ตงฉินยึดอำนาจ

หลังจากที่ซือเจิ้นเฉียงได้ยินคำพูดของเสวี่ยเหวินหลง เขาก็ตกตะลึง ดวงตาของเขาฉายความหวาดกลัวที่มีต่อเสวี่ยเหวินหลงจากก้นบึ้งจิตใจ แผนของเสวี่ยเหวินหลงลึกซึ้งและเฉียบคม แยบคายมาก อีกอย่างหนึ่งคือ แผนของเขาเต็มไปด้วยกับดักและเล่ห์กลที่ซับซ้อน จนหลิวชิงหยู่ยากจะหนีรอด ด้วยจิตใจที่บริสุทธิ์ของหลิวชิงหยู่ เดิมทีพวกเขาสมควรเป็นกังวลว่าสำนักงานประมูลจะต้องรับผิดชอบ แต่ในตอนนี้หากสำนักงานประมูลให้หลิวชิงหยู่เป็นหัวหน้าทีม เขาจะต้องรับอย่างไม่ลังเล แน่นอนว่าเมื่อเขาตอบเห็นด้วยก็เท่ากับว่าเขาติดอยู่ในกับดักของเสวี่ยเหวินหลงแล้ว เมื่อเมล็ดที่เสวี่ยเหวินหลงหว่านไว้ผลิบานเมื่อไหร่ หลิวชิงหยู่ก็ไม่มีทางกลับมาโบยบินได้อีก ถึงแม้จะเป็นถังเจี้ยนกั๋ว ก็ช่วยไม่ได้

นี่เป็นการสมรู้ร่วมคิดที่แยบยล และเป็นการสมรู้ร่วมคิดที่ซ่อนเร้นและซับซ้อน การเคลื่อนไหวครั้งหนึ่งมันยากที่จะต้านทานได้

เมื่อเสวี่ยเหวินหลง และซือเจิ้นเฉียง คุยเรื่องหลิวชิงหยู่เสร็จ อีกด้านนึงหลิวชิงหยู่ก็ก้าวเข้าไปยังสำนักงานของเขา

เมื่อเขามาถึงห้องทำงาน เขายังไม่ทันได้นั่งลง โทรศัพท์บนโต๊ะของเขาก็ดังขึ้นทันที

เมื่อหลิวชิงหยู่เห็นว่า เป็นซือเจิ้นเฉียงโทรมา เขาก็รับสายทันที “สวัสดีครับ เลขาธิการซือ”

แม้ว่า หลิวชิงหยู่จะไม่ค่อยพอใจต่อความโลภของซือเจิ้นเฉียง แต่สุดท้ายซือเจิ้นเฉียง ก็เป็นเลขาธิการพรรคประจำตำบล ดังนั้นเขาจึงต้องทำงานร่วมกัน หลิวชิงหยู่จึงต้องปฏิบัติตัวดีต่ออีกฝ่าย

ซือเจิ้นเฉียงพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า “นายกหลิว ผมพึ่งได้รับเอกสารจากเทศมณฑล อีกครึ่งชั่วโมง เราจะเรียกประชุมคณะกรรมาธิการทั้งหมดเพื่อศึกษาเอกสารนี้”

หลิวซิงหยู่พยักหน้า "โอเค" หลังจากวางสายโทรศัพท์ลง หลิวชิงหยู่ก็ขมวดคิ้วอย่างช่วยไม่ได้ “เอกสารอะไร ทำไมซือเจิ้นเฉียง ถึงได้เรียกประชุมด้วยตัวเอง เขาพึ่งมาจากข้างนอก ไม่ใช่ว่าเป็นเอกสารที่ได้รับมาหรอ เขามีแผนอะไรกันแน่?” หลิวชิงหยู่มองไปนอกหน้าต่างแล้วพูดขึ้นเงียบๆ

หลังจากนั้นไม่นาน หลิวชิงหยู่ก็เห็นเหล่าคณะกรรมาธิการไปส่งผู้ว่าการเสวี่ย ออกจากศูนย์ราชการ เมื่อเสวี่ยเหวินหลงขึ้นรถแล้วขับออกไป หลิวชิงหยู่ก็พบว่า เสวี่ยเหวินหลงเงยหน้ามองมายังเขา

เมื่อเห็นรถกำลังออกไป และเหล่าสมาชิกคณะกรรมาธิการเดินกลับเข้ามาในสำนักงาน หลิวชิงหยู่ก็สีหน้าซับซ้อนเล็กน้อย

