เศษหินและฝุ่นควันจากเหตุการณ์เหมืองเทอราสถล่มยังคงลอยคลุ้งอยู่ในชั้นบรรยากาศเหนือโดมพลังงาน แต่ภายในอาณาจักรใต้ดินของเซน บรรยากาศกลับเต็มไปด้วยความหวังและความกระตือรือร้น เซนยืนอยู่บนระเบียงเหล็กกล้า มองดูเหล่าคนงานที่กำลังช่วยกันสำรวจความเสียหายเบื้องต้น ขณะที่ระบบ HUD ของเขาแสดงกราฟการใช้พลังงานที่เริ่มกลับเข้าสู่สภาวะปกติ
"สถานะระบบ: เสาค้ำยันมานาไฮดรอลิกได้รับความเสียหาย 12% จากแรงเครียดสะสม กำลังเริ่มกระบวนการซ่อมแซมตัวเองด้วยนาโนแมชชีน..." เสียง AI ในหัวของเขาแจ้งเตือน
เซนหันไปมอง เอริน หญิงสาวที่เพิ่งผ่านความเป็ความตายมาได้ไม่กี่ชั่วโมง บัดนี้เธอไม่ได้สวมชุดนักโทษเหมืองที่สกปรกอีกต่อไป แต่สวมชุดปฏิบัติการสีเทาเข้มที่เซนสังเคราะห์ขึ้นจากเส้นใยพอลิเมอร์ทนทานพิเศษ าแของเธอได้รับการสมานจนเกือบสนิทด้วยเทคโนโลยีการแพทย์ของเขา
"เ้าดูดีขึ้นมาก เอริน" เซนกล่าว "และสมุดบันทึกของเ้า... มันเป็มากกว่าแค่รหัสควบคุม มันคือลายแทงที่บอกโครงสร้างทางธรณีวิทยาของพื้นที่แถบนี้ทั้งหมด"
เอรินก้มศีรษะลงเล็กน้อย "ข้าเป็เพียงนักธรณีวิทยาตัวเล็กๆ ในเหมืองของพวกอาณาจักรแสงท่านเซน ข้าเห็นความโลภของพวกเขาที่พยายามจะรีดเค้นพลังจาก 'หัวใจปฐี' จนทำให้ธรรมชาติประท้วง แต่สิ่งที่ท่านทำที่นี่... การเปลี่ยนแรงทำลายล้างให้กลายเป็ทรัพยากร มันคือสิ่งที่ข้าไม่เคยคาดคิดว่ามนุษย์จะทำได้"
"ในโลกของข้า... หมายถึงโลกที่ข้าจากมา" เซนชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะแก้คำพูด "ความรู้คือพลัง และพลังที่ปราศจากการคำนวณคือหายนะ ข้า้าให้เ้ามาเป็ส่วนหนึ่งของสภาบริหารอาณาจักรนี้ ในฐานะ 'ผู้อำนวยการฝ่ายทรัพยากรและธรณีวิทยา' เ้าจะรับหรือไม่?"
ดวงตาของเอรินสั่นไหว เธอเคยเป็เพียงฟันเฟืองที่ถูกเหยียบย่ำ แต่ตอนนี้เธอกำลังถูกเชิญให้เป็ผู้สร้าง "ข้าขอรับด้วยชีวิตค่ะ ท่านเ้าชาย"
การวางผังเมืองส่วนขยาย: เฟส 'เมกะสตรัคเจอร์'
เซนเปิดใช้งานจอโฮโลแกรมขนาดใหญ่กลางห้องประชุม แผนที่ 3D ของถ้ำมหึมาขยายตัวออก แสดงให้เห็นพื้นที่ส่วนขยายที่เกิดจากการถล่มของเพดานถ้ำด้านเหนือ
"กริม ดูนี่" เซนชี้ไปที่กองซากหินแกรนิตมหาศาลที่ทับถมกันอยู่ "ซากหินเหล่านี้ไม่ใช่ขยะ แต่มันคือวัตถุดิบที่ผ่านการบดอัดด้วยแรงดันมหาศาล ข้าจะสร้าง 'โรงงานแปรรูปวัสดุแบบเบ็ดเสร็จ (Integrated Material Processor)' ตรงจุดนี้ เราจะแยกแร่ธาตุและคาร์บอนออกจากหิน เพื่อผลิตวัสดุชนิดใหม่ที่แข็งแกร่งกว่าเหล็กกล้าถึง 10 เท่า"
