บทที่ 39 : ดาบในดาบ อาวุธระดับสมบัติชั้นสูง!
หลังจากกลับมาที่นิกาย ลู่เสวียนก็ได้เปิดใช้แผ่นปิดผนึก และนำดาบอู้ฟู่ออกมาทันที! ดาบเล่มนี้ดูเต็มไปด้วยกลิ่นอายของทองคำ และมันก็มีขนาดใหญ่และสูงแทบจะเท่าเด็กคนหนึ่ง ลู่เสวียนมองเข้าไปใกล้ๆ แต่ก็พบว่าไม่มีอะไรผิดปกติเลย มันเป็นเพียงอาวุธระดับวิญญาณชั้นสูงที่ไม่มีอะไรพิเศษ ลู่เสวียนพลันอยากจะหยดเลือดของเขาลงไป เพื่อให้มันยอมรับเขาเป็นเจ้านาย แต่หลังจากคิดเรื่องนี้แล้ว เขาก็ยอมแพ้ อาวุธตั้งแต่ระดับวิญญาณขึ้นไปจะมีจิตวิญญาณอยู่ หากมันได้ยอมรับใครเป็นเจ้านายของมันด้วยเลือดแล้ว คนอื่นก็จะไม่สามารถใช้มันได้ เว้นแต่เจ้านายของมันจะตาย ไม่อย่างนั้น แม้ว่าเลือดจะถูกลบออกไป คนอื่นก็จะไม่สามารถใช้มันได้โดยไม่มีข้อยกเว้น หลังจากเดินดูรอบๆ ดาบอู้ฟู่ ดวงตาของลู่เสวียนก็หรี่ลงเล็กน้อย ดาบเล่มนี้ไม่มีอะไรพิเศษ แต่บางทีโอกาสที่แท้จริงอาจจะอยู่ในดาบก็เป็นได้? ยิ่งลู่เสวียนคิดเกี่ยวกับมันมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งคิดว่ามีโอกาสเป็นไปได้มากขึ้นเท่านั้น เพราะท้ายที่สุดแล้ว ดาบนี้ก็ใหญ่มากจนดูไม่เหมือนดาบ แต่เหมือนเป็นกล่องใส่ดาบมากกว่า? เมื่อคิดถึงสิ่งนี้ ลู่เสวียนก็มีความคิดดีๆ ขึ้นมา ด้วยการพลิกมือขวาของเขา เขาก็นำอาวุธระดับสมบัติชั้นต่ำที่เขาเพิ่งจะซื้อมาออกมา วัสดุที่สร้างดาบอู้ฟู่นั้นแม้จะแข็ง แต่ก็เป็นเพียงอาวุธระดับวิญญาณเท่านั้น ในขณะที่ดาบเทียนคงเป็นอาวุธระดับสมบัติ เลือดหยดหนึ่งพลันหยดจากปลายนิ้วของเขาและตกลงบนดาบเทียนคง เขาต้องทำให้มันยอมรับเขาเป็นเจ้านายด้วยเลือดหยดหนึ่งก่อน เพื่อจะได้ใช้พลังของมันได้ ฟูม ตัวดาบสั่นและจากนั้นเลือดก็ถูกดูดซับอย่างรวดเร็ว ในเสี้ยววินาทีต่อมา ลู่เสวียนก็รู้สึกว่ามีความเชื่อมโยงบางอย่างระหว่างตัวเขากับดาบเทียนคง ทันใดนั้น ดาบในมือของเขา ก็ดูเป็นมิตรมาก ราวกับว่ามันได้กลายเป็นแขนของเขาเอง รวมไปถึงราวกับได้กลายเป็นมือของเขาด้วย! หลังจากได้เป็นเจ้านายของมันแล้ว ลู่เสวียนก็ส่งพลังปราณแท้จริงของเขาลงไป ดาบเทียนคงดูเหมือนจะมีชีวิตขึ้นมาในทันใด และกระแสแสงก็ปรากฏขึ้นบนดาบ ซึ่งมันดูเต็มไปด้วยความลึกลับ "แตกซะ!" ลู่เสวียนถือดาบของเขาไว้ ก่อนฟันไปที่ดาบอู้ฟู่ เคร้ง! เสียงเหล็กปะทะเหล็กได้ดังขึ้น ทันใดนั้นรอยแตกก็ปรากฏขึ้นที่ดาบอู้ฟู่ “สมกับที่สร้างมาจากแร่เหล็กทองคำ มันถึงกับสามารถทนการโจมตีจากอาวุธระดับสมบัติโดยไม่ถูกทำลายได้” ลู่เสวียนพยักหน้าเล็กน้อย ก่อนจะฟันดาบต่อไปอีกสองสามครั้ง เพล้ง! สุดท้าย ดาบอู้ฟู่ก็แตกออกเป็นสองส่วน "มีบางอย่างอยู่ข้างในจริงๆ ด้วย" ดวงตาของลู่เสวียนพลันเป็นประกายขึ้นมา เมื่อเขาค้นพบว่ามีกล่องดาบซ่อนอยู่ในดาบอู้ฟู่ ทั้งตัวของกล่องดาบอันนี้เป็นสีขาว ราวกับหยกบริสุทธิ์ ทั้งยังเปล่งประกายแสงระยิบระยับที่ดูศักดิ์สิทธิ์ออกมา "ดาบในดาบรึ? น่าสนใจ" ลู่เสวียนพลันหยิบกล่องดาบออกมา พร้อมกับเปิดมันออก เมื่อฝากล่องถูกเปิดออกเล็กน้อย ความเฉียมคมที่อธิบายไม่ได้สองอันก็พุ่งออกมาในทันใด อันหนึ่งเย็นยะเยือก, อันหนึ่งเกรี้ยวกราด ซึ่งแม้แต่ลู่เสวียนก็ยังรู้สึกราวกับว่าผิวของเขาจะฉีกขาดออกจากกัน เขารีบใช้แก่นปราณแท้จริงในร่างกายของเขาทั้งหมดเพื่อปราบปรามมันในทันที! “นี่คืออาวุธระดับสมบัติรึ?” ลู่เสวียนต้องรู้สึกตกใจ เพราะมีแต่อาวุธระดับสมบัติเท่านั้นที่สามารถมีพลังเช่นนี้ได้! จากนั้น ลู่เสวียนก็ยังคงเปิดกล่องต่อไป เขาพลันเห็นดาบยาวสองเล่มวางเงียบๆ อยู่ในกล่อง เล่มหนึ่งเป็นสีม่วง ส่วนอีกเล่มเป็นสีเงิน เล่มสีม่วงมีคลื่นสายฟ้ากะพริบเป็นครั้งคราวบนดาบ ซึ่งเห็นได้ชัดว่ามันเป็นดาบที่มีคุณสมบัติสายฟ้า ส่วนเล่มสีเงินนั้นเย็นยะเยือกราวกับน้ำแข็ง เป็นคุณสมบัติน้ำแข็งอย่างไม่ต้องสงสัย “พวกมันต่างก็เป็นอาวุธระดับสมบัติชั้นสูง!” เมื่อเห็นศิลาลึกลับของสวรรค์และโลกทั้งสามบนด้ามดาบ รูม่านตาของลู่เสวียนต่างก็หดตัวลงอย่างไม่อยากจะเชื่อ เนื่องจากมันมีพลังที่เหนือจินตนาการของสวรรค์และโลก วัสดุที่ใช้สร้างดาบจึงต้องแข็งแกร่งพอที่จะสามารถต้านทานพลังของมันได้ และวัสดุประเภทนี้ก็หายากมากในโลก จึงทำให้อาวุธระดับสมบัติมีราคาแพงมาก สำหรับอาวุธระดับสมบัติชั้นต่ำ จะมีศิลาลึกลับจากสวรรค์และโลกเพียงก้อนเดียว ด้านอาวุธระดับสมบัติชั้นกลางจะมีสองก้อน