เขารู้ดีว่าตอนนี้เขาถูกกีดกันจาก กลุ่มในกวนซาน เหตุการณ์เรื่องซือเจิ้นเฉียงอาจบอกไม่ได้ว่าเป็นความขัดแย้ง แต่ประเด็นคงเป็นเรื่องระหว่างเขากับเสวี่ยเหวินหหลง เขาที่ทุบตีเสวี่ยเหวินหลงถึงสองครั้ง แน่นอนว่ามันคือความบาดหมางที่แก้ไขไม่ได้ จากนี้อีกฝ่ายคงไม่นิ่งเฉยอีกต่อไป เขาคงทำทุกอย่างเพื่อฉุดหลิวชิงหยู่ลงจากหลังม้า ในเมื่อเป็นแบบนี้เขาต้องทำงานให้ดี จนไม่พบสิ่งผิดปกติ เขาจึงจะสามารถปกป้องตัวเองได้ และเขาต้องเชื่อมความสัมพันธ์กับเซี่ยเจิ้งเต๋อโดยเร็ว เพราะในเทศมณฑลจิงหลิน เสวี่ยเหวินหลงคือผู้ปกครองเพียงหนึ่งเดียว แต่คนที่เข้ามาตรวจสอบและทำลายสมดุลตรงนี้ลงได้ก็มีแค่เซี่ยเจิ้งเต๋อ หลังจากที่ได้เห็นสิ่งที่เซี่ยเจิ้งเต๋อพูดในวันที่เขาทุบตีเสวี่ยเหวินหลง มันก็ทำให้หลิวชิงหยู่ได้ตระหนัก ถึงแนวทางทัศนคติของ เซี่ยเจิ้งเต๋อ

ในมุมมองของหลิวชิงหยู่ แม้ว่า เซี่ยเจิ้งเต๋อจะมีความสำคัญต่ำมากนับตั้งแต่เข้ามารับราชการ กว่าหนึ่งปี เพราะเขามักถูกเสวี่ยเหวินหลงกดดันทุกวิถีทาง แต่มุมมองทางการเมืองของ เซี่ยเจิ้งเต๋อ เหนือกว่าเสวี่ยเหวินหลงอย่างแน่นอน ด้วยความคิดของคนระดับนั้น มีหรือเขาจะเต็มใจให้ผู้อื่นกดขี่ไปตลอด? ที่เขายอมตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบมาโดยตลอดเช่นนี้เพราะเป็นกลยุทธ์ทางการเมืองของเซี่ยเจิ้งเต๋อ หลิวชิงหยู่จึงมีวัตถุประสงค์เดียวกันกับเซี่ยเจิ้งเต๋อและเลือกร่วมมือกับเขาโดยไม่ลังเล หากเซี่ยเจิ้งเต๋อรู้เขาคงจะตกใจแน่นอน เพราะการวิเคราะห์ของหลิวชิงหยู่ ตรงใจของเขามาก ทั้งๆ ที่หลิวชิงหยู่อายุเพียง 22 ปี และเป็นนายกเทศมนตรีตัวเล็กๆ เท่านั้น

เมื่อนึกแผนการในอนาคต หลิวชิงหยู่ก็รู้สึกผ่อนคลาย เขาหยิบสมุดบันทึกที่พ่อของเขาให้ออกมาจากลิ้นชัก พ่อของเขามอบสมุดเล่มนี้ให้แล้วขอให้เขาบันทึกเหตุการณ์ต่างๆ ด้วยความรู้สึกและความคิดของนักการเมือง ดังนั้นเขาจึงหยิบปากกาและเปิดสมุดบันทึกขึ้นแล้ว เขียนความรู้สึกของเขาในฐานะนักการเมืองครั้งแรก เขานั้นบันทึกความปรารถนาอยากจะทำเพื่อประชาชน และเขียนถึงการปิดกั้นน้ำโดยใช้ความรู้ที่ได้รับมาจากการเป็นทหาร

หลังจากนั้นเมื่อเห็นว่าเวลาใกล้หมด หลิวชิงหยู่ก็เดินตรงไปยังห้องประชุมคณะกรรมาธิการ

