ยามนี้เป็ฤดูร้อนนอกจากแมลงที่ก่อกวนตามแสงไฟในบ้านเรือนผู้คนน แต่เส้นทางที่เป็ลำคลองซึ่งแตกออกจากแม่น้ำสายหลัก อันเป็เส้นทางที่ปกติแล้วลูกค้าของร้านไม่ได้มักจะไม่มาล่องเรือกินของปิ้งย่างที่ตรงนี้ วิวทิวทัศน์ของแม่น้ำกว้างซึ่งสามารถล่องเรือไปยังทะเลสาบกลางเมืองสุยโจวได้ ทั้งสวยงามและคึกคักกว่า หาก้าความเป็ส่วนตัวก็สามารถลอยเรืออยู่ทางออกจากฝั่งได้ เพราะว่าเป็ทะเลสาบจึงไม่ต้องกลัวว่าเรือจะถูกพัดหายไปในทิศทางที่อันตราย หรือหากเป็คนที่นิยมความคึกคัก ก็สามารถล่องเรือใกล้ริมฝั่งน้ำได้
เพราะบริเวณรอบทะเลสาบเป็แหล่งเรียนรู้ของบัณฑิต มีห้องเรียนเคลื่อนที่สอนผู้คนั้แ่ฉันเริ่มต้น ไปจนถึงชั้นสูงหน่อยที่เป็ความรู้ก่อนเข้าเรียนในสถานศึกษา อีกด้านยังมีถ้ารถม้าพี่จะไปที่ไหนก็ได้ในเมืองสุยโจว เพื่อให้บรรยากาศการเรียนเป็ไปด้วยความสงบเรียบร้อย โดยรอบของทะเลฟาร์มกลางเมืองแห่งนี้จึงไม่มีการขายอาหาร มีเพียงเพิงน้ำชาเล็กๆเท่านั้นที่ขายน้ำชาร้อนสามถ้วยต่อหนึ่งอีแปะ
ร้านน้ำชาแห่งนี้เป็ของอาจารย์จากนักศึกษาตงหลิน พวกเขาร่วมหุ้นกันเปิดร้านน้ำชาแห่งนี้ขึ้นมา แต่ละวันจะมีอาจารย์ซึ่งเป็บัณฑิตระดับถงเซิงมาเป็ผู้ขายน้ำชา หากไปซื้อน้ำชาพี่เพิงของอาจารย์ก็สามารถถามในเื่ความรู้ที่ไม่เข้าใจให้อาจารย์ชี้แนะได้ หรือหาก้าประลองวิชาก็สามารถทำได้เช่นกัน เพิงขายน้ำชานี้บรรดาอาจารย์ของสำนักศึกษาตงหลินได้ชี้แจงเอาไว้ว่า พวกเขาไม่้าได้ผลกำไรจากกิจการนี้มากนัก สิ่งที่พวกเขาสนใจมากกว่าก็คือบรรยากาศการเรียนรู้กันอย่างเข้มข้น คึกคัก จะเป็ตัวกระตุ้นให้เหล่าอาจารย์ในสำนักศึกษา ซึ่งล้วนอายุอานามไม่ใช่น้อยๆ แล้ว ได้รู้สึกกระปรี้กระเปร่าอยากจะหาความรู้เพิ่มเติม สมกับคำที่พูดว่าการเรียนรู้นั้นทำได้ทั้งชีวิต
ก่อนหน้านั้นพวกเขาเอาแต่สอนหนังสือ นักเรียนทั้งหมดก็รวมจัดเป็คนที่มีความสามารถอ่อนด้อยกว่าตน เป็ธรรมดาที่จะทำให้พวกเขารู้สึกว่าตนเองเก่งกาจ เมื่อรู้สึกมากๆเข้าก็จะเกิดเป็ความถือดี เมื่อเกิดความรู้สึกถือดีแล้วบางครั้งก็จะเหลิง แม้ว่าจะเป็การเหลิงที่ไม่ใช่ว่าแต่ต้อง ตักเตือนไม่ได้ แต่ก็เพียงพอแล้วที่จะเป็เครื่องขัดขวางความก้าวหน้า ของบรรดาบัณฑิตรุ่นใหญ่โดยไม่รู้ตัวเลยสักนิด
ดังนั้นห้องเรียนเคลื่อนที่ของบัณฑิตผู้เฒ่า จะไม่เพียงเตือนสติให้ชาวบ้านทั่วไปได้ตระหนักถึงความสำคัญของการศึกษา แต่ก็ยังเตือนสติเหล่าผู้ที่ศึกษาเล่าเรียนจนคิดว่าตนเองเก่งกาจ ให้ระลึกได้ว่าโลกนี้ยังมีคนเก่งอีกมากมาย โลกนี้ยังมีความรู้อีกมากมาย พวกเขาเองก็สามารถที่จะสนุกกับการเรียนรู้ เหมือนกับเหล่าชาวบ้านที่เข้ามาเรียนรู้เพียงเพราะแค่อยากอ่านออกเขียนได้เท่านั้น ไม่ได้คาดหวัง หรือมีความฝันว่าตนเองจะได้เข้าสอบขุนนางอะไรพวกนั้น
