ตอนที่หนึ่งร้อยแปดสิบแปด สงครามในโลกใต้ดิน3
ทุกตารางกิโลเมตรที่ผมยึดครองต้องแลกมาด้วยโดรนที่พังหรือวอล์กเกอร์ที่พังรวมไปถึงสถานที่ที่ผมจะยึดจะโดนระเบิดที่ฝังเอาไว้ของพวกที่ทำสงครามจรยุทธถอยร่นลงไปใต้ดินเรื่อยๆ
และมีคนที่แอบมาทำลายสิ่งปลูกสร้างของผมเรื่อยๆ
รู้สึกเหมือนทำสงครามนอกรูปแบบย้อนอดีตไปในสมัยที่ผมต้องต่อสู้กับพวกอนาคิสต์มันมีสาเหตุอยู่ที่คนที่ไม่ชอบการทำลายล้างเมืองอย่างผมถึงต้องโจมตีสิ่งก่อสร้างทั้งเมืองเพื่อไม่ให้พวกอนาคิสต์ต่อต้านรัฐพวกนี้มีที่หลบซ่อนและฐานทัพอยู่ต่อไปได้
นับเป็นการเสียทรัพยากร กำลังคนและเวลาอย่างแท้จริง
เรียกว่าคือการทดสอบกำลังใจอย่างที่สุดหากนี่คือสงครามนอกดินแดนที่ผมต้องมีการส่งเสีบียงบำรุงกำลังพลหรือตอบคำถามทางการเมืองว่าเราส่งคนของเราไปตายในอีกฟากหนึ่งของจักรวาลทำไม
และคือสาเหตุอีกอย่างที่ทำไมแต่ละประเทศถึงมีบริษัททหารรับจ้างเอกชนทั้งที่สนธิสัญยาต่างๆห้ามประกอบอาชีพทหารรับจ้าง
และทหารที่อ้างว่าเกษียณแล้วของแต่ละประเทศถึงไปอยู่เป็นพนักงานครูฝึก ต่างๆของบริษัทททหารรับจ้างพวกนี้
หากไปถามก็โดนบอกว่า
ไม่รู้ ไม่รู้ไม่รู้
ว่าเราอาจจะติดภาพผู้นำของโลกเรานั้นฉลาดมากเกินไปจากนิยายหรือภาพยตร์
แต่ในความเป็นจริงของโลกนั้นเราทำตัวไม่ต่างกับเด็กเล่นในสนามเล่น
ว่าแค่ใส่เสื้อกลับด้านและใส่หน้ากากเราก็แกล้งๆทำเป็นจำกันไม่ได้แล้วนั่นเอง
วว่าในแง่หนึ่งสถานะบอสอดัมของผมมีไว้ให้เป็นบริษัทเอกชนเพื่อบายพาสกฎระเบียบต่างๆที่ควบคุมหน่วยงานของจักรพรรดิอยู่นั่นเอง
ดังนั้นบริษัททหารรับจ้างของผมจึงมีอดีตทหารของหน่วยงานของรัฐจำนวนมากเช่นกัน
พร้อมกับไปกวาดต้อนซื้อบริษัทรับจ้างที่ขนาดเล็กกว่ามาเป็นในเครือเดียวกันและส่งไปเสี่ยงตายใต้นครใต้ดิน
อย่างที่ว่าหากนี่คือสงครามใหญ่และอยุ่อีกฟากของจักรวาลผมคงคิดมากกว่านี้
แต่นี่คือจุดที่ดีอย่างยิ่งในการที่ผมจะซ้อมรบในสถานการณ์จริงๆ
ที่ผมไม่ได้ไปบุกด้วยตนเองมากนักแบบตอนแรกแต่สั่งการและบัญชาการสงครามในหลายๆโซนของนครใต้ดินจากฐานบัญชาการ
ว่าแผนการของการเป็นคนคุมภูมิภาคสงครามทั้งหมด
ต่างจากการทำตัวเป็นแรมโบ้เสี่ยงตายเอาชนะด้วยตัวคนเดียวและกองกำลังของตนเอง
แต่ในฐานะผู้บัญชาการสูงลิ่วของหน่วยงานทหารรับจ้างของตนเอง
ผมมีหน้าที่ทำแบบซีอีโอว่าสมรภูมิไหนควรจะส่งทรัพยากรไปเพิ่มหรือสมรภูมิไหนควรจะตัดทรัพยากรลง
แต่โลคดีที่ผมได้เงินนับหมื่นล้านของท่านจักพรรรดิแบบปลอดภาษีมา
ผมเลยคิดอะไรไม่ออกเพิ่มทรัพยากรไปทุกสมรภูมิอย่างละเท่าตัวนั้นง่ายดีไม่ต้องคิดมาก
กลุ่มกองโจรใต้ดินที่กำลังจะดีใจเมื่อเห็นกองทัพทหารรับจ้างที่บุกมาได้รับความเสียหายล่าถอยไป
ก็พบว่าดีใจได้ไม่นานเมื่อพบว่าทหารรับจ้างกองใหม่ที่เตรียมความพร้อมมากมากกว่าได้ลงเข้ามาในพื้นที่อีกครั้งและรบต่อไป