item monster ไอเทมมอนสเตอร์

ตอนที่ 55 ทางเลือกของลุค

ภายในความมืดของโลกอสูรไม่มีใครเห็นว่ามีอะไรอยู่ด้านใน แต่แล้วตอนนั้นก็มีดวงตาขนาดใหญ่ลืมตาขึ้นมา

มอนสเตอร์มากมายต่างตัวสั่นและก้มหัวด้วยความเคารพไปทางดวงตาเหล่านั้น

“ข้าสัมผัสได้นางตื่นขึ้นแล้ว ไปพานางกลับมา”

ในตอนนั้นสิ่งมีชีวิตคล้ายมนุษย์มีหัวเป็นเหยี่ยวและปีกทองด้านหลังได้คุกเข่าอยู่เบื้องหน้าสุดก่อนจะกล่าวอย่างนอบน้อม

“ฝ่าบาทโลกที่ท่านผู้นั้นตื่นขึ้นเรายังไม่สามารถฝ่ากำแพงมิติระหว่างโลกได้ส่วนเส้นทางก็ไม่สามารถเข้าไปได้เพราะมีโลกหลายแห่งพยายามขัดขวางพวกเรา”

“ทำไมถึงยังฝ่าไปไม่ได้”เสียงนั้นพูดด้วยความไร้อารมณ์กลับทำให้ทุกร่างสั่นกลัว

“เพราะกำลังของเรายังไม่เพียงพอต้องรับมือกับพวกราชาตนอื่น ๆ”

“ไม่ต้องสนใจราชาเหล่านั้นพวกมันอยากฆ่าก็ปล่อยมันไป ใช้พลังที่มีฝ่ากำแพงไปให้ได้ตราบใดที่นางกลับมาทุกอย่างจะเปลี่ยนไป”

“ขอรับข้าจะรีบดำเนินการ”

ดวงตาสีทองค่อยๆ ปิดลงอย่างช้า ๆ ก่อนจะหายไป

“อับบาสมาหาข้า”

สิ้นเสียงสิงโตสีทองร่างยักษ์ขนาดนับร้อยเมตรก็เดินเข้ามา

“ราชาเหยี่ยวอาแจ็กซ์มีอะไรให้ข้ารับใช้”

“เจ้าไปที่ประตูและพากองทัพข้ามไปให้ได้ไปรับท่านผู้นั้นมา”

“ข้ามประตูพลังของข้าทำไม่ได้ยกเว้นว่าจะไปยังสะพานเชื่อมแต่นั่นต้องผ่านหลายโลกแถมโลกใบนั้นยังมีกองกำลังขวางไว้อยู่แล้วยังต้องรับมือกับพวกนั้นอีก”

“ไม่ต้องสนใจฝ่าบาทสั่งมาแล้วทำทุกทางเพื่อรับตัวท่านผู้นั้นมาให้ได้ตำแหน่งที่เจาะกำแพงมิติก่อนหน้านั้นกว้างเกินไป แต่ตอนนี้ตำแหน่งชัดเจนแล้วถ้ารวบรวมพลังงานทั้งหมดไปที่จุดเดียวก็จะใช้เวลาแค่เพียง 1 ลมหายใจของมังกรทำลายกำแพงให้บางลงพอจะผ่านเข้าไปได้ชั่วคราว”

“แต่แบบนั้นจะส่งเข้าไปได้แต่พวกระดับต่ำเท่านั้น”

“ถ้าอย่างนั้นก็เอาไปมากหน่อยเจ้าก็เข้าไปด้วยก็ได้ สถานที่นั่นไม่มีตัวตนที่แข็งแกร่งพอจะหยุดเจ้าได้”

“แบบนั้นก็ได้ข้าจะจัดการให้ท่านรับรองได้”

“หวังว่าเจ้าจะไม่ผิดพลาด”

สิงโตอับบาสตัวสั่นเล็กน้อยก่อนจะรีบเดินจากไป

...