เพิ่งน้ำชาแห่งนี้ นอกจากเติมเครื่องดื่มในจอกเพื่อเป็พลังงานขุมเล็กๆ ให้กับเหล่าคนที่แสวงหาความรู้ ความก้าวหน้า ก็ยังเติมพลังงานอันเป็เชื้อเพลิงอย่างดี ที่ทำให้เราอาจารย์ของสำนักศึกษาตงหลินมีไฟแห่งการเรียนรู้ขึ้นมาอีกครั้ง
โดยที่ทะเลสาบกลางเมืองบรรยากาศก็เป็เช่นนี้ แต่โดยปกติแล้วแม้จะเป็ห้องเรียนเคลื่อนที่ แต่ก็จัดการเรียนการสอนอย่างเป็เวลา โดยทั่วไปแล้วจะเริ่ม่ต้นยามโหย่ว (ประมาณ 17:00 น) ไปจนถึงกลางยามซวี (ประมาณ 19:30 น) ในทุกๆ วัน ไม่มีวันหยุด เหมยฮวาเคยขี่ม้าสังเกตการณ์รอบๆ พบว่าเหล่าชาวบ้านที่มาเข้าเรียน ล้วนมีสีหน้าเคร่งเครียด ไปจนถึงเหน็ดเหนื่อยหลังจากเลิกเรียนทั้งนั้น
นางเอาเื่นี้ไปปรึกษาคุณชายคนโปรด ก็ได้รับการอธิบายว่าการเล่าเรียนเป็เื่ที่เคร่งเครียด เป็เื่ที่ต้องใช้สมอง สมัยเขายังเด็กต้องร่ำเรียนในสถานศึกษาแม้จะเป็บุตรชายของตระกูลพ่อค้าและขุนนางบู๊ก็ตาม การเรียนเป็สิ่งที่จำเป็ แต่ก็เหน็ดเหนื่อยเช่นเดียวกัน (คุณชายใหญ่สกุลลู่ สาเหตุที่นางเรียกเขาลับหลังว่าคุณชายคุณโปรด เป็เพราะนางรู้สึกว่านอกจากพี่สาวหลันหลันของนางแล้ว คนที่ดีและตามใจนางมากๆเป็อันดับสองก็คือบุรุษที่ชื่อว่าลู่จางเหว่ยผู้นี้)
‘ดังนั้นพี่สาวของเ้า จึงกำชับให้คุณชายใหญ่สกุลมู่ อย่าเอาแต่เรียนยังคร่ำเคร่งอย่างเดียว ต้องพักผ่อนและหาเื่สนุกให้กับชีวิตบ้าง เ้าดูเขาสิไม่เพียงแต่เรียนได้ดี ยังมีประสบการณ์ในการทำงานพิเศษ ทั้งสีหน้าของเขาก็ยังไม่อมทุกข์เหมือนกับนักเรียนคนอื่นๆด้วย”
เหมยฮวาพยักหน้าหงึกหงักนั่งฟังแล้วก็คิดได้ว่า เมื่อเรียนแล้วก็ต้องย่อมมีการผ่อนคลาย หนังสือให้คนสร้างศาลาไว้ริมทะเลสาบแห่งหนึ่ง ทุกวันจะหมุนเวียนให้แม่นางหอหมื่นมาลี ไปเล่นดนตรีแล้วร้องเพลงเบาๆ หลังจากชั้นเรียนเลิกแล้วเป็เวลาครึ่งชั่วยาม เมื่อเป็เช่นนี้บรรยากาศก็ผ่อนคลายขึ้น ซ้ำยังช่วยให้ผู้คนคุ้นเคยกับแม่นางหลายคนของหอหมื่นมาลี ตอนนี้ไม่มีใครมองสตรีจากหอหมื่นมาลี ซึ่งเป็หอคณิกาอันดับหนึ่งของเมืองต้อยต่ำเหมือนแต่ก่อนแล้ว จริงอยู่ที่ตอนนี้สตรีในหอหมื่นมาลียังคงมีการขายเรือนร่างอยู่ แต่เป็การขายบริการด้วยความเต็มใจ แม้ว่าไม่ใช่ความรักแต่ก็ต้องเป็ความพอใจของทั้งสองฝ่าย นับั้แ่ท่านหญิงรองเป็ผู้ดูแลหอ ก็ไม่มีการบังคับให้สตรีในหอขายเรือนร่างด้วยความไม่เต็มใจ หากพวกนายจะต้องร่วมห้องกับบุรุษสักคน พวกนางสามารถเลือกได้ กฎข้อเดียวในการรับแขกเช่นนั้น ก็คือพวกนางจะต้องรับเงิน