เมื่อหลิวชิงหยู่มาถึง สมาชิกคณะกรรมาธิการคนอื่นๆ ก็อยู่ที่นี่แล้ว ซือเจิ้นเฉียงกำลังเปิดเอกสารอ่านอยู่เงียบๆ และสำเนาเอกสารก็ถูกวางไว้หน้าสมาชิกคณะกรรมาธิการคนอื่นๆ เมื่อหลิวชิงหยู่นั่งลงบนเก้าอี้ของเขา หลิวชิงหยู่ก็วางแฟ้มลงแล้วมองไปที่คนอื่นๆ พร้อมกล่าวขึ้นว่า “โอเคนายกหลิวมาแล้ว เรามาเริ่มประชุมกันเถอะ เมื่อไม่นานมานี้สำนักงานคณะกรรมาธิการส่วนตำบลเพิ่งได้รับเอกสารหัวแดงจากเทศมณฑลมา ตอนนี้ผมจะให้ทุกคนได้อ่านศึกษา เพื่อให้ทุกคนเข้าใจเจตนารมณ์ในเอกสารได้ดียิ่งขึ้น ทุกคนสามารถดูก่อนได้ และหลังจากนี้ 5 นาทีเราจะเริ่มเปิดการประชุมกัน "

หลิวชิงหยู่ หยิบเอกสารขึ้นมาแล้วมองไปที่หัวเอกสาร แค่เห็นชื่อหัวเอกสารเขาก็รู้แล้วว่าสถานการณ์นี้ไม่ค่อยดีนัก เพราะชื่อของมันก็คือ หัวข้อการควบคุมจัดสรรดูแลเงินทุนในตำบลต่างๆ

หลังจากหลิวชิงหยู่ กวาดตาดูเอกสารไปแค่สิบบรรทัด ในเวลาชั่วพริบตาเดียว เขาก็รู้สึกโกรธขึ้นมาในใจ

สกปรกมาก เสวี่ยเหวินหลงมันจะก้าวก่ายเกินไปแล้ว เพื่อที่จัดการเขา อีกฝ่ายถึงขั้นออกเอกสารเพื่อควบคุมกองทุนช่วยเหลือ เห็นได้ชัดว่านี่เป็นเอกสารที่มาจากความรู้สึกส่วนตัว อีกฝ่ายมีเจตนาไม่ให้เขาใช้จ่ายเงินช่วยเหลือจำนวน 5 ล้านที่หามาได้ แม้แต่การซื้อสิ่งของให้ประชาชน เงินนี้สามารถใช้ได้หลังจากที่สำนักงานประมูลอนุมัติแล้วเท่านั้น

วิธีนี้ต่ำช้าเกินไป สิ่งที่ทำให้หลิวชิงหยู่อึ้งไปก็คือ หมากตานี้ของเสวี่ยเหวินหลงมันอยู่ภายใต้กรอบข้อบังคับ โดยเขาดำเนินการแผนการไปตามนโยบายที่ดูเหมือนชอบธรรม

หลิวชิงหยู่ รู้สึกหดหู่ เขาไม่คิดเลยว่าเสวี่ยเหวินหลงจะกล้าทำเรื่องไร้ยางอายแบบนี้ หลิวชิงหยู่ต้องมากังวลว่า สำนักงานประมูลจะดำเนินการด้วยความยุติธรรมและเปิดเผยหรือไม่ ทั้งการหาซัพพลายเออร์ที่จริงใจ คอยจัดหาวัตถุดิบสินค้าที่มีคุณภาพ สิ่งเหล่านี้เกี่ยวข้องกับชีวิตผู้คน 30,000 คน และหลิวชิงหยู่จึงไม่สบายใจอย่างมากเพราะเขาไม่สามารถควบคุมมันได้เลย หลิวชิงหยู่ ณ ปัจจุบัน ยังไร้ซึ่งอำนาจ การที่เสวี่ยเหวินหลงเคลื่อนไหวด้วยวิธีนี้ มันทำให้ หลิวชิงหยู่ ไม่สามารถปฏิเสธขัดขืนได้ เนื่องจากสถานะตำแหน่งข้าราชการของเขา

ทำอย่างไรดี? ฉันควรทำอย่างไรดี? ทันใดนั้นหลิวชิงหยู่ก็นึกถึง เนื้อหาใน ตำราพิชิตชัย 36 กลยุทธ์ แต่เขาก็ยังไม่เห็นวิธีแก้ปัญหา