ลุคไม่แน่ใจว่าตัวเองหลับไปนานแค่ไหนเขาตื่นขึ้นมาอีกครั้งพบว่าแขนทั้งสองของตัวเองถูกพันไว้ด้วยผ้าพันแผลสีขาวยาวไปจนถึงไหล่โดยนอนเปลือยท่อนบน เป็นส่วนที่ได้รับบาดแผลมากที่สุด

ความรู้สึกเจ็บมีบ้างเล็กน้อยตรงบริเวณไหล่เพราะนั้นคือแผลที่สาหัสที่สุด ส่วนอื่นแผลเริ่มแห้งตกสะเก็ดแล้วเป็นจากยารักษาระดับสูงที่เป็นสวัสดิการของเหนือมนุษย์

เมื่อลุคตื่นขึ้นมาสิ่งแรกที่เขาเรียกหาคือหมอผู้รับผิดชอบการรักษาเจนโชคดีที่เป็นคนเดียวกับที่รักษาเขา ทำให้ลุคขอพบหมอได้ในตอนที่มาตรวจอาการของเขา

“ร่างกายของคุณฟื้นตัวได้อย่างปกติในฐานะเหนือมนุษย์ทางเราใช้ยารักษาระดับสูงตามสิทธิ์ที่คุณควรจะได้รับ แต่ว่าเรื่องของน้องสาวคุณจะต้องพูดคุยกันอีกที”

“หมอหมายความว่ายังไง”ลุคหรี่ตาถาม

“หมอตรวจแล้วน้องสาวของคุณเป็นเหนือมนุษย์แต่ยังไม่มีการลงทะเบียนดังนั้นเรื่องสิทธิ์การรักษาจึงยังไม่ได้รับที่จริงสามารถลงไว้ก่อนได้ แต่ปัญหาคือน้องสาวคุณบาดเจ็บเกินกว่าสิทธิ์การรักษาทั่วไปจะรองรับได้”หมออธิบายให้ลุคฟังอย่างใจเย็น

“ผมยินดีจ่ายไม่ว่ามากเท่าไหร่ก็ตามขอแค่รักษาเจนได้ก็พอ”ลุคตอบทันที สำหรับเขาไม่ว่าจ่ายมากแค่ไหนขอแค่รักษาเจนได้ก็พอ

“มันไม่ใช่แค่เรื่องค่ารักษา”หมอยิ้มอย่างลำบากใจ ก่อนจะพูดต่อ“ตอนนั้นที่บอกคุณเรื่องอาการของเธอเกี่ยวกับทางสมอง เราได้ตรวจเช็คอย่างละเอียดแล้วน้องสาวของคุณได้รับบาดเจ็บที่ร้ายแรงมากสำหรับเหนือมนุษย์คืออาการบาดเจ็บทางคลื่นสมอง ซึ่งเป็นอาการบาดเจ็บที่คล้ายกับเจ้าหญิงนิทราเพียงแต่สิ่งที่เกิดขึ้นกับเหนือมนุษย์คือแหล่งกำเนิดคลื่นพลังในสมองเสียหายทำให้สมองเสียหาย ถ้าไม่สามารถรักษาแหล่งกำเนิดคลื่นพลังได้ต่อให้รักษาสมองได้ก็เจนก็ไม่สามารถฟื้นขึ้นมาได้”

“เทคโนโลยีทางการแพทย์ในตอนนี้สามารถรักษาสมองได้ถ้ามียาบางตัวแต่แหล่งกำเนิดคลื่นสมองยังไม่สามารถทำได้” หมอกล่าวเพิ่มราวกับจะให้ลุคตัดสินใจ

“ถ้าไม่สามารถทำได้เจนจะนอนเป็นเจ้าหญิงนิทราแบบนี้ไปตลอดใช่ไหมครับ”ลุคถามด้วยน้ำเสียงสั่นไหว

“ในตอนนี้ถ้าไม่รักษาสมองหมอสามารถยื้อชีวิตเธอได้อีก7 วันแต่ต่อให้รักษาสมองได้เธอจะนอนเป็นเจ้าหญิงนิทราอยู่ดีเพราะไม่สามารถแหล่งกำเนิดคลื่นพลังได้”

“หมอเสียใจด้วยนะครับทางเลือกคุณคือปล่อยให้เธอไปอย่างสงบเป็นทางออกที่ดีที่สุดครับ”

คำพูดของหมอทำให้จิตใจของลุคเหมือนโดนฟ้าผ่าเข้าใส่ลุคมือสั่นไม่หยุดเมื่อต้องคิดว่าจะเสียเจนไปโดยไม่มีวันหวนกลับมา

เขาจะเลือกแบบไหน?