ที่มีกฎเช่นนี้ขึ้นก็เพื่อป้องกันบุรุษกะล่อนเ้าชู้ปลิ้นปล้อน มาหลอกให้ความฝันลมๆแล้งๆกับสตรีในหอนางโลม บอกว่ารักพวกนาง บอกว่าจริงใจ จะไถตัวพวกนางเข้าเรือน คำพูดพวกนั้นเรากลับก้อนเมฆบนฟ้า ลอยไปลอยมา ไม่รู้ว่าจะสลายไปเมื่อไหร่ หากจริงใจจริงก็ย่อมต้องจ่ายได้ เอาอกเอาใจได้ และภายภาคหน้าก็สามารถพิสูจน์ตัวเองได้ว่าความรักที่พูดถึงนั้นมีอยู่จริง
สตรีในหอหมื่นมาลีจะต้องไม่เสียเปรียบใคร จะให้ใครมากินเปล่าไม่ได้เด็ดขาด ตอนแรกเสี่ยวฮวาฮวาก็นึกว่ากิจการหอคณิกาในมือนางจะต้องขาดทุนเสียแล้ว กลับกลายเป็ว่าแต่ละเดือนมีกำไรอย่างน้อยสองพันตำลึง เหตุเพราะเดิมทีแม่นางในหอหมื่นมาลีส่วนใหญ่ก็งดงามเกินค่าเฉลี่ยของสตรีในเมืองหลวงอยู่แล้ว ยิ่งตอนนี้พวกนางมีสิทธิ์ที่จะเลือกลูกค้าเองได้ ก็ยิ่งทำให้พวกนางได้โก่งค่าตัวได้มากยิ่งขึ้น อีกครั้งพวกนางยังได้สวัสดิการดี เมื่อคุณอยู่สุขสบายก็ย่อมงดงามขึ้นอยู่แล้ว โดยเฉพาะพวกนางจะได้รับผลิตภัณฑ์ของร้านก้วนเซี่ย ซึ่งเป็ร้านขายเครื่องสำอางร้านใหญ่ที่สุดของเมือง
ผลิตภัณฑ์ของร้านก้วนเซี่ยเรียกว่าเป็ระดับดีเยี่ยม สตรีชนชั้นสูงในเมืองหลวงนิยมกันมาก แล้วผลลัพธ์ที่ทำให้หน้าใสหน้าเด้ง ผิวพรรณอิ่มน้ำ ก็ยิ่งส่งเสริมให้สตรีในหอหมื่นมาลีงดงามวันงดงามคืน แล้วก็พูดถึงเื่ในห้องหอ แม้เหมยฮวาจะไม่ได้อยู่ในสถานะที่เอ่ยปากพูดในเื่นี้ได้ แต่นางก็รู้ดีว่าการรับแขกของพี่สาวคนงามมีหอ ตอนนี้ก็ดูราวกับว่าพวกนางกำลังเลี้ยงชายงามอย่างไรอย่างนั้น ลีลาท่วงท่าที่นางพวกนางทำในห้องส่วนตัวล้วนมาแต่ใจจริง ไม่ได้ทำไปงั้น ๆ หรือหลับหูหลับตานอนอยู่ใต้ล่างของบุรุษเหมือนเมื่อก่อน พวกพี่สาวสนุกสนานในเื่อย่างว่ายิ่งนัก พูดตามตรงเมื่อพวกนางพอใจรับลูกค้าที่มีรสนิยมตรงกัน ก็ยิ่งทำให้ข่าวลือว่าลีลาของแม่นางในหอหมื่นมาลีไม่เหมือนกับหอนางโลมใด พวกนางเด็ดยิ่งนัก บุรุษล้วนแต่ยกนิ้วให้
เพราะทำให้คนลุ่มหลงได้เช่นนี้ กิจการหอนางโลมของคุณชายฮวาเจ๋อจึงรุ่งเรืองยิ่งนัก ล่าสุดคุณชายฮวาเจ๋อประกาศว่าแม่นางในหอคนใดที่ไม่ได้เป็นางโลมเพราะครอบครัวต้องคดี สามารถเก็บเงินมาไถ่ถอนตนเองได้ ไม่ต้องกลัวว่าใส่ของตนเองแล้วจะไม่มีที่ไป ถึงอย่างไรก็ยังมีงานรองรับให้ได้แน่นอน
เหมยฮวาเห็นพวกนางได้เงินเป็กอบเป็กำ ก็คิดว่าจะต้องมีหลายคนเอาเงินมากองตรงหน้านาง แล้วขอสัญญาขายตัวคืน แต่กลายเป็ว่าจนป่านนี้ไม่มีใครสักคนเป็ใจจะออกจากหอหมื่นมาลี เื่นี้น่าสงสัยยิ่งนัก เ้าลูกวัวที่เพิ่งเติบโตได้ไม่นานเป็ขี่ม้าแวะไปถามพี่สาวคนงามในหอหมื่นมาลี
‘ทำไมพวกท่านถึงไม่มาไถ่ตัวกันเลยล่ะ’ เ้าลูกวัวว่า