เวลานี้ก็ได้ผ่านไปห้านาทีแล้ว

ซือเจิ้นเฉียงเงยหน้าขึ้นแล้วกล่าวขึ้นด้วยเสียงทุ้มต่ำว่า “เอาล่ะ นี่ก็ครบตามเวลาแล้ว พวกเราจะเริ่มหารือกันเกี่ยวกับเอกสารชุดนี้ ตามคำสั่งที่ระบุเอาไว้ ตำบลที่ใช้จ่ายเงินเกินจำนวนที่กำหนดจะต้องส่งหนังสือคำร้องไปยังสำนักงานประมูล จากนั้นสำนักงานประมูลจึงจะดำเนินการการจัดซื้อให้ ซึ่งทางเทศมณฑลจะทำการสำรองจ่ายให้ก่อน หลังจากนั้นตำบลต่างๆ ต้องทำการรวบรวมเงินจ่ายคืนในภายหลัง”

ซือเจิ้นเฉียงบอกว่าหารือ แต่เขาทำเพียงอ่านข้อความในเอกสารซ้ำพอเป็นพิธีเท่านั้น เป้าหมายหลักของเขาก็คือให้สมาชิกคณะกรรมาธิการทุกคนรู้ว่า แม้หลิวชิงหยู๋สามารถหาเงินทุนมาได้ แต่เขาก็ไม่มีอำนาจในการจับจ่ายใช้สอยเงินทุนเหล่านั้นให้กับซัพพลายเออร์รายใดๆ ในแวดวงทางการเมืองเรื่องการใช้เงินเป็นเรื่องสำคัญที่สุด มันจึงทำให้คนจำนวนมากมีความกระตือรือร้น ที่จะมีส่วนร่วมในโครงการนั้นๆ เพราะพวกเขาสามารถตัดสินใจได้ว่า จะใช้เงินนั้นอย่างไร หรือแม้กระทั่งการบรรลุข้อตกลงบางอย่างของผู้ว่าจ้าง รวมทั้งการขอคืนเงิน เพื่อเป็นหลักประกันความเสี่ยง แต่ตอนนี้ซือเจิ้นเฉียงรู้ว่า เพราะหลิวชิงหยู่กล้าหาเรื่องเสวี่ยเหวินหลง ดังนั้นเสวี่ยเหวินหลงจึงให้ความสำคัญกับสิทธิพิเศษตรงส่วนนี้ และยังคิดจะใช้ประโยชน์จากมัน ฉะนั้น เสวี่ยเหวินหลง จึงทำการตัดสิทธิพิเศษนี้ออกไป ซึ่งมันต้องสร้างความลำบากให้กับหลิวชิงหยู่อย่างแน่นอน การทำสิ่งนี้เป็นการบอกเหล่าคณะกรรมาธิการนัยๆ ว่า อำนาจควบคุมกวนซานยังคงอยู่ในกำมือเขา

ซือเจิ้นเฉียงตอนนี้มีความสุขมาก โดยเฉพาะการได้เห็น หลิวชิงหยู่ ทำหน้าบึ้งตลอดการประชุมมันยิ่งทำให้เขามีความสุข

เมื่อการประชุมสิ้นสุดลงทันใดนั้น ซือเจิ้นเฉียงก็พูดขึ้นว่า “เอาล่ะ เราได้หารือเกี่ยวกับเอกสารฉบับนี้เรียบร้อยแล้ว เรามาหาข้อสรุปเพื่อยุติการประชุมกันเถอะ จริงสิ นายกหลิว ตอนที่ผมได้รับเอกสารนี้มา คณะกรรมาธิการประจำเทศมณฑลที่รับผิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ให้ผมกำชับกับคุณว่า ควรเร่งดำเนินการการจัดซื้อสินค้าวัตถุดิบและเสบียงสำหรับการบรรเทาทุกข์ภัยพิบัติในกวนซาน ตอนนี้ทางสำนักงานประมูลเองก็ได้ดำเนินการไปแล้ว เพื่อให้ขั้นตอนการจัดซื้อสั้นลงและสามารถขนส่งข้าวของสินค้าต่างๆ ไปยังกวนซานในเวลาที่เร็วที่สุด สำนักงานประมูลจึงตัดสินใจเปิดการประชุมวาระพิเศษเร่งด่วน โดยใช้รูปแบบคำเชิญให้เข้าร่วมการประมูลเสนอราคาครั้งนี้ นอกจากนี้ยังมีการจัดตั้งทีมประเมิน ตามขั้นตอนต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการประมูล เนื่องจากเงินนี้เป็นเงินที่คุณได้รับมาจากทางเทศบาลเมือง ดังนั้นคุณจึงเป็นหัวหน้าทีมในการประเมินครั้งนี้ ตกลงหรือไม่?”