“หมอพาผมไปหาน้องสาวหน่อยได้ไหม”ลุคกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนล้ากับหมอ

หมอสั่งให้พยาบาลช่วยพาลุคไปที่ห้องผู้ป่วยที่เจนนอนรักษาอยู่มันเป็นห้องปลอดเชื้อ จึงไม่สามารถเข้าไปได้ลุคได้แต่ยืนมองอยู่ด้านนอกผ่านกระจกของห้อง

เจนในตอนนี้นอนหลับด้วยใบหน้าซีดขาวมีเครื่องช่วยพยุงชีพต่อสายกับตัวของเธอจำนวนมาก

หลังจากเฝ้ามองดูอยู่หนึ่งชั่วโมงเต็มลุคก็พบกับหมออีกครั้ง

“หมอผมอยากให้หมอรักษาสมองของเธอต้องทำยังไงบ้าง”

“เรื่องรักษาในตอนนี้สิ่งสำคัญคือยาตัวหนึ่งมันชื่อยารักษาเนื้อเยื่อสมองระดับสูงราคาแพงมาก แต่ปัญหาคือมันหายากหมอก็ไม่แน่ใจว่าจะหามาทันภายใน 7 วันหรือเปล่า”หมอกล่าว ด้วยเวลาที่บีบบังคับหมอจังไม่กล้ารับปากใด ๆ

“ยารักษาเนื้อเยื่อสมองระดับสูงหมอหมายถึงยาที่สกัดมาจากน้ำตาวารีจากดอกบัววารีใช่หรือเปล่า”

“ใช่ยาตัวนั่นแหละ มันเป็นยาที่สกัดมาจากพืชสมุนไพรวิเศษทำให้หายากและราคาแพงมาก”

ลุคเหมือนมีความหวังขึ้นมาเขามีมันอยู่

“หมอถ้าผมหาน้ำตาวารีมาให้ได้หมอสกัดยาจากพวกมันได้ไหม”

“คุณหามันมาได้เหรอ”หมอประหลาดใจ

“ใช่ผมมีมันอยู่ 3 หยด หมอตั้งการเท่าไหร่แค่นี้พอไหม”

“พอแค่หยดเดียวก็เกินพอ ถ้าคุณหามันมาได้หมอก็ติดต่อให้ทางบริษัทเอกชนที่พอรู้จักช่วยสกัดยาให้ได้ แต่ว่าต้องเผื่อเวลาสกัดยาไว้สักสามวันและก็ยังมีปัญหาอยู่ที่หมออยากบอกให้คุณรับรู้ไว้ว่าถึงจะรักษาสมองของผู้ป่วยได้แต่ถ้าไม่สามารถรักษาแหล่งกำเนิดคลื่นสมองได้ เธอจะยังนอนเป็นเจ้าหญิงนิทราหวังว่าคุณจะทำใจในเรื่องนี้ไว้”

“ผมเข้าใจเรื่องนั้นหมอไม่ต้องกังวลขอแค่หมอรักษาสมองและชีวิตของเธอไว้ได้ก็พอ” ลุคกล่าว ก่อนจะโทรหาโดโนแวน

“คุณหายไปไหนมา”โดโนแวนปลายสายถาม

“ฉันมีธุระนิดหน่อยนายอยู่ที่เขต 5 ไหม ช่วยเอาของที่ฉันลืมไว้หลังรถมาให้หน่อยได้ไหม”

“ได้ผมกำลังเคลียร์คดีรถชนกันที่สถานีตำรวจอยู่พอดี เดี๋ยวจะรีบเอาไปให้คุณ”

