้าเอ๊ย'

    ภูมิได้เปิดช่องโหว่ให้กับมันเพียงเล็กน้อยก็ได้รับรอยเล็บสามรอยเข้าที่หน้าท้องเป็นรอยขนาดใหญ่พร้อมร่างกายของเขาได้ลอยตามแรงกระแทกของมันจนตกลงสู่พื้นดิน

   " ตูม "

   แต่เพียงไม่นานบาดแผลของเขาก็หายไปเมื่อเขาได้เปิดใช้งานมิเนอร่า

   ' การรักษาบาดแผลของเราในครั้งนี้ทำไมมันกินmpของเราไปมากขนาดนี้ดูท่าว่าจะไม่ใช่เล่นๆ เสียแล้ว '

    ภูมิที่นอนอยู่บินพื้นได้รีบลุกขึ้นยืนสี่ขาสายตาจ้องมองไปยังจุดสีดำบนท้องฟ้าที่กำลังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ เขาได้พ่นลาวาออกเป็นสายเหมือนกับฉีดน้ำเข้าใส่มัน แต่มันกลับบินหลบอ้อมไปทางด้านขวาจนดูเหมือนจะป็นครึ่งวงกลม ภูมิต้องส่ายหน้าตามมันไปทั้งอย่างนั้นลาวาของเขาเริ่มห่างจากมันเรื่อยๆ เขาจึงได้หยุดเพราะตามความเร็วของมันไม่ทันนั้นเอง

    " อ้าวหยุดพ่นลาวาทำไมละ ตามไม่ทันละสิ ฮ่าๆ "

    เสียงตะโกนออกจากปากมังกรที่บินอยู่บนฟากฟ้าราวกับเยอะเย้ยเข้า แล้วจากนั้นมันก็ได้ตรงดิ่ง ลงมายังมังกรอีกตัวที่ยืนอยู่บนพื้นที่เป็นหลุมขนาดใหญ่อยู่ใต้เท้า

    " ถอยออกไปอีก 20 กิโลเมตร ไม่อย่างนั้นเราจะตายกันหมด เร็ว "

    เสียงของชายแก่ที่อยู่บนรถจิบทหารได้สั่งการเสียงดัง แล้วพลทหารที่เป็นพ่นสื่อสายอีกคนที่อยู่บนรถก็ได้ทวนคำอีกรอบแต่ถึงอย่างนั้นก็ยังมีคนล้มตายอีกหลายร้อยคน

    การต่อสู้ของทั้งสองมังกรนั้นกินอาณาเขตหลายกิโลเมตรจนพวกเขาต้องถอยแล้วถอยอีกอีกทั้งดูท่าว่ากำลังจะรถนแรงขึ้นเรื่อยๆ และพวกเขาก็ไม่ได้ต่อสู้อยู่เพียงแค่จุดเดียวยังย้ายไปเรื่อยๆ อีกต่างหาก

   " เข้ามา "

    ภูมิที่อยู่ในร่างมังกรได้ตะโกนเสียงดังก้องทั่วสนามรบแห่งนี้ จากนั้นเขาก็ได้สะบัดหางฟาดสวนร่างที่กำลังบินเข้ามาหาเขา จนทำให้ร่างที่บินเข้ามาด้วยความเร็วนั้นพุ่งกลับไปยังทางเดิมราวกับลูกบอลที่ถูกเตะสวนลอยขึ้นไปบนฟ้า ภูมิได้กางปีกจนพื้นดินคละคลุ้งไปด้วยฝุ่นควันแล้วจากนั้นเขาก็ได้บินตามมันขึ้นไป

    แล้วตามด้วยการกัดเข้าที่หางยาวๆ ของมันเหวี่ยงลมใสยังพื้นดินจนเกิดหลุมใหญ่ขึ้นอีกหลุมที่มีขนาดไม่ต่างจากอันก่อนหน้านี้ มันได้ลุกขึ้นรวดเร็ว แล้วได้พ่นกลุ่มควันสวนกลับไปยังภูมิที่กำลังบินเข้าหามันในทันทีจนเข้านั้นต้องพ่นลาวาเข้าใส่เพื่อป้องกันเอาไว้เพราะเขาเข้ามาเร็วเกินไปจนหลบไม่ทัน

    เมื่อพิษเหล่านั้นโดยลาวาของเขามันก็ได้ภูมิเผาไหม้จนหลายไปหมด จากนั้นร่างของภูมิก็ได้พุ่งเข้าปะทะกับมันที่ยืนอยู่บนพื้น ภูมิที่ทับร่างของเขามันเอาไว้ก็ได้ได้ใช้ฟันแหลมๆ ของตัวเองหวังจะกัดเข้าที่ลำคอมัน แต่ทว่ามันก็ได้พ่นกลุ่มควันพิษเข้าใส่เขาเต็มๆ จนเข้าต้องหยุดการโจมตีแล้วถอยหลังออกห่างจากมัน

    แต่ทว่าเขาก็ยังโดนพิษของมันเข้าจนได้และนั้นทำให้ hp ของเขาลดลงเรื่อยๆ แม้มันจะลดทีละไม่มากก็ตามทีแต่ถ้าปล่อยไว้แบบนี้อีกสักชั่วโมงสองชั่วโมงเขาก็คงได้ตายจากพิษของมันแน่ ภูมิที่ไม่รู้จะทำอย่างไรนั้นก็ได้แต่หวังว่าจะฆ่ามันให้เร็วที่สุดหรือไม่ก็ต้องหนีไปหาวิธีเอาพิษของมันออกจากร่างกายก่อนค่อยกลับมาใหม่