กลับชาติมาเกิดใน Urban Fantasy

ตอนที่แปดสิบเก้า Sin of  Pride บาปแห่งความเย่อหยิ่ง

“ชั้นไม่ใช่เธอหรอกนะชั้นไม่ได้ทำผิด”

บอนนี่ยังกอดคอสะบัดผมอย่างสวยเริดเชิดหยิ่งราวกับเธอนั้นจะ..ฮืมเธอไม่ชอบลินดา?

ในที่สุดผมก็เข้าใจ

สายตาของผู้ชายที่ไม่เคยสนใจรายละเอียดในกลุ่มผู้หญิงคิดว่าแต่ละคนทำดีต่อกันคือเรื่องปรกติ

แต่กลุ่มผู้หญิงนั้นไม่ใช่

การคบกับใครหรือทำอะไรแค่ต่างกันนิดหน่อย พวกเธอก็พร้อมเขม่นกันได้ตลอดเวลาอยู่แล้ว

“ถ้าหากพวกเธอไม่ทำอย่างนั้นพวกเธอก็ต้องคบกับเลโอนาร์ดนะ”

ลินดากล่าวเตือนอย่างแค่นเสียง

“ใช่แล้ว พวกเธอต้องคบกับเลโอนาร์ดนะ”

ผมกล่าวสนับสนุนลินดา

บอนนี่มองผมตาขวางแต่ก็กลับมาเล่นงานลินดาต่อ

“ชั้นไม่ใช่คนที่จะผิดคำพูดหรือคิดว่าตนเองผิดอย่างเธอ”

โอ๊ะ

น่าสนใจกับไดนามิค ความสัมพันธ์ในกลุ่มจริงๆนี่น่าจะเป็นแง่มุมที่ผมหรือเลโอนาร์ดไม่รู้

แสดงว่าลินดาทางเทคนิคก็มีราคาที่ตนเองต้อง“จ่าย”ไปเช่นกันในการสร้างภาพ”คนดี”ให้ตนเองแตกต่างจากบอนนี่

ส่วนบอนนี่นั้นหากผมไม่รู้ว่าเธอคือร่างทรงไอซิสในอนาคตผมคงคิดว่าเธอคือคนที่มีแววตกไปอยู่ในมือปีศาจมากกว่าลินดาแน่ๆ

แต่เธอคือคนที่อยู่ต่อหน้าเทพเจ้าก็ยังมีความหยิ่งมากพอ

ที่จะไม่ก้มหัวให้ตามหลักการของหญิงสาวอเมริกัน

เธอนิสัยแบบเดียวกับกิลกาเมธ

Arrogance until become incorruptible

เย่อหยิ่งมากเสียจนไม่มีใครครอบงำได้

แบบเดียวกับที่พี่ตู้ทองกิลกาเมธไม่มีทางโดนจอกกลืนกิน

ความชั่วร้ายของโลกน่ะไปเอามามากกว่านี้สามเท่าจึงจะทำให้ข้าแปดเปื้อนได้

หากนี่เป็นไลท์โนเวลเราคงคิดว่าคนอย่างลินดามีความสำนึกตัวมากกว่าและคนอย่างบอนนี่ที่เย่อหยิ่งจะตกระกำลำบากต่างๆนานา

แต่นี่คือดินแดนอเมริกัน

ดินแดนที่ให้ความสำคัญกับความเป็นตัวของตนเองและความอยากทะเยอทะยานของผู้หญิงมากกว่าคุณธรรมของชาวอาทิตย์อุทัย

ความเป็นสาวอเมริกันมั่นหน้าของบอนนี่

ทำให้เธอไม่เกรงกลัวเทพเจ้าใดใดทั้งสิ้น

แม้เธอกลัวตนเองจะตกเทรนด์แฟชั่นก็ตาม

เธอจะตกระกำลำบากก็จริงแต่ต่อให้ตายไปอยู่ต่อหน้าเทพเจ้าโอซิริส เธอก็ยังไม่สำนึกแต่ประการใดและยังสามารถคืนชีพได้

ว่าเธอไม่ยอมสยบแม้แต่อยู่ตรงหน้าเทพเจ้าที่ควบคุมความตายโอซิริส

เธอเป็นคนประเภทเดียวกับกิลกาเมธที่มองว่าบาปของPride ความเย่อหยิ่งว่าไม่ได้มองว่าเป็นบาปแต่ประการใดหากมองจากมุมมองของเธอ

สิ่งที่แตกต่างกันระหว่างกิลกาเมธชินจิ และยูจิโร่

อาจจะเป็นเพราะว่าแม้จะทำนิสัยส้นเท้ากวนโอ๊ยชาวบ้านเหมือนกัน

แต่คนเรายังนับถือยูจิโร่และกิลกาเมธได้มากกว่าเพราะพวกเขาได้สนับสนุนความเย่อหยิ่งของพวกเขาด้วยการกระทำจริงๆ

ไม่ใช่ต่อหน้าความตายก็หนีไป

การหนีต่อหน้าความตายคือนิสัยของคนธรรมดาเราไม่ควรตำหนิชินจิในข้อนั้น

แค่คนธรรมดานั้นมันเอามาเทียบกับยูจิโร่หรือกิลกาเมธไม่ได้เท่านั้นเอง

บอนนี่เองก็เช่นกันเธอยังเชิดคอใส่ลินดามองต่ำลงได้ด้วยความรู้สึกที่เหนือกว่า

หากถามผมแฮนค็อกนั้นคงไม่ด้อยกว่าบอนนี่ไปสักเท่าไรหรอก

“นี่จะดีหรือกับเลโอนาร์ดนี่นะ คิดดีดีนะบอนนี่”

ลินดายังคงกล่าวเตือนอย่างอึดอัดใจ

“ใช่คิดดีดีนะบอนนี่กับเลโอนาร์ดนี่นะ”

ผมกล่าวสนับสนุนลินดา

“เงียบไปเลยเลโอนาร์ด/เลนนี่เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับนาย”

ทั้งสองสาวหันมาดุผมพร้อมกัน