โดโนแวนวางสายไปผ่านไปราว ๆ 1ชั่วโมงโดโนแวนก็ฝ่าการจราจรที่วุ่นวายขับรถเอากล่องมาให้กับลุคที่รออยู่ที่โรงพยาบาล

“คุณบาดเจ็บเหรอทำไมถึงนอนอยู่ที่ห้องผู้ป่วย เมื่อคืนผมรอคุณเกือบทั้งคืนเลยแต่คุณก็ไม่กลับมา”โดโนแวนเปิดประตูมาในห้องและบ่นเล็กน้อย

“ขอโทษที่คราวนี้รบกวนนายแล้ว คิดราคารวมค่าโดยสารค่าเสียเวลาและค่าซ่อมรถได้เลยเดี๋ยวฉันช่วยจ่ายให้นาย”

“ไม่ ๆ ๆผมไม่ได้หมายความว่าแบบนั้น”

“คิดไปเถอะฉันพานายมาลำบากจริง ๆ และต้องขอบใจที่นายช่วยฉันในครั้งนี้”ลุคกล่าวอย่างหนักแน่น ถ้าไม่ได้โดโนแวนมาช่วยส่งในครั้งนี้เขาอาจจะหาเจนไม่พบอีกเลยก็ได้

สุดท้ายโดโนแวนก็คิดเงินเขาในราคาที่ถูกมากรวมทั้งเรื่องอุบัติเหตุด้วย

ลุคไม่คิดมากเงินแค่ไม่กี่พันเครดิตเขาจ่ายได้สบายในตอนนี้

หลังจากโดโนแวนกลับไปเคลียร์เรื่องคดีกับคู่กรณีต่อลุคก็เอากล่องที่อยู่ในกระเป๋าใบเล็กออกมาก่อนจะออกจากหมู่บ้านเขาหากระเป๋าและกล่องสำหรับใส่หยดน้ำตาวารีและรากบัววารีไว้แต่พอเกิดเรื่องกับเจนเขาก็ไม่ทันได้เก็บพวกมันและขึ้นรถของโดโนแวนมาก่อนจะลืมกระเป๋าใบนี้ไว้ที่รถตอนที่ไปยังท่าเรือเพราะในตอนนั้นใจของลุคอยู่กับเจนเท่านั้นไม่ได้คิดถึงอะไรเลย

“หมอนี่คือน้ำตาวารีทั้งสามหยด”ลุคส่งมันให้กับหมอ

“แค่หยดเดียวก็เกินไปแล้วที่จริงน้ำตาวารี1 หยดสามารถสร้างยาได้ประมาณ 3 ชุด หมอจะใช้ 1 ชุดรักษาน้องสาวของคุณส่วนอีกสองหมอขอเก็บมันไว้เพื่อคนไข้คนอื่น ๆแน่นอนว่าเรื่องค่าใช้จ่ายทั้งหมดหมอจะจัดการให้แลกกับยาที่เหลือสองชุดด้วยคุณคิดว่ายังไง”

“ตกลงหวังว่าหมอจะรีบช่วยรักษาน้องสาวของผมผมต้องการแค่นั้น”

“ได้ไม่มีปัญหา”

“จริงสิหมอผมต้องการทำเรื่องออกจากโรงพยาบาลในวันนี้”

“แผลที่ไหล่ของคุณยังไม่หายดีหมอว่ารออีกสักหนึ่งวันค่อยออกก็ได้” หมอกล่าวแนะนำ แต่ลุคยืนกรานว่าจะออกวันนี้โดยอ้างว่ายังมีธุระต้องไปจัดการ

ลุคไปรับชุดเกราะและดาบที่เสียหายชุดเกราะพังตรงช่วงไหล่ จึงใช้ไอเทมชุดเกราะหมาป่าขนเหล็กที่เหลือก่อนหน้านั้นซ่อมมันจนกลับมาสมบูรณ์แต่ดาบตะขาบเกรดสีส้ม ลุคไม่ได้ซ่อมดาบตะขาบเพราะเขามีหลายเล่มให้ใช้งาน

