ริชาร์ด โฮมแลนด์ ปฏิวัติความคิดเปลี่ยนชีวิตต่างโลก

นกอินทรีย์ได้พา ริชาร์ดและมิโนริ บินมาถึงจุดรวมพลของเหล่านักศึกษาในป่ามายา ทว่า...ในทันทีที่นกอินทรีย์มาส่งริชาร์ดและมิโนริเป็๲คู่สุดท้ายแล้ว จู่ๆ โปปุกริซลี่สีขาวตัวใหญ่กว่า3เมตรสองตัวก็โผล่ออกมา

เหล่านักศึกษาที่เห็นมอนสเตอร์หมีที่ดุร้ายนั้น ก็พากันวิ่งหนีด้วยความหวาดกลัว มีแต่ริชาร์ดคนเดียวที่จู่ๆก็นั้งลงไปคุกเข่า แล้วสวดวิงวอนต่อพระเ๯้า

แต่ไม่มีปาฏิหารย์ใดบังเกิด โปปุ กริซลี่ทั้งสองพากันวิ่งเข้ามาใกล้ริชาร์ดแล้ว

ในนาทีวิกฤตินั้นเอง มิโนริก็ตบหน้าริชาร์ดดัง เพี๊ยะ! เสียงดังสนั่น แล้วกล่าวว่า

" เราต้องช่วยตัวเราเองก่อน แล้วพระเ๽้าถึงจะช่วยเรา ถ้าเธอยังนั่งสวดวิงวอนต่อพระเ๽้าตรงนี้ ได้เป็๲อาหาร โปปุกริซลี่แน่ " มิโนริกล่าวแล้วรีบดึงมือ ริชาร์ดให้ลุกขึ้นวิ่ง

" วิ่ง ริชาร์ด วิ่ง " มิโนริที่เหงื่อแตกพลั่ก รีบจูงมือริชาร์ดวิ่งหนี

ผ่านมากี่ชั่วยามแล้วไม่รู้ แต่ดูบรรยากาศขมุกขมัว น่าจะเป็๲ยามจื่อ ของจีน ( ยามจื่อ คือ เที่ยงคืนของจีนครับ )

มิโนริ และริชาร์ด ที่วิ่งมาจนหอบ แฮ่กๆ กลับประสบปัญหาอื่นนอกจากหมีโปปุ กริซลี่ นั่นก็คือ ฝน

ใช่ครับ จู่ๆฝนก็ตกลงมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย และตกหนักมากกว่า 4ชั่วยาม

ในที่สุดยามเช้าก็มาถึง...มิโนริ นอนกอดกับริชาร์ดอยู่ตลอดคืนเนื่องจากเป็๞ห่วงเขา

แต่แล้วเธอกลับป่วยเป็๲ไข้สูงถึง 40 องศา

" เธอตัวร้อน " ริชาร์ดกล่าวด้วยความสงสารสุคนธ์หลงรักหยก(สงสารอย่างสุดใจและทะนุถนอมหญิงงาม)

ริชาร์ดจำใจต้องถอดเสื้อผ้าของมิโนริออกมา เพราะเสื้อผ้าของเธอเปียกปอนเต็มไปด้วยน้ำ เป็๲สาเหตุให้เธอไม่สบาย แต่ทุกคนไม่ต้องห่วงนะครับ ริชาร์ดหลับตาเปลี่ยนเสื้อผ้าให้มิโนริทุกขั้นตอน

ริชาร์ด ครีเอทชุดที่ทำจากใบไม้จากต้น มาโป ในป่าที่มีใบใหญ่กว่า2เมตร มาทำเป้นเสื้อ และภายใน2นาที เขาก็เปลี่ยนชุดให้มิโนริเสร็จ เป็๞ตอนนี้เองที่ ริชาร์ดเข้าใจถึงสัจธรรมข้อหนึ่ง นั่นคือ เราต้องช่วยตัวเราเองก่อน แล้วพระเ๯้าถึงจะช่วยเรา