[โปรเจกต์ใหม่: การสร้างเมืองชั้นใน (The Inner Citadel)]
[ปลดล็อกเทคโนโลยี: 'โครงสร้างรวงผึ้งคาร์บอน (Carbon Honeycomb Structures)']
เซนสั่งการให้โดรนก่อสร้างจำนวนนับร้อยตัวพุ่งเข้าใส่กองซากหิน แสงเลเซอร์สีฟ้าตัดผ่านหินั์ราวกับตัดเนย เครื่องจักรขนาดใหญ่เริ่มดูดกลืนเศษหินเข้าไปและพ่นออกมาเป็แท่งวัสดุก่อสร้างรูปทรงหกเหลี่ยมที่มีความแม่นยำระดับไมโครเมตร
"เอริน หน้าที่แรกของเ้าคือการวิเคราะห์ 'สายแร่หัวใจปฐี' ที่หลงเหลืออยู่จากการะเิ" เซนกล่าว "ข้าเชื่อว่าแรงอัดจากการถล่มทำให้เกิดการควบแน่นของมานาบริสุทธิ์ในชั้นหินลึก เ้าต้องหาจุดที่เสถียรที่สุดเพื่อวางรากฐานของ 'ลิฟต์ขนส่งมวลชนแรงดันสูง (High-Pressure Transit Elevator)'"
"ท่านจะสร้างลิฟต์เชื่อมต่อกับพื้นโลกหรือคะ?" เอรินถามด้วยความใ "นั่นจะไม่ทำให้พวกอาณาจักรแสงพบเราหรือ?"
"ไม่ใช่ลิฟต์ที่จะขึ้นไปบนดินในตอนนี้" เซนยิ้มเย็น "แต่เป็ลิฟต์ที่จะลงไปสู่ 'ชั้นแมกมา (Magma Layer)' เรา้าแหล่งความร้อนและความดันที่มหาศาลกว่าเดิมเพื่อขับเคลื่อนอุตสาหกรรมหนัก ข้าจะเปลี่ยนความร้อนใต้โลกให้กลายเป็ไฟฟ้าและมานาบริสุทธิ์"
การกำเนิดของกองทัพจักรกลรักษาการณ์
ในขณะที่เอรินและกริมกำลังคุมงานก่อสร้างส่วนขยาย เซนได้ปลีกตัวมายังห้องปฏิบัติการลับส่วนตัว เขาหยิบผลึกมานาเยือกแข็งที่เหลือจากการป้องกันภัยพิบัติมาวางบนแท่นสังเคราะห์
"ระบบ... ปล่อยนาโนบอทเข้าสู่กระบวนการหลอมรวมโลหะชีวภาพ"
เขากำลังสร้างสิ่งที่เรียกว่า 'หอคอยกระจายสัญญาณมานาขั้นสูง (Advanced Mana Relay Tower)' แต่มันไม่ใช่แค่เสาสัญญาณธรรมดา มันคือสมองกลางที่จะควบคุมหุ่นยนต์รักษาการณ์ทั้งหมดในอาณาจักร
[เริ่มการสร้าง: ระบบป้องกันอัตโนมัติ 'อายส์ ออฟ เดอะ ดาร์ก' (Eyes of the Dark)]
แสงสีม่วงและฟ้าถักทอกันเป็รูปร่างของโดรนขนาดเล็กที่มีรูปร่างคล้ายแมลงปอ แต่ทำจากโลหะสะท้อนแสงที่สามารถพรางตัวได้ในความมืด พวกมันจะทำหน้าที่เป็หูเป็ตาให้กับเซนในทุกซอกทุกมุมของถ้ำ และที่สำคัญที่สุด... พวกมันสามารถเชื่อมต่อกับประสาทััของเซนได้โดยตรง
"ด้วยสิ่งนี้ ข้าจะรู้ล่วงหน้าก่อนที่อัศวินคนไหนจะก้าวเท้าลงมาในเขตของข้า"
บทเรียนของราชินีวิศวกร