หลังจากออกมาจากโรงพยาบาลลุคขอติดรถโดโนแวนกลับไปที่เขต4 ด้วย ก่อนที่จะแยกย้ายกันไป โดโนแวนเอารถไปเข้าอู่ซ่อมที่บริษัทแท็กซี่ของตัวเอง

ส่วนลุคนั้นตรงไปที่ท่อน้ำสู้ตลาดมืดแต่ก่อนจะเข้าไปที่นั่นเขาก็หยิบเอาแหวนสีดำวงหนึ่งออกมามันเป็นแหวนตลาดมืดเหมือนกับของเขาซึ่งลุคยึดมาจากกริวตอนจับสองอาชญากรคู่นี้มัดไว้

ดูเหมือนคนที่รู้เรื่องตลาดมืดจะมีเพียงแค่กริวเพราะเขามีแหวนกับตัวแต่นั่นไม่ใช่เรื่องสำคัญ สิ่งที่เขาต้องการคือเงินภายในแหวน

แหวนตลาดมืดไม่มีรหัสอะไรใครสวมคนนั้นได้สิทธิ์โอน ลุคพบว่าในแหวนของกริวมีเงินอยู่มากถึง 20 ล้านเครดิตเขาจึงโอนมันมาทั้งหมดเป็นของตัวเองก่อนจะเก็บแหวนที่ว่างเปล่าไว้แล้วผ่านประตูเข้าไปยังตลาดมืด

ที่ร้านค้าชายชราขาพิการ

“นายบาดเจ็บมา”พอเข้ามาถึงชายชราขาพิการก็กวาดตามองสำรวจลุคทันที

ลุคไม่ประหลาดใจที่ตาแก่พบว่าเขาบาดเจ็บเพราะเขาคิดว่าตาแก่น่าจะเป็นนักปรุงยาซึ่งในกลุ่มเหนือมนุษย์ด้วยกันคนพวกนี้พิเศษมาก คล้ายกับผู้ผลิตอาวุธ

“ผมมีเรื่องสำคัญจะปรึกษา”

“บอกมาก่อนแล้วฉันจะตอบ”ชายชรากล่าวด้วยท่าทางสบาย ๆ ราวกับไม่ค่อยใส่ใจมากนัก

“ผมต้องการยาในการรักษาแหล่งกำเนิดคลื่นพลัง”ลุคกล่าวอย่างจริงจัง นี่คือความหวังของเขาเพราะที่นี่คือตลาดมืดลุคเชื่อว่ามันจะมีใครสักคนที่มีวิธี

เขาไม่เชื่อว่าตลอดเวลาหลายสิบปีที่เกิดประตูมิติมอนสเตอร์บุกโจมตีและมีเหนือมนุษย์จะไม่เคยมีใครได้รับบาดเจ็บจากแหล่งกำเนิดคลื่นพลัง

คนแรกที่เขาคิดว่าเป็นได้คือตาแก่ขาพิการที่น่าจะเป็นเหนือมนุษย์ทรงพลังและนักปรุงยาคนนี้แน่นอนว่าถ้าเขาไม่มีวิธีลุคก็จะไปหาซื้อข้อมูลและทำทุกทางในการหาวิธีรักษาเจนให้ได้

“ดื่มยานี่ซะก่อนที่นายจะเป็นล้มหน้าร้านฉัน” ชายชรายื่นยาให้กับลุค ก่อนจะลุคขึ้นยืนพอเห็นว่าลุคไม่ขยับก็หันไปกล่าวเพิ่มว่า “ดื่มแล้วก็ตามมา”

ชายชราเปิดประตูที่พื้นเผยให้เห็นทางเดินลับลงไปใต้ร้าน

ลุคมองที่ขวดยาเขาไม่รู้ว่าตาแก่ใจดีช่วยรักษา หรือต้องการวางยาเขา แต่ที่แน่ ๆตอนนี้คือการพิสูจน์ว่าเขาจะเชื่อใจตาแก่ได้หรือเปล่า