ส่วนอาวุธระดับสมบัติชั้นสูงจะมีสามก้อน! และราคาของอาวุธระดับสมบัติชั้นสูงนั้น ก็เกือบสิบเท่าของอาวุธระดับสมบัติชั้นต่ำ! แม้ว่าเขาจะขายมรดกของนิกายตงหลินทั้งหมด เขาก็คงจะไม่สามารถซื้อมันได้! "น่าตกใจจริงๆ" ลู่เสวียนพลันมองไปที่ดาบยาวสองเล่มในกล่อง และดวงตาของเขาก็เป็นประกายขึ้นมา ซึ่งบนดาบนั้นมีชื่อสลักอยู่ ดาบเล่มแรกชื่อจี้เซี่ยว ส่วนดาบอีกเล่มหนึ่งชื่อปิงลั่ว ถ้าโจวถงหลินรู้ว่ามีดาบซึ่งเป็นอาวุธระดับสมบัติชั้นสูงสองเล่มซ่อนอยู่ในดาบอู้ฟู่ คาดว่าเขาคงจะร้องไห้แทบตายเป็นแน่ มูลค่าของอาวุธระดับสมบัติชั้นสูงนั้น อาวุธระดับสมบัติชั้นต่ำไม่สามารถเทียบได้ และต้องใช้อาวุธระดับสมบัติชั้นต่ำหลายสิบชิ้นแลก ถึงจะได้มันมา “ดาบสองเล่มนี้ล้วนเป็นอาวุธระดับสมบัติชั้นสูง ถ้าข้ามอบออกไป อย่างน้อยข้าก็จะได้รับการชดเชยเป็นอาวุธระดับสมบัติชั้นยอดไม่ใช่หรือ?” ลู่เสวียนพลันกำมือแน่นเล็กน้อย มูลค่าของอาวุธระดับสมบัติชั้นยอดนั้นสูงกว่าอาวุธระดับสมบัติชั้นสูง เพราะมันมีศิลาลึกลับของสวรรค์และโลกห้าก้อน ไม่ใช่สี่! "ซึ่งถ้ามันทำให้เกิดคริติคอลร้อยเท่าล่ะก็..." การหายใจของลู่เสวียนพลันร้อนแรงขึ้นมาในทันใด เหนือระดับสมบัติคือระดับสวรรค์! นี่คือระดับอาวุธที่ท้าทายสวรรค์ที่สามารถเรียกลมฝนและตัดโชคลาภได้! แม้แต่ในอาณาเต๋า ก็มีเพียงสี่นิกายชั้นยอดและนิกายที่แข็งแกร่งมากๆ เท่านั้นที่มี! แน่นอนว่า แค่ในปัจจุบันเท่านั้น เพราะในยุคที่อาณาเต๋ารุ่งเรืองที่สุดนั้น แทบจะทั้งร้อยนิกายในอาณาเต๋าที่มีอาวุธระดับสวรรค์! เพียงแต่เมื่อเวลาผ่านไป พวกมันก็ค่อยๆ หายไปและจมลงในแม่น้ำแห่งประวัติศาสตร์อันยาวนาน “พรุ่งนี้ค่อยว่ากันอีกที ศิษย์น้องหญิงกำลังปิดด่านอยู่ ส่วนเซี่ยวจื่อหยวนก็คงจะเหนื่อยจากการฝึกอยู่เป็นแน่” ลู่เสวียนต้องการส่งมอบออกไปตอนนี้ แต่เมื่อมองดูท้องฟ้าข้างนอก เขาก็ส่ายหน้า มันเป็นเวลากลางคืนแล้ว และดวงดาวก็ส่องแสง อย่างไรก็ตาม ตราบใดที่ส่งมอบออกไปภายในสามวัน ก็ไม่มีอะไรให้ต้องกังวล (ระดับอาวุธ : ธรรมดา วิญญาณ สมบัติ สวรรค์ ศักดิ์สิทธิ์ และเทวะ มีชั้นย่อยสี่ชั้น : ชั้นต่ำ ชั้นกลาง ชั้นสูง และชั้นยอด) จบบทที่ 39