เอรินทำงานอย่างหนักตลอด 24 ชั่วโมงต่อมา เธอใช้ทักษะการวิเคราะห์แร่ธาตุผสานกับซอฟต์แวร์ของเซน จนสามารถระบุตำแหน่งของ 'สายแร่เหล็กไหลมานา' ที่ซ่อนอยู่ใต้ชั้นลาวาได้สำเร็จ เธอเริ่มสั่งการโดรนขุดเจาะด้วยความมั่นใจที่เพิ่มขึ้น
ในเย็นวันนั้น เซนเดินไปหาเอรินที่กำลังคุมงานอยู่ที่หน้างานส่วนขยาย
"เ้าเรียนรู้ได้เร็วกว่าที่ข้าคิดนะ เอริน"
"ข้าแค่ไม่ยากเห็นใครต้องตายเพราะความโง่เขลาของการก่อสร้างที่ไร้การวางแผนอีกแล้วค่ะ" เธอกล่าว "แต่ท่านเซน... ข้ามีเื่หนึ่งที่กังวล บันทึกที่ข้าแฮ็กมาได้ล่าสุดจากเหมืองข้างบน... เ้าชายภาคินไม่ได้แค่้าแร่ แต่เขากำลังสร้างสิ่งที่เรียกว่า 'มหาเวทย์ชำระล้าง' (Grand Purification) เขาเชื่อว่าใต้ดินนี้มีปีศาจร้ายซ่อนอยู่ และเขากำลังเตรียมจะเท 'เพลิงศักดิ์สิทธิ์' ลงมาในรอยแยกเพื่อเผาทุกอย่างให้เป็จล"
เซนหยุดนิ่ง แววตาของเขาเปลี่ยนเป็ความมืดมน "เพลิงศักดิ์สิทธิ์งั้นหรือ? มันก็แค่พลังงานความร้อนสูงที่มีค่าความสว่างเกินความจำเป็เท่านั้นเอง"
เขามองดูเมืองใต้ดินที่กำลังขยายตัวออกไปอย่างยิ่งใหญ่ มีสะพานเชื่อมต่อระหว่างผนังถ้ำ มีแสงไฟจากพฤกษาเรืองแสงและหลอดไฟ LED ที่สลับกันส่องสว่างอย่างงดงาม นี่คือผลงานชิ้นเอกที่กำลังเติบโต
"ถ้าพวกเขาอยากจะส่งไฟมาให้เรา... เราก็จะน้อมรับมันไว้ในฐานะ 'เชื้อเพลิง' " เซนกล่าว "เอริน เตรียมแผนผังระบบระบายความร้อนระดับมหภาคไว้ ข้าจะเปลี่ยนเพลิงศักดิ์สิทธิ์ของภาคิน ให้กลายเป็พลังงานขับเคลื่อนลิฟต์ลงสู่ชั้นแมกมาของเรา!"
เอรินยิ้มออกมาเป็ครั้งแรก ยิ้มที่เป็ของนักวางแผนผู้ชาญฉลาด "รับทราบค่ะ องค์ราชันแห่งวิศวกร"
บทส่งท้ายตอนที่ 11
อาณาจักรใต้ดินในตอนนี้ไม่ได้เป็เพียงที่หลบภัยอีกต่อไป แต่มันกำลังเปลี่ยนสภาพเป็ 'มหานครจักรกลลี้ลับ' ที่มีระบบนิเวศของตัวเอง การยอมรับเอรินเข้ามาไม่ได้เพียงแค่ได้พยาน แต่เขาได้ 'สมอง' ที่เข้าใจธรรมชาติของโลกใบนี้มาเสริมทัพ
[สถานะอาณาจักร: เฟสส่วนขยาย 65% เสร็จสมบูรณ์]
[ประชากร: 152 คน (รวมทาสที่อพยพมาจากเหมืองถล่ม)]
[ความมั่นคง: ระดับสูง (ระบบโดรนพรางตัวทำงาน)]
เซนยืนมองลิฟต์ขนส่งมวลชนตัวแรกที่เริ่มทดสอบการวิ่งลงสู่ความลึก เขารู้ดีว่าาที่แท้จริงกับพี่ชายของเขาใกล้เข้ามาทุกที แต่คราวนี้เขาไม่ได้สู้ด้วยเวทมนตร์... เขาสู้ด้วยโครงสร้างพื้นฐานที่ไม่มีวันทำลายได้
"ภาคิน... ขอบใจสำหรับเชื้อเพลิงที่เ้ากำลังจะส่งมาให้นะ"