" สติมาปัญญาเกิด สติเตลิดจะเกิดปัญหา " ริชาร์ดท่องบทสวดที่พระสงฆ์ให้มาในขณะเริ่มหาอาหาร ประเภทผักและผลไม้ และด้วยความบังเอิญนับล้านๆ เขาได้พบลำธารที่มีน้ำใสสะอาด มันใสมากจนเห็นปลาแหวกว่ายในน้ำ

...มิโนริต้องดีใจแน่ๆ ที่เราพบผลไม้และ น้ำสะอาดอยู่ใกล้ที่พักของเราแค่นี้เอง ริชาร์ดคิด แล้วนำผลไม้และน้ำกลับไปให้มิโนริ

ในขณะที่ริชารืดกลับมาหยั่งที่พักของมิโนริ ก็พบว่าเธอหลับอยู่และกำลังฝันร้าย เขาจึงนั่งลงไปเพื่อปลุกเธอ

"ม่ายยยยย " มิโนริ๻ะโ๷๞ พร้อมโผตัวขึ้นมากอดริชาร์ด ในสภาพใส่ชุดใบไม้เพียงแค่ตัวเดียว ทำให้ใจของหนุ่มน้อยหวั่นไหวไม่น้อย แต่ด้วยความเป็๞สุภาพบุรุษของริชาร์ด แม้ได้กลิ่นหอมเย้ายวนจากกายของมิโนริ ก็หาทำให้เขาเสียสติไปไม่

"สติมาปัญญาเกิด สติเตลิดจะเกิดปัญหา " ริชาร์ดท่องบทสวดนี้ซ้ำไปซ้ำมา แล้วทำการปลุกมิโนริ ที่กำลังเป็๲ไข้จนหน้าแดง

ตอนนี้มิโนริ ไม่มีแรงจะเคี้ยวผลไม้ ทำให้ริชาร์ดนึกถึงวิธีการของนกที่เคี้ยวผลไม้ให้ลูกนกกินผ่านทางปาก เขาจึงทำตาม ด้วยการเคี้ยวผลไม้มาป้อนใส่ปากของมิโนริ

" คนบ้า เอาเปรียบเค้ายามคับขัน " มิโนริ กล่าวหยอกริชาร์ด แต่เธอก็รู้ว่าริชาร์ดมีเจตนาดี หามีประสงค์ร้ายเจือปนไม่เธอจึงรับการป้อนผลไม้แบบปากต่อปากกับริชาร์ด

"นี่จูบแรกของชั้นเลยนะ " มิโนริกล่าว

"มันก็เป็๲จูบแรกของผมเช่นกัน " ริชาร์ดกล่าวอย่างหน้าแดง แม้ว่าที่บ้านเขาจะมีนางกำนัลหน้าตาสะสวยอยู่ไม่น้อย แต่เขาก็ยังไม่เคยป้อนผลไม้ปากต่อปากแบบนี้

และแล้วทิวากาลก็ค่อยๆลาลับฟ้า คืนนี้ ริชาร์ด ยืนเฝ้ายามให้มิโนริทั้งคืน เพื่อความปลอดภัย แม้มิโนริจะทักท้วงว่า ริชาร์ดเหนื่อยมามากแล้วควรนอนบ้าง แต่ริชาร์ดปฎิเสธ แล้วกล่าวว่า

" ความปลอดภัยของคุณ อยู่ในอารักขาของผม โปรดเชื่อใจ "

และแล้วค่ำคืนแห่งฝันร้านก็ผ่านพ้นไป ริชาร์ดเตรียมเอาตัวรอดในป่าใหญ่นี้พร้อมกับมิโนริแล้ว

************************************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป จ้ายเจี้ยนเก้อเว้ยเผิงโหย่ว

อย่าเพิ่งทิ้งกันไปไหนนะเพื่อนๆ ตอนต่อไปจะมาเร